Über diese Paraschа
Devarim ("Worte") eröffnet das Sefer Devarim (5. Buch Mose), das letzte der Fünf Bücher der Tora. Mosche beginnt, in den Ebenen von Moav, seine große Abschiedsrede an Israel: er blickt zurück auf die vierzig Jahre in der Wüste, die Einsetzung von Richtern, die Episode mit den Meraglim (Kundschaftern) und die Eroberung der Königreiche Sichon und Og. Dieser Schabbat heißt Schabbat Chason ("Schabbat der Vision"), der letzte der Drei Wochen vor Tischa beAv, und seine Haftara —Jesaja 1:1-27— wird traditionell mit der Melodie von Eicha gesungen.
Erster Aliya
Devarim (5. Buch Mose) Devarim 1:1-10 · 10 Verse · Masoretischer Text · Transliteration · Eigene Übersetzung auf Deutsch
| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| Devarim — Kapitel 1 · Perek 1 | |||
| 1 | אֵלֶּה הַדְּבָרִים, אֲשֶׁר דִּבֶּר מֹשֶׁה אֶל־כָּל־יִשְׂרָאֵל, בְּעֵבֶר, הַיַּרְדֵּן: בַּמִּדְבָּר בָּעֲרָבָה מוֹל סוּף בֵּין־פָּארָן וּבֵין־תֹּפֶל, וְלָבָן וַחֲצֵרֹת--וְדִי זָהָב. | Éleh ha-devarím, asher dibér Moshé el-kol-Israel, be'éver ha-Yardén: bamidbár ba'arabá mol Suf bein-Parán uvein-Tófel, veLavan vaChazerót vedí Zahav. | Dies sind die Worte, die Mosche zu ganz Israel sprach, jenseits des Jordan: in der Wüste, in der Arava, gegenüber Suf, zwischen Paran und Tofel, und Lawan, und Chazerot, und Di-Sahav. |
| 2 | אַחַד עָשָׂר יוֹם, מֵחֹרֵב, דֶּרֶךְ הַר־שֵׂעִיר, עַד קָדֵשׁ בַּרְנֵעַ. | Achad asár yom, meChorév, dérech Har-Se'ír, ad Kadésh Barnéa. | Elf Tagereisen sind es von Chorew bis Kadesch Barnea, auf dem Weg zum Berg Seir. |
| 3 | וַיְהִי בְּאַרְבָּעִים שָׁנָה, בְּעַשְׁתֵּי־עָשָׂר חֹדֶשׁ בְּאֶחָד לַחֹדֶשׁ; דִּבֶּר מֹשֶׁה, אֶל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל, כְּכֹל אֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה אֹתוֹ, אֲלֵהֶם. | Vayehí be'arba'ím shanáh, be'ashté-asár chódesh be'echád lachódesh; dibér Moshé, el-bené Israel, kechól asher zivá Adonái otó, alehém. | Und es geschah im vierzigsten Jahr, im elften Monat, am ersten Tag des Monats, da sprach Mosche zu den Kindern Israels, ganz wie der Ewige es ihm für sie geboten hatte. |
| 4 | אַחֲרֵי הַכֹּתוֹ, אֵת סִיחֹן מֶלֶךְ הָאֱמֹרִי, אֲשֶׁר יוֹשֵׁב, בְּחֶשְׁבּוֹן--וְאֵת, עוֹג מֶלֶךְ הַבָּשָׁן, אֲשֶׁר־יוֹשֵׁב בְּעַשְׁתָּרֹת, בְּאֶדְרֶעִי. | Acharé hakotó, et Sichón mélech ha'Emorí, asher yoshév beCheshbón, ve'ét Og mélech haBashán, asher-yoshév be'Ashtarót, be'Edréi. | nachdem er Sichon, den König der Emoriter, der in Cheschbon wohnte, geschlagen hatte, und Og, den König von Baschan, der in Aschtarot wohnte, in Edrei. |
| 5 | בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן, בְּאֶרֶץ מוֹאָב, הוֹאִיל מֹשֶׁה, בֵּאֵר אֶת־הַתּוֹרָה הַזֹּאת לֵאמֹר. | Be'éver haYardén, be'érez Moáv, ho'íl Moshé, be'ér et-haTorá hazot lemór. | Jenseits des Jordan, im Land Moav, begann Mosche, diese Tora zu erklären, und sprach: |
| 6 | יְהוָה אֱלֹהֵינוּ דִּבֶּר אֵלֵינוּ, בְּחֹרֵב לֵאמֹר: רַב־לָכֶם שֶׁבֶת, בָּהָר הַזֶּה. | Adonái Elohénu dibér elénu, beChorév lemór: rav-lachém shévet, bahár hazé. | Der Ewige, unser Gott, sprach zu uns am Chorew und sagte: 'Lange genug seid ihr an diesem Berg geblieben.' |
| 7 | פְּנוּ וּסְעוּ לָכֶם, וּבֹאוּ הַר הָאֱמֹרִי וְאֶל־כָּל־שְׁכֵנָיו, בָּעֲרָבָה בָהָר וּבַשְּׁפֵלָה וּבַנֶּגֶב, וּבְחוֹף הַיָּם--אֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי וְהַלְּבָנוֹן, עַד־הַנָּהָר הַגָּדֹל נְהַר־פְּרָת. | Penú use'ú lachém, uvó'u har ha'Emorí ve'el-kol-shechenáv, ba'arabá vahár uvashefeláh uvanégev, uvechóf hayám érez haKena'aní vehaLevanón, ad-hanahár hagadól nehár-Perát. | Wendet euch und brecht auf; geht zum Gebirge der Emoriter und zu allen seinen Nachbarn, in die Arava, ins Gebirge, in die Schefela, in den Negev und an die Meeresküste, das Land der Kena'aniter und den Levanon, bis zum großen Strom, dem Strom Prat. |
| 8 | רְאֵה נָתַתִּי לִפְנֵיכֶם, אֶת־הָאָרֶץ; בֹּאוּ, וּרְשׁוּ אֶת־הָאָרֶץ, אֲשֶׁר נִשְׁבַּע יְהוָה לַאֲבֹתֵיכֶם לְאַבְרָהָם לְיִצְחָק וּלְיַעֲקֹב לָתֵת לָהֶם, וּלְזַרְעָם אַחֲרֵיהֶם. | Re'é natáti lifnechém, et-ha'árez; bó'u, ureshú et-ha'árez, asher nishbá Adonái la'avotechém le'Avrahám le'Yizchák ule'Ya'akóv latét lahém, ulezar'ám acharehém. | Seht, ich habe das Land vor euch gegeben; geht hinein und nehmt das Land in Besitz, das der Ewige euren Vätern geschworen hat, Awraham, Jitzchak und Ja'akow, es ihnen und ihren Nachkommen nach ihnen zu geben. |
| 9 | וָאֹמַר אֲלֵכֶם, בָּעֵת הַהִוא לֵאמֹר: לֹא־אוּכַל לְבַדִּי, שְׂאֵת אֶתְכֶם. | Va'ómar alechém, ba'ét hahí lemór: lo-uchál levadí, se'ét etchém. | Und ich sprach zu euch zu jener Zeit: 'Ich kann euch nicht allein tragen.' |
| 10 | יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם, הִרְבָּה אֶתְכֶם; וְהִנְּכֶם הַיּוֹם, כְּכוֹכְבֵי הַשָּׁמַיִם לָרֹב. | Adonái Elohechém, hirbáh etchém; vehinchém hayóm, kechochvé hashamáyim larov. | Der Ewige, euer Gott, hat euch gemehrt, und siehe, heute seid ihr so zahlreich wie die Sterne des Himmels. |
Zweiter Aliya
Devarim (5. Buch Mose) Devarim 1:11-21 · 11 Verse · Masoretischer Text · Transliteration · Eigene Übersetzung auf Deutsch
| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| Devarim — Kapitel 1 · Perek 1 | |||
| 11 | יְהוָה אֱלֹהֵי אֲבוֹתֵכֶם, יֹסֵף עֲלֵיכֶם כָּכֶם--אֶלֶף פְּעָמִים; וִיבָרֵךְ אֶתְכֶם, כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר לָכֶם. | Adonái Elohé avotechém, yosef alechém kachém élef pe'amím; vivarech etchém, ka'ashér dibér lachém. | Möge der Ewige, der Gott eurer Väter, euch tausendmal zahlreicher machen, als ihr seid, und euch segnen, wie er es euch verheißen hat. |
| 12 | אֵיכָה אֶשָּׂא, לְבַדִּי, טָרְחֲכֶם וּמַשַּׂאֲכֶם, וְרִיבְכֶם. | Eicháh essá, levadí, torchachém umassa'achém, verivchém. | Wie könnte ich allein eure Last, eure Bürde und eure Streitigkeiten tragen? |
| 13 | הָבוּ לָכֶם אֲנָשִׁים חֲכָמִים וּנְבֹנִים, וִידֻעִים--לְשִׁבְטֵיכֶם; וַאֲשִׂימֵם, בְּרָאשֵׁיכֶם. | Havú lachém anashím chachamím unevoním, vidu'ím leshivtechém; va'asimém, berashechém. | Wählt euch weise, verständige und bekannte Männer nach euren Stämmen, und ich werde sie zu Häuptern über euch einsetzen. |
| 14 | וַתַּעֲנוּ, אֹתִי; וַתֹּאמְרוּ, טוֹב־הַדָּבָר אֲשֶׁר־דִּבַּרְתָּ לַעֲשׂוֹת. | Vata'anú otí; vatomerú, tov-hadavár asher-dibárta la'asót. | Und ihr antwortetet mir und sagtet: 'Gut ist die Sache, die du zu tun gesagt hast.' |
| 15 | וָאֶקַּח אֶת־רָאשֵׁי שִׁבְטֵיכֶם, אֲנָשִׁים חֲכָמִים וִידֻעִים, וָאֶתֵּן אוֹתָם רָאשִׁים, עֲלֵיכֶם: שָׂרֵי אֲלָפִים וְשָׂרֵי מֵאוֹת, וְשָׂרֵי חֲמִשִּׁים וְשָׂרֵי עֲשָׂרֹת, וְשֹׁטְרִים, לְשִׁבְטֵיכֶם. | Va'ekách et-rashé shivtechém, anashím chachamím vidu'ím, va'etén otám rashím alechém: saré alafím vesaré me'ót, vesaré chamishím vesaré assarót, veshotrím leshivtechém. | Und ich nahm die Häupter eurer Stämme, weise und bekannte Männer, und setzte sie als Häupter über euch ein: Oberste über Tausend, Oberste über Hundert, Oberste über Fünfzig, Oberste über Zehn, und Aufseher für eure Stämme. |
