Erste Alijah — ראישׁוֹן
4. Mose 22:2–12| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| 22:2 | וַיַּרְא בָּלָק בֶּן צִפּוֹר אֵת כָּל אֲשֶׁר עָשָׂה יִשְׂרָאֵל לָֽאֱמֹרִֽי | Vay-yar Ba-lak ben-Tzi-por eyt kol a-scher a-sah Jis-ra-eyl la-E-mo-ri. | Und Balak, Sohn des Zippor, sah alles, was Israel den Amoritern getan hatte. |
| 22:3 | וַיָּגָר מוֹאָב מִפְּנֵי הָעָם מְאֹד כִּי רַב הוּא וַיָּקָץ מוֹאָב מִפְּנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵֽל | Vay-ya-gor Mo-av mip-ney ha-am me-od ki rav hu va-ya-kots Mo-av mip-ney be-ney Jis-ra-eyl. | Und Moab fürchtete sich sehr vor dem Volk, denn es war zahlreich; und Moab zitterte vor den Kindern Israels. |
| 22:4 | וַיֹּאמֶר מוֹאָב אֶל זִקְנֵי מִדְיָן עַתָּה יְלַחֲכוּ הַקָּהָל אֶת כָּל סְבִיבֹתֵינוּ כִּלְחֹךְ הַשּׁוֹר אֵת יֶרֶק הַשָּׂדֶה וּבָלָק בֶּן צִפּוֹר מֶלֶךְ לְמוֹאָב בָּעֵת הַהִֽוא | Vay-yo-mer Mo-av el zik-ney Mid-yan: "At-tah je-la-cha-ku ha-ka-hal eyt kol se-vi-vo-tey-nu kil-choch ha-schor eyt je-rek ha-sa-deh." U-va-lak ben-Tzi-por me-lech le-Mo-av ba-eyt ha-hi. | Und Moab sprach zu den Ältesten Midians: Nun wird diese Versammlung alles um uns herum abfressen, wie der Stier das Gras des Feldes frisst. Und Balak, Sohn des Zippor, war König von Moab zu jener Zeit. |
| 22:5 | וַיִּשְׁלַח מַלְאָכִים אֶל בִּלְעָם בֶּן בְּעוֹר פְּתוֹרָה אֲשֶׁר עַל הַנָּהָר אֶרֶץ בְּנֵי עַמּוֹ לִקְרֹא לוֹ לֵאמֹר הִנֵּה עַם יָצָא מִמִּצְרַיִם הִנֵּה כִסָּה אֶת עֵין הָאָרֶץ וְהוּא יֹשֵׁב מִמֻּלִֽי | Vay-yisch-lach mal-a-chim el Bil-am ben Be-or Pe-to-rah a-scher al ha-na-har e-rets be-ney am-mo lik-ro-lo le-mor: "Hi-neh am ja-tsa mi-Mits-ra-yim, hi-neh chi-sah et eyn ha-a-rets ve-hu jo-scheyv mim-mu-li." | Und er sandte Boten zu Bilaam, Sohn des Beor, nach Petor, das am Strom liegt, ins Land der Söhne seines Volkes, um ihn zu rufen und zu sagen: Siehe, ein Volk ist aus Ägypten gekommen. |
| 22:6 | וְעַתָּה לְכָה נָּא אָֽרָה לִּי אֶת הָעָם הַזֶּה כִּֽי עָצוּם הוּא מִמֶּנִּי אוּלַי אוּכַל נַכֶּה בּוֹ וַאֲגָרְשֶׁנּוּ מִן הָאָרֶץ כִּי יָדַעְתִּי אֵת אֲשֶׁר תְּבָרֵךְ מְבֹרָךְ וַאֲשֶׁר תָּאֹר יוּאָֽר | Ve-at-tah le-chah na a-rah li eyt ha-am ha-zeh ki a-tsum hu mi-me-ni; u-la-y u-chal na-keh bo va-a-gar-sche-nu min ha-a-rets. Ki ja-da-ti eyt a-scher te-va-reych me-vo-rach va-a-scher ta-or ju-ar. | Es bedeckt das Angesicht der Erde und lagert sich mir gegenüber. Komm nun und verfluche mir dieses Volk, denn es ist stärker als ich; vielleicht kann ich es schlagen und aus dem Land vertreiben. |
| 22:7 | וַיֵּלְכוּ זִקְנֵי מוֹאָב וְזִקְנֵי מִדְיָן וּקְסָמִים בְּיָדָם וַיָּבֹאוּ אֶל בִּלְעָם וַיְדַבְּרוּ אֵלָיו דִּבְרֵי בָלָֽק | Vay-yel-chu zik-ney Mo-av ve-zik-ney Mid-yan u-ke-sa-mim be-ya-dam vay-ya-vo-u el Bil-am vay-ye-dab-be-ru e-lav div-rey Va-lak. | Und die Ältesten von Moab und die Ältesten von Midian gingen weg, die Wahrsagung in ihrer Hand; und sie kamen zu Bilaam und sprachen zu ihm die Worte Balaks. |
| 22:8 | וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם לִינוּ פֹה הַלַּיְלָה וַהֲשִׁבֹתִי אֶתְכֶם דָּבָר כַּאֲשֶׁר יְדַבֵּר יְהוָה אֵלָי וַיֵּשְׁבוּ שָׂרֵֽי מוֹאָב עִם בִּלְעָֽם | Vay-yo-mer a-ley-hem: "Li-nu foh ha-lai-lah va-ha-schi-vo-ti et-chem da-var ka-a-scher je-da-ber the LORD e-lai." Vay-yesch-vu sa-rey Mo-av im Bil-am. | Und er sprach zu ihnen: Bleibt hier die Nacht über, und ich werde euch antworten, wie der Herr zu mir spricht. Und die Fürsten Moabs blieben bei Bilaam. |
| 22:9 | וַיָּבֹא אֱלֹהִים אֶל בִּלְעָם וַיֹּאמֶר מִי הָאֲנָשִׁים הָאֵלֶּה עִמָּֽךְ | Vay-ya-vo E-lo-him el Bil-am vay-yo-mer: "Mi ha-a-na-schim ha-ey-leh im-mach?" | Und Gott kam zu Bilaam und sprach: Wer sind diese Männer bei dir? |
| 22:10 | וַיֹּאמֶר בִּלְעָם אֶל הָאֱלֹהִים בָּלָק בֶּן צִפֹּר מֶלֶךְ מוֹאָב שָׁלַח אֵלָֽי | Vay-yo-mer Bil-am el ha-E-lo-him: "Va-lak ben Tzi-por me-lech Mo-av scha-lach e-lai." | Und Bilaam sprach zu Gott: Balak, Sohn des Zippor, König von Moab, hat zu mir gesandt: Siehe, ein Volk ist aus Ägypten gekommen und bedeckt das Angesicht der Erde. |
| 22:11 | הִנֵּה הָעָם הַיֹּצֵא מִמִּצְרַיִם וַיְכַס אֶת עֵין הָאָרֶץ עַתָּה לְכָה קָֽבָה לִּי אֹתוֹ אוּלַי אוּכַל לְהִלָּחֶם בּוֹ וְגֵרַשְׁתִּֽיו | "Hi-neh ha-am ha-yo-tse mi-Mits-ra-yim va-ye-chas eyt eyn ha-a-rets; at-tah le-chah kav-vah li o-to u-la-y u-chal le-hi-la-chem bo ve-ge-rasch-tiv." | Komm nun und verfluche mir es, vielleicht kann ich gegen es kämpfen und es vertreiben. |
| 22:12 | וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים אֶל בִּלְעָם לֹא תֵלֵךְ עִמָּהֶם לֹא תָאֹר אֶת הָעָם כִּי בָרוּךְ הֽוּא | Vay-yo-mer E-lo-him el Bil-am: "Lo te-leych im-ma-hem, lo ta-or eyt ha-am, ki va-ruch hu." | Und Gott sprach zu Bilaam: Du sollst nicht mit ihnen gehen, du sollst das Volk nicht verfluchen, denn es ist gesegnet. |
Zweite Alijah — שֵׁנִי
4. Mose 22:13–20| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| 22:13 | וַיָּקָם בִּלְעָם בַּבֹּקֶר וַיֹּאמֶר אֶל שָׂרֵי בָלָק לְכוּ אֶֽל אַרְצְכֶם כִּי מֵאֵן יְהוָה לְתִתִּי לַהֲלֹךְ עִמָּכֶֽם | Vay-ya-kom Bil-am ba-bo-ker vay-yo-mer el sa-rey Va-lak: "Le-chu el ar-tse-chem ki me-eyn the LORD le-ti-ti la-ha-loch im-ma-chem." | Und Bilaam stand am Morgen auf und sprach zu den Fürsten Balaks: Gehet in euer Land, denn der Herr weigert sich, mich mit euch gehen zu lassen. |
| 22:14 | וַיָּקוּמוּ שָׂרֵי מוֹאָב וַיָּבֹאוּ אֶל בָּלָק וַיֹּאמְרוּ מֵאֵן בִּלְעָם הֲלֹךְ עִמָּֽנוּ | Vay-ya-ku-mu sa-rey Mo-av vay-ya-vo-u el Va-lak vay-yo-me-ru: "Me-eyn Bil-am ha-loch im-ma-nu." | Und die Fürsten Balaks standen auf und gingen zu Balak und sprachen: Bilaam weigert sich, mit uns zu gehen. |
| 22:15 | וַיֹּסֶף עוֹד בָּלָק שְׁלֹחַ שָׂרִים רַבִּים וְנִכְבָּדִים מֵאֵֽלֶּה | Vay-yo-sef od Va-lak schlo-ach sa-rim rab-bim ve-nich-ba-dim me-ey-leh. | Und Balak sandte wieder Fürsten, zahlreichere und ehrenvollere als diese. |
