ΣΟΥΚΟΤ - Ημέρα 1 - Ελληνικά (Greek)

Λευιτικόν 22:26-23:44 | Μαφτίρ Αριθμοί 29:12-16 | Χαφταρά Ζαχαρίας 14:1-21

Σημείωση: Η μετάφραση και η μεταγραφή είναι πρόσφατα εκπονημένες και εκκρεμεί ανθρώπινη επιθεώρηση πριν τη δημοσίευση.
🔊 AUDIO7 — Ακρόαση ανά στίχο

Έτοιμο για ανάγνωση.

Πριν την ανάγνωση της Τορά

Μπαρούχ ατά Αδωνάι, Ελοχείνου Μέλεχ χαολάμ, ασέρ μπαχάρ μπάνου μικόλ χααμίμ, βενατάν λάνου ετ Τοράτο. Μπαρούχ ατά Αδωνάι, νοτέν χαΤορά.

Μετά την ανάγνωση της Τορά

Μπαρούχ ατά Αδωνάι, Ελοχείνου Μέλεχ χαολάμ, ασέρ νατάν λάνου Τορά εμέτ, βεχαγέι ολάμ ναττά μπετοχένου. Μπαρούχ ατά Αδωνάι, νοτέν χαΤορά.

Τορά: Λευιτικόν 22:26-23:44

#ΕβραϊκάΜεταγραφή (Ελληνική)Ελληνικά
1וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽרβαιδαμπερ Αδωνάι ελ μοσχ λεμορΚαι ελάλησε Κύριος προς τον Μωυσήν λέγων:
2שׁ֣וֹר אוֹ כֶ֤שֶׂב אוֹ עֵז֙ כִּ֣י יִוָּלֵ֔ד וְהָיָ֛ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים תַּ֣חַת אִמּ֑וֹ וּמִיּ֤וֹם הַשְּׁמִינִי֙ וָהָ֔לְאָה יֵרָצֶ֕ה לְקָרְבַּ֥ן אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽהσβορ βο κεσμπ βο εζ κιι ιιβαλεδ βχαιαχ σμπατ ιαμιιμ ταχατ ιμβο βμιιβομ χασμιινιι βαχαλαχ ιερατςεχ λκαρμπαν ισχ λαιχβαχΌταν γεννηθή μοσχάρι ή αρνί ή ερίφιον, θέλει είσθαι επτά ημέρας υπό την μητέρα αυτού· από δε της ογδόης ημέρας και εφεξής θέλει είσθαι δεκτόν εις προσφοράν πυρός διά τον Κύριον.
3וְשׁ֖וֹר אוֹ שֶׂ֑ה אֹת֣וֹ וְאֶת בְּנ֔וֹ לֹ֥א תִשְׁחֲט֖וּ בְּי֥וֹם אֶחָֽדβσβορ βο σχ οτβο βετ μπνβο λο τισχατβ μπιβομ εχαδΒουν όμως ή πρόβατον, αυτό και το τέκνον αυτού δεν θέλετε σφάξει την αυτήν ημέραν.
4וְכִֽי תִזְבְּח֥וּ זֶֽבַח תּוֹדָ֖ה לַיהוָ֑ה לִֽרְצֹנְכֶ֖ם תִּזְבָּֽחוּβκιι τιζμπχβ ζεμπαχ τβοδαχ λαιχβαχ λιρτςονκεμ τιζμπαχβΚαι όταν προσφέρητε θυσίαν ευχαριστίας προς τον Κύριον, θέλετε προσφέρει αυτήν εκουσίως διά να ήναι δεκτή.
5בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ יֵאָכֵ֔ל לֹֽא תוֹתִ֥ירוּ מִמֶּ֖נּוּ עַד בֹּ֑קֶר אֲנִ֖י יְהוָֽהμπαιβομ χαχβ ιεακελ λο τβοτιιρβ μιμενβ αδ μποκερ ανιι ΑδωνάιΤην αυτήν ημέραν θέλει τρώγεσθαι· δεν θέλετε αφήσει τι εξ αυτού έως πρωΐ· εγώ είμαι ο Κύριος.
6וּשְׁמַרְתֶּם֙ מִצְוֺתַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם אֲנִ֖י יְהוָֽהβσμαρτεμ μιτςβοται βαασιτεμ οταμ ανιι ΑδωνάιΘέλετε λοιπόν φυλάττει τα προστάγματά μου και θέλετε εκτελεί αυτά· εγώ είμαι ο Κύριος.
7וְלֹ֤א תְחַלְּלוּ֙ אֶת שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֔י וְנִ֨קְדַּשְׁתִּ֔י בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽםβλο τχαλλβ ετ σμ καδσι βνικδαστιι μπτβοχ μπνει ιισραελ ανιι Αδωνάι μκαδισκεμΚαι δεν θέλετε βεβηλόνει το όνομά μου το άγιον, αλλά θέλω αγιάζεσθαι μεταξύ των υιών Ισραήλ· εγώ είμαι ο Κύριος ο αγιάζων υμάς,
8הַמּוֹצִ֤יא אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לִהְי֥וֹת לָכֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים אֲנִ֖י יְהוָֽהχαμβοτςιι ετκεμ μεερετς μιτςραιιμ λιχιβοτ λακεμ λελοχιιμ ανιι Αδωνάιόστις σας εξήγαγον εκ γης Αιγύπτου διά να ήμαι Θεός υμών· εγώ είμαι ο Κύριος.
9וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽרβαιδαμπερ Αδωνάι ελ μοσχ λεμορΚαι ελάλησε Κύριος προς τον Μωυσήν λέγων:
10דַּבֵּ֞ר אֶל בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם מוֹעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁר תִּקְרְא֥וּ אֹתָ֖ם מִקְרָאֵ֣י קֹ֑דֶשׁ אֵ֥לֶּה הֵ֖ם מוֹעֲדָֽיδαμπερ ελ μπνει ιισραελ βαμαρτα αλεχεμ μβοαδει Αδωνάι ασρ τικρβ οταμ μικραει κοδεσ ελεχ χεμ μβοαδαιΛάλησον προς τους υιούς Ισραήλ, και ειπέ προς αυτούς, Αι εορταί του Κυρίου, τας οποίας θέλετε κηρύττει συγκαλέσεις αγίας, αύται είναι αι εορταί μου.