| 16 | וָאֲצַוֶּה, אֶת־שֹׁפְטֵיכֶם, בָּעֵת הַהִוא, לֵאמֹר: שָׁמֹעַ בֵּין־אֲחֵיכֶם וּשְׁפַטְתֶּם צֶדֶק, בֵּין־אִישׁ וּבֵין־אָחִיו וּבֵין גֵּרוֹ. | Va'azavéh, et-shoftechém, ba'ét hahí, lemór: shamóa ben-achechém ushfattém zédek, ben-ísh uvén achív uvén guerró. | Und ich gebot euren Richtern zu jener Zeit und sprach: 'Hört die Streitigkeiten zwischen euren Brüdern und richtet gerecht zwischen einem Mann und seinem Bruder und dem Fremden, der bei ihm ist.' |
| 17 | לֹא־תַכִּירוּ פָנִים בַּמִּשְׁפָּט, כַּקָּטֹן כַּגָּדֹל תִּשְׁמָעוּן--לֹא תָגוּרוּ מִפְּנֵי־אִישׁ, כִּי הַמִּשְׁפָּט לֵאלֹהִים הוּא; וְהַדָּבָר אֲשֶׁר יִקְשֶׁה מִכֶּם, תַּקְרִבוּן אֵלַי וּשְׁמַעְתִּיו. | Lo-takíru faním bamishpát, kakatón kagadól tishme'ún; lo tagúru mipené ísh, kí hamishpát lElohím hu; vehadavár asher yikshé mikém, takrivún elái ushma'tív. | Ihr sollt im Gericht keine Person ansehen; hört den Kleinen wie den Großen; fürchtet niemanden, denn das Gericht gehört Gott. Und die Sache, die euch zu schwer ist, bringt sie zu mir, und ich werde sie hören. |
| 18 | וָאֲצַוֶּה אֶתְכֶם, בָּעֵת הַהִוא, אֵת כָּל־הַדְּבָרִים, אֲשֶׁר תַּעֲשׂוּן. | Va'azavéh etchém, ba'ét hahí, et kol-hadevarím, asher ta'assún. | Und ich gebot euch zu jener Zeit alles, was ihr tun solltet. |
| 19 | וַנִּסַּע מֵחֹרֵב, וַנֵּלֶךְ אֵת כָּל־הַמִּדְבָּר הַגָּדוֹל וְהַנּוֹרָא הַהוּא אֲשֶׁר רְאִיתֶם דֶּרֶךְ הַר הָאֱמֹרִי, כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה אֱלֹהֵינוּ, אֹתָנוּ; וַנָּבֹא, עַד קָדֵשׁ בַּרְנֵעַ. | Vanissá meChorév, vanélech et kol-hamidbár hagadól vehanorá hahú asher re'itém dérech har ha'Emorí, ka'ashér zivá Adonái Elohénu otánu; vanavó, ad Kadésh Barnéa. | Wir brachen vom Chorew auf und durchzogen jene ganze große und schreckliche Wüste, die ihr gesehen habt, auf dem Weg zum Gebirge der Emoriter, wie der Ewige, unser Gott, uns geboten hatte, und wir kamen bis Kadesch Barnea. |
| 20 | וָאֹמַר, אֲלֵכֶם: בָּאתֶם עַד־הַר הָאֱמֹרִי, אֲשֶׁר־יְהוָה אֱלֹהֵינוּ נֹתֵן לָנוּ. | Va'ómar, alechém: batém ad-har ha'Emorí, asher-Adonái Elohénu notén lánu. | Und ich sprach zu euch: 'Ihr seid bis zum Gebirge der Emoriter gekommen, das der Ewige, unser Gott, uns gibt.' |
| 21 | רְאֵה נָתַן יְהוָה אֱלֹהֶיךָ, לְפָנֶיךָ--אֶת־הָאָרֶץ: עֲלֵה רֵשׁ, כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה אֱלֹהֵי אֲבֹתֶיךָ לָךְ--אַל־תִּירָא, וְאַל־תֵּחָת. | Re'é natán Adonái Elohécha, lefanécha et-ha'árez; aléh resh, ka'ashér dibér Adonái Elohé avotécha lách; al-tirá, ve'al-techát. | Siehe, der Ewige, dein Gott, hat das Land vor dich gegeben; zieh hinauf und nimm es in Besitz, wie der Ewige, der Gott deiner Väter, dir gesagt hat; fürchte dich nicht und sei nicht verzagt. |
Dritter Aliya
Devarim (5. Buch Mose) Devarim 1:22-38 · 17 Verse · Masoretischer Text · Transliteration · Eigene Übersetzung auf Deutsch
| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| Devarim — Kapitel 1 · Perek 1 | |||
| 22 | וַתִּקְרְבוּן אֵלַי, כֻּלְּכֶם, וַתֹּאמְרוּ נִשְׁלְחָה אֲנָשִׁים לְפָנֵינוּ, וְיַחְפְּרוּ־לָנוּ אֶת־הָאָרֶץ; וְיָשִׁבוּ אֹתָנוּ, דָּבָר--אֶת־הַדֶּרֶךְ אֲשֶׁר נַעֲלֶה־בָּהּ, וְאֵת הֶעָרִים אֲשֶׁר נָבֹא אֲלֵיהֶן. | Vatikrevún elái, kulechém, vatomerú nishlecháh anashím lefanénu, veyachperú-lánu et-ha'árez; veyashívu otánu davár; et-hadérech asher na'aléh-báh, ve'ét he'arím asher navó alehén. | Da nahtet ihr euch alle zu mir und sprachet: 'Lasst uns Männer vor uns her senden, dass sie uns das Land erkunden und uns Bericht bringen über den Weg, auf dem wir hinaufziehen sollen, und über die Städte, zu denen wir kommen werden.' |
| 23 | וַיִּיטַב בְּעֵינַי, הַדָּבָר; וָאֶקַּח מִכֶּם שְׁנֵים עָשָׂר אֲנָשִׁים, אִישׁ אֶחָד לַשָּׁבֶט. | Vayitáv be'ényai, hadavár; va'ekách mikém shnéim assár anashím, ísh echád lashávet. | Und die Sache gefiel mir gut, und ich nahm von euch zwölf Männer, einen Mann für jeden Stamm. |
| 24 | וַיִּפְנוּ וַיַּעֲלוּ הָהָרָה, וַיָּבֹאוּ עַד־נַחַל אֶשְׁכֹּל; וַיְרַגְּלוּ, אֹתָהּ. | Vayifnú vaya'alú hahárah, vayavó'u ad-náchal Eshkól; vayeraguelú, otáh. | Und sie wandten sich und zogen hinauf ins Gebirge und kamen bis zum Tal Eschkol und erkundeten es. |
| 25 | וַיִּקְחוּ בְיָדָם מִפְּרִי הָאָרֶץ, וַיּוֹרִדוּ אֵלֵינוּ; וַיָּשִׁבוּ אֹתָנוּ דָבָר, וַיֹּאמְרוּ, טוֹבָה הָאָרֶץ, אֲשֶׁר־יְהוָה אֱלֹהֵינוּ נֹתֵן לָנוּ. | Vayikchú veyadám mipri ha'árez, vayorídu elénu; vayashívu otánu davár, vayomerú, továh ha'árez, asher-Adonái Elohénu notén lánu. | Sie nahmen von der Frucht des Landes in ihre Hände und brachten sie zu uns herab, und brachten uns Bericht und sprachen: 'Gut ist das Land, das der Ewige, unser Gott, uns gibt.' |
| 26 | וְלֹא אֲבִיתֶם, לַעֲלֹת; וַתַּמְרוּ, אֶת־פִּי יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם. | Veló avitém, la'alót; vatamrú, et-pí Adonái Elohechém. | Aber ihr wolltet nicht hinaufziehen, und ihr widersetztet euch dem Wort des Ewigen, eures Gottes. |
| 27 | וַתֵּרָגְנוּ בְאָהֳלֵיכֶם, וַתֹּאמְרוּ, בְּשִׂנְאַת יְהוָה אֹתָנוּ, הוֹצִיאָנוּ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם--לָתֵת אֹתָנוּ בְּיַד הָאֱמֹרִי, לְהַשְׁמִידֵנוּ. | Vateraguenú ve'aholechém, vatomerú, besin'át Adonái otánu, hozi'ánu me'érez Mizráyim, latét otánu beyád ha'Emorí, lehashmidénu. | Und ihr murrtet in euren Zelten und spracht: 'Aus Hass hat uns der Ewige aus dem Land Mizrajim geführt, um uns in die Hand der Emoriter zu geben, um uns zu vernichten.' |
| 28 | אָנָה אֲנַחְנוּ עֹלִים, אַחֵינוּ הֵמַסּוּ אֶת־לְבָבֵנוּ לֵאמֹר עַם גָּדוֹל וָרָם מִמֶּנּוּ, עָרִים גְּדֹלֹת וּבְצוּרֹת, בַּשָּׁמָיִם; וְגַם־בְּנֵי עֲנָקִים, רָאִינוּ שָׁם. | Ánah anáchnu olím, achénu hemássu et-levavénu lemór, am gadól varám miménu, arím guedolót uvezurót bashamáyim; vegám-bené Anakím ra'ínu shám. | Wohin sollen wir hinaufziehen? Unsere Brüder haben unser Herz zum Schmelzen gebracht und gesagt: ein Volk größer und höher als wir, Städte groß und befestigt bis zum Himmel, und obendrein haben wir dort die Kinder der Anakiter gesehen. |
| 29 | וָאֹמַר, אֲלֵכֶם: לֹא־תַעַרְצוּן וְלֹא־תִירְאוּן, מֵהֶם. | Va'ómar, alechém: lo-ta'arzún veló-tir'ún, mehém. | Und ich sprach zu euch: 'Erschreckt nicht und fürchtet euch nicht vor ihnen.' |
| 30 | יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם הַהֹלֵךְ לִפְנֵיכֶם, הוּא יִלָּחֵם לָכֶם: כְּכֹל אֲשֶׁר עָשָׂה אִתְּכֶם, בְּמִצְרַיִם--לְעֵינֵיכֶם. | Adonái Elohechém haholéch lifnechém, hu yiláchem lachém; kechól asher assáh itchém, beMizráyim, le'enechém. | Der Ewige, euer Gott, der vor euch her geht, er wird für euch kämpfen, ganz wie er es für euch in Mizrajim vor euren Augen getan hat; |
| 31 | וּבַמִּדְבָּר, אֲשֶׁר רָאִיתָ, אֲשֶׁר נְשָׂאֲךָ יְהוָה אֱלֹהֶיךָ, כַּאֲשֶׁר יִשָּׂא־אִישׁ אֶת־בְּנוֹ--בְּכָל־הַדֶּרֶךְ אֲשֶׁר הֲלַכְתֶּם, עַד־בֹּאֲכֶם עַד־הַמָּקוֹם הַזֶּה. | Uvamidbár, asher ra'íta, asher nessa'acha Adonái Elohécha, ka'ashér yisá-ísh et-benó, bechól-hadérech asher halachtém, ad-bo'achém ad-hamakóm hazé. | und in der Wüste, wo du gesehen hast, wie der Ewige, dein Gott, dich getragen hat, wie ein Mann seinen Sohn trägt, auf dem ganzen Weg, den ihr gegangen seid, bis ihr an diesen Ort gekommen seid. |