| 22:16 | וַיָּבֹאוּ אֶל בִּלְעָם וַיֹּאמְרוּ לוֹ כֹּה אָמַר בָּלָק בֶּן צִפּוֹר אַל נָא תִמָּנַע מֵהֲלֹךְ אֵלָֽי | Vay-ya-vo-u el Bil-am vay-yo-me-ru lo: "Koh a-mar Va-lak ben Tzi-por: Please do not hold back from coming to me." | Und sie kamen zu Bilaam und sprachen zu ihm: So spricht Balak, Sohn des Zippor: Lass dich nicht weigern, zu mir zu kommen. |
| 22:17 | כִּֽי כַבֵּד אֲכַבֶּדְךָ מְאֹד וְכֹל אֲשֶׁר תֹּאמַר אֵלַי אֶֽעֱשֶׂה וּלְכָה נָּא קָֽבָה לִּי אֵת הָעָם הַזֶּֽה | Ki ka-beyd a-cha-bed-cha me-od ve-chol a-scher to-mar e-lai e-e-seh; u-le-chah na kav-vah li eyt ha-am ha-zeh. | Denn ich werde dich sehr ehren und alles tun, was du zu mir sagst; komm nur, verfluche mir dieses Volk. |
| 22:18 | וַיַּעַן בִּלְעָם וַיֹּאמֶר אֶל עַבְדֵי בָלָק אִם יִתֶּן לִי בָלָק מְלֹא בֵיתוֹ כֶּסֶף וְזָהָב לֹא אוּכַל לַעֲבֹר אֶת פִּי יְהוָה אֱלֹהָי לַעֲשׂוֹת קְטַנָּה אוֹ גְדוֹלָֽה | Vay-ya-an Bil-am vay-yo-mer el av-dey Va-lak: "Im jit-ten li Va-lak me-lo vey-to ke-sef ve-za-hav, lo u-chal la-a-vor et pi the LORD E-lo-hai la-a-sot ke-ta-nah o ge-do-lah." | Und Bilaam antwortete und sprach zu den Knechten Balaks: Wenn mir Balak sein ganzes Haus voll Silber und Gold gäbe, könnte ich das Wort des Herrn, meines Gottes, nicht übertreten, um weniger oder mehr zu tun. |
| 22:19 | וְעַתָּה שְׁבוּ נָא בָזֶה גַּם אַתֶּם הַלָּיְלָה וְאֵדְעָה מַה יֹּסֵף יְהוָה דַּבֵּר עִמִּֽי | Ve-at-tah sche-vu na va-zeh gam at-tem ha-lai-lah ve-ey-de-ah mah jo-sef the LORD da-ber im-mi. | So bleibt denn jetzt auch hier die Nacht über, damit ich erfahre, was der Herr noch zu mir sagen will. |
| 22:20 | וַיָּבֹא אֱלֹהִים אֶל בִּלְעָם לַיְלָה וַיֹּאמֶר לוֹ אִם לִקְרֹא לְךָ בָּאוּ הָאֲנָשִׁים קוּם לֵךְ אִתָּם וְאַךְ אֶת הַדָּבָר אֲשֶׁר אֲדַבֵּר אֵלֶיךָ אֹתוֹ תַעֲשֶֽׂה | Vay-ya-vo E-lo-him el Bil-am lai-lah vay-yo-mer lo: "Im lik-ro le-cha ba-u ha-a-na-schim, kum leych it-tam; ve-ach eyt ha-da-var a-scher a-da-ber e-ley-cha o-to ta-a-seh." | Und Gott kam zu Bilaam in der Nacht und sprach zu ihm: Wenn die Männer gekommen sind, dich zu rufen, so stehe auf und gehe mit ihnen; aber nur das Wort, das ich zu dir rede, sollst du tun. |
Dritte Alijah — שְׁלִישִׁי
4. Mose 22:21–38| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| 22:21 | וַיָּקָם בִּלְעָם בַּבֹּקֶר וַֽיַּחֲבֹשׁ אֶת אֲתֹנוֹ וַיֵּלֶךְ עִם שָׂרֵי מוֹאָֽב | Vay-ya-kom Bil-am ba-bo-ker vay-ya-cha-vosch eyt a-to-no vay-ye-lech im sa-rey Mo-av. | Und Bilaam stand am Morgen auf, sattelte seine Eselin und ging mit den Fürsten Moabs. |
| 22:22 | וַיִּֽחַר אַף אֱלֹהִים כִּֽי הוֹלֵךְ הוּא וַיִּתְיַצֵּב מַלְאַךְ יְהוָה בַּדֶּרֶךְ לְשָׂטָן לוֹ וְהוּא רֹכֵב עַל אֲתֹנוֹ וּשְׁנֵי נְעָרָיו עִמּֽוֹ | Vay-yi-char af E-lo-him ki ho-leych hu; vay-yi-tyat-tseyv mal-ach the LORD ba-de-rech le-sa-tan lo. Ve-hu ro-keyv al a-to-no u-schney ne-a-rav im-mo. | Und der Zorn Gottes entbrannte, weil er hingang; und der Engel des Herrn stellte sich ihm in den Weg als sein Widersacher. Und er ritt auf seiner Eselin, und zwei Knechte waren bei ihm. |
| 22:23 | וַתֵּרֶא הָאָתוֹן אֶת מַלְאַךְ יְהוָה נִצָּב בַּדֶּרֶךְ וְחַרְבּוֹ שְׁלוּפָה בְּיָדוֹ וַתֵּט הָֽאָתוֹן מִן הַדֶּרֶךְ וַתֵּלֶךְ בַּשָּׂדֶה וַיַּךְ בִּלְעָם אֶת הָאָתוֹן לְהַטֹּתָהּ הַדָּֽרֶךְ | Vat-tey-re ha-a-ton eyt mal-ach the LORD nit-tsav ba-de-rech ve-char-bo sche-lu-fah be-ya-do; vat-teyt ha-a-ton min ha-de-rech vat-te-lech ba-sa-deh; vay-yakk Bil-am eyt ha-a-ton le-ha-to-tah ha-de-rech. | Und die Eselin sah den Engel des Herrn stehen auf dem Wege und sein Schwert gezogen in seiner Hand; und die Eselin wich vom Wege ab und ging auf das Feld. |
| 22:24 | וַֽיַּעֲמֹד מַלְאַךְ יְהוָה בְּמִשְׁעוֹל הַכְּרָמִים גָּדֵר מִזֶּה וְגָדֵר מִזֶּֽה | Vay-ya-a-mod mal-ach the LORD be-misch-ol ha-ke-ra-mim ga-der mi-zeh ve-ga-der mi-zeh. | Und Bilaam schlug die Eselin, um sie auf den Weg zu treiben. |
| 22:25 | וַתֵּרֶא הָאָתוֹן אֶת מַלְאַךְ יְהוָה וַתִּלָּחֵץ אֶל הַקִּיר וַתִּלְחַץ אֶת רֶגֶל בִּלְעָם אֶל הַקִּיר וַיֹּסֶף לְהַכֹּתָֽהּ | Vat-tey-re ha-a-ton eyt mal-ach the LORD vat-til-la-cheits el ha-kir vat-til-chats eyt re-gel Bil-am el ha-kir; vay-yo-sef le-ha-ko-tah. | Und der Engel des Herrn stellte sich in einen engen Pfad zwischen den Weinbergen, Mauer auf dieser und Mauer auf jener Seite. |
| 22:26 | וַיּוֹסֶף מַלְאַךְ יְהוָה עֲבוֹר וַֽיַּעֲמֹד בְּמָקוֹם צָר אֲשֶׁר אֵֽין דֶּרֶךְ לִנְטוֹת יָמִין וּשְׂמֹֽאול | Vay-yo-sef mal-ach the LORD a-vor vay-ya-a-mod be-ma-kom tsar a-scher eyn de-rech lin-tot ja-min u-se-mol. | Und die Eselin sah den Engel des Herrn und drückte sich an die Wand und drückte Bileams Fuß gegen die Wand, und er schlug sie abermals. |
| 22:27 | וַתֵּרֶא הָֽאָתוֹן אֶת מַלְאַךְ יְהוָה וַתִּרְבַּץ תַּחַת בִּלְעָם וַיִּֽחַר אַף בִּלְעָם וַיַּךְ אֶת הָאָתוֹן בַּמַּקֵּֽל | Vat-tey-re ha-a-ton eyt mal-ach the LORD vat-tir-bats ta-chat Bil-am; vay-yi-char af Bil-am vay-yakk eyt ha-a-ton ba-mak-keyl. | Und der Engel des Herrn ging weiter und stellte sich an einen engen Ort, wo kein Platz war, zur Seite zu weichen. |
| 22:28 | וַיִּפְתַּח יְהוָה אֶת פִּי הָאָתוֹן וַתֹּאמֶר לְבִלְעָם מֶה עָשִׂיתִֽי לְךָ כִּי הִכִּיתַנִי זֶה שָׁלֹשׁ רְגָלִֽים | Vay-yif-tach the LORD eyt pi ha-a-ton vat-to-mer le-Vil-am: "Mah a-si-ti le-cha ki hi-ki-ta-ni zeh scha-losch re-ga-lim?" | Und die Eselin sah den Engel des Herrn und fiel unter Bilaam in den Staub; und Bileams Zorn entbrannte, und er schlug die Eselin mit dem Stabe. |
| 22:29 | וַיֹּאמֶר בִּלְעָם לָֽאָתוֹן כִּי הִתְעַלַּלְתְּ בִּי לוּ יֶשׁ חֶרֶב בְּיָדִי כִּי עַתָּה הֲרַגְתִּֽיךְ | Vay-yo-mer Bil-am la-a-ton: "Ki hit-al-lalt bi; lu jesch che-rev be-ya-di ki at-tah ha-rag-tich." | Und der Herr öffnete den Mund der Eselin, und sie sprach zu Bilaam: Was habe ich dir getan, dass du mich dreimal geschlagen hast? |
| 22:30 | וַתֹּאמֶר הָאָתוֹן אֶל בִּלְעָם הֲלוֹא אָנֹכִי אֲתֹֽנְךָ אֲשֶׁר רָכַבְתָּ עָלַי מֵעֽוֹדְךָ עַד הַיּוֹם הַזֶּה הַֽהַסְכֵּן הִסְכַּנְתִּי לַעֲשׂוֹת לְךָ כֹּה וַיֹּאמֶר לֹֽא | Vat-to-mer ha-a-ton el Bil-am: "Ha-lo a-no-chi a-ton-cha a-scher ra-chav-ta a-lai me-od-cha ad ha-yom ha-zeh? Ha-has-keyn his-kan-ti la-a-sot le-cha koh?" Vay-yo-mer: "Lo." | Und Bilaam sprach zur Eselin: Weil du mich getäuscht hast! Hätte ich ein Schwert in meiner Hand, ich würde dich jetzt töten. |