11שֵׁ֣שֶׁת יָמִים֮ תֵּעָשֶׂ֣ה מְלָאכָה֒ וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י שַׁבַּ֤ת שַׁבָּתוֹן֙ מִקְרָא קֹ֔דֶשׁ כָּל מְלָאכָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ שַׁבָּ֥ת הִוא֙ לַֽיהוָ֔ה בְּכֹ֖ל מֽוֹשְׁבֹתֵיכֶֽםσστ ιαμιιμ τεασχ μλακαχ βμπαιβομ χασμπιιιι σμπατ σμπατβον μικρα κοδεσ καλ μλακαχ λο ταασβ σμπατ χιβ λαιχβαχ μπκολ μβοσμποτεικεμΕξ ημέρας θέλει γίνεσθαι εργασία· την δε εβδόμην ημέραν είναι σάββατον αναπαύσεως, συγκάλεσις αγία· ουδέν έργον θέλετε κάμει· είναι σάββατον του Κυρίου εν πάσαις ταις κατοικίαις σας.
12אֵ֚לֶּה מוֹעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה מִקְרָאֵ֖י קֹ֑דֶשׁ אֲשֶׁר תִּקְרְא֥וּ אֹתָ֖ם בְּמוֹעֲדָֽםελεχ μβοαδει Αδωνάι μικραει κοδεσ ασρ τικρβ οταμ μπμβοαδαμΑύται είναι αι εορταί του Κυρίου, αι άγιαι συγκαλέσεις, τας οποίας θέλετε κηρύττει εν τοις διωρισμένοις αυτών καιροίς.
13בַּחֹ֣דֶשׁ הָרִאשׁ֗וֹן בְּאַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֛ר לַחֹ֖דֶשׁ בֵּ֣ין הָעַרְבָּ֑יִם פֶּ֖סַח לַיהוָֽהμπαχοδεσ χαρισβον μπαρμπααχ ασρ λαχοδεσ μπειν χααρμπαιιμ πεσαχ λαιχβαχΤον πρώτον μήνα, τη δεκάτη τετάρτη του μηνός, το εσπέρας, είναι το πάσχα του Κυρίου.
14וּבַחֲמִשָּׁ֨ה עָשָׂ֥ר יוֹם֙ לַחֹ֣דֶשׁ הַזֶּ֔ה חַ֥ג הַמַּצּ֖וֹת לַיהוָ֑ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים מַצּ֥וֹת תֹּאכֵֽלוּβμπαχαμισχ ασρ ιβομ λαχοδεσ χαζεχ χαγκ χαματςβοτ λαιχβαχ σμπατ ιαμιιμ ματςβοτ τοκελβΚαι την δεκάτην πέμπτην ημέραν του αυτού μηνός είναι η εορτή των αζύμων εις τον Κύριον· επτά ημέρας θέλετε τρώγει άζυμα.
15בַּיּוֹם֙ הָֽרִאשׁ֔וֹן מִקְרָא קֹ֖דֶשׁ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם כָּל מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּμπαιβομ χαρισβον μικρα κοδεσ ιιχιεχ λακεμ καλ μλεκετ αμποδαχ λο ταασβΤην πρώτην ημέραν θέλετε έχει συγκάλεσιν αγίαν· ουδέν έργον δουλευτικόν θέλετε κάμει.
16וְהִקְרַבְתֶּ֥ם אִשֶּׁ֛ה לַיהוָ֖ה שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים בַּיּ֤וֹם הַשְּׁבִיעִי֙ מִקְרָא קֹ֔דֶשׁ כָּל מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּβχικραμπτεμ ισχ λαιχβαχ σμπατ ιαμιιμ μπαιβομ χασμπιιιι μικρα κοδεσ καλ μλεκετ αμποδαχ λο ταασβΚαι θέλετε προσφέρει προσφοράν πυρός προς τον Κύριον επτά ημέρας· την εβδόμην ημέραν θέλει είσθαι συγκάλεσις αγία· ουδέν έργον δουλευτικόν θέλετε κάμει.
17וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽרβαιδαμπερ Αδωνάι ελ μοσχ λεμορΚαι ελάλησε Κύριος προς τον Μωυσήν λέγων:
18דַּבֵּ֞ר אֶל בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם כִּֽי תָבֹ֣אוּ אֶל הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֤ר אֲנִי֙ נֹתֵ֣ן לָכֶ֔ם וּקְצַרְתֶּ֖ם אֶת קְצִירָ֑הּ וַהֲבֵאתֶ֥ם אֶת עֹ֛מֶר רֵאשִׁ֥ית קְצִירְכֶ֖ם אֶל הַכֹּהֵֽןδαμπερ ελ μπνει ιισραελ βαμαρτα αλεχεμ κιι ταμποβ ελ χααρετς ασρ ανιι νοτεν λακεμ βκτςαρτεμ ετ κτςιιραχ βαχαμπετεμ ετ ομερ ρεσιτ κτςιιρκεμ ελ χακοχενΛάλησον προς τους υιούς Ισραήλ και ειπέ προς αυτούς, Όταν εισέλθητε εις την γην την οποίαν εγώ δίδω εις εσάς, και θερίσητε τον θερισμόν αυτής, τότε θέλετε φέρει προς τον ιερέα εν δράγμα εκ των πρωτογεννημάτων του θερισμού σας.
19וְהֵנִ֧יף אֶת הָעֹ֛מֶר לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לִֽרְצֹנְכֶ֑ם מִֽמָּחֳרַת֙ הַשַּׁבָּ֔ת יְנִיפֶ֖נּוּ הַכֹּהֵֽןβχενιιφ ετ χαομερ λιπνει Αδωνάι λιρτςονκεμ μιμαχορατ χασμπατ ινιιπενβ χακοχενΚαι θέλει κινήσει το δράγμα ενώπιον του Κυρίου, διά να ήναι δεκτόν υπέρ υμών· την επαύριον του σαββάτου θέλει κινήσει αυτό ο ιερεύς.
20וַעֲשִׂיתֶ֕ם בְּי֥וֹם הֲנִֽיפְכֶ֖ם אֶת הָעֹ֑מֶר כֶּ֣בֶשׂ תָּמִ֧ים בֶּן שְׁנָת֛וֹ לְעֹלָ֖ה לַיהוָֽהβαασιτεμ μπιβομ χανιιπκεμ ετ χαομερ κεμπεσ ταμιιμ μπεν σνατβο λολαχ λαιχβαχΚαι θέλετε προσφέρει την ημέραν καθ' ην κινείτε το δράγμα, αρνίον άμωμον ενιαύσιον διά ολοκαύτωμα εις τον Κύριον.