| 32 | וּבַדָּבָר, הַזֶּה--אֵינְכֶם, מַאֲמִינִם, בַּיהוָה, אֱלֹהֵיכֶם. | Uvadavár, hazé; enchém, ma'aminím, baAdonái, Elohechém. | Und trotz alledem vertrautet ihr nicht auf den Ewigen, euren Gott, |
| 33 | הַהֹלֵךְ לִפְנֵיכֶם בַּדֶּרֶךְ, לָתוּר לָכֶם מָקוֹם--לַחֲנֹתְכֶם: בָּאֵשׁ לַיְלָה, לַרְאֹתְכֶם בַּדֶּרֶךְ אֲשֶׁר תֵּלְכוּ־בָהּ, וּבֶעָנָן, יוֹמָם. | Haholéch lifnechém badérech, latúr lachém makóm, lachanotchém; ba'ésh láylah, lar'otchém badérech asher telchu-váh, uve'anán yomám. | der vor euch her ging auf dem Weg, um euch einen Lagerplatz zu suchen: nachts im Feuer, um euch den Weg zu zeigen, auf dem ihr gehen solltet, und tags in der Wolke. |
| 34 | וַיִּשְׁמַע יְהוָה, אֶת־קוֹל דִּבְרֵיכֶם; וַיִּקְצֹף, וַיִּשָּׁבַע לֵאמֹר. | Vayishmá Adonái, et-kol divrechém; vayikzóf, vayishavá lemór. | Und der Ewige hörte die Stimme eurer Worte, und er wurde zornig und schwor und sprach: |
| 35 | אִם־יִרְאֶה אִישׁ בָּאֲנָשִׁים הָאֵלֶּה, הַדּוֹר הָרָע הַזֶּה--אֵת, הָאָרֶץ הַטּוֹבָה, אֲשֶׁר נִשְׁבַּעְתִּי, לָתֵת לַאֲבֹתֵיכֶם. | Im-yir'éh ísh ba'anashím ha'éleh, hadór hará hazé, et ha'árez hatováh, asher nishbáti, latét la'avotechém. | 'Keiner dieser Männer, dieses bösen Geschlechts, wird das gute Land sehen, das ich euren Vätern zu geben geschworen habe,' |
| 36 | זוּלָתִי כָּלֵב בֶּן־יְפֻנֶּה, הוּא יִרְאֶנָּה, וְלוֹ־אֶתֵּן אֶת־הָאָרֶץ אֲשֶׁר דָּרַךְ־בָּהּ, וּלְבָנָיו--יַעַן, אֲשֶׁר מִלֵּא אַחֲרֵי יְהוָה. | Zulatí Kalév ben-Yefunéh, hu yir'énah, veló-etén et-ha'árez asher darach-báh, ulevanáv; yá'an asher milé acharé Adonái. | außer Kalew, dem Sohn Jefunnes; er wird es sehen, und ihm werde ich das Land geben, das er betreten hat, und seinen Kindern, weil er dem Ewigen völlig gefolgt ist. |
| 37 | גַּם־בִּי הִתְאַנַּף יְהוָה, בִּגְלַלְכֶם לֵאמֹר: גַּם־אַתָּה, לֹא־תָבֹא שָׁם. | Gam-bí hit'anáf Adonái, biglalchém lemór: gam-atáh, lo-tavó shám. | Auch über mich wurde der Ewige zornig um euretwillen und sprach: 'Auch du wirst dort nicht hineinkommen.' |
| 38 | יְהוֹשֻׁעַ בִּן־נוּן הָעֹמֵד לְפָנֶיךָ, הוּא יָבֹא שָׁמָּה; אֹתוֹ חַזֵּק, כִּי־הוּא יַנְחִלֶנָּה אֶת־יִשְׂרָאֵל. | Yehoshúa bin-Nun ha'omíd lefanécha, hu yavó shámah; otó chazék, ki-hu yanchilénah et-Israel. | Jehoschua, der Sohn Nuns, der vor dir steht, er wird dort hineinkommen; stärke ihn, denn er wird Israel es erben lassen. |
Vierter Aliya
Devarim (5. Buch Mose) Devarim 1:39-2:1 · 9 Verse · Masoretischer Text · Transliteration · Eigene Übersetzung auf Deutsch
| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| Devarim — Kapitel 1 · Perek 1 | |||
| 39 | וְטַפְּכֶם אֲשֶׁר אֲמַרְתֶּם לָבַז יִהְיֶה, וּבְנֵיכֶם אֲשֶׁר לֹא־יָדְעוּ הַיּוֹם טוֹב וָרָע--הֵמָּה, יָבֹאוּ שָׁמָּה; וְלָהֶם אֶתְּנֶנָּה, וְהֵם יִירָשׁוּהָ. | Vetapechém asher amartém lavaz yihyéh, uvenechém asher lo-yad'ú hayóm tov varáh, hémah yavó'u shámah; velahém etnénah, vehém yirashúha. | 'Und eure kleinen Kinder, von denen ihr sagtet, sie würden zur Beute werden, und eure Söhne, die heute weder Gutes noch Böses kennen, sie werden dort hineinkommen; ihnen werde ich es geben, und sie werden es erben.' |
| 40 | וְאַתֶּם, פְּנוּ לָכֶם; וּסְעוּ הַמִּדְבָּרָה, דֶּרֶךְ יַם־סוּף. | Ve'atém, penú lachém; use'ú hamidbáráh, dérech Yam-Suf. | 'Und ihr, wendet euch und brecht auf zur Wüste, auf dem Weg zum Schilfmeer.' |
| 41 | וַתַּעֲנוּ וַתֹּאמְרוּ אֵלַי, חָטָאנוּ לַיהוָה--אֲנַחְנוּ נַעֲלֶה וְנִלְחַמְנוּ, כְּכֹל אֲשֶׁר־צִוָּנוּ יְהוָה אֱלֹהֵינוּ; וַתַּחְגְּרוּ, אִישׁ אֶת־כְּלֵי מִלְחַמְתּוֹ, וַתָּהִינוּ, לַעֲלֹת הָהָרָה. | Vata'anú vatomerú elái, chatánu laAdonái; anáchnu na'aléh vennilchámnu, kechól asher-zivánu Adonái Elohénu; vatachgrú, ísh et-kelé milchamtó, vatahínu, la'alót hahárah. | Ihr antwortetet und spracht zu mir: 'Wir haben gegen den Ewigen gesündigt; wir wollen hinaufziehen und kämpfen, ganz wie der Ewige, unser Gott, uns geboten hat.' Und jeder gürtete seine Kriegswaffen um, und ihr wagtet es, ins Gebirge hinaufzuziehen. |
| 42 | וַיֹּאמֶר יְהוָה אֵלַי, אֱמֹר לָהֶם לֹא תַעֲלוּ וְלֹא־תִלָּחֲמוּ--כִּי אֵינֶנִּי, בְּקִרְבְּכֶם; וְלֹא, תִּנָּגְפוּ, לִפְנֵי, אֹיְבֵיכֶם. | Vayómer Adonái elái, emór lahém lo ta'alú veló-tilachamú; ki enéni bekirbechém; veló, tinaguefú, lifné, oyevechém. | Und der Ewige sprach zu mir: 'Sage ihnen: zieht nicht hinauf und kämpft nicht, denn ich bin nicht in eurer Mitte; damit ihr nicht vor euren Feinden geschlagen werdet.' |
| 43 | וָאֲדַבֵּר אֲלֵיכֶם, וְלֹא שְׁמַעְתֶּם; וַתַּמְרוּ אֶת־פִּי יְהוָה, וַתָּזִדוּ וַתַּעֲלוּ הָהָרָה. | Va'adabér alechém, veló shma'tém; vatamrú et-pí Adonái, vatazídu vata'alú hahárah. | Ich sprach zu euch, aber ihr hörtet nicht; ihr widersetztet euch dem Wort des Ewigen und zoget vermessen ins Gebirge hinauf. |
| 44 | וַיֵּצֵא הָאֱמֹרִי הַיֹּשֵׁב בָּהָר הַהוּא, לִקְרַאתְכֶם, וַיִּרְדְּפוּ אֶתְכֶם, כַּאֲשֶׁר תַּעֲשֶׂינָה הַדְּבֹרִים; וַיַּכְּתוּ אֶתְכֶם בְּשֵׂעִיר, עַד־חָרְמָה. | Vayezé ha'Emorí hayoshév bahár hahú, likratchém, vayirdefú etchém, ka'ashér ta'asénah hadevorím; vayaktú etchém beSe'ír, ad-Chormáh. | Und der Emoriter, der in jenem Gebirge wohnte, zog euch entgegen und verfolgte euch, wie es Bienen tun, und schlug euch in Seir bis Chorma. |
| 45 | וַתָּשֻׁבוּ וַתִּבְכּוּ, לִפְנֵי יְהוָה; וְלֹא־שָׁמַע יְהוָה בְּקֹלְכֶם, וְלֹא הֶאֱזִין אֲלֵיכֶם. | Vatashúvu vativkú, lifné Adonái; veló-shamá Adonái bekolchém, veló he'ezín alechém. | Und ihr kehrtet zurück und weintet vor dem Ewigen, aber der Ewige hörte nicht auf eure Stimme und neigte euch kein Ohr zu. |
| 46 | וַתֵּשְׁבוּ בְקָדֵשׁ, יָמִים רַבִּים, כַּיָּמִים, אֲשֶׁר יְשַׁבְתֶּם. | Vateshvú veKadésh, yamím rabím, kayamím, asher yeshavtém. | Und ihr bliebt in Kadesch viele Tage, so viele Tage, wie ihr dort verweiltet. |
| Devarim — Kapitel 2 · Perek 2 | |||
| 1 | וַנֵּפֶן וַנִּסַּע הַמִּדְבָּרָה, דֶּרֶךְ יַם־סוּף, כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה, אֵלָי; וַנָּסָב אֶת־הַר־שֵׂעִיר, יָמִים רַבִּים. | Vanéfen vanissá hamidbáráh, dérech Yam-Suf, ka'ashér dibér Adonái, elái; vanassóv et-Har-Se'ír, yamím rabím. | Und wir wandten uns und brachen auf zur Wüste, auf dem Weg zum Schilfmeer, wie der Ewige zu mir gesprochen hatte; und wir umzogen den Berg Seir viele Tage. |
Fünfter Aliya
Devarim (5. Buch Mose) Devarim 2:2-30 · 29 Verse · Masoretischer Text · Transliteration · Eigene Übersetzung auf Deutsch
| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| Devarim — Kapitel 2 · Perek 2 | |||
| 2 | וַיֹּאמֶר יְהוָה, אֵלַי לֵאמֹר. | Vayómer Adonái, elái lemór. | Und der Ewige sprach zu mir und sagte: |
| 3 | רַב־לָכֶם, סֹב אֶת־הָהָר הַזֶּה; פְּנוּ לָכֶם, צָפֹנָה. | Rav-lachém, sov et-hahár hazé; penú lachém, zafónah. | 'Lange genug habt ihr diesen Berg umzogen; wendet euch nach Norden.' |