| 22:31 | וַיְגַל יְהוָה אֶת עֵינֵי בִלְעָם וַיַּרְא אֶת מַלְאַךְ יְהוָה נִצָּב בַּדֶּרֶךְ וְחַרְבּוֹ שְׁלֻפָה בְּיָדוֹ וַיִּקֹּד וַיִּשְׁתַּחוּ לְאַפָּֽיו | Vay-ye-gal the LORD eyt ey-ney Vil-am vay-yar eyt mal-ach the LORD nit-tsav ba-de-rech ve-char-bo sche-lu-fah be-ya-do; vay-yi-kod vay-yisch-ta-chu le-ap-pav. | Und der Herr öffnete die Augen Bileams, und er sah den Engel des Herrn stehen auf dem Wege und sein Schwert gezogen in seiner Hand; und er neigte sein Haupt und fiel auf sein Angesicht. |
| 22:32 | וַיֹּאמֶר אֵלָיו מַלְאַךְ יְהוָה עַל מָה הִכִּיתָ אֶת אֲתֹנְךָ זֶה שָׁלוֹשׁ רְגָלִים הִנֵּה אָנֹכִי יָצָאתִי לְשָׂטָן כִּֽי יָרַט הַדֶּרֶךְ לְנֶגְדִּֽי | Vay-yo-mer e-lav mal-ach the LORD: "Al mah hi-ki-ta eyt a-ton-cha zeh scha-losch re-ga-lim? Hi-neh a-no-chi ja-tsa-ti le-sa-tan ki ja-rat ha-de-rech le-neg-di." | Und der Engel des Herrn sprach zu ihm: Warum hast du deine Eselin dreimal geschlagen? Siehe, ich bin ausgegangen, dein Widersacher zu sein, denn der Weg ist verkehrt vor mir. |
| 22:33 | וַתִּרְאַנִי הָֽאָתוֹן וַתֵּט לְפָנַי זֶה שָׁלֹשׁ רְגָלִים אוּלַי נָטְתָה מִפָּנַי כִּי עַתָּה גַּם אֹתְכָה הָרַגְתִּי וְאוֹתָהּ הֶחֱיֵֽיתִי | "The donkey saw me and turned away from me these three times; had sche not turned away from me, I would surely have killed jou by now, and let her live." | Und die Eselin sah mich und kehrte sich vor mir um, dreimal. Hätte sie sich nicht vor mir umgekehrt, so hätte ich dich bereits getötet und sie am Leben gelassen. |
| 22:34 | וַיֹּאמֶר בִּלְעָם אֶל מַלְאַךְ יְהוָה חָטָאתִי כִּי לֹא יָדַעְתִּי כִּי אַתָּה נִצָּב לִקְרָאתִי בַּדָּרֶךְ וְעַתָּה אִם רַע בְּעֵינֶיךָ אָשׁוּבָה לִּֽי | Vay-yo-mer Bil-am el mal-ach the LORD: "Kha-ta-ti ki lo ja-da-ti ki at-tah nit-tsav lik-ra-ti ba-da-rech; ve-at-tah im ra be-ey-ney-cha a-schu-vah li." | Und Bilaam sprach zum Engel des Herrn: Ich habe gesündigt, denn ich wusste nicht, dass du auf dem Wege mir entgegenstandest. Und nun, wenn es dir missfällt, will ich umkehren. |
| 22:35 | וַיֹּאמֶר מַלְאַךְ יְהוָה אֶל בִּלְעָם לֵךְ עִם הָאֲנָשִׁים וְאֶפֶס אֶת הַדָּבָר אֲשֶׁר אֲדַבֵּר אֵלֶיךָ אֹתוֹ תְדַבֵּר וַיֵּלֶךְ בִּלְעָם עִם שָׂרֵי בָלָֽק | Vay-yo-mer mal-ach the LORD el Bil-am: "Leych im ha-a-na-schim; ve-ef-es ki eyt ha-da-var a-scher a-da-ber e-ley-cha o-to te-da-ber." Vay-ye-lech Bil-am im sa-rey Va-lak. | Und der Engel des Herrn sprach zu Bilaam: Gehe mit den Männern; aber nur das Wort, das ich zu dir sprechen werde, sollst du reden. Und Bilaam ging mit den Fürsten Balaks. |
| 22:36 | וַיִּשְׁמַע בָּלָק כִּי בָא בִלְעָם וַיֵּצֵא לִקְרָאתוֹ אֶל עִיר מוֹאָב אֲשֶׁר עַל גְּבוּל אַרְנֹן אֲשֶׁר בִּקְצֵה הַגְּבֽוּל | Vay-yisch-ma Va-lak ki va Bil-am vay-yey-tse lik-ra-to el ir Mo-av a-scher al ge-vul Ar-non a-scher bik-tseih ha-ge-vul. | Und Balak hörte, dass Bilaam kam, und er ging ihm entgegen bis zur Stadt Moabs, die an der Grenze des Arnon liegt, die am äußersten Ende der Grenze ist. |
| 22:37 | וַיֹּאמֶר בָּלָק אֶל בִּלְעָם הֲלֹא שָׁלֹחַ שָׁלַחְתִּי אֵלֶיךָ לִקְרֹא לָךְ לָמָּה לֹא הָלַכְתָּ אֵלָי הַֽאֻמְנָם לֹא אוּכַל כַּבְּדֶֽךָ | Vay-yo-mer Va-lak el Bil-am: "Ha-lo scha-lo-ach scha-lach-ti e-ley-cha lim-ro-lo-cha? La-mah lo ha-lach-ta e-lai? Ha-um-nam lo u-chal ka-be-de-cha?" | Und Balak sprach zu Bilaam: Habe ich nicht fleißig Boten zu dir gesandt, um dich zu rufen? Warum bist du nicht zu mir gekommen? Bin ich nicht fähig, dich zu ehren? |
| 22:38 | וַיֹּאמֶר בִּלְעָם אֶל בָּלָק הִֽנֵּה בָאתִי אֵלֶיךָ עַתָּה הֲיָכוֹל אוּכַל דַּבֵּר מְאוּמָה הַדָּבָר אֲשֶׁר יָשִׂים אֱלֹהִים בְּפִי אֹתוֹ אֲדַבֵּֽר | Vay-yo-mer Bil-am el Va-lak: "Hi-neh va-ti e-ley-cha at-tah; ha-ya-chol u-chal da-ber me-u-mah? Ha-da-var a-scher ja-sim E-lo-him be-fi o-to a-da-ber." | Und Bilaam sprach zu Balak: Siehe, ich bin zu dir gekommen; bin ich nun fähig, etwas zu reden? Das Wort, das Gott in meinen Mund legt, das werde ich reden. |
Vierte Alijah — רְבִיעִי
4. Mose 22:39–23:12| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| 22:39 | וַיֵּלֶךְ בִּלְעָם עִם בָּלָק וַיָּבֹאוּ קִרְיַת חֻצֽוֹת | Vay-ye-lech Bil-am im Va-lak vay-ya-vo-u Kir-yat Khu-tsot. | Und Bilaam ging mit Balak, und sie kamen nach Kirjat-Hutzot. |
| 22:40 | וַיִּזְבַּח בָּלָק בָּקָר וָצֹאן וַיְשַׁלַּח לְבִלְעָם וְלַשָּׂרִים אֲשֶׁר אִתּֽוֹ | Vay-yiz-bach Va-lak ba-kar va-tson vay-ye-scha-lach le-Vil-am ve-la-sa-rim a-scher it-to. | Und Balak opferte Rinder und Schafe und sandte zu Bilaam und zu den Fürsten, die bei ihm waren. |
| 22:41 | וַיְהִי בַבֹּקֶר וַיִּקַּח בָּלָק אֶת בִּלְעָם וַֽיַּעֲלֵהוּ בָּמוֹת בָּעַל וַיַּרְא מִשָּׁם קְצֵה הָעָֽם | Vay-ye-hi va-bo-ker vay-yi-kach Va-lak eyt Bil-am vay-ya-a-le-hu ba-mot Ba-al; vay-yar mi-scham ke-tseih ha-am. | Und es geschah am Morgen, dass Balak Bilaam nahm und ihn auf die Höhe Baals hinaufbrachte, und er sah von dort aus einen Teil des Volkes. |
| 23:1 | וַיֹּאמֶר בִּלְעָם אֶל בָּלָק בְּנֵה לִי בָזֶה שִׁבְעָה מִזְבְּחֹת וְהָכֵן לִי בָּזֶה שִׁבְעָה פָרִים וְשִׁבְעָה אֵילִֽים | Vay-yo-mer Bil-am el Va-lak: "Be-ney li va-zeh schiv-ah miz-be-chot ve-ha-cheyn li va-zeh schiv-ah fa-rim ve-schiv-ah ey-lim." | Und Bilaam sprach zu Balak: Baue mir hier sieben Altäre, und bereite mir hier sieben Stiere und sieben Widder. |
| 23:2 | וַיַּעַשׂ בָּלָק כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר בִּלְעָם וַיַּעַל בָּלָק וּבִלְעָם פָּר וָאַיִל בַּמִּזְבֵּֽחַ | Vay-ya-as Va-lak ka-a-scher di-ber Bil-am; vay-ya-al Va-lak u-Vil-am par va-a-yil ba-miz-bey-ach. | Und Balak tat, wie Bilaam gesprochen hatte; und Balak und Bilaam opferten auf jedem Altar einen Stier und einen Widder. |
| 23:3 | וַיֹּאמֶר בִּלְעָם לְבָלָק הִתְיַצֵּב עַל עֹלָתֶךָ וְאֵֽלְכָה אוּלַי יִקָּרֵה יְהוָה לִקְרָאתִי וּדְבַר מַה יַּרְאֵנִי וְהִגַּדְתִּי לָךְ וַיֵּלֶךְ שֶֽׁפִי | Vay-yo-mer Bil-am le-Va-lak: "Hit-yat-tseyv al o-la-te-cha ve-ey-le-chah; u-la-y jik-ka-reh the LORD lik-ra-ti u-de-var mah jar-e-ni ve-hig-ga-de-ti lach." Vay-ye-lech sche-fi. | Und Bilaam sprach zu Balak: Stelle dich neben deinem Brandopfer, während ich dorthin gehe; vielleicht wird der Herr mir begegnen, und was er mir zeigt, werde ich dir berichten. Und er ging auf eine Höhe. |