21וּמִנְחָתוֹ֩ שְׁנֵ֨י עֶשְׂרֹנִ֜ים סֹ֣לֶת בְּלוּלָ֥ה בַשֶּׁ֛מֶן אִשֶּׁ֥ה לַיהוָ֖ה רֵ֣יחַ נִיחֹ֑חַ וְנִסְכֹּ֥ה יַ֖יִן רְבִיעִ֥ת הַהִֽיןβμινχατβο σνει εσρονιιμ σολετ μπλβλαχ μπασμεν ισχ λαιχβαχ ρειχα νιιχοχα βνισκοχ ιαιιν ρμπιιιτ χαχιινΚαι η εξ αυτού προσφορά θέλει είσθαι δύο δέκατα σεμιδάλεως εζυμωμένης μετά ελαίου, θυσία γινομένη διά πυρός εις τον Κύριον εις οσμήν ευωδίας· και η σπονδή αυτού θέλει είσθαι οίνος, το τέταρτον ενός ιν.
22וְלֶחֶם֩ וְקָלִ֨י וְכַרְמֶ֜ל לֹ֣א תֹֽאכְל֗וּ עַד עֶ֨צֶם֙ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה עַ֚ד הֲבִ֣יאֲכֶ֔ם אֶת קָרְבַּ֖ן אֱלֹהֵיכֶ֑ם חֻקַּ֤ת עוֹלָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל מֹשְׁבֹֽתֵיכֶֽםβλεχεμ βκαλιι βκαρμελ λο τοκλβ αδ ετςεμ χαιβομ χαζεχ αδ χαμπιιακεμ ετ καρμπαν ελοχεικεμ χουκατ βολαμ λδοροτεικεμ μπκολ μοσμποτεικεμΚαι άρτον και σίτον πεφρυγανισμένον και αστάχυα χλωρά δεν θέλετε φάγει, έως αυτής ταύτης της ημέρας, εωσού φέρητε το δώρον του Θεού υμών· τούτο θέλει είσθαι νόμιμον αιώνιον εις τας γενεάς σας, καθ' όλας τας κατοικίας σας.
23וּסְפַרְתֶּ֤ם לָכֶם֙ מִמָּחֳרַ֣ת הַשַּׁבָּ֔ת מִיּוֹם֙ הֲבִ֣יאֲכֶ֔ם אֶת עֹ֖מֶר הַתְּנוּפָ֑ה שֶׁ֥בַע שַׁבָּת֖וֹת תְּמִימֹ֥ת תִּהְיֶֽינָהβσπαρτεμ λακεμ μιμαχορατ χασμπατ μιιβομ χαμπιιακεμ ετ ομερ χατνβπαχ σμπα σμπατβοτ τμιιμοτ τιχιειναχΚαι θέλετε αριθμήσει εις εαυτούς, από της επαύριον του σαββάτου, από της ημέρας καθ' ην εφέρετε το δράγμα του κινητού προσφοράς, επτά εβδομάδας πλήρεις θέλει είσθαι.
24עַ֣ד מִֽמָּחֳרַ֤ת הַשַּׁבָּת֙ הַשְּׁבִיעִ֔ת תִּסְפְּר֖וּ חֲמִשִּׁ֣ים י֑וֹם וְהִקְרַבְתֶּ֛ם מִנְחָ֥ה חֲדָשָׁ֖ה לַיהוָֽהαδ μιμαχορατ χασμπατ χασμπιιιτ τισπρβ χαμισιμ ιβομ βχικραμπτεμ μινχαχ χαδασχ λαιχβαχΈως της επαύριον του εβδόμου σαββάτου θέλετε αριθμήσει πεντήκοντα ημέρας· τότε θέλετε προσφέρει νέαν προσφοράν εξ αλφίτων εις τον Κύριον.
25מִמּוֹשְׁבֹ֨תֵיכֶ֜ם תָּבִ֣יאּוּ לֶ֣חֶם תְּנוּפָ֗ה שְׁ֚תַּיִם שְׁנֵ֣י עֶשְׂרֹנִ֔ים סֹ֣לֶת תִּהְיֶ֔ינָה חָמֵ֖ץ תֵּאָפֶ֑ינָה בִּכּוּרִ֖ים לַֽיהוָֽהμιμβοσμποτεικεμ ταμπιιβ λεχεμ τνβπαχ σταιιμ σνει εσρονιιμ σολετ τιχιειναχ χαμετς τεαπειναχ μπικβριιμ λιχβαχΕκ των κατοικιών σας θέλετε φέρει δύο άρτους διά προσφοράν κινητήν· δύο δέκατα σεμιδάλεως θέλουσιν είσθαι, εζυμωμένοι θέλουσιν εψηθή, πρωτογεννήματα εις τον Κύριον.
26וְהִקְרַבְתֶּ֣ם עַל הַלֶּ֗חֶם שִׁבְעַ֨ת כְּבָשִׂ֤ים תְּמִימִם֙ בְּנֵ֣י שָׁנָ֔ה וּפַ֧ר בֶּן בָּקָ֛ר אֶחָ֖ד וְאֵילִ֣ם שְׁנָ֑יִם יִהְי֤וּ עֹלָה֙ לַֽיהוָ֔ה וּמִנְחָתָם֙ וְנִסְכֵּיהֶ֔ם אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽהβχικραμπτεμ αλ χαλεχεμ σμπατ κμπασιμ τμιιμιμ μπνει σναχ βπαρ μπεν μπακαρ εχαδ βειλιμ σναιιμ ιιχιβ ολαχ λαιχβαχ βμινχαταμ βνισκειχεμ ισχ ρειχα νιιχοχα λαιχβαχΚαι θέλετε προσφέρει μετά του άρτου επτά αρνία άμωμα ενιαύσια, και ένα μόσχον εκ βοών και δύο κριούς· θέλουσιν είσθαι ολοκαύτωμα εις τον Κύριον, μετά της εξ αυτών προσφοράς και σπονδής αυτών, θυσία γινομένη διά πυρός εις οσμήν ευωδίας εις τον Κύριον.