| 4 | וְאֶת־הָעָם, צַו לֵאמֹר, אַתֶּם עֹבְרִים בִּגְבוּל אֲחֵיכֶם בְּנֵי־עֵשָׂו, הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר; וְיִירְאוּ מִכֶּם, וְנִשְׁמַרְתֶּם מְאֹד. | Ve'et-ha'ám, zav lemór, atém ovrím bigvúl achechém bené-Essáv, hayoshvím beSe'ír; veyir'ú mikém, venishmartém me'ód. | Und gebiete dem Volk und sprich: ihr zieht durch das Gebiet eurer Brüder, der Kinder Esaws, die in Seir wohnen; sie werden sich vor euch fürchten, darum seid sehr auf der Hut. |
| 5 | אַל־תִּתְגָּרוּ בָם--כִּי לֹא־אֶתֵּן לָכֶם מֵאַרְצָם, עַד מִדְרַךְ כַּף־רָגֶל: כִּי־יְרֻשָּׁה לְעֵשָׂו, נָתַתִּי אֶת־הַר שֵׂעִיר. | Al-titgárú vam; ki lo-etén lachém me'arzám, ad midrách kaf-rágel; ki-yerusháh le'Essáv, natáti et-Har Se'ír. | Reizt sie nicht, denn ich werde euch von ihrem Land nichts geben, auch nicht so viel wie eine Fußsohle, denn dem Esaw habe ich den Berg Seir zum Besitz gegeben. |
| 6 | אֹכֶל תִּשְׁבְּרוּ מֵאִתָּם בַּכֶּסֶף, וַאֲכַלְתֶּם; וְגַם־מַיִם תִּכְרוּ מֵאִתָּם, בַּכֶּסֶף--וּשְׁתִיתֶם. | Óchel tishberú me'itám bakésef, va'achaltém; vegám-máyim tichrú me'itám, bakésef ushtitém. | Speise sollt ihr von ihnen für Geld kaufen und essen; und auch Wasser sollt ihr von ihnen für Geld kaufen und trinken. |
| 7 | כִּי יְהוָה אֱלֹהֶיךָ בֵּרַכְךָ, בְּכֹל מַעֲשֵׂה יָדֶךָ--יָדַע לֶכְתְּךָ, אֶת־הַמִּדְבָּר הַגָּדֹל הַזֶּה: זֶה אַרְבָּעִים שָׁנָה, יְהוָה אֱלֹהֶיךָ עִמָּךְ--לֹא חָסַרְתָּ, דָּבָר. | Ki Adonái Elohécha berachchá, bechól ma'assé yadécha; yadá lechtechá, et-hamidbár hagadól hazé; zeh arba'ím shanáh, Adonái Elohécha imách, lo chasártah davár. | Denn der Ewige, dein Gott, hat dich gesegnet in allem Werk deiner Hände; er kennt dein Wandeln durch diese große Wüste: diese vierzig Jahre ist der Ewige, dein Gott, mit dir gewesen; es hat dir an nichts gefehlt. |
| 8 | וַנַּעֲבֹר מֵאֵת אַחֵינוּ בְנֵי־עֵשָׂו, הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר, מִדֶּרֶךְ הָעֲרָבָה, מֵאֵילַת וּמֵעֶצְיֹן גָּבֶר; וַנֵּפֶן, וַנַּעֲבֹר, דֶּרֶךְ, מִדְבַּר מוֹאָב. | Vana'avór me'ét achénu vené-Essáv, hayoshvím beSe'ír, midérech ha'arabáh, me'Elát ume'Ezyón Gáver; vanéfen, vana'avór, dérech, midbár Moáv. | Und wir zogen an unseren Brüdern, den Kindern Esaws, die in Seir wohnen, vorüber, weg vom Weg der Arava, von Elat und von Ezjon-Gewer; und wir wandten uns und zogen auf dem Weg der Wüste Moav. |
| 9 | וַיֹּאמֶר יְהוָה אֵלַי, אַל־תָּצַר אֶת־מוֹאָב, וְאַל־תִּתְגָּר בָּם, מִלְחָמָה: כִּי לֹא־אֶתֵּן לְךָ מֵאַרְצוֹ, יְרֻשָּׁה--כִּי לִבְנֵי־לוֹט, נָתַתִּי אֶת־עָר יְרֻשָּׁה. | Vayómer Adonái elái, al-tázar et-Moáv, ve'al-titgár bam milchamáh; ki lo-etén lechá me'arzó, yerusháh; ki livné-Lot, natáti et-Ar yerusháh. | Und der Ewige sprach zu mir: 'Bedränge Moav nicht und führe keinen Krieg mit ihnen, denn ich werde dir von ihrem Land keinen Besitz geben, denn den Kindern Lots habe ich Ar zum Besitz gegeben.' |
| 10 | הָאֵמִים לְפָנִים, יָשְׁבוּ בָהּ--עַם גָּדוֹל וְרַב וָרָם, כָּעֲנָקִים. | Ha'Emím lefaním, yashvú váh; am gadól verav varám, ka'Anakím. | Die Emiter wohnten dort früher, ein Volk groß und zahlreich und hoch wie die Anakiter. |
| 11 | רְפָאִים יֵחָשְׁבוּ אַף־הֵם, כָּעֲנָקִים; וְהַמֹּאָבִים, יִקְרְאוּ לָהֶם אֵמִים. | Refa'ím yechashvú af-hém, ka'Anakím; vehaMo'avím, yikre'ú lahém Emím. | Auch sie werden zu den Refaitern gerechnet wie die Anakiter; aber die Moaviter nennen sie Emiter. |
| 12 | וּבְשֵׂעִיר יָשְׁבוּ הַחֹרִים, לְפָנִים, וּבְנֵי עֵשָׂו יִירָשׁוּם וַיַּשְׁמִידוּם מִפְּנֵיהֶם, וַיֵּשְׁבוּ תַּחְתָּם: כַּאֲשֶׁר עָשָׂה יִשְׂרָאֵל, לְאֶרֶץ יְרֻשָּׁתוֹ, אֲשֶׁר־נָתַן יְהוָה, לָהֶם. | Uveseír yashvú hachorím, lefaním, uvené Essáv yirashúm vayashmidúm mipenehém, vayeshvú tachtám; ka'ashér assáh Israel, le'érez yerusható, asher-natán Adonái, lahém. | Und in Seir wohnten früher die Choriter, und die Kinder Esaws vertrieben sie und vernichteten sie vor sich und wohnten an ihrer Stelle, wie Israel es mit dem Land seines Besitzes tat, das der Ewige ihm gegeben hat. |
| 13 | עַתָּה, קֻמוּ וְעִבְרוּ לָכֶם--אֶת־נַחַל זָרֶד; וַנַּעֲבֹר, אֶת־נַחַל זָרֶד. | Atáh, kúmu ve'ivrú lachém et-náchal Zárd; vana'avór, et-náchal Zárd. | 'Nun, macht euch auf und zieht über den Bach Sered.' Und wir zogen über den Bach Sered. |
| 14 | וְהַיָּמִים אֲשֶׁר־הָלַכְנוּ מִקָּדֵשׁ בַּרְנֵעַ, עַד אֲשֶׁר־עָבַרְנוּ אֶת־נַחַל זֶרֶד, שְׁלֹשִׁים וּשְׁמֹנֶה, שָׁנָה--עַד־תֹּם כָּל־הַדּוֹר אַנְשֵׁי הַמִּלְחָמָה, מִקֶּרֶב הַמַּחֲנֶה, כַּאֲשֶׁר נִשְׁבַּע יְהוָה, לָהֶם. | Vehayamím asher-haláchnu miKadésh Barnéa, ad asher-avárnu et-náchal Zéred, shloshím ushmonéh sháná; ad-tom kol-hadór anshé hamilchamáh, mikérev hamachanéh, ka'ashér nishbá Adonái, lahém. | Und die Tage, die wir von Kadesch Barnea bis zum Übergang über den Bach Sered gingen, waren achtunddreißig Jahre, bis das ganze Geschlecht der Kriegsleute aus der Mitte des Lagers verschwunden war, wie der Ewige ihnen geschworen hatte. |
| 15 | וְגַם יַד־יְהוָה הָיְתָה בָּם, לְהֻמָּם מִקֶּרֶב הַמַּחֲנֶה, עַד, תֻּמָּם. | Vegám yad-Adonái haytáh bam, lehumám mikérev hamachanéh, ad, tumám. | Und auch die Hand des Ewigen war gegen sie, um sie aus der Mitte des Lagers zu vertilgen, bis sie verschwunden waren. |
| 16 | וַיְהִי כַאֲשֶׁר־תַּמּוּ כָּל־אַנְשֵׁי הַמִּלְחָמָה, לָמוּת--מִקֶּרֶב הָעָם. | Vayehí ka'ashér-támu kol-anshé hamilchamáh, lamút mikérev ha'ám. | Und es geschah, als alle Kriegsleute aus der Mitte des Volkes gestorben waren, |
| 17 | וַיְדַבֵּר יְהוָה, אֵלַי לֵאמֹר. | Vayedabér Adonái, elái lemór. | sprach der Ewige zu mir und sagte: |
| 18 | אַתָּה עֹבֵר הַיּוֹם אֶת־גְּבוּל מוֹאָב, אֶת־עָר. | Atáh ovér hayóm et-guevúl Moáv, et-Ar. | 'Du ziehst heute über die Grenze Moavs, bei Ar.' |
| 19 | וְקָרַבְתָּ, מוּל בְּנֵי עַמּוֹן--אַל־תְּצֻרֵם, וְאַל־תִּתְגָּר בָּם: כִּי לֹא־אֶתֵּן מֵאֶרֶץ בְּנֵי־עַמּוֹן לְךָ, יְרֻשָּׁה--כִּי לִבְנֵי־לוֹט, נְתַתִּיהָ יְרֻשָּׁה. | Vekaravtá, mul bené Amón; al-tezurém, ve'al-titgár bam; ki lo-etén me'érez bené-Amón lechá, yerusháh; ki livné-Lot, netatíha yerusháh. | Und du wirst dich den Kindern Ammons gegenüber nähern; bedränge sie nicht und führe keinen Krieg mit ihnen, denn ich werde dir vom Land der Kinder Ammons keinen Besitz geben, denn den Kindern Lots habe ich es zum Besitz gegeben. |
| 20 | אֶרֶץ־רְפָאִים תֵּחָשֵׁב, אַף־הִוא: רְפָאִים יָשְׁבוּ־בָהּ, לְפָנִים, וְהָעַמֹּנִים, יִקְרְאוּ לָהֶם זַמְזֻמִּים. | Érez-Refa'ím techashév, af-hí; Refa'ím yashvu-váh, lefaním, veha'Amoním, yikre'ú lahém Zamzumím. | Auch jenes Land wird zum Land der Refaiter gerechnet; Refaiter wohnten dort früher, und die Ammoniter nennen sie Samsummiter, |
| 21 | עַם גָּדוֹל וְרַב וָרָם, כָּעֲנָקִים; וַיַּשְׁמִידֵם יְהוָה מִפְּנֵיהֶם, וַיִּירָשֻׁם וַיֵּשְׁבוּ תַחְתָּם. | Am gadól verav varám, ka'Anakím; vayashmidém Adonái mipenehém, vayirashúm vayeshvú tachtám. | ein Volk groß und zahlreich und hoch wie die Anakiter; aber der Ewige vernichtete sie vor ihnen, und sie vertrieben sie und wohnten an ihrer Stelle, |