| 23:4 | וַיִּקָּר אֱלֹהִים אֶל בִּלְעָם וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֶת שִׁבְעַת הַֽמִּזְבְּחֹת עָרַכְתִּי וָאַעַל פָּר וָאַיִל בַּמִּזְבֵּֽחַ | Vay-yi-kkar E-lo-him el Bil-am vay-yo-mer e-lav: "Eyt schiv-at ha-miz-be-chot a-rach-ti va-a-al par va-a-yil ba-miz-bey-ach." | Und Gott kam Bilaam entgegen; und er sprach zu ihm: Sieben Altäre habe ich bereitet, und auf jedem Altar habe ich einen Stier und einen Widder geopfert. |
| 23:5 | וַיָּשֶׂם יְהוָה דָּבָר בְּפִי בִלְעָם וַיֹּאמֶר שׁוּב אֶל בָּלָק וְכֹה תְדַבֵּֽר | Vay-ya-sem the LORD da-var be-fi Vil-am vay-yo-mer: "Shuv el Va-lak ve-cho te-da-ber." | Und der Herr legte das Wort in Bileams Mund und sprach: Gehe zurück zu Balak und so sollst du sprechen. |
| 23:6 | וַיָּשָׁב אֵלָיו וְהִנֵּה נִצָּב עַל עֹלָתוֹ הוּא וְכָל שָׂרֵי מוֹאָֽב | Vay-ya-schav e-lav ve-hi-neh nit-tsav al o-la-to hu ve-chol sa-rey Mo-av. | Und er kehrte zu ihm zurück, und siehe, er stand neben seinem Brandopfer, er und alle Fürsten Moabs. |
| 23:7 | וַיִּשָּׂא מְשָׁלוֹ וַיֹּאמַר מִן אֲרָם יַנְחֵנִי בָלָק מֶֽלֶךְ מוֹאָב מֵֽהַרְרֵי קֶדֶם לְכָה אָֽרָה לִּי יַעֲקֹב וּלְכָה זֹעֲמָה יִשְׂרָאֵֽל | Vay-yi-sa me-scha-lo vay-yo-mar: "Min A-ram jan-che-ni Va-lak me-lech Mo-av me-har-rey ke-dem; le-chah a-rah li Ja-a-kov u-le-chah zo-a-mah Jis-ra-eyl." | Und er hob sein Sprichwort auf und sprach: Von Aram hat Balak mich geführt, der König von Moab aus den Bergen des Ostens: Komm, verfluche mir Jakob, und komm, zürne dem Isiael! |
| 23:8 | מָה אֶקֹּב לֹא קַבֹּה אֵל וּמָה אֶזְעֹם לֹא זָעַם יְהוָֽה | "Mah e-ko-v lo ka-bo-h Eyl, u-mah ez-om lo za-am the LORD?" | Wie kann ich verfluchen, wen Gott nicht verflucht hat? Und wie kann ich zürnen, dem Herr nicht zürnt? |
| 23:9 | כִּֽי מֵרֹאשׁ צֻרִים אֶרְאֶנּוּ וּמִגְּבָעוֹת אֲשׁוּרֶנּוּ הֶן עָם לְבָדָד יִשְׁכֹּן וּבַגּוֹיִם לֹא יִתְחַשָּֽׁב | "Ki me-rosch tsu-rim er-en-nu u-mi-ge-va-ot a-schu-re-nu; hen am le-va-dad jisch-kon u-va-go-yim lo jit-cha-schav." | Denn vom Gipfel der Felsen sehe ich es, und von den Höhen betrachte ich es; siehe, ein Volk, das allein wohnt und sich nicht unter die Völker zählt. |
| 23:10 | מִי מָנָה עֲפַר יַעֲקֹב וּמִסְפָּר אֶת רֹבַע יִשְׂרָאֵל תָּמֹת נַפְשִׁי מוֹת יְשָׁרִים וּתְהִי אַחֲרִיתִי כָּמֹֽהוּ | "Mi ma-nah a-far Ja-a-kov u-mis-par eyt ro-va Jis-ra-eyl? Ta-mot naf-schi mot je-scha-rim u-te-hi a-cha-ri-ti ka-mo-hu!" | Wer kann den Staub Jakobs zählen oder die Zahl der Familie Israels? Meine Seele sterbe den Tod der Gerechten, und mein Ende sei wie sein Ende! |
| 23:11 | וַיֹּאמֶר בָּלָק אֶל בִּלְעָם מֶה עָשִׂיתָ לִי לָקֹב אֹיְבַי לְקַחְתִּיךָ וְהִנֵּה בֵּרַכְתָּ בָרֵֽךְ | Vay-yo-mer Va-lak el Bil-am: "Meh a-si-ta li? Le-kov oy-va-i le-kach-ti-cha, ve-hi-neh bey-rach-ta va-reych!" | Und Balak sprach zu Bilaam: Was hast du mir getan? Ich habe dich geholt, meine Feinde zu verfluchen, und siehe, du hast sie gesegnet! |
| 23:12 | וַיַּעַן וַיֹּאמַר הֲלֹא אֵת אֲשֶׁר יָשִׂים יְהוָה בְּפִי אֹתוֹ אֶשְׁמֹר לְדַבֵּֽר | Vay-ya-an vay-yo-mar: "Ha-lo eyt a-scher ja-sim the LORD be-fi o-to esch-mor le-da-ber?" | Und er antwortete und sprach: Muss ich nicht sorgfältig reden, was der Herr in meinen Mund legt? |
Fünfte Alijah — חֲמִישִׁי
4. Mose 23:13–26| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| 23:13 | וַיֹּאמֶר אֵלָיו בָּלָק לך לְכָה נָּא אִתִּי אֶל מָקוֹם אַחֵר אֲשֶׁר תִּרְאֶנּוּ מִשָּׁם אֶפֶס קָצֵהוּ תִרְאֶה וְכֻלּוֹ לֹא תִרְאֶה וְקָבְנוֹ לִי מִשָּֽׁם | Vay-yo-mer e-lav Va-lak: "Le-chah na it-ti el ma-kom a-cheyr a-scher tir-e-nu mi-scham; ef-es ka-tsey-hu tir-eh ve-chu-lo lo tir-eh; ve-kab-no-li mi-scham." | Und Balak sprach zu ihm: Komm doch mit mir an einen andern Ort, von wo du ihn sehen kannst; du wirst nur einen Teil von ihm sehen und nicht ihn ganz sehen. Und verfluche mir ihn von dort aus. |
| 23:14 | וַיִּקָּחֵהוּ שְׂדֵה צֹפִים אֶל רֹאשׁ הַפִּסְגָּה וַיִּבֶן שִׁבְעָה מִזְבְּחֹת וַיַּעַל פָּר וָאַיִל בַּמִּזְבֵּֽחַ | Vay-yi-kka-chey-hu se-deh Tzo-fim el rosch ha-Pis-gah; vay-yi-ven schiv-ah miz-be-chot vay-ya-al par va-a-yil ba-miz-bey-ach. | Und er brachte ihn auf das Feld Zofim, auf die Höhe des Pisga, und baute sieben Altäre und opferte einen Stier und einen Widder auf jedem Altar. |
| 23:15 | וַיֹּאמֶר אֶל בָּלָק הִתְיַצֵּב כֹּה עַל עֹלָתֶךָ וְאָנֹכִי אִקָּרֶה כֹּֽה | Vay-yo-mer el Va-lak: "Hit-yat-tseyv koh al o-la-te-cha ve-a-no-chi ik-ka-reh koh." | Und er sprach zu Balak: Stelle dich neben deinem Brandopfer hier, während ich mich dort einfinde. |
| 23:16 | וַיִּקָּר יְהוָה אֶל בִּלְעָם וַיָּשֶׂם דָּבָר בְּפִיו וַיֹּאמֶר שׁוּב אֶל בָּלָק וְכֹה תְדַבֵּֽר | Vay-yi-kkar the LORD el Bil-am vay-ya-sem da-var be-fiv vay-yo-mer: "Shuv el Va-lak ve-cho te-da-ber." | Und der Herr kam Bilaam entgegen und legte das Wort in seinen Mund und sprach: Gehe zurück zu Balak und so sollst du sprechen. |
| 23:17 | וַיָּבֹא אֵלָיו וְהִנּוֹ נִצָּב עַל עֹלָתוֹ וְשָׂרֵי מוֹאָב אִתּוֹ וַיֹּאמֶר לוֹ בָּלָק מַה דִּבֶּר יְהוָֽה | Vay-ya-vo e-lav ve-hi-neh nit-tsav al o-la-to ve-sa-rey Mo-av it-to; vay-yo-mer lo Va-lak: "Mah di-ber the LORD?" | Und er kam zu ihm, und siehe, er stand neben seinem Brandopfer, und die Fürsten Moabs mit ihm. Und Balak sprach zu ihm: Was hat der Herr gesagt? |
| 23:18 | וַיִּשָּׂא מְשָׁלוֹ וַיֹּאמַר קוּם בָּלָק וּֽשֲׁמָע הַאֲזִינָה עָדַי בְּנוֹ צִפֹּֽר | Vay-yi-sa me-scha-lo vay-yo-mar: "Kum Va-lak u-sche-ma! Ha-a-zi-nah a-dai ben-o Tzi-por!" | Und er hob sein Sprichwort auf und sprach: Stehe auf, Balak, und höre; harke, du Sohn Zippors! |
| 23:19 | לֹא אִישׁ אֵל וִֽיכַזֵּב וּבֶן אָדָם וְיִתְנֶחָם הַהוּא אָמַר וְלֹא יַעֲשֶׂה וְדִבֶּר וְלֹא יְקִימֶֽנָּה | "Lo isch Eyl vi-cha-zeyv u-ven a-dam ve-yit-ne-cham; ha-hu a-mar ve-lo ja-a-seh ve-di-ber ve-lo je-ki-me-nah?" | Gott ist nicht ein Mensch, dass er lügte, noch ein Menschensohn, dass es ihn gereute. Hat er gesagt, und wird er es nicht tun? Hat er geredet, und wird er es nicht erfüllen? |