27וַעֲשִׂיתֶ֛ם שְׂעִיר עִזִּ֥ים אֶחָ֖ד לְחַטָּ֑את וּשְׁנֵ֧י כְבָשִׂ֛ים בְּנֵ֥י שָׁנָ֖ה לְזֶ֥בַח שְׁלָמִֽיםβαασιτεμ σιιρ ιζιιμ εχαδ λχατατ βσνει κμπασιμ μπνει σναχ λζεμπαχ σλαμιιμΚαι θέλετε ετοιμάσει ένα τράγον εξ αιγών εις προσφοράν περί αμαρτίας, και δύο αρνία ενιαύσια εις θυσίαν ειρηνικήν.
28וְהֵנִ֣יף הַכֹּהֵ֣ן אֹתָ֡ם עַל֩ לֶ֨חֶם הַבִּכּוּרִ֤ים תְּנוּפָה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה עַל שְׁנֵ֖י כְּבָשִׂ֑ים קֹ֛דֶשׁ יִהְי֥וּ לַיהוָ֖ה לַכֹּהֵֽןβχενιιφ χακοχεν οταμ αλ λεχεμ χαμπικβριιμ τνβπαχ λιπνει Αδωνάι αλ σνει κμπασιμ κοδεσ ιιχιβ λαιχβαχ λακοχενΚαι θέλει κινήσει αυτά ο ιερεύς μετά του άρτου των πρωτογεννημάτων εις προσφοράν κινητήν ενώπιον του Κυρίου, μετά των δύο αρνίων· θέλουσιν είσθαι άγια εις τον Κύριον διά τον ιερέα.
29וּקְרָאתֶ֞ם בְּעֶ֣צֶם הַיּ֣וֹם הַזֶּ֗ה מִֽקְרָא קֹ֨דֶשׁ֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם כָּל מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ חֻקַּ֥ת עוֹלָ֛ם בְּכָל מוֹשְׁבֹ֥תֵיכֶ֖ם לְדֹרֹֽתֵיכֶֽםβκρατεμ μπετςεμ χαιβομ χαζεχ μικρα κοδεσ ιιχιεχ λακεμ καλ μλεκετ αμποδαχ λο ταασβ χουκατ βολαμ μπκαλ μβοσμποτεικεμ λδοροτεικεμΚαι θέλετε κηρύξει εν τη αυτή ημέρα συγκάλεσιν αγίαν εις εαυτούς· ουδέν έργον δουλευτικόν θέλετε κάμει· τούτο θέλει είσθαι νόμιμον αιώνιον εις πάσας τας κατοικίας σας, εις τας γενεάς σας.
30וּֽבְקֻצְרְכֶ֞ם אֶת קְצִ֣יר אַרְצְכֶ֗ם לֹֽא תְכַלֶּ֞ה פְּאַ֤ת שָֽׂדְךָ֙ בְּקֻצְרֶ֔ךָ וְלֶ֥קֶט קְצִירְךָ֖ לֹ֣א תְלַקֵּ֑ט לֶֽעָנִ֤י וְלַגֵּר֙ תַּעֲזֹ֣ב אֹתָ֔ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽםβμπκουτςρκεμ ετ κτςιιρ αρτςκεμ λο τκαλεχ πατ σδχα μπκουτςρεχα βλεκετ κτςιιρχα λο τλακετ λεανιι βλαγκερ τααζομπ οταμ ανιι Αδωνάι ελοχεικεμΚαι όταν θερίζητε τον θερισμόν της γης σας, δεν θέλεις θερίσει ολοκλήρως τας γωνίας του αγρού σου, ουδέ θέλεις συνάξει τα πεσόντα στάχυα του θερισμού σου· διά τον πτωχόν και διά τον ξένον θέλεις αφήσει αυτά· εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σας.
31וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽרβαιδαμπερ Αδωνάι ελ μοσχ λεμορΚαι ελάλησε Κύριος προς τον Μωυσήν λέγων:
32דַּבֵּ֛ר אֶל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר בַּחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֜י בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֗דֶשׁ יִהְיֶ֤ה לָכֶם֙ שַׁבָּת֔וֹן זִכְר֥וֹן תְּרוּעָ֖ה מִקְרָא קֹֽדֶשׁδαμπερ ελ μπνει ιισραελ λεμορ μπαχοδεσ χασμπιιιι μπεχαδ λαχοδεσ ιιχιεχ λακεμ σμπατβον ζικρβον τρβαχ μικρα κοδεσΛάλησον προς τους υιούς Ισραήλ λέγων, Τον έβδομον μήνα, την πρώτην του μηνός, θέλετε έχει σαββατισμόν, μνημόσυνον αλαλαγμού σαλπίγγων, συγκάλεσιν αγίαν.
33כָּל מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ וְהִקְרַבְתֶּ֥ם אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽהκαλ μλεκετ αμποδαχ λο ταασβ βχικραμπτεμ ισχ λαιχβαχΟυδέν έργον δουλευτικόν θέλετε κάμει, και θέλετε προσφέρει προσφοράν γινομένην διά πυρός εις τον Κύριον.
34וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽרβαιδαμπερ Αδωνάι ελ μοσχ λεμορΚαι ελάλησε Κύριος προς τον Μωυσήν λέγων:
35אַ֡ךְ בֶּעָשׂ֣וֹר לַחֹדֶשׁ֩ הַשְּׁבִיעִ֨י הַזֶּ֜ה י֧וֹם הַכִּפֻּרִ֣ים ה֗וּא מִֽקְרָא קֹ֨דֶשׁ֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם וְעִנִּיתֶ֖ם אֶת נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם וְהִקְרַבְתֶּ֥ם אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽהαχ μπεασβορ λαχοδεσ χασμπιιιι χαζεχ ιβομ χακιπουριιμ χβ μικρα κοδεσ ιιχιεχ λακεμ βινιιτεμ ετ ναπστεικεμ βχικραμπτεμ ισχ λαιχβαχΤην δεκάτην όμως ημέραν του εβδόμου τούτου μηνός θέλει είσθαι η ημέρα του εξιλασμού· συγκάλεσις αγία θέλει είσθαι εις εσάς, και θέλετε ταπεινώσει τας ψυχάς σας, και θέλετε προσφέρει προσφοράν γινομένην διά πυρός εις τον Κύριον.