| 22 | כַּאֲשֶׁר עָשָׂה לִבְנֵי עֵשָׂו, הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר--אֲשֶׁר הִשְׁמִיד אֶת־הַחֹרִי, מִפְּנֵיהֶם, וַיִּירָשֻׁם וַיֵּשְׁבוּ תַחְתָּם, עַד הַיּוֹם הַזֶּה. | Ka'ashér assáh livné Essáv, hayoshvím beSe'ír; asher hishmíd et-hachorí, mipenehém, vayirashúm vayeshvú tachtám, ad hayóm hazé. | wie er es für die Kinder Esaws tat, die in Seir wohnen, als er die Choriter vor ihnen vernichtete; und sie vertrieben sie und wohnten an ihrer Stelle bis auf diesen Tag. |
| 23 | וְהָעַוִּים הַיֹּשְׁבִים בַּחֲצֵרִים, עַד־עַזָּה--כַּפְתֹּרִים הַיֹּצְאִים מִכַּפְתֹּר, הִשְׁמִידֻם וַיֵּשְׁבוּ תַחְתָּם. | Veha'Avím hayoshvím bachazerím, ad-Azáh; Kaftorím hayozím miKaftór, hishmidúm vayeshvú tachtám. | Und die Awiter, die in Dörfern bis Asa wohnten, die Kaftoriter, die aus Kaftor kamen, vernichteten sie und wohnten an ihrer Stelle. |
| 24 | קוּמוּ סְּעוּ, וְעִבְרוּ אֶת־נַחַל אַרְנֹן--רְאֵה נָתַתִּי בְיָדְךָ אֶת־סִיחֹן מֶלֶךְ־חֶשְׁבּוֹן הָאֱמֹרִי וְאֶת־אַרְצוֹ, הָחֵל רָשׁ; וְהִתְגָּר בּוֹ, מִלְחָמָה. | Kúmu se'ú, ve'ivrú et-náchal Arnón; re'é natáti veyadchá et-Sichón mélech-Cheshbón ha'Emorí ve'et-arzó, hachél rash; vehitgár bo, milchamáh. | 'Macht euch auf, brecht auf, und zieht über den Bach Arnon; siehe, ich habe in deine Hand Sichon, den König von Cheschbon, den Emoriter, und sein Land gegeben; beginne, es in Besitz zu nehmen, und führe Krieg mit ihm.' |
| 25 | הַיּוֹם הַזֶּה, אָחֵל תֵּת פַּחְדְּךָ וְיִרְאָתְךָ, עַל־פְּנֵי הָעַמִּים, תַּחַת כָּל־הַשָּׁמָיִם--אֲשֶׁר יִשְׁמְעוּן שִׁמְעֲךָ, וְרָגְזוּ וְחָלוּ מִפָּנֶיךָ. | Hayóm hazé, achél tet pachdechá veyir'atchá, al-pené ha'amím, táchat kol-hashamáyim; asher yishme'ún shim'achá, veragzú vechálu mipanécha. | Heute will ich beginnen, Furcht und Schrecken vor dir auf die Völker unter dem ganzen Himmel zu legen, die, wenn sie von dir hören, zittern und sich vor dir ängstigen werden. |
| 26 | וָאֶשְׁלַח מַלְאָכִים מִמִּדְבַּר קְדֵמוֹת, אֶל־סִיחוֹן מֶלֶךְ חֶשְׁבּוֹן, דִּבְרֵי שָׁלוֹם, לֵאמֹר. | Va'eshlách mal'achím mimidbár Kedemót, el-Sichón mélech Cheshbón, divré shalóm, lemór. | Und ich sandte Boten aus der Wüste Kedemot zu Sichon, dem König von Cheschbon, mit Worten des Friedens und sprach: |
| 27 | אֶעְבְּרָה בְאַרְצֶךָ, בַּדֶּרֶךְ בַּדֶּרֶךְ אֵלֵךְ: לֹא אָסוּר, יָמִין וּשְׂמֹאול. | E'ebráh ve'arzécha, badérech badérech eléch; lo assúr, yamín usmol. | 'Lass mich durch dein Land ziehen; nur auf dem Weg will ich gehen, ohne nach rechts oder links abzuweichen.' |
| 28 | אֹכֶל בַּכֶּסֶף תַּשְׁבִּרֵנִי וְאָכַלְתִּי, וּמַיִם בַּכֶּסֶף תִּתֶּן־לִי וְשָׁתִיתִי; רַק, אֶעְבְּרָה בְרַגְלָי. | Óchel bakésef tashbiréni ve'achálti, umáyim bakésef titén-li veshatíti; rak, e'ebráh veraglái. | Speise sollst du mir für Geld verkaufen, dass ich esse, und Wasser sollst du mir für Geld geben, dass ich trinke; lass mich nur zu Fuß hindurchziehen, |
| 29 | כַּאֲשֶׁר עָשׂוּ־לִי בְּנֵי עֵשָׂו, הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר, וְהַמּוֹאָבִים, הַיֹּשְׁבִים בְּעָר--עַד אֲשֶׁר־אֶעֱבֹר, אֶת־הַיַּרְדֵּן, אֶל־הָאָרֶץ, אֲשֶׁר־יְהוָה אֱלֹהֵינוּ נֹתֵן לָנוּ. | Ka'ashér assú-li bené Essáv, hayoshvím beSe'ír, vehaMo'avím, hayoshvím be'Ar; ad asher-e'evór, et-haYardén, el-ha'árez, asher-Adonái Elohénu notén lánu. | wie es mir die Kinder Esaws, die in Seir wohnen, und die Moaviter, die in Ar wohnen, getan haben, bis ich über den Jordan in das Land ziehe, das der Ewige, unser Gott, uns gibt. |
| 30 | וְלֹא אָבָה, סִיחֹן מֶלֶךְ חֶשְׁבּוֹן, הַעֲבִרֵנוּ, בּוֹ: כִּי־הִקְשָׁה יְהוָה אֱלֹהֶיךָ אֶת־רוּחוֹ, וְאִמֵּץ אֶת־לְבָבוֹ, לְמַעַן תִּתּוֹ בְיָדְךָ, כַּיּוֹם הַזֶּה. | Veló aváh, Sichón mélech Cheshbón, ha'avirénu, bo; ki-hikesháh Adonái Elohécha et-ruchó, ve'imétz et-levavó, lemá'an titó veyadchá, kayóm hazé. | Aber Sichon, der König von Cheschbon, wollte uns nicht durch sein Gebiet ziehen lassen, denn der Ewige, dein Gott, verhärtete seinen Geist und verstockte sein Herz, um ihn in deine Hand zu geben, wie es heute der Fall ist. |
Sechster Aliya
Devarim (5. Buch Mose) Devarim 2:31-3:14 · 21 Verse · Masoretischer Text · Transliteration · Eigene Übersetzung auf Deutsch
| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| Devarim — Kapitel 2 · Perek 2 | |||
| 31 | וַיֹּאמֶר יְהוָה אֵלַי, רְאֵה הַחִלֹּתִי תֵּת לְפָנֶיךָ, אֶת־סִיחֹן וְאֶת־אַרְצוֹ; הָחֵל רָשׁ, לָרֶשֶׁת אֶת־אַרְצוֹ. | Vayómer Adonái elái, re'é hachilóti tet lefanécha, et-Sichón ve'et-arzó; hachél rash, lareshét et-arzó. | Und der Ewige sprach zu mir: 'Siehe, ich habe begonnen, Sichon und sein Land vor dir zu geben; beginne, es in Besitz zu nehmen.' |
| 32 | וַיֵּצֵא סִיחֹן לִקְרָאתֵנוּ הוּא וְכָל־עַמּוֹ, לַמִּלְחָמָה--יָהְצָה. | Vayezé Sichón likraténu hu vechól-amó, lamilchamáh, Yáhzah. | Und Sichon zog uns entgegen, er und sein ganzes Volk, zum Kampf bei Jahaz. |
| 33 | וַיִּתְּנֵהוּ יְהוָה אֱלֹהֵינוּ, לְפָנֵינוּ; וַנַּךְ אֹתוֹ וְאֶת־בָּנָו בָּנָיו, וְאֶת־כָּל־עַמּוֹ. | Vayitnéhu Adonái Elohénu, lefanénu; vanách otó ve'et-banáv, ve'et-kol-amó. | Und der Ewige, unser Gott, gab ihn vor uns dahin; und wir schlugen ihn und seine Söhne und sein ganzes Volk. |
| 34 | וַנִּלְכֹּד אֶת־כָּל־עָרָיו, בָּעֵת הַהִוא, וַנַּחֲרֵם אֶת־כָּל־עִיר מְתִם, וְהַנָּשִׁים וְהַטָּף: לֹא הִשְׁאַרְנוּ, שָׂרִיד. | Vanilkód et-kol-aráv, ba'ét hahí, vanacharém et-kol-ír metím, vehanashím vehatáf; lo hish'árnu, sarid. | Und wir nahmen alle seine Städte zu jener Zeit ein und vernichteten gänzlich jede Stadt, Männer, Frauen und Kinder; wir ließen keinen Überlebenden übrig. |
| 35 | רַק הַבְּהֵמָה, בָּזַזְנוּ לָנוּ, וּשְׁלַל הֶעָרִים, אֲשֶׁר לָכָדְנוּ. | Rak habehemáh, bazáznu lánu, ushlál he'arím, asher lachádnu. | Nur das Vieh nahmen wir für uns als Beute, samt der Beute der Städte, die wir eroberten. |
| 36 | מֵעֲרֹעֵר אֲשֶׁר עַל־שְׂפַת־נַחַל אַרְנֹן וְהָעִיר אֲשֶׁר בַּנַּחַל, וְעַד־הַגִּלְעָד, לֹא הָיְתָה קִרְיָה, אֲשֶׁר שָׂגְבָה מִמֶּנּוּ: אֶת־הַכֹּל, נָתַן יְהוָה אֱלֹהֵינוּ לְפָנֵינוּ. | Me'Aroér asher al-sefát-náchal Arnón veha'ír asher banáchal, ve'ád-haGuil'ád, lo haytáh kiryáh, asher sagváh miménu; et-hakól, natán Adonái Elohénu lefanénu. | Von Aroer, das am Ufer des Bachs Arnon liegt, und der Stadt, die im Tal liegt, bis Gilead gab es keine Stadt, die für uns zu stark gewesen wäre; der Ewige, unser Gott, gab alles vor uns dahin. |
| 37 | רַק אֶל־אֶרֶץ בְּנֵי־עַמּוֹן, לֹא קָרָבְתָּ: כָּל־יַד נַחַל יַבֹּק, וְעָרֵי הָהָר, וְכֹל אֲשֶׁר־צִוָּה, יְהוָה אֱלֹהֵינוּ. | Rak el-érez bené-Amón, lo karávta; kol-yad náchal Yabók, ve'arí hahár, vechól asher-ziváh, Adonái Elohénu. | Nur dem Land der Kinder Ammons nahtet ihr euch nicht, noch dem ganzen Ufer des Bachs Jabbok, noch den Städten des Gebirges, ganz wie der Ewige, unser Gott, geboten hatte. |
| Devarim — Kapitel 3 · Perek 3 | |||
| 1 | וַנֵּפֶן וַנַּעַל, דֶּרֶךְ הַבָּשָׁן; וַיֵּצֵא עוֹג מֶלֶךְ־הַבָּשָׁן לִקְרָאתֵנוּ הוּא וְכָל־עַמּוֹ, לַמִּלְחָמָה--אֶדְרֶעִי. | Vanéfen vaná'al, dérech haBashán; vayezé Og mélech-haBashán likraténu hu vechól-amó, lamilchamáh, Edréi. | Und wir wandten uns und zogen hinauf auf dem Weg nach Baschan, und Og, der König von Baschan, zog uns entgegen, er und sein ganzes Volk, zum Kampf bei Edrei. |