| 23:20 | הִנֵּה בָרֵךְ לָקָחְתִּי וּבֵרֵךְ וְלֹא אֲשִׁיבֶֽנָּה | "Hi-neh va-reych la-kach-ti u-vey-reych ve-lo a-schi-ve-nah." | Siehe, zu segnen bin ich geboten; er hat gesegnet, und ich kann es nicht zurückrufen. |
| 23:21 | לֹֽא הִבִּיט אָוֶן בְּיַעֲקֹב וְלֹא רָאָה עָמָל בְּיִשְׂרָאֵל יְהוָה אֱלֹהָיו עִמּוֹ וּתְרוּעַת מֶלֶךְ בּֽוֹ | "Lo hib-bit a-ven be-Ya-a-kov ve-lo ra-ah a-mal be-Jis-ra-eyl; the LORD E-lo-hav im-mo u-te-ru-at me-lech bo." | Er hat keine Ungerechtigkeit in Jakob gesehen, und hat keine Mühsal in Israel erblickt. Der Herr, sein Gott, ist mit ihm, und das Jubelgeschrei eines Königs unter ihnen. |
| 23:22 | אֵל מוֹצִיאָם מִמִּצְרָיִם כְּתוֹעֲפֹת רְאֵם לֽוֹ | "Eyl mo-tsi-am mi-Mits-ra-yim ke-to-a-fot re-em lo." | Gott führte sie aus Ägypten; die Kraft des Wildstiers ist sein. |
| 23:23 | כִּי לֹא נַחַשׁ בְּיַעֲקֹב וְלֹא קֶסֶם בְּיִשְׂרָאֵל כָּעֵת יֵאָמֵר לְיַעֲקֹב וּלְיִשְׂרָאֵל מַה פָּעַל אֵֽל | "Ki lo na-chasch be-Ya-a-kov ve-lo ke-sem be-Jis-ra-eyl; ka-eyt je-a-mer le-Ya-a-kov u-le-Jis-ra-eyl mah pa-al Eyl." | Denn es gibt keine Zauberei gegen Jakob und keinen Wahrsagung gegen Israel. Zu seiner Zeit wird von Jakob und von Israel gesagt, was Gott wirkt. |
| 23:24 | הֶן עָם כְּלָבִיא יָקוּם וְכַאֲרִי יִתְנַשָּׂא לֹא יִשְׁכַּב עַד יֹאכַל טֶרֶף וְדַם חֲלָלִים יִשְׁתֶּֽה | "Hen am ke-la-vi ja-kum ve-cha-a-ri jit-na-sa; lo jisch-kav ad jo-chal te-ref ve-dam cha-la-lim jisch-teh." | Siehe, ein Volk, das sich aufmacht wie eine Löwin und sich erhebt wie ein Löwe! Es wird sich nicht legen, bis es die Beute verzehrt hat und das Blut des Erschlagenen trinkt. |
| 23:25 | וַיֹּאמֶר בָּלָק אֶל בִּלְעָם גַּם קֹב לֹא תִקֳּבֶנּוּ גַּם בָּרֵךְ לֹא תְבָרֲכֶֽנּוּ | Vay-yo-mer Va-lak el Bil-am: "Gam kov lo tik-ko-ve-nu gam ba-reych lo te-va-re-che-nu." | Und Balak sprach zu Bilaam: Du sollst ihn weder verfluchen noch segnen. |
| 23:26 | וַיַּעַן בִּלְעָם וַיֹּאמֶר אֶל בָּלָק הֲלֹא דִּבַּרְתִּי אֵלֶיךָ לֵאמֹר כֹּל אֲשֶׁר יְדַבֵּר יְהוָה אֹתוֹ אֶֽעֱשֶֽׂה | Vay-ya-an Bil-am vay-yo-mer el Va-lak: "Ha-lo di-bar-ti e-ley-cha le-mor: Kol a-scher je-da-ber the LORD o-to e-e-seh?" | Und Bilaam antwortete und sprach zu Balak: Habe ich nicht zu dir gesagt: Alles, was der Herr spricht, das muss ich tun? |
Sechste Alijah — שִׁשִּׁי
4. Mose 23:27–24:13| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| 23:27 | וַיֹּאמֶר בָּלָק אֶל בִּלְעָם לְכָה נָּא אֶקָּחֲךָ אֶל מָקוֹם אַחֵר אוּלַי יִישַׁר בְּעֵינֵי הָאֱלֹהִים וְקַבֹּתוֹ לִי מִשָּֽׁם | Vay-yo-mer Va-lak el Bil-am: "Le-chah na ek-ka-cha-cha el ma-kom a-cheyr; u-la-y ji-ya-schar be-ey-ney ha-E-lo-him ve-kab-bo-to li mi-scham." | Und Balak sprach zu Bilaam: Komm doch, ich will dich an einen andern Ort bringen; vielleicht gefällt es Gott, mir von dort aus ihn zu verfluchen. |
| 23:28 | וַיִּקַּח בָּלָק אֶת בִּלְעָם רֹאשׁ הַפְּעוֹר הַנִּשְׁקָף עַל פְּנֵי הַיְשִׁימֹֽן | Vay-yi-kach Va-lak eyt Bil-am rosch ha-Pe-or ha-nisch-kaf al pe-ney ha-ye-schi-mon. | Und Balak nahm Bilaam mit auf die Höhe des Peor, die über die Wüste hinausblickt. |
| 23:29 | וַיֹּאמֶר בִּלְעָם אֶל בָּלָק בְּנֵה לִי בָזֶה שִׁבְעָה מִזְבְּחֹת וְהָכֵן לִי בָּזֶה שִׁבְעָה פָרִים וְשִׁבְעָה אֵילִֽים | Vay-yo-mer Bil-am el Va-lak: "Be-ney li va-zeh schiv-ah miz-be-chot ve-ha-cheyn li schiv-ah fa-rim ve-schiv-ah ey-lim." | Und Bilaam sprach zu Balak: Baue mir hier sieben Altäre und bereite mir hier sieben Stiere und sieben Widder. |
| 23:30 | וַיַּעַשׂ בָּלָק כַּאֲשֶׁר אָמַר בִּלְעָם וַיַּעַל פָּר וָאַיִל בַּמִּזְבֵּֽחַ | Vay-ya-as Va-lak ka-a-scher a-mar Bil-am; vay-ya-al par va-a-yil ba-miz-bey-ach. | Und Balak tat, wie Bilaam gesprochen hatte, und opferte einen Stier und einen Widder auf jedem Altar. |
| 24:1 | וַיַּרְא בִּלְעָם כִּי טוֹב בְּעֵינֵי יְהוָה לְבָרֵךְ אֶת יִשְׂרָאֵל וְלֹא הָלַךְ כְּפַֽעַם בְּפַעַם לִקְרַאת נְחָשִׁים וַיָּשֶׁת אֶל הַמִּדְבָּר פָּנָֽיו | Vay-yar Bil-am ki tov be-ey-ney the LORD le-va-reych eyt Jis-ra-eyl; ve-lo ha-lach ke-fam be-fam lik-rat ne-cha-schim vay-ya-schet el ha-mid-bar pa-nav. | Und Bilaam sah, dass es Gott gefiel, Israel zu segnen, und er ging nicht, wie die andern Male, um Wahrsagung zu suchen, sondern richtete sein Angesicht gegen die Wüste. |
| 24:2 | וַיִּשָּׂא בִלְעָם אֶת עֵינָיו וַיַּרְא אֶת יִשְׂרָאֵל שֹׁכֵן לִשְׁבָטָיו וַתְּהִי עָלָיו רוּחַ אֱלֹהִֽים | Vay-yi-sa Bil-am eyt ey-nav vay-yar eyt Jis-ra-eyl scho-cheyn li-sche-va-tav; vat-te-hi a-lav ru-ach E-lo-him. | Und Bilaam erhob seine Augen und sah Israel, das nach seinen Stämmen gelagert war; und der Geist Gottes kam über ihn. |
| 24:3 | וַיִּשָּׂא מְשָׁלוֹ וַיֹּאמַר נְאֻם בִּלְעָם בְּנוֹ בְעֹר וּנְאֻם הַגֶּבֶר שְׁתֻם הָעָֽיִן | Vay-yi-sa me-scha-lo vay-yo-mar: "Ne-um Bil-am be-no Ve-or u-ne-um ha-ge-ver sche-tum ha-a-yin." | Und er hob sein Sprichwort auf und sprach: Der Spruch Bileams, des Sohnes Beors, und der Spruch des Mannes, dessen Auge offen ist. |
| 24:4 | נְאֻם שֹׁמֵעַ אִמְרֵי אֵל אֲשֶׁר מַחֲזֵה שַׁדַּי יֶֽחֱזֶה נֹפֵל וּגְלוּי עֵינָֽיִם | "Ne-um scho-mey-a im-rey Eyl a-scher ma-cha-zeh Shad-dai jeche-zeh; no-feyl u-ge-lui ey-na-yim." | Der Spruch dessen, der Gottes Worte hört und die Erkenntnis des Höchsten weiß, der die Vision des Allmächtigen schaut, fallend, aber mit offenem Auge: |
| 24:5 | מַה טֹּבוּ אֹהָלֶיךָ יַעֲקֹב מִשְׁכְּנֹתֶיךָ יִשְׂרָאֵֽל | "Mah to-vu o-ha-le-cha Ja-a-kov, misch-ke-no-te-cha Jis-ra-eyl!" | Wie schön sind deine Zelte, Jakob, deine Wohnstätten, Israel! |
| 24:6 | כִּנְחָלִים נִטָּיוּ כְּגַנֹּת עֲלֵי נָהָר כַּאֲהָלִים נָטַע יְהוָה כַּאֲרָזִים עֲלֵי מָֽיִם | "Kin-cha-lim nit-ta-yu ke-gan-not a-ley na-har; ka-a-ha-lim na-ta the LORD, ka-a-ra-zim a-ley ma-yim." | Wie Täler dehnen sie sich aus, wie Gärten an einem Strom, wie Aloe, die der Herr gepflanzt hat, wie Zedernbäume am Wasser. |