36וְכָל מְלָאכָה֙ לֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ בְּעֶ֖צֶם הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּ֣י י֤וֹם כִּפֻּרִים֙ ה֔וּא לְכַפֵּ֣ר עֲלֵיכֶ֔ם לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽםβκαλ μλακαχ λο ταασβ μπετςεμ χαιβομ χαζεχ κιι ιβομ κιπουριιμ χβ λκαπερ αλεικεμ λιπνει Αδωνάι ελοχεικεμΚαι ουδέν έργον θέλετε κάμει κατ' εκείνην την ημέραν· διότι είναι ημέρα εξιλασμού, διά να γείνη εξιλέωσις υπέρ υμών ενώπιον Κυρίου του Θεού σας.
37כִּ֤י כָל הַנֶּ֨פֶשׁ֙ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא תְעֻנֶּ֔ה בְּעֶ֖צֶם הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וְנִכְרְתָ֖ה מֵֽעַמֶּֽיהָκιι καλ χανεπεσ ασρ λο τουνεχ μπετςεμ χαιβομ χαζεχ βνικρταχ μεαμειχαΔιότι πάσα ψυχή, ήτις δεν ταπεινωθή κατ' εκείνην την ημέραν, θέλει εξολοθρευθή εκ του λαού αυτής.
38וְכָל הַנֶּ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֤ר תַּעֲשֶׂה֙ כָּל מְלָאכָ֔ה בְּעֶ֖צֶם הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וְהַֽאֲבַדְתִּ֛י אֶת הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּβκαλ χανεπεσ ασρ ταασχ καλ μλακαχ μπετςεμ χαιβομ χαζεχ βχααμπαδτιι ετ χανεπεσ χαχιβ μικερεμπ αμαχΚαι πάσαν ψυχήν, ήτις κάμη οποιονδήποτε έργον κατ' εκείνην την ημέραν, την ψυχήν εκείνην θέλω αφανίσει εκ μέσου του λαού αυτής.
39כָּל מְלָאכָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ חֻקַּ֤ת עוֹלָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל מֹֽשְׁבֹֽתֵיכֶֽםκαλ μλακαχ λο ταασβ χουκατ βολαμ λδοροτεικεμ μπκολ μοσμποτεικεμΟυδέν έργον θέλετε κάμει· τούτο θέλει είσθαι νόμιμον αιώνιον εις τας γενεάς σας, καθ' όλας τας κατοικίας σας.
40שַׁבַּ֨ת שַׁבָּת֥וֹן הוּא֙ לָכֶ֔ם וְעִנִּיתֶ֖ם אֶת נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם בְּתִשְׁעָ֤ה לַחֹ֨דֶשׁ֙ בָּעֶ֔רֶב מֵעֶ֣רֶב עַד עֶ֔רֶב תִּשְׁבְּת֖וּ שַׁבַּתְּכֶֽםσμπατ σμπατβον χβ λακεμ βινιιτεμ ετ ναπστεικεμ μπτισαχ λαχοδεσ μπαερεμπ μεερεμπ αδ ερεμπ τισμπτβ σμπατκεμΣάββατον αναπαύσεως θέλει είσθαι εις εσάς, και θέλετε ταπεινώσει τας ψυχάς σας· την εννάτην του μηνός το εσπέρας, από εσπέρας έως εσπέρας θέλετε φυλάττει το σάββατόν σας.
41וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽרβαιδαμπερ Αδωνάι ελ μοσχ λεμορΚαι ελάλησε Κύριος προς τον Μωυσήν λέγων:
42דַּבֵּ֛ר אֶל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר בַּחֲמִשָּׁ֨ה עָשָׂ֜ר י֗וֹם לַחֹ֤דֶשׁ הַשְּׁבִיעִי֙ הַזֶּ֔ה חַ֧ג הַסֻּכּ֛וֹת שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים לַיהֹוָֽהδαμπερ ελ μπνει ιισραελ λεμορ μπαχαμισχ ασρ ιβομ λαχοδεσ χασμπιιιι χαζεχ χαγκ χασουκβοτ σμπατ ιαμιιμ λαιχοβαχΛάλησον προς τους υιούς Ισραήλ λέγων, Την δεκάτην πέμπτην ημέραν του εβδόμου τούτου μηνός θέλει είσθαι η εορτή των σκηνών, επτά ημέρας, εις τον Κύριον.
43בַּיּ֥וֹם הָרִאשׁ֖וֹן מִקְרָא קֹ֑דֶשׁ כָּל מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּμπαιβομ χαρισβον μικρα κοδεσ καλ μλεκετ αμποδαχ λο ταασβΤην πρώτην ημέραν θέλει είσθαι συγκάλεσις αγία· ουδέν έργον δουλευτικόν θέλετε κάμει.
44שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים תַּקְרִ֥יבוּ אִשֶּׁ֖ה לַיהוָ֑ה בַּיּ֣וֹם הַשְּׁמִינִ֡י מִקְרָא קֹדֶשׁ֩ יִהְיֶ֨ה לָכֶ֜ם וְהִקְרַבְתֶּ֨ם אִשֶּׁ֤ה לַֽיהוָה֙ עֲצֶ֣רֶת הִ֔וא כָּל מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּσμπατ ιαμιιμ τακριιμπβ ισχ λαιχβαχ μπαιβομ χασμιινιι μικρα κοδεσ ιιχιεχ λακεμ βχικραμπτεμ ισχ λαιχβαχ ατςερετ χιβ καλ μλεκετ αμποδαχ λο ταασβΕπτά ημέρας θέλετε προσφέρει προσφοράν γινομένην διά πυρός εις τον Κύριον· την ογδόην ημέραν θέλετε έχει συγκάλεσιν αγίαν, και θέλετε προσφέρει προσφοράν γινομένην διά πυρός εις τον Κύριον· είναι σύναξις επίσημος· ουδέν έργον δουλευτικόν θέλετε κάμει.