| 2 | וַיֹּאמֶר יְהוָה אֵלַי, אַל־תִּירָא אֹתוֹ--כִּי בְיָדְךָ נָתַתִּי אֹתוֹ וְאֶת־כָּל־עַמּוֹ, וְאֶת־אַרְצוֹ; וְעָשִׂיתָ לּוֹ--כַּאֲשֶׁר עָשִׂיתָ לְסִיחֹן מֶלֶךְ הָאֱמֹרִי, אֲשֶׁר יוֹשֵׁב בְּחֶשְׁבּוֹן. | Vayómer Adonái elái, al-tirá otó; ki veyadchá natáti otó ve'et-kol-amó, ve'et-arzó; ve'assíta ló; ka'ashér assíta leSichón mélech ha'Emorí, asher yoshév beCheshbón. | Und der Ewige sprach zu mir: 'Fürchte dich nicht vor ihm, denn ich habe ihn in deine Hand gegeben, mit seinem ganzen Volk und seinem Land; und du wirst mit ihm tun, wie du es mit Sichon, dem König der Emoriter, der in Cheschbon wohnte, getan hast.' |
| 3 | וַיִּתֵּן יְהוָה אֱלֹהֵינוּ בְּיָדֵנוּ, גַּם אֶת־עוֹג מֶלֶךְ־הַבָּשָׁן--וְאֶת־כָּל־עַמּוֹ; וַנַּכֵּהוּ, עַד־בִּלְתִּי הִשְׁאִיר־לוֹ שָׂרִיד. | Vayitén Adonái Elohénu beyadénu, gam et-Og mélech-haBashán, ve'et-kol-amó; vanakéhu, ad-biltí hish'ir-ló sarid. | Und der Ewige, unser Gott, gab auch Og, den König von Baschan, und sein ganzes Volk in unsere Hand; und wir schlugen ihn, bis wir ihm keinen Überlebenden übrig ließen. |
| 4 | וַנִּלְכֹּד אֶת־כָּל־עָרָיו, בָּעֵת הַהִוא--לֹא הָיְתָה קִרְיָה, אֲשֶׁר לֹא־לָקַחְנוּ מֵאִתָּם: שִׁשִּׁים עִיר כָּל־חֶבֶל אַרְגֹּב, מַמְלֶכֶת עוֹג בַּבָּשָׁן. | Vanilkód et-kol-aráv, ba'ét hahí; lo haytáh kiryáh, asher lo-lakáchnu me'itám; shishím ír kol-chével Argóv, mamléchet Og baBashán. | Und wir nahmen alle seine Städte zu jener Zeit ein; es gab keine Stadt, die wir ihnen nicht nahmen: sechzig Städte, die ganze Gegend von Argov, das Königreich Ogs in Baschan. |
| 5 | כָּל־אֵלֶּה עָרִים בְּצֻרֹת, חוֹמָה גְבֹהָה--דְּלָתַיִם וּבְרִיחַ: לְבַד מֵעָרֵי הַפְּרָזִי, הַרְבֵּה מְאֹד. | Kol-éleh arím bezurót, chomáh guevoháh; delatáyim uverí'ach; levád me'arí haperazí, harbéh me'ód. | Alle diese waren befestigte Städte, mit hohen Mauern, Toren und Riegeln; außer den Städten ohne Mauer, die sehr zahlreich waren. |
| 6 | וַנַּחֲרֵם אוֹתָם--כַּאֲשֶׁר עָשִׂינוּ, לְסִיחֹן מֶלֶךְ חֶשְׁבּוֹן: הַחֲרֵם כָּל־עִיר מְתִם, הַנָּשִׁים וְהַטָּף. | Vanacharém otám; ka'ashér assínu, leSichón mélech Cheshbón; hacharém kol-ír metím, hanashím vehatáf. | Und wir vernichteten sie gänzlich, wie wir es mit Sichon, dem König von Cheschbon, getan hatten, indem wir jede Stadt vernichteten, Männer, Frauen und Kinder. |
| 7 | וְכָל־הַבְּהֵמָה וּשְׁלַל הֶעָרִים, בַּזּוֹנוּ לָנוּ. | Vechól-habehemáh ushlál he'arím, bazónu lánu. | Aber alles Vieh und die Beute der Städte nahmen wir für uns als Beute. |
| 8 | וַנִּקַּח בָּעֵת הַהִוא, אֶת־הָאָרֶץ, מִיַּד שְׁנֵי מַלְכֵי הָאֱמֹרִי, אֲשֶׁר בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן--מִנַּחַל אַרְנֹן, עַד־הַר חֶרְמוֹן. | Vanikách ba'ét hahí, et-ha'árez, miyád shné malché ha'Emorí, asher be'éver haYardén; mináchal Arnón, ad-Har Chermón. | Und wir nahmen zu jener Zeit das Land aus der Hand der beiden Könige der Emoriter, die jenseits des Jordan waren, vom Bach Arnon bis zum Berg Chermon — |
| 9 | צִידֹנִים יִקְרְאוּ לְחֶרְמוֹן, שִׂרְיֹן; וְהָאֱמֹרִי, יִקְרְאוּ־לוֹ שְׂנִיר. | Zidoním yikre'ú leChermón, Siryón; veha'Emorí, yikre'ú-lo Senír. | — den die Sidonier Sirjon nennen, und die Emoriter nennen ihn Senir — |
| 10 | כֹּל עָרֵי הַמִּישֹׁר, וְכָל־הַגִּלְעָד וְכָל־הַבָּשָׁן, עַד־סַלְכָה, וְאֶדְרֶעִי--עָרֵי מַמְלֶכֶת עוֹג, בַּבָּשָׁן. | Kol arí hamishór, vechól-haGuil'ád vechól-haBashán, ad-Salkháh, ve'Edréi; arí mamléchet Og, baBashán. | alle Städte der Ebene, und ganz Gilead, und ganz Baschan, bis Salcha und Edrei, Städte des Königreichs Ogs in Baschan. |
| 11 | כִּי רַק־עוֹג מֶלֶךְ הַבָּשָׁן, נִשְׁאַר מִיֶּתֶר הָרְפָאִים--הִנֵּה עַרְשׂוֹ עֶרֶשׂ בַּרְזֶל, הֲלֹה הִוא בְּרַבַּת בְּנֵי עַמּוֹן: תֵּשַׁע אַמּוֹת אָרְכָּהּ, וְאַרְבַּע אַמּוֹת רָחְבָּהּ--בְּאַמַּת־אִישׁ. | Ki rak-Og mélech haBashán, nish'ár miyéter haRefa'ím; hinéh arsó éres barzél, haló hi beRabát bené Amón; tesha amót arkáh, ve'arbá amót rochbáh, be'amát-ísh. | Denn nur Og, der König von Baschan, blieb übrig vom Rest der Refaiter; siehe, sein Bett, ein eisernes Bett, ist es nicht in Rabba der Kinder Ammons? Neun Ellen war seine Länge und vier Ellen seine Breite, nach der Elle eines Mannes. |
| 12 | וְאֶת־הָאָרֶץ הַזֹּאת יָרַשְׁנוּ, בָּעֵת הַהִוא; מֵעֲרֹעֵר אֲשֶׁר־עַל־נַחַל אַרְנֹן, וַחֲצִי הַר־הַגִּלְעָד וְעָרָיו--נָתַתִּי, לָראוּבֵנִי וְלַגָּדִי. | Ve'et-ha'árez hazot yarásnu, ba'ét hahí; me'Aroér asher-al-náchal Arnón, vachazí Har-haGuil'ád ve'aráv; natáti, laRe'uvení velaGadí. | Und dieses Land nahmen wir zu jener Zeit in Besitz; von Aroer, das am Bach Arnon liegt, und die Hälfte des Gebirges Gilead mit seinen Städten gab ich den Reubenitern und den Gaditern. |
| 13 | וְיֶתֶר הַגִּלְעָד וְכָל־הַבָּשָׁן, מַמְלֶכֶת עוֹג--נָתַתִּי, לַחֲצִי שֵׁבֶט הַמְנַשֶּׁה: כֹּל חֶבֶל הָאַרְגֹּב לְכָל־הַבָּשָׁן, הַהוּא יִקָּרֵא אֶרֶץ רְפָאִים. | Veyéter haGuil'ád vechól-haBashán, mamléchet Og; natáti, lachazí shévet haMenashéh; kol-chével ha'Argóv lechól-haBashán, hahú yikaré érez Refa'ím. | Und den Rest von Gilead, und ganz Baschan, das Königreich Ogs, gab ich dem halben Stamm Menasches; die ganze Gegend von Argov, ganz jenes Baschan, wird Land der Refaiter genannt. |
| 14 | יָאִיר בֶּן־מְנַשֶּׁה, לָקַח אֶת־כָּל־חֶבֶל אַרְגֹּב, עַד־גְּבוּל הַגְּשׁוּרִי, וְהַמַּעֲכָתִי; וַיִּקְרָא אֹתָם עַל־שְׁמוֹ אֶת־הַבָּשָׁן חַוֺּת יָאִיר, עַד הַיּוֹם הַזֶּה. | Ya'ír ben-Menashéh, lakách et-kol-chével Argóv, ad-guevúl haGueshurí, vehaMa'achatí; vayikrá otám al-shmó et-haBashán Chavót Ya'ír, ad hayóm hazé. | Jair, der Sohn Menasches, nahm die ganze Gegend von Argov, bis zur Grenze der Geschuriter und der Ma'achatiter, und nannte sie, das heißt Baschan, nach seinem eigenen Namen, Chawwot-Jair, bis auf diesen Tag. |
Siebter Aliya
Devarim (5. Buch Mose) Devarim 3:15-22 · 8 Verse · Masoretischer Text · Transliteration · Eigene Übersetzung auf Deutsch
| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| Devarim — Kapitel 3 · Perek 3 | |||
| 15 | וּלְמָכִיר, נָתַתִּי אֶת־הַגִּלְעָד. | Ulemachír, natáti et-haGuil'ád. | Und dem Machir gab ich Gilead. |
| 16 | וְלָראוּבֵנִי וְלַגָּדִי נָתַתִּי מִן־הַגִּלְעָד, וְעַד־נַחַל אַרְנֹן, תּוֹךְ הַנַּחַל, וּגְבֻל--וְעַד יַבֹּק הַנַּחַל, גְּבוּל בְּנֵי עַמּוֹן. | VelaRe'uvení velaGadí natáti min-haGuil'ád, ve'ád-náchal Arnón, toch hanáchal, ugvúl; ve'ád Yabók hanáchal, guevúl bené Amón. | Und den Reubenitern und den Gaditern gab ich von Gilead bis zum Bach Arnon, die Mitte des Tals als Grenze, und bis zum Bach Jabbok, der Grenze der Kinder Ammons; |
| 17 | וְהָעֲרָבָה, וְהַיַּרְדֵּן וּגְבֻל--מִכִּנֶּרֶת, וְעַד יָם הָעֲרָבָה יָם הַמֶּלַח, תַּחַת אַשְׁדֹּת הַפִּסְגָּה, מִזְרָחָה. | Veha'arabáh, vehaYardén ugvúl; miKineret, ve'ád yam ha'arabáh yam haMélach, táchat Ashdót haPisgáh, mizráchah. | und die Arava, mit dem Jordan als Grenze, von Kinneret bis zum Meer der Arava, dem Salzmeer, unter den Abhängen des Pisga, ostwärts. |