| 24:7 | יִֽזַּל מַיִם מִדָּלְיָו וְזַרְעוֹ בְּמַיִם רַבִּים וְיָרֹם מֵֽאֲגַג מַלְכּוֹ וְתִנַּשֵּׂא מַלְכֻתֽוֹ | "Yiz-zal ma-yim mi-da-le-yav, ve-zar-o be-ma-yim ra-bim; ve-ya-rom me-A-gag mal-ko ve-tin-nas-sey mal-chu-to." | Es fließt Wasser aus seinen Kübeln, und sein Same ist wie großes Wasser; sein König ist höher als Agag, und sein Reich wird erhöhet. |
| 24:8 | אֵל מוֹצִיאוֹ מִמִּצְרַיִם כְּתוֹעֲפֹת רְאֵם לוֹ יֹאכַל גּוֹיִם צָרָיו וְעַצְמֹתֵיהֶם יְגָרֵם וְחִצָּיו יִמְחָֽץ | "Eyl mo-tsi-o mi-Mits-ra-yim ke-to-a-fot re-em lo; jo-chal go-yim tsa-rav ve-ats-mo-tey-hem je-ga-reym ve-chi-tsav jim-chats." | Gott führte ihn aus Ägypten; die Kraft des Wildstiers ist sein. Er wird die Völker, seine Feinde, aufzehren und ihre Gebeine zerbrechen und mit seinen Pfeilen durchschießen. |
| 24:9 | כָּרַע שָׁכַב כַּאֲרִי וּכְלָבִיא מִי יְקִימֶנּוּ מְבָרֲכֶיךָ בָרוּךְ וְאֹרְרֶיךָ אָרֽוּר | "Ka-ra scha-chav ka-a-ri u-che-la-vi; mi je-ki-me-nu? Me-va-re-che-cha va-ruch ve-o-re-re-cha a-rur!" | Er kauert nieder, er legt sich hin wie ein Löwe und wie eine Löwin; wer wird ihn aufwecken? Die dich segnen, werden gesegnet sein, und die dich verfluchen, werden verflucht sein. |
| 24:10 | וַיִּֽחַר אַף בָּלָק אֶל בִּלְעָם וַיִּסְפֹּק אֶת כַּפָּיו וַיֹּאמֶר בָּלָק אֶל בִּלְעָם לָקֹב אֹֽיְבַי קְרָאתִיךָ וְהִנֵּה בֵּרַכְתָּ בָרֵךְ זֶה שָׁלֹשׁ פְּעָמִֽים | Vay-yi-char af Va-lak el Bil-am vay-yis-pok eyt kap-pav; vay-yo-mer Va-lak el Bil-am: "Le-kov oy-va-i ke-ra-ti-cha ve-hi-neh bey-rach-ta va-reych zeh scha-losch pe-a-mim!" | Und Balaks Zorn entbrannte gegen Bilaam, und er schlug zusammen seine Hände; und Balak sprach zu Bilaam: Ich habe dich geholt, meine Feinde zu verfluchen, und siehe, du hast sie dreimal gesegnet! |
| 24:11 | וְעַתָּה בְּרַח לְךָ אֶל מְקוֹמֶךָ אָמַרְתִּי כַּבֵּד אֲכַבֶּדְךָ וְהִנֵּה מְנָעֲךָ יְהוָה מִכָּבֽוֹד | "Ve-at-tah be-rach-le-cha el me-ko-me-cha! A-mar-ti ka-beyd a-cha-bed-cha ve-hi-neh me-na-a-cha the LORD mi-ka-vod." | Und nun, fliehe hin zu deinem Ort! Ich dachte, dich groß zu ehren, aber der Herr hat dich vom Segen abgehalten. |
| 24:12 | וַיֹּאמֶר בִּלְעָם אֶל בָּלָק הֲלֹא גַּם אֶל מַלְאָכֶיךָ אֲשֶׁר שָׁלַחְתָּ אֵלַי דִּבַּרְתִּי לֵאמֹֽר | Vay-yo-mer Bil-am el Va-lak: "Ha-lo gam el mal-a-che-cha a-scher scha-lach-ta e-lai di-bar-ti le-mor:" | Und Bilaam sprach zu Balak: Habe ich nicht auch zu deinen Boten, die du zu mir sandtest, gesagt: |
| 24:13 | אִם יִתֶּן לִי בָלָק מְלֹא בֵיתוֹ כֶּסֶף וְזָהָב לֹא אוּכַל לַעֲבֹר אֶת פִּי יְהוָה לַעֲשׂוֹת טוֹבָה אוֹ רָעָה מִלִּבִּי אֲשֶׁר יְדַבֵּר יְהוָה אֹתוֹ אֲדַבֵּֽר | "Im jit-ten li Va-lak me-lo vey-to ke-sef ve-za-hav, lo u-chal la-a-vor eyt pi the LORD la-a-sot to-vah o ra-ah mi-lib-bi; a-scher je-da-ber the LORD o-to a-da-ber?" | Wenn mir Balak sein Haus voll Silber und Gold gäbe, könnte ich das Wort des Herrn nicht übertreten, um das Gute oder Böse aus meinem Munde zu tun; was der Herr spricht, das werde ich reden. |
Siebente Alijah — שְׁבִיעִי
4. Mose 24:14–25:9| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| 24:14 | וְעַתָּה הִנְנִי הוֹלֵךְ לְעַמִּי לְכָה אִיעָצְךָ אֲשֶׁר יַעֲשֶׂה הָעָם הַזֶּה לְעַמְּךָ בְּאַחֲרִית הַיָּמִֽים | "Ve-at-tah hi-ne-ni ho-leych le-am-mi; le-chah i-ya-ats-cha a-scher ja-a-seh ha-am ha-zeh le-am-me-cha be-a-cha-rit ha-ya-mim." | Und jetzt siehe, ich gehe zu meinem Volk; komm, ich will dir raten, was dieses Volk Israel deinem Volke in den letzten Tagen tun wird. |
| 24:15 | וַיִּשָּׂא מְשָׁלוֹ וַיֹּאמַר נְאֻם בִּלְעָם בְּנוֹ בְעֹר וּנְאֻם הַגֶּבֶר שְׁתֻם הָעָֽיִן | Vay-yi-sa me-scha-lo vay-yo-mar: "Ne-um Bil-am be-no Ve-or u-ne-um ha-ge-ver sche-tum ha-a-yin." | Und er hob sein Sprichwort auf und sprach: Der Spruch Bileams, des Sohnes Beors, und der Spruch des Mannes, dessen Auge offen ist. |
| 24:16 | נְאֻם שֹׁמֵעַ אִמְרֵי אֵל וְיֹדֵעַ דַּעַת עֶלְיוֹן מַחֲזֵה שַׁדַּי יֶֽחֱזֶה נֹפֵל וּגְלוּי עֵינָֽיִם | "Ne-um scho-mey-a im-rey Eyl ve-yo-dey-a da-at El-yon, ma-cha-zeh Shad-dai jeche-zeh; no-feyl u-ge-lui ey-na-yim." | Der Spruch dessen, der Gottes Worte hört und die Erkenntnis des Höchsten weiß, der die Vision des Allmächtigen schaut, fallend, aber mit offenem Auge: |
| 24:17 | אֶרְאֶנּוּ וְלֹא עַתָּה אֲשׁוּרֶנּוּ וְלֹא קָרוֹב דָּרַךְ כּוֹכָב מִֽיַּעֲקֹב וְקָם שֵׁבֶט מִיִּשְׂרָאֵל וּמָחַץ פַּאֲתֵי מוֹאָב וְקַרְקַר כָּל בְּנֵי שֵֽׁת | "Er-en-nu ve-lo at-tah, a-schu-ren-nu ve-lo ka-rov; da-rach ko-chav mi-Ya-a-kov ve-kam sche-vet mi-Jis-ra-eyl, u-ma-chats pa-a-tey Mo-av ve-kar-kar kol be-ney Sheyt." | Ich sehe ihn, aber nicht jetzt; ich erblicke ihn, aber nicht nahe. Ein Stern wird aus Jakob aufgehen, und ein Zepter wird sich in Israel erheben, und es wird die Schläfen Moabs zermalmen und die Scheitel aller Söhne Seths auflösen. |
| 24:18 | וְהָיָה אֱדוֹם יְרֵשָׁה וְהָיָה יְרֵשָׁה שֵׂעִיר אֹיְבָיו וְיִשְׂרָאֵל עֹשֶׂה חָֽיִל | "Ve-ha-yah E-dom je-re-schah ve-ha-yah je-re-schah Se-ir oy-e-vav; ve-Jis-ra-eyl o-seh cha-yil." | Und Edom wird ein Erbteil sein, und Seir wird ein Erbteil seiner Feinde sein; Israel aber wird Taten begehen. |
| 24:19 | וְיֵרְדְּ מִֽיַּעֲקֹב וְהֶֽאֱבִיד שָׂרִיד מֵעִֽיר | "Ve-yerd mi-Ya-a-kov ve-he-e-vid sa-rid me-ir." | Und einer wird aus Jakob herrschen, und er wird den Rest der Stadt vertilgen. |
| 24:20 | וַיַּרְא אֶת עֲמָלֵק וַיִּשָּׂא מְשָׁלוֹ וַיֹּאמַר רֵאשִׁית גּוֹיִם עֲמָלֵק וְאַחֲרִיתוֹ עֲדֵי אֹבֵֽד | Vay-yar eyt A-ma-leyk vay-yi-sa me-scha-lo vay-yo-mar: "Rey-schit go-yim A-ma-leyk ve-a-cha-ri-to a-dey o-veyd." | Und er sah Amalek und hob sein Sprichwort auf und sprach: Amalek war das erste der Völker, aber sein Ende wird Verderben sein. |
| 24:21 | וַיַּרְא אֶת הַקֵּינִי וַיִּשָּׂא מְשָׁלוֹ וַיֹּאמַר אֵיתָן מֽוֹשָׁבֶךָ וְשִׂים בַּסֶּלַע קִנֶּֽךָ | Vay-yar eyt ha-Key-ni vay-yi-sa me-scha-lo vay-yo-mar: "Ey-tan mo-scha-ve-cha ve-sim ba-se-la kin-ne-cha." | Und er sah die Keniter und hob sein Sprichwort auf und sprach: Fest ist deine Wohnung, und in den Felsen dein Nest. |