45אֵ֚לֶּה מוֹעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁר תִּקְרְא֥וּ אֹתָ֖ם מִקְרָאֵ֣י קֹ֑דֶשׁ לְהַקְרִ֨יב אִשֶּׁ֜ה לַיהוָ֗ה עֹלָ֧ה וּמִנְחָ֛ה זֶ֥בַח וּנְסָכִ֖ים דְּבַר י֥וֹם בְּיוֹמֽוֹελεχ μβοαδει Αδωνάι ασρ τικρβ οταμ μικραει κοδεσ λχακριιμπ ισχ λαιχβαχ ολαχ βμινχαχ ζεμπαχ βνσακιιμ δμπαρ ιβομ μπιβομβοΑύται είναι αι εορταί του Κυρίου, τας οποίας θέλετε κηρύττει συγκαλέσεις αγίας, διά να προσφέρητε προσφοράν γινομένην διά πυρός εις τον Κύριον, ολοκαύτωμα και προσφοράν εξ αλφίτων, θυσίαν και σπονδάς, το καθέν εν τη ημέρα αυτού,
46מִלְּבַ֖ד שַׁבְּתֹ֣ת יְּהוָ֑ה וּמִלְּבַ֣ד מַתְּנֽוֹתֵיכֶ֗ם וּמִלְּבַ֤ד כָּל נִדְרֵיכֶם֙ וּמִלְּבַד֙ כָּל נִדְב֣וֹתֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּתְּנ֖וּ לַיהוָֽהμιλμπαδ σμπτοτ Αδωνάι βμιλμπαδ ματνβοτεικεμ βμιλμπαδ καλ νιδρεικεμ βμιλμπαδ καλ νιδμπβοτεικεμ ασρ τιτνβ λαιχβαχεκτός των σαββάτων του Κυρίου, και εκτός των δώρων σας, και εκτός πασών των ευχών σας, και εκτός πασών των αυτοπροαιρέτων προσφορών σας, τας οποίας δίδετε εις τον Κύριον.
47אַ֡ךְ בַּחֲמִשָּׁה֩ עָשָׂ֨ר י֜וֹם לַחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֗י בְּאָסְפְּכֶם֙ אֶת תְּבוּאַ֣ת הָאָ֔רֶץ תָּחֹ֥גּוּ אֶת חַג יְהוָ֖ה שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים בַּיּ֤וֹם הָֽרִאשׁוֹן֙ שַׁבָּת֔וֹן וּבַיּ֥וֹם הַשְּׁמִינִ֖י שַׁבָּתֽוֹןαχ μπαχαμισχ ασρ ιβομ λαχοδεσ χασμπιιιι μπασπκεμ ετ τμπβατ χααρετς ταχογκβ ετ χαγκ Αδωνάι σμπατ ιαμιιμ μπαιβομ χαρισβον σμπατβον βμπαιβομ χασμιινιι σμπατβονΤην δεκάτην πέμπτην λοιπόν ημέραν του εβδόμου μηνός, αφού συνάξητε τα γεννήματα της γης, θέλετε εορτάσει την εορτήν του Κυρίου επτά ημέρας· την πρώτην ημέραν θέλει είσθαι ανάπαυσις, και την ογδόην ημέραν ανάπαυσις.
48וּלְקַחְתֶּ֨ם לָכֶ֜ם בַּיּ֣וֹם הָרִאשׁ֗וֹן פְּרִ֨י עֵ֤ץ הָדָר֙ כַּפֹּ֣ת תְּמָרִ֔ים וַעֲנַ֥ף עֵץ עָבֹ֖ת וְעַרְבֵי נָ֑חַל וּשְׂמַחְתֶּ֗ם לִפְנֵ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם שִׁבְעַ֥ת יָמִֽיםβλκαχτεμ λακεμ μπαιβομ χαρισβον πριι ετς χαδαρ καποτ τμαριιμ βααναφ ετς αμποτ βαρμπει ναχαλ βσμαχτεμ λιπνει Αδωνάι ελοχεικεμ σμπατ ιαμιιμΚαι θέλετε λάβει εις εαυτούς την πρώτην ημέραν καρπόν δένδρου ώραίου, κλάδους φοινίκων και κλάδους δένδρων δασέων και ιτέας χειμάρρων, και θέλετε ευφρανθή ενώπιον Κυρίου του Θεού σας επτά ημέρας.
49וְחַגֹּתֶ֤ם אֹתוֹ֙ חַ֣ג לַֽיהוָ֔ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים בַּשָּׁנָ֑ה חֻקַּ֤ת עוֹלָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בַּחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֖י תָּחֹ֥גּוּ אֹתֽוֹβχαγκοτεμ οτβο χαγκ λαιχβαχ σμπατ ιαμιιμ μπασναχ χουκατ βολαμ λδοροτεικεμ μπαχοδεσ χασμπιιιι ταχογκβ οτβοΚαι θέλετε εορτάζει αυτήν εορτήν εις τον Κύριον επτά ημέρας κατ' έτος· τούτο θέλει είσθαι νόμιμον αιώνιον εις τας γενεάς σας· τον έβδομον μήνα θέλετε εορτάζει αυτήν.
50בַּסֻּכֹּ֥ת תֵּשְׁב֖וּ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים כָּל הָֽאֶזְרָח֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל יֵשְׁב֖וּ בַּסֻּכֹּֽתμπασουκοτ τεσμπβ σμπατ ιαμιιμ καλ χαεζραχ μπιισραελ ιεσμπβ μπασουκοτΕις σκηνάς θέλετε κατοικεί επτά ημέρας· πάντες οι αυτόχθονες εν τω Ισραήλ θέλουσι κατοικεί εις σκηνάς,
51לְמַעַן֮ יֵדְע֣וּ דֹרֹֽתֵיכֶם֒ כִּ֣י בַסֻּכּ֗וֹת הוֹשַׁ֨בְתִּי֙ אֶת בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּהוֹצִיאִ֥י אוֹתָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽםλμααν ιεδβ δοροτεικεμ κιι μπασουκβοτ χβοσμπτιι ετ μπνει ιισραελ μπχβοτςιιιι βοταμ μεερετς μιτςραιιμ ανιι Αδωνάι ελοχεικεμδιά να γνωρίσωσιν αι γενεαί σας ότι εις σκηνάς κατώκισα τους υιούς Ισραήλ, ότε εξήγαγον αυτούς εκ γης Αιγύπτου· εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σας.
52וַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אֶת מֹעֲדֵ֖י יְהוָ֑ה אֶל בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵֽלβαιδαμπερ μοσχ ετ μοαδει Αδωνάι ελ μπνει ιισραελΚαι εκήρυξεν ο Μωυσής προς τους υιούς Ισραήλ τας εορτάς του Κυρίου.