| 18 | וָאֲצַו אֶתְכֶם, בָּעֵת הַהִוא לֵאמֹר: יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם, נָתַן לָכֶם אֶת־הָאָרֶץ הַזֹּאת לְרִשְׁתָּהּ--חֲלוּצִים תַּעַבְרוּ לִפְנֵי אֲחֵיכֶם בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל, כָּל־בְּנֵי־חָיִל. | Va'azáv etchém, ba'ét hahí lemór: Adonái Elohechém, natán lachém et-ha'árez hazot lerishtáh; chaluzím ta'avrú lifné achechém bené-Israel, kol-bené-cháyil. | Und ich gebot euch zu jener Zeit und sprach: 'Der Ewige, euer Gott, hat euch dieses Land gegeben, es in Besitz zu nehmen; bewaffnet sollt ihr vor euren Brüdern, den Kindern Israels, hinüberziehen, alle wehrfähigen Männer.' |
| 19 | רַק נְשֵׁיכֶם וְטַפְּכֶם, וּמִקְנֵכֶם, יָדַעְתִּי, כִּי־מִקְנֶה רַב לָכֶם--יֵשְׁבוּ, בְּעָרֵיכֶם, אֲשֶׁר נָתַתִּי, לָכֶם. | Rak neshechém vetapechém, umiknechém, yadáti, ki-miknéh rav lachém; yeshvú, be'arechém, asher natáti, lachém. | Nur eure Frauen, eure kleinen Kinder und euer Vieh — ich weiß, dass ihr viel Vieh habt — sollen in euren Städten bleiben, die ich euch gegeben habe, |
| 20 | עַד אֲשֶׁר־יָנִיחַ יְהוָה לַאֲחֵיכֶם, כָּכֶם, וְיָרְשׁוּ גַם־הֵם, אֶת־הָאָרֶץ אֲשֶׁר יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם נֹתֵן לָהֶם בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן; וְשַׁבְתֶּם, אִישׁ לִירֻשָּׁתוֹ, אֲשֶׁר נָתַתִּי, לָכֶם. | Ad asher-yaníach Adonái la'achechém, kachém, veyarshú gam-hém, et-ha'árez asher Adonái Elohechém notén lahém be'éver haYardén; veshavtém, ísh lirusható, asher natáti, lachém. | bis der Ewige euren Brüdern Ruhe gibt wie euch, und auch sie das Land in Besitz nehmen, das der Ewige, euer Gott, ihnen jenseits des Jordan gibt; dann sollt ihr zurückkehren, jeder zu seinem Besitz, den ich euch gegeben habe. |
| 21 | וְאֶת־יְהוֹשׁוּעַ צִוֵּיתִי, בָּעֵת הַהִוא לֵאמֹר: עֵינֶיךָ הָרֹאֹת, אֵת כָּל־אֲשֶׁר עָשָׂה יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם לִשְׁנֵי הַמְּלָכִים הָאֵלֶּה--כֵּן־יַעֲשֶׂה יְהוָה לְכָל־הַמַּמְלָכוֹת, אֲשֶׁר אַתָּה עֹבֵר שָׁמָּה. | Ve'et-Yehoshúa zivéti, ba'ét hahí lemór: enécha haro'ót, et kol-asher assáh Adonái Elohechém lishné hamelachím ha'éleh; ken-ya'aséh Adonái lechól-hamamlachót, asher atáh ovér shámah. | Und ich gebot dem Jehoschua zu jener Zeit und sprach: 'Deine Augen haben alles gesehen, was der Ewige, euer Gott, diesen beiden Königen getan hat; so wird der Ewige allen Königreichen tun, durch die du ziehen wirst.' |
| 22 | לֹא, תִּירָאוּם: כִּי יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם, הוּא הַנִּלְחָם לָכֶם. | Lo, tira'úm; ki Adonái Elohechém, hu hanilchám lachém. | Fürchtet euch nicht vor ihnen, denn der Ewige, euer Gott, er ist es, der für euch kämpft. |
Maftir
Devarim (5. Buch Mose) Devarim 3:20-22 · 3 Verse · Masoretischer Text · Transliteration · Eigene Übersetzung auf Deutsch
| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| Devarim — Kapitel 3 · Perek 3 | |||
| 20 | עַד אֲשֶׁר־יָנִיחַ יְהוָה לַאֲחֵיכֶם, כָּכֶם, וְיָרְשׁוּ גַם־הֵם, אֶת־הָאָרֶץ אֲשֶׁר יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם נֹתֵן לָהֶם בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן; וְשַׁבְתֶּם, אִישׁ לִירֻשָּׁתוֹ, אֲשֶׁר נָתַתִּי, לָכֶם. | Ad asher-yaníach Adonái la'achechém, kachém, veyarshú gam-hém, et-ha'árez asher Adonái Elohechém notén lahém be'éver haYardén; veshavtém, ísh lirusható, asher natáti, lachém. | bis der Ewige euren Brüdern Ruhe gibt wie euch, und auch sie das Land in Besitz nehmen, das der Ewige, euer Gott, ihnen jenseits des Jordan gibt; dann sollt ihr zurückkehren, jeder zu seinem Besitz, den ich euch gegeben habe. |
| 21 | וְאֶת־יְהוֹשׁוּעַ צִוֵּיתִי, בָּעֵת הַהִוא לֵאמֹר: עֵינֶיךָ הָרֹאֹת, אֵת כָּל־אֲשֶׁר עָשָׂה יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם לִשְׁנֵי הַמְּלָכִים הָאֵלֶּה--כֵּן־יַעֲשֶׂה יְהוָה לְכָל־הַמַּמְלָכוֹת, אֲשֶׁר אַתָּה עֹבֵר שָׁמָּה. | Ve'et-Yehoshúa zivéti, ba'ét hahí lemór: enécha haro'ót, et kol-asher assáh Adonái Elohechém lishné hamelachím ha'éleh; ken-ya'aséh Adonái lechól-hamamlachót, asher atáh ovér shámah. | Und ich gebot dem Jehoschua zu jener Zeit und sprach: 'Deine Augen haben alles gesehen, was der Ewige, euer Gott, diesen beiden Königen getan hat; so wird der Ewige allen Königreichen tun, durch die du ziehen wirst.' |
| 22 | לֹא, תִּירָאוּם: כִּי יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם, הוּא הַנִּלְחָם לָכֶם. | Lo, tira'úm; ki Adonái Elohechém, hu hanilchám lachém. | Fürchtet euch nicht vor ihnen, denn der Ewige, euer Gott, er ist es, der für euch kämpft. |
Haftara — Jeschajahu (Jesaja) 1:1-27 — «Vision» (Schabbat Chason)
Jesaja Jeschajahu 1:1-27 · 27 Verse · Masoretischer Text · Transliteration · Eigene Übersetzung auf Deutsch
| # | Hebräisch | Transliteration | Deutsch |
|---|---|---|---|
| Devarim — Kapitel 1 · Perek 1 | |||
| 1 | חֲזוֹן, יְשַׁעְיָהוּ בֶן־אָמוֹץ, אֲשֶׁר חָזָה, עַל־יְהוּדָה וִירוּשָׁלִָם--בִּימֵי עֻזִּיָּהוּ יוֹתָם אָחָז יְחִזְקִיָּהוּ, מַלְכֵי יְהוּדָה. | Chazón, Yesha'yáhu ven-Amóz, asher chazáh, al-Yehudáh vi'Yerushaláim; biymé Uziyáhu Yotám Acház Yechizkiyáhu, malché Yehudáh. | Die Vision Jeschajahus, des Sohnes des Amoz, die er über Jehuda und Jeruschalajim sah, in den Tagen Usijahus, Jotams, Achas' und Jechiskijahus, der Könige von Jehuda. |
| 2 | שִׁמְעוּ שָׁמַיִם וְהַאֲזִינִי אֶרֶץ, כִּי יְהוָה דִּבֵּר: בָּנִים גִּדַּלְתִּי וְרוֹמַמְתִּי, וְהֵם פָּשְׁעוּ בִי. | Shim'ú shamáyim veha'azíni érez, ki Adonái dibér: baním gidálti veromámti, vehém pash'ú bi. | Hört, ihr Himmel, und horche, Erde, denn der Ewige spricht: 'Kinder habe ich großgezogen und erhöht, und sie haben sich gegen mich empört.' |
| 3 | יָדַע שׁוֹר קֹנֵהוּ, וַחֲמוֹר אֵבוּס בְּעָלָיו; יִשְׂרָאֵל לֹא יָדַע, עַמִּי לֹא הִתְבּוֹנָן. | Yadá shor konéhu, vachamór evús be'aláv; Israel lo yadá, amí lo hitboneín. | Der Ochse kennt seinen Besitzer, und der Esel die Krippe seines Herrn; aber Israel erkennt nicht, mein Volk begreift nicht. |
| 4 | הוֹי גּוֹי חֹטֵא, עַם כֶּבֶד עָוֺן--זֶרַע מְרֵעִים, בָּנִים מַשְׁחִיתִים; עָזְבוּ אֶת־יְהוָה, נִאֲצוּ אֶת־קְדוֹשׁ יִשְׂרָאֵל--נָזֹרוּ אָחוֹר. | Hoy goy chotéh, am kéved avón; zéra mere'ím, baním mashchitím; azvú et-Adonái, ni'azú et-kedósh Israel, nazóru achór. | Wehe, sündiges Volk, Volk schwer von Schuld, Same von Übeltätern, verdorbene Kinder! Sie haben den Ewigen verlassen, den Heiligen Israels verachtet, sich rückwärts abgewandt. |
| 5 | עַל מֶה תֻכּוּ עוֹד, תּוֹסִיפוּ סָרָה; כָּל־רֹאשׁ לָחֳלִי, וְכָל־לֵבָב דַּוָּי. | Al meh tukú od, tosífu saráh; kol-rosh lacholí, vechól-leváv davái. | Warum solltet ihr noch geschlagen werden, wenn ihr im Aufruhr fortfahrt? Das ganze Haupt ist krank, und das ganze Herz ist matt. |
| 6 | מִכַּף־רֶגֶל וְעַד־רֹאשׁ אֵין־בּוֹ מְתֹם, פֶּצַע וְחַבּוּרָה וּמַכָּה טְרִיָּה; לֹא־זֹרוּ וְלֹא חֻבָּשׁוּ, וְלֹא רֻכְּכָה בַּשָּׁמֶן. | Mikaf-régel ve'ad-rosh en-bo metóm, péza vechaburáh umakáh triyáh; lo-zóru veló chubáshu, veló rukecháh bashámen. | Von der Fußsohle bis zum Haupt ist nichts Heiles an ihm; Wunden und Striemen und frische Verletzungen: sie sind nicht ausgedrückt, nicht verbunden, nicht mit Öl gelindert. |