| 24:22 | כִּי אִם יִהְיֶה לְבָעֵֽר קָיִן עַד מָה אַשּׁוּר תִּשְׁבֶּֽךָּ | "Ki im ji-ye-yeh le-va-er Ka-yin ad mah Asch-schur tisch-bek-ka." | Aber der Keniter wird verbrannt werden, bis Assur ihn gefangen nimmt. |
| 24:23 | וַיִּשָּׂא מְשָׁלוֹ וַיֹּאמַר אוֹי מִי יִחְיֶה מִשֻּׂמוֹ אֵֽל | Vay-yi-sa me-scha-lo vay-yo-mar: "Oy mi jich-yeh mi-su-mo Eyl!" | Und er hob sein Sprichwort auf und sprach: Wehe! Wer wird am Leben sein, wenn Gott dieses tut? |
| 24:24 | וְצִים מִיַּד כִּתִּים וְעִנּוּ אַשּׁוּר וְעִנּוּ עֵבֶר וְגַם הוּא עֲדֵי אֹבֵֽד | "Ve-tsim mi-yad Kit-tim ve-in-nu Asch-schur ve-in-nu E-ver; ve-gam hu a-dey o-veyd." | Und Schiffe werden von den Seiten Kittims kommen und werden Assur bedrängen und Eber bedrängen; aber auch er wird Verderben sein. |
| 24:25 | וַיָּקָם בִּלְעָם וַיֵּלֶךְ וַיָּשָׁב לִמְקֹמוֹ וְגַם בָּלָק הָלַךְ לְדַרְכּֽוֹ | Vay-ya-kom Bil-am vay-ye-lech vay-ya-schav li-me-ko-mo; ve-gam Va-lak ha-lach le-dar-ko. | Und Bilaam stand auf und ging und kehrte an seinen Ort zurück; und auch Balak ging seines Weges. |
| 25:1 | וַיֵּשֶׁב יִשְׂרָאֵל בַּשִּׁטִּים וַיָּחֶל הָעָם לִזְנוֹת אֶל בְּנוֹת מוֹאָֽב | Vay-yey-schev Jis-ra-eyl ba-Shit-tim; vay-ya-chel ha-am liz-not el be-not Mo-av. | Und Israel weilte in Sittim, und das Volk fing an, mit den Töchtern Moabs Hurerei zu treiben. |
| 25:2 | וַתִּקְרֶאןָ לָעָם לְזִבְחֵי אֱלֹהֵיהֶן וַיֹּאכַל הָעָם וַיִּֽשְׁתַּחֲוּוּ לֵֽאלֹהֵיהֶֽן | Vat-tik-re-an la-am le-ziv-chey e-lo-hey-hen; vay-yo-chal ha-am vay-yisch-ta-cha-vu le-e-lo-hey-hen. | Und sie luden das Volk zu den Opfern ihrer Götter, und das Volk aß und betete sich vor ihren Göttern an. |
| 25:3 | וַיִּצָּמֶד יִשְׂרָאֵל לְבַעַל פְּעוֹר וַיִּֽחַר אַף יְהוָה בְּיִשְׂרָאֵֽל | Vay-yi-tsa-med Jis-ra-eyl le-Va-al Pe-or; vay-yi-char af the LORD be-Jis-ra-eyl. | Und Israel hielt sich an den Baal-Peor an; und der Zorn des Herrn entbrannte gegen Israel. |
| 25:4 | וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל מֹשֶׁה קַח אֶת כָּל רָאשֵׁי הָעָם וְהוֹקַע אוֹתָם לַיהוָה נֶגֶד הַשָּׁמֶשׁ וְיָשֹׁב חֲרוֹן אַף יְהוָה מִיִּשְׂרָאֵֽל | Vay-yo-mer the LORD el Mo-scheh: "Kach eyt kol ra-schey ha-am ve-ho-ka-a o-tam la-the LORD ne-ged ha-sche-mesch; ve-ya-schov cha-ron af the LORD mi-Jis-ra-eyl." | Und der Herr sprach zu Mose: Nimm alle Häupter des Volkes und hänge sie vor dem Herrn an der Sonne auf, damit der glühende Zorn des Herrn sich von Israel abwende. |
| 25:5 | וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה אֶל שֹׁפְטֵי יִשְׂרָאֵל הִרְגוּ אִישׁ אֲנָשָׁיו הַנִּצְמָדִים לְבַעַל פְּעֽוֹר | Vay-yo-mer Mo-scheh el schof-tey Jis-ra-eyl: "Har-gu isch a-na-schav ha-nits-ma-dim le-Va-al Pe-or." | Und Mose sprach zu den Richtern Israels: Tötet einen jeden von euch seine Leute, die sich an den Baal-Peor angehängt haben! |
| 25:6 | וְהִנֵּה אִישׁ מִבְּנֵי יִשְׂרָאֵל בָּא וַיַּקְרֵב אֶל אֶחָיו אֶת הַמִּדְיָנִית לְעֵינֵי מֹשֶׁה וּלְעֵינֵי כָּל עֲדַת בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וְהֵמָּה בֹכִים פֶּתַח אֹהֶל מוֹעֵֽד | Ve-hi-neh isch mi-be-ney Jis-ra-eyl ba; vay-yak-rev el e-chav eyt ha-Mid-ya-nit le-ey-ney Mo-scheh u-le-ey-ney kol a-dat be-ney Jis-ra-eyl; ve-hey-mah vo-chim pe-tach O-hel Mo-ed. | Und siehe, ein Mann von den Kindern Israels kam und brachte zu seinen Brüdern eine Midianiterin, vor den Augen Moses und vor den Augen der ganze Gemeinde Israels, die weinten in der Türe der Hütte der Zusammenkunft. |
| 25:7 | וַיַּרְא פִּֽינְחָס בֶּן אֶלְעָזָר בֶּֽן אַהֲרֹן הַכֹּהֵן וַיָּקָם מִתּוֹךְ הָֽעֵדָה וַיִּקַּח רֹמַח בְּיָדֽוֹ | Vay-yar Pin-chas ben El-a-zar ben A-ha-ron ha-ko-heyn; vay-ya-kom mi-toch ha-e-dah vay-yi-kach ro-mach be-ya-do. | Und als Pinchas, der Sohn Eleasars, des Sohnes Aarons, des Priesters, dieses sah, stand er auf von der Gemeinde und nahm einen Speer in seine Hand |
| 25:8 | וַיָּבֹא אַחַר אִֽישׁ יִשְׂרָאֵל אֶל הַקֻּבָּה וַיִּדְקֹר אֶת שְׁנֵיהֶם אֵת אִישׁ יִשְׂרָאֵל וְאֶת הָאִשָּׁה אֶל קֳבָתָהּ וַתֵּֽעָצַר הַמַּגֵּפָה מֵעַל בְּנֵי יִשְׂרָאֵֽל | Vay-ya-vo a-char isch Jis-ra-eyl el ha-kub-bah vay-yid-kor eyt sche-ney-hem; vat-tey-a-tsar ha-ma-gey-fah mey-al be-ney Jis-ra-eyl. | und ging hinter dem Manne Israels drein in die Hütte und durchstach beide, den Mann Israels und die Frau, durch ihren Bauch. Und die Plage wurde abgewehrt von den Kindern Israels. |
| 25:9 | וַיִּהְיוּ הַמֵּתִים בַּמַּגֵּפָה אַרְבָּעָה וְעֶשְׂרִים אָֽלֶף | Vay-yi-he-yu ha-mey-tim ba-ma-gey-fah ar-ba-ah ve-es-rim a-lef. | Und die, die in der Plage starben, waren vierundzwanzigtausend. |
Maftir — מַפְטִיר
4. Mose 25:7–9| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| 25:7 | וַיַּרְא פִּֽינְחָס בֶּן אֶלְעָזָר בֶּֽן אַהֲרֹן הַכֹּהֵן וַיָּקָם מִתּוֹךְ הָֽעֵדָה וַיִּקַּח רֹמַח בְּיָדֽוֹ | Vay-yar Pin-chas ben El-a-zar ben A-ha-ron ha-ko-heyn; vay-ya-kom mi-toch ha-e-dah vay-yi-kach ro-mach be-ya-do. | Und als Pinchas, der Sohn Eleasars, des Sohnes Aarons, des Priesters, dieses sah, stand er auf von der Gemeinde und nahm einen Speer in seine Hand |
| 25:8 | וַיָּבֹא אַחַר אִֽישׁ יִשְׂרָאֵל אֶל הַקֻּבָּה וַיִּדְקֹר אֶת שְׁנֵיהֶם אֵת אִישׁ יִשְׂרָאֵל וְאֶת הָאִשָּׁה אֶל קֳבָתָהּ וַתֵּֽעָצַר הַמַּגֵּפָה מֵעַל בְּנֵי יִשְׂרָאֵֽל | Vay-ya-vo a-char isch Jis-ra-eyl el ha-kub-bah vay-yid-kor eyt sche-ney-hem; vat-tey-a-tsar ha-ma-gey-fah mey-al be-ney Jis-ra-eyl. | und ging hinter dem Manne Israels drein in die Hütte und durchstach beide, den Mann Israels und die Frau, durch ihren Bauch. Und die Plage wurde abgewehrt von den Kindern Israels. |
| 25:9 | וַיִּהְיוּ הַמֵּתִים בַּמַּגֵּפָה אַרְבָּעָה וְעֶשְׂרִים אָֽלֶף | Vay-yi-he-yu ha-mey-tim ba-ma-gey-fah ar-ba-ah ve-es-rim a-lef. | Und die, die in der Plage starben, waren vierundzwanzigtausend. |
Haftara — הַפְטָרָה
Micha 5:6–6:8| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| 5:10 | וְהִכְרַתִּי עָרֵי אַרְצֶךָ וְהָרַסְתִּי כָּל מִבְצָרֶֽיךָ | Ve-hich-ra-ti a-rey ar-tse-cha ve-ha-ras-ti kol miv-tsa-re-cha. | Und ich werde die Städte deines Landes zerstören und alle deine Festungen niederreißen. |