Μαφτίρ: Αριθμοί 29:12-16

#ΕβραϊκάΜεταγραφή (Ελληνική)Ελληνικά
1וּבַחֲמִשָּׁה֩ עָשָׂ֨ר י֜וֹם לַחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֗י מִֽקְרָא קֹ֨דֶשׁ֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם כָּל מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ וְחַגֹּתֶ֥ם חַ֛ג לַיהוָ֖ה שִׁבְעַ֥ת יָמִֽיםβμπαχαμισχ ασρ ιβομ λαχοδεσ χασμπιιιι μικρα κοδεσ ιιχιεχ λακεμ καλ μλεκετ αμποδαχ λο ταασβ βχαγκοτεμ χαγκ λαιχβαχ σμπατ ιαμιιμΚαι τη δεκάτη πέμπτη ημέρα του εβδόμου μηνός θέλετε έχει συγκάλεσιν αγίαν· ουδέν έργον δουλευτικόν θέλετε κάμει, και θέλετε εορτάσει εορτήν εις τον Κύριον επτά ημέρας.
2וְהִקְרַבְתֶּ֨ם עֹלָ֜ה אִשֵּׁ֨ה רֵ֤יחַ נִיחֹ֨חַ֙ לַֽיהוָ֔ה פָּרִ֧ים בְּנֵי בָקָ֛ר שְׁלֹשָׁ֥ה עָשָׂ֖ר אֵילִ֣ם שְׁנָ֑יִם כְּבָשִׂ֧ים בְּנֵֽי שָׁנָ֛ה אַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֖ר תְּמִימִ֥ם יִהְיֽוּβχικραμπτεμ ολαχ ισχ ρειχα νιιχοχα λαιχβαχ παριιμ μπνει μπακαρ σλοσχ ασρ ειλιμ σναιιμ κμπασιμ μπνει σναχ αρμπααχ ασρ τμιιμιμ ιιχιβΚαι θέλετε προσφέρει ολοκαύτωμα, θυσίαν γινομένην διά πυρός εις οσμήν ευωδίας προς τον Κύριον, δεκατρείς μόσχους εκ βοών, δύο κριούς, δεκατέσσαρα αρνία ενιαύσια· άμωμα θέλουσιν είσθαι.
3וּמִנְחָתָ֔ם סֹ֖לֶת בְּלוּלָ֣ה בַשָּׁ֑מֶן שְׁלֹשָׁ֨ה עֶשְׂרֹנִ֜ים לַפָּ֣ר הָֽאֶחָ֗ד לִשְׁלֹשָׁ֤ה עָשָׂר֙ פָּרִ֔ים שְׁנֵ֤י עֶשְׂרֹנִים֙ לָאַ֣יִל הָֽאֶחָ֔ד לִשְׁנֵ֖י הָאֵילִֽםβμινχαταμ σολετ μπλβλαχ μπασμεν σλοσχ εσρονιιμ λαπαρ χαεχαδ λισλοσχ ασρ παριιμ σνει εσρονιιμ λααιιλ χαεχαδ λισνει χαειλιμΚαι η προσφορά αυτών θέλει είσθαι σεμίδαλις εζυμωμένη μετά ελαίου, τρία δέκατα δι' έκαστον εκ των δεκατριών μόσχων, δύο δέκατα δι' έκαστον εκ των δύο κριών,
4וְעִשָּׂרׄוֹן֙ עִשָּׂר֔וֹן לַכֶּ֖בֶשׂ הָאֶחָ֑ד לְאַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֖ר כְּבָשִֽׂיםβισρβον ισρβον λακεμπεσ χαεχαδ λαρμπααχ ασρ κμπασιμκαι εν δέκατον δι' έκαστον εκ των δεκατεσσάρων αρνίων.
5וּשְׂעִיר עִזִּ֥ים אֶחָ֖ד חַטָּ֑את מִלְּבַד֙ עֹלַ֣ת הַתָּמִ֔יד מִנְחָתָ֖הּ וְנִסְכָּֽהּβσιιρ ιζιιμ εχαδ χατατ μιλμπαδ ολατ χαταμιιδ μινχαταχ βνισκαχΚαι ένα τράγον εξ αιγών εις προσφοράν περί αμαρτίας, εκτός του παντοτεινού ολοκαυτώματος, της προσφοράς αυτού και της σπονδής αυτού.

Χαφταρά: Ζαχαρίας 14:1-21

#ΕβραϊκάΜεταγραφή (Ελληνική)Ελληνικά
1הִנֵּ֥ה יֽוֹם בָּ֖א לַֽיהוָ֑ה וְחֻלַּ֥ק שְׁלָלֵ֖ךְ בְּקִרְבֵּֽךְχινεχ ιβομ μπα λαιχβαχ βχουλακ σλαλεχ μπκιρμπεχΙδού, έρχεται ημέρα του Κυρίου, και τα λάφυρά σου θέλουσι διαμερισθή εν μέσω σου.
2וְאָסַפְתִּ֨י אֶת כָּל הַגּוֹיִ֥ם אֶֽל יְרוּשָׁלִַם֮ לַמִּלְחָמָה֒ וְנִלְכְּדָ֣ה הָעִ֗יר וְנָשַׁ֨סּוּ֙ הַבָּ֣תִּ֔ים וְהַנָּשִׁ֖ים תשגלנה תִּשָּׁכַ֑בְנָה וְיָצָ֞א חֲצִ֤י הָעִיר֙ בַּגּוֹלָ֔ה וְיֶ֣תֶר הָעָ֔ם לֹ֥א יִכָּרֵ֖ת מִן הָעִֽירβασαπτιι ετ καλ χαγκβοιιμ ελ ιρβσλαμ λαμιλχαμαχ βνιλκδαχ χαιιρ βνασσβ χαμπατιιμ βχανασιμ τσγκλνχ τισκαμπναχ βιατςα χατςιι χαιιρ μπαγκβολαχ βιετερ χααμ λο ιικαρετ μιν χαιιρΔιότι θέλω συνάξει πάντα τα έθνη εναντίον της Ιερουσαλήμ εις πόλεμον· και η πόλις θέλει αλωθή, και αι οικίαι θέλουσι λεηλατηθή, και αι γυναίκες θέλουσιν αισχυνθή· και το ήμισυ της πόλεως θέλει εξέλθει εις αιχμαλωσίαν, το δε υπόλοιπον του λαού δεν θέλει εξολοθρευθή εκ της πόλεως.