| 7 | אַרְצְכֶם שְׁמָמָה, עָרֵיכֶם שְׂרֻפוֹת אֵשׁ; אַדְמַתְכֶם, לְנֶגְדְּכֶם זָרִים אֹכְלִים אֹתָהּ, וּשְׁמָמָה, כְּמַהְפֵּכַת זָרִים. | Arzechém shemamáh, arechém serufót ésh; admatchém, lenegdechém zarím ochlím otáh, ushmamáh, kemahpéchat zarím. | Euer Land ist verwüstet, eure Städte sind mit Feuer verbrannt; euer Boden, vor euren eigenen Augen verzehren ihn Fremde, und es ist verwüstet wie eine Umstürzung durch Fremde. |
| 8 | וְנוֹתְרָה בַת־צִיּוֹן, כְּסֻכָּה בְכָרֶם; כִּמְלוּנָה בְמִקְשָׁה, כְּעִיר נְצוּרָה. | Venotráh bat-Zión, kesukáh vechárem; kimlunáh vemikesháh, ke'ír nezuráh. | Und die Tochter Zions ist übrig geblieben wie eine Hütte im Weinberg, wie eine Nachthütte im Gurkenfeld, wie eine belagerte Stadt. |
| 9 | לוּלֵי יְהוָה צְבָאוֹת, הוֹתִיר לָנוּ שָׂרִיד כִּמְעָט--כִּסְדֹם הָיִינוּ, לַעֲמֹרָה דָּמִינוּ. | Lulé Adonái Zevaót, hotír lánu saríd kim'át; kiSdóm haínu, la'Amoráh damínu. | Hätte der Ewige der Heerscharen uns nicht einen kleinen Rest übrig gelassen, wir wären wie Sedom geworden, wir wären Amora gleich gewesen. |
| 10 | שִׁמְעוּ דְבַר־יְהוָה, קְצִינֵי סְדֹם; הַאֲזִינוּ תּוֹרַת אֱלֹהֵינוּ, עַם עֲמֹרָה. | Shim'ú devar-Adonái, keziné Sedóm; ha'azínu torát Elohénu, am Amoráh. | Hört das Wort des Ewigen, ihr Herrscher von Sedom; horcht auf die Lehre unseres Gottes, Volk von Amora. |
| 11 | לָמָּה־לִּי רֹב־זִבְחֵיכֶם יֹאמַר יְהוָה, שָׂבַעְתִּי עֹלוֹת אֵילִים וְחֵלֶב מְרִיאִים; וְדַם פָּרִים וּכְבָשִׂים וְעַתּוּדִים, לֹא חָפָצְתִּי. | Lámah-li rov-zivchechém yomár Adonái, savá'ti olót elím vechélev meri'ím; vedám parím uchvasím ve'atudím, lo chafázti. | 'Was nützt mir die Menge eurer Opfer?' spricht der Ewige. 'Ich bin satt der Brandopfer von Widdern und des Fettes gemästeter Tiere; und am Blut von Stieren, Lämmern und Böcken habe ich kein Gefallen.' |
| 12 | כִּי תָבֹאוּ, לֵרָאוֹת פָּנָי--מִי־בִקֵּשׁ זֹאת מִיֶּדְכֶם, רְמֹס חֲצֵרָי. | Ki tavó'u, lera'ót panái; mi-bikésh zot miyedchém, remós chazerái. | Wenn ihr kommt, um vor meinem Angesicht zu erscheinen, wer hat dies von eurer Hand gefordert, meine Vorhöfe zu zertreten? |
| 13 | לֹא תוֹסִיפוּ, הָבִיא מִנְחַת־שָׁוְא--קְטֹרֶת תּוֹעֵבָה הִיא, לִי; חֹדֶשׁ וְשַׁבָּת קְרֹא מִקְרָא, לֹא־אוּכַל אָוֶן וַעֲצָרָה. | Lo tosífu, havi minchát-sháv; ketóret to'eváh hi, li; chódesh veShabát keró mikrá, lo-uchál áven va'azaráh. | Bringt nicht mehr nichtige Opfergaben; Räucherwerk ist mir ein Gräuel. Neumond und Sabbat, das Ausrufen von Versammlungen — ich kann die Schuld nicht ertragen zusammen mit der feierlichen Versammlung. |
| 14 | חָדְשֵׁיכֶם וּמוֹעֲדֵיכֶם שָׂנְאָה נַפְשִׁי, הָיוּ עָלַי לָטֹרַח; נִלְאֵיתִי, נְשֹׂא. | Chodshechém umo'adechém san'áh nafshí, haú alái latórach; nil'éti, nesó. | Eure Neumonde und eure Festzeiten hasst meine Seele; sie sind mir zur Last geworden; ich bin es müde, sie zu tragen. |
| 15 | וּבְפָרִשְׂכֶם כַּפֵּיכֶם, אַעְלִים עֵינַי מִכֶּם--גַּם כִּי־תַרְבּוּ תְפִלָּה, אֵינֶנִּי שֹׁמֵעַ: יְדֵיכֶם, דָּמִים מָלֵאוּ. | Uvefarschém kapechém, a'lím enái mikém; gam ki-tarbú tefiláh, enéni shoméa; yedechém, damím male'ú. | Und wenn ihr eure Hände ausbreitet, will ich meine Augen vor euch verbergen; auch wenn ihr das Gebet vermehrt, werde ich nicht hören; eure Hände sind voll Blut. |
| 16 | רַחֲצוּ, הִזַּכּוּ--הָסִירוּ רֹעַ מַעַלְלֵיכֶם, מִנֶּגֶד עֵינָי: חִדְלוּ, הָרֵעַ. | Rachazú, hizakú; hasíru róa ma'alelchém, minégued enái; chidlú, hará. | Wascht euch, reinigt euch; entfernt das Böse eurer Taten von vor meinen Augen; hört auf, Böses zu tun. |
| 17 | לִמְדוּ הֵיטֵב דִּרְשׁוּ מִשְׁפָּט, אַשְּׁרוּ חָמוֹץ; שִׁפְטוּ יָתוֹם, רִיבוּ אַלְמָנָה. | Limdú hetév dirshú mishpát, ashrú chamóz; shiftú yatóm, rívu almanáh. | Lernt Gutes zu tun, sucht das Recht, bessert den Bedrücker; schafft dem Waisen Recht, verteidigt die Witwe. |
| 18 | לְכוּ־נָא וְנִוָּכְחָה, יֹאמַר יְהוָה; אִם־יִהְיוּ חֲטָאֵיכֶם כַּשָּׁנִים כַּשֶּׁלֶג יַלְבִּינוּ, אִם־יַאְדִּימוּ כַתּוֹלָע כַּצֶּמֶר יִהְיוּ. | Lechú-na venivacháh, yomár Adonái; im-yihyú chata'echém kashaním kashéleg yalbínu, im-ya'dímu katóla kazémer yihyú. | 'Kommt nun, und lasst uns miteinander rechten', spricht der Ewige; 'wenn eure Sünden wie Scharlach sind, sollen sie weiß werden wie Schnee; wenn sie rot sind wie Karmesin, sollen sie wie Wolle werden.' |
| 19 | אִם־תֹּאבוּ, וּשְׁמַעְתֶּם--טוּב הָאָרֶץ, תֹּאכֵלוּ. | Im-tovú, ushma'tém; tuv ha'árez, tochélu. | Wenn ihr willig seid und hört, sollt ihr das Gute des Landes essen; |
| 20 | וְאִם־תְּמָאֲנוּ, וּמְרִיתֶם--חֶרֶב תְּאֻכְּלוּ, כִּי פִּי יְהוָה דִּבֵּר. | Ve'im-tema'anú, umritém; chérev te'ukelú, ki pi Adonái dibér. | aber wenn ihr euch weigert und widerspenstig seid, sollt ihr vom Schwert verzehrt werden, denn der Mund des Ewigen hat es gesprochen. |
| 21 | אֵיכָה הָיְתָה לְזוֹנָה, קִרְיָה נֶאֱמָנָה; מְלֵאֲתִי מִשְׁפָּט, צֶדֶק יָלִין בָּהּ--וְעַתָּה מְרַצְּחִים. | Eicháh haytáh lezonáh, kiryáh ne'emanáh; mele'atí mishpát, zédek yalín báh; ve'atáh merazchím. | Wie ist die treue Stadt zur Hure geworden! Sie war voll Recht, Gerechtigkeit wohnte in ihr, aber nun Mörder. |
| 22 | כַּסְפֵּךְ, הָיָה לְסִיגִים; סָבְאֵךְ, מָהוּל בַּמָּיִם. | Kaspéch, haváh lesigím; sov'éch, mahúl bamáyim. | Dein Silber ist zu Schlacke geworden, dein Wein ist mit Wasser vermischt. |
| 23 | שָׂרַיִךְ סוֹרְרִים, וְחַבְרֵי גַּנָּבִים--כֻּלּוֹ אֹהֵב שֹׁחַד, וְרֹדֵף שַׁלְמֹנִים; יָתוֹם לֹא יִשְׁפֹּטוּ, וְרִיב אַלְמָנָה לֹא־יָבוֹא אֲלֵיהֶם. | Saráyich sorerím, vechavré ganavím; kuló ohév shóchad, verodéf shalmoním; yatóm lo yishpótu, veriv almanáh lo-yavó alehém. | Deine Fürsten sind Aufrührer und Gefährten von Dieben; alle lieben Bestechung und jagen nach Geschenken; sie schaffen dem Waisen kein Recht, und die Sache der Witwe kommt nicht vor sie. |
| 24 | לָכֵן, נְאֻם הָאָדוֹן יְהוָה צְבָאוֹת--אֲבִיר, יִשְׂרָאֵל: הוֹי אֶנָּחֵם מִצָּרַי, וְאִנָּקְמָה מֵאוֹיְבָי. | Lachén, ne'úm ha'Adón Adonái Zevaót; Avír Israel: hoy enachém mizarái, ve'inakemáh me'oyevái. | Darum spricht der Herr, der Ewige der Heerscharen, der Mächtige Israels: 'Wehe, ich will mich an meinen Gegnern erleichtern und mich an meinen Feinden rächen.' |
| 25 | וְאָשִׁיבָה יָדִי עָלַיִךְ, וְאֶצְרֹף כַּבֹּר סִיגָיִךְ; וְאָסִירָה, כָּל־בְּדִילָיִךְ. | Ve'ashívah yadí aláyich, ve'ezróf kabór sigáyich; ve'assíráh, kol-bediláyich. | Und ich werde meine Hand gegen dich wenden und wie mit Lauge deine Schlacke reinigen und all dein Zinn entfernen. |
| 26 | וְאָשִׁיבָה שֹׁפְטַיִךְ כְּבָרִאשֹׁנָה, וְיֹעֲצַיִךְ כְּבַתְּחִלָּה; אַחֲרֵי־כֵן, יִקָּרֵא לָךְ עִיר הַצֶּדֶק--קִרְיָה, נֶאֱמָנָה. | Ve'ashívah shoftáyich kevarishonáh, veyo'azáyich kevatchiláh; acharé-chén, yikaré lách ír hazédek; kiryáh, ne'emanáh. | Und ich werde deine Richter wiederherstellen wie zuvor und deine Ratgeber wie im Anfang; danach wirst du genannt werden Stadt der Gerechtigkeit, treue Stadt. |
| 27 | צִיּוֹן, בְּמִשְׁפָּט תִּפָּדֶה; וְשָׁבֶיהָ, בִּצְדָקָה. | Zión, bemishpát tipadéh; veshavéha, bizdakáh. | Zion wird durch Recht erlöst werden, und die zu ihr Zurückkehrenden durch Gerechtigkeit. |