| 5:11 | וְהִכְרַתִּי כְשָׁפִים מִיָּדֶךָ וּֽמְעוֹנְנִים לֹא יִֽהְיוּ לָֽךְ | Ve-hich-ra-ti che-scha-fim mi-ya-de-cha u-me-o-ne-nim lo ji-he-yu lach. | Und ich werde die Zauberer aus deiner Hand ausrotten, und es werden keine Wahrsager mehr unter dir sein. |
| 5:12 | וְהִכְרַתִּי פְסִילֶיךָ וּמַצֵּבוֹתֶיךָ מִקִּרְבֶּךָ וְלֹֽא תִשְׁתַּחֲוֶה עוֹד לְמַעֲשֵׂה יָדֶֽיךָ | Ve-hich-ra-ti fe-si-le-cha u-ma-tsey-vo-te-cha mi-kir-be-cha ve-lo tisch-ta-cha-veh od le-ma-a-seh ja-de-cha. | Und ich werde deine Götzenbilder und deine Standbilder aus deiner Mitte ausrotten, und du wirst dich nicht mehr vor den Werken deiner Hände anbeten. |
| 5:13 | וְנָתַשְׁתִּי אֲשֵׁירֶיךָ מִקִּרְבֶּךָ וְהִשְׁמַדְתִּי עָרֶֽיךָ | Ve-na-tasch-ti a-sche-rey-cha mi-kir-be-cha ve-hisch-ma-de-ti a-re-cha. | Und ich werde deine Ascheren aus deiner Mitte ausreißen und deine Städte zerstören. |
| 5:14 | וְעָשִׂיתִי בְּאַף וּבְחֵמָה נָקָם אֶת הַגּוֹיִם אֲשֶׁר לֹא שָׁמֵֽעוּ | Ve-a-si-ti be-af u-ve-chey-mah na-kam eyt ha-go-yim a-scher lo scha-mey-u. | Und ich werde in Zorn und Grimm Rache üben an den Nationen, die nicht gehorsam gewesen sind. |
| 5:6 | וְהָיָה שְׁאֵרִית יַעֲקֹב בְּקֶרֶב עַמִּים רַבִּים כְּטַל מֵאֵת יְהוָה כִּרְבִיבִים עֲלֵי עֵשֶׂב אֲשֶׁר לֹֽא יְקַוֶּה לְאִישׁ וְלֹא יְיַחֵל לִבְנֵי אָדָֽם | Ve-ha-yah sche-e-rit Ja-a-kov be-ke-rev am-mim rab-bim ke-tal mey-eyt the LORD ki-re-vi-vim a-ley e-sev a-scher lo je-kav-veh le-isch ve-lo je-ya-chel liv-ney a-dam. | Und der Rest Jakobs wird unter vielen Völkern sein wie der Tau von dem Herrn, wie die Regenschauer auf das Kraut, welcher nicht auf einen Menschen wartet und nicht auf Menschensöhne harrt. |
| 5:7 | וְהָיָה שְׁאֵרִית יַעֲקֹב בַּגּוֹיִם בְּקֶרֶב עַמִּים רַבִּים כְּאַרְיֵה בְּבַהֲמוֹת יַעַר כִּכְפִיר בְּעֶדְרֵי צֹאן אֲשֶׁר אִם עָבַר וְרָמַס וְטָרַף וְאֵין מַצִּֽיל | Ve-ha-yah sche-e-rit Ja-a-kov ba-go-yim be-ke-rev am-mim rab-bim ke-ar-yeh be-vhe-mot ja-ar, kich-fir be-ed-rey tson, a-scher im a-var ve-ra-mas ve-ta-raf ve-eyn mat-tsil. | Und der Rest Jakobs wird unter den Völkern, unter den Nationen inmitten sein wie der Löwe unter den Tieren des Waldes, wie der junge Löwe unter Herden von Schafen, der, wenn er hindurchgeht, beide tritt und zerreißt, und es ist keiner, der errettet. |
| 5:8 | תָּרֹם יָדְךָ עַל צָרֶיךָ וְכָל אֹיְבֶיךָ יִכָּרֵֽתוּ | Ta-rom ja-de-cha al tsa-re-cha ve-chol oy-ve-cha ji-ka-rey-tu. | Deine Hand wird sich erheben über deine Feinde, und alle deine Widersacher werden ausgerottet werden. |
| 5:9 | וְהָיָה בַיּוֹם הַהוּא נְאֻם יְהוָה וְהִכְרַתִּי סוּסֶיךָ מִקִּרְבֶּךָ וְהַאֲבַדְתִּי מַרְכְּבֹתֶֽיךָ | ve-ha-yah va-yom ha-hu ne-um the LORD ve-hich-ra-ti su-se-cha mi-kir-be-cha ve-ha-a-vad-ti mar-ke-vo-te-cha. | Und es wird geschehen an jenem Tage, spricht der Herr, dass ich deine Pferde von dir wegtun werde und deine Kriegswagen zerstören werde. |
| 6:1 | שִׁמְעוּ נָא אֵת אֲשֶׁר יְהוָה אֹמֵר קוּם רִיב אֶת הֶהָרִים וְתִשְׁמַעְנָה הַגְּבָעוֹת קוֹלֶֽךָ | Shim-u na eyt a-scher the LORD o-meyr: "Kum riv eyt he-ha-rim ve-tisch-ma-nah ha-ge-va-ot ko-le-cha." | Höret jetzt, was der Herr spricht: Stehe auf, rechte vor den Bergen, und die Hügel sollen deine Stimme hören! |
| 6:2 | שִׁמְעוּ הָרִים אֶת רִיב יְהוָה וְהָאֵתָנִים מֹסְדֵי אָרֶץ כִּי רִיב לַֽיהוָה עִם עַמּוֹ וְעִם יִשְׂרָאֵל יִתְוַכָּֽח | "Shim-u ha-rim eyt riv the LORD ve-ha-ey-ta-nim mos-dey a-rets; ki riv la-the LORD im am-mo ve-im Jis-ra-eyl jit-vak-kach." | Höret, ihr Berge, des Herrn Rechtshandel und ihr Festen Erde! Denn der Herr hat Rechtshandel mit seinem Volk und wird mit Israel hadern. |
| 6:3 | עַמִּי מֶה עָשִׂיתִי לְךָ וּמָה הֶלְאֵתִיךָ עֲנֵה בִּֽי | "Am-mi meh a-si-ti le-cha u-mah hel-ey-ti-cha; a-neh vi!" | O mein Volk, was habe ich dir getan, und womit habe ich dich betrübt? Zeuget gegen mich! |
| 6:4 | כִּי הֶעֱלִתִיךָ מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם וּמִבֵּית עֲבָדִים פְּדִיתִיךָ וָאֶשְׁלַח לְפָנֶיךָ אֶת מֹשֶׁה אַהֲרֹן וּמִרְיָֽם | "Ki he-e-li-ti-cha mey-e-rets Mits-ra-yim u-mi-beyt a-va-dim pe-di-ti-cha; va-esch-lach le-fa-ne-cha eyt Mo-scheh A-ha-ron u-Mir-yam." | Denn ich habe dich aus dem Lande Ägypten geführet und aus dem Hause der Knechtschaft dich erlöset, und ich sandte vor dir Mose, Aaron und Mirjam. |
| 6:5 | עַמִּי זְכָר נָא מַה יָּעַץ בָּלָק מֶלֶךְ מוֹאָב וּמֶה עָנָה אֹתוֹ בִּלְעָם בֶּן בְּעוֹר מִן הַשִּׁטִּים עַד הַגִּלְגָּל לְמַעַן דַּעַת צִדְקוֹת יְהוָֽה | "Am-mi ze-chor na mah ja-ats Va-lak me-lech Mo-av u-mah a-nah o-to Bil-am ben Be-or min ha-Shit-tim ad ha-Gil-gal, le-ma-an da-at tsid-kot the LORD." | O mein Volk, denke doch daran, was Balak, der König von Moab, riet und was ihm Bilaam, der Sohn Beors, antwortete, von Sittim bis Gilgal, auf dass du die Gerechtigkeit des Herrn erkennest! |
| 6:6 | בַּמָּה אֲקַדֵּם יְהוָה אִכַּף לֵאלֹהֵי מָרוֹם הַאֲקַדְּמֶנּוּ בְעוֹלוֹת בַּעֲגָלִים בְּנֵי שָׁנָֽה | "Ba-mah a-ka-dem the LORD ik-kaf le-E-lo-hey ma-rom? Ha-a-ka-de-me-nu ve-o-lot be-a-ga-lim be-ney scha-nah?" | Womit soll ich vor dem Herrn treten, mich vor dem hohen Gott beugen? Soll ich mit Brandopfern vor ihn treten, mit Kälbern einjähriger? |
| 6:7 | הֲיִרְצֶה יְהוָה בְּאַלְפֵי אֵילִים בְּרִֽבְבוֹת נַֽחֲלֵי שָׁמֶן הַאֶתֵּן בְּכוֹרִי פִּשְׁעִי פְּרִי בִטְנִי חַטַּאת נַפְשִֽׁי | "Ha-yir-tseh the LORD be-al-fey ey-lim be-ri-ve-vot na-cha-ley scha-men? Ha-et-teyn be-cho-ri fisch-i pe-ri vit-ni cha-tat naf-schi?" | Wird sich der Herr an tausend Widder freuen, an zehntausend Bächen Öl? Soll ich meinen Erstgeborenen für meine Sünde geben, die Frucht meines Leibes für die Sünde meiner Seele? |
| 6:8 | הִגִּיד לְךָ אָדָם מַה טּוֹב וּמָֽה יְהוָה דּוֹרֵשׁ מִמְּךָ כִּי אִם עֲשׂוֹת מִשְׁפָּט וְאַהֲבַת חֶסֶד וְהַצְנֵעַ לֶכֶת עִם אֱלֹהֶֽיךָ | "Hig-gid le-cha a-dam mah tov u-mah the LORD do-resch mim-me-cha: ki im a-sot misch-pat ve-a-ha-vat che-sed ve-hats-ne-a le-chet im E-lo-he-cha." | Man hat dir gesagt, Mensch, was gut ist und was der Herr von dir fordert: nichts als Gerechtigkeit tun, Gnade lieben und demütig wandeln mit deinem Gott. |