3וְיָצָ֣א יְהוָ֔ה וְנִלְחַ֖ם בַּגּוֹיִ֣ם הָהֵ֑ם כְּי֥וֹם הִֽלָּחֲמ֖ו בְּי֥וֹם קְרָֽבβιατςα Αδωνάι βνιλχαμ μπαγκβοιιμ χαχεμ κιβομ χιλαχαμβ μπιβομ κραμπΤότε θέλει εξέλθει ο Κύριος και θέλει πολεμήσει κατά των εθνών εκείνων, καθώς επολέμησεν εν τη ημέρα της μάχης.
4וְעָמְד֣וּ רַגְלָ֣יו בַּיּוֹם הַ֠הוּא עַל הַ֨ר הַזֵּתִ֜ים אֲשֶׁ֨ר עַל פְּנֵ֥י יְרוּשָׁלִַם֮ מִקֶּדֶם֒ וְנִבְקַע֩ הַ֨ר הַזֵּיתִ֤ים מֵֽחֶצְיוֹ֙ מִזְרָ֣חָה וָיָ֔מָּה גֵּ֖יא גְּדוֹלָ֣ה מְאֹ֑ד וּמָ֨שׁ חֲצִ֥י הָהָ֛ר צָפ֖וֹנָה וְחֶצְיוֹ נֶֽגְבָּהβαμδβ ραγκλαιβ μπαιβομ χαχβ αλ χαρ χαζετιιμ ασρ αλ πνει ιρβσλαμ μικεδεμ βνιμπκα χαρ χαζειτιιμ μεχετςιβο μιζραχαχ βαιαμαχ γκει γκδβολαχ μοδ βμασ χατςιι χαχαρ τςαπβοναχ βχετςιβο νεγκμπαχΚαι οι πόδες αυτού θέλουσι σταθή εν εκείνη τη ημέρα επί το όρος των ελαιών, το κατέναντι της Ιερουσαλήμ κατά ανατολάς· και το όρος των ελαιών θέλει σχισθή εις το μέσον αυτού προς ανατολάς και προς δυσμάς, και θέλει είσθαι κοιλάς μεγάλη σφόδρα· και το ήμισυ του όρους θέλει συρθή προς βορράν, και το ήμισυ αυτού προς νότον.
5וְנַסְתֶּ֣ם גֵּֽיא הָרַ֗י כִּֽי יַגִּ֣יעַ גֵּי הָרִים֮ אֶל אָצַל֒ וְנַסְתֶּ֗ם כַּאֲשֶׁ֤ר נַסְתֶּם֙ מִפְּנֵ֣י הָרַ֔עַשׁ בִּימֵ֖י עֻזִּיָּ֣ה מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֑ה וּבָא֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהַ֔י כָּל קְדֹשִׁ֖ים עִמָּֽךְβναστεμ γκει χαραι κιι ιαγκιια γκει χαριιμ ελ ατςαλ βναστεμ καασρ ναστεμ μιπνει χαραασ μπιιμει ουζιιαχ μελεχ ιχβδαχ βμπα Αδωνάι ελοχαι καλ κδοσιμ ιμαχΚαι θέλετε φύγει εις την κοιλάδα των ορέων μου· διότι η κοιλάς των ορέων θέλει φθάνει έως Ασάλ· ναι, θέλετε φύγει καθώς εφύγετε απ' έμπροσθεν του σεισμού εν ταις ημέραις Οζίου βασιλέως του Ιούδα· και θέλει ελθεί Κύριος ο Θεός μου, και πάντες οι άγιοι μετά σου.
6וְהָיָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא לֹֽא יִהְיֶ֣ה א֔וֹר יְקָר֖וֹת יקפאון וְקִפָּאֽוֹןβχαιαχ μπαιβομ χαχβ λο ιιχιεχ βορ ικαρβοτ ικπβν βκιπαβονΚαι εν εκείνη τη ημέρα δεν θέλει είσθαι φως, ούτε ψύχος ούτε πάχνη.
7וְהָיָ֣ה יוֹם אֶחָ֗ד ה֛וּא יִוָּדַ֥ע לַֽיהוָ֖ה לֹא י֣וֹם וְלֹא לָ֑יְלָה וְהָיָ֥ה לְעֵֽת עֶ֖רֶב יִֽהְיֶה אֽוֹרβχαιαχ ιβομ εχαδ χβ ιιβαδα λαιχβαχ λο ιβομ βλο λαιλαχ βχαιαχ λετ ερεμπ ιιχιεχ βορΑλλά θέλει είσθαι μία ημέρα, γνωστή εις τον Κύριον, ουδέ ημέρα ουδέ νύξ· και περί τον καιρόν της εσπέρας θέλει είσθαι φως.
8וְהָיָ֣ה בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יֵצְא֤וּ מַֽיִם חַיִּים֙ מִיר֣וּשָׁלִַ֔ם חֶצְיָ֗ם אֶל הַיָּם֙ הַקַּדְמוֹנִ֔י וְחֶצְיָ֖ם אֶל הַיָּ֣ם הָאַחֲר֑וֹן בַּקַּ֥יִץ וּבָחֹ֖רֶף יִֽהְיֶֽהβχαιαχ μπαιβομ χαχβ ιετςβ μαιιμ χαιιιμ μιιρβσλαμ χετςιαμ ελ χαιαμ χακαδμβονιι βχετςιαμ ελ χαιαμ χααχαρβον μπακαιιτς βμπαχορεφ ιιχιεχΚαι εν εκείνη τη ημέρα ύδατα ζώντα θέλουσιν εξέλθει εκ της Ιερουσαλήμ· το ήμισυ αυτών προς την ανατολικήν θάλασσαν, και το ήμισυ αυτών προς την δυτικήν θάλασσαν· εν θέρει και εν χειμώνι θέλει είσθαι τούτο.
9וְהָיָ֧ה יְהוָ֛ה לְמֶ֖לֶךְ עַל כָּל הָאָ֑רֶץ בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יִהְיֶ֧ה יְהוָ֛ה אֶחָ֖ד וּשְׁמ֥וֹ אֶחָֽדβχαιαχ Αδωνάι λμελεχ αλ καλ χααρετς μπαιβομ χαχβ ιιχιεχ Αδωνάι εχαδ βσμβο εχαδΚαι ο Κύριος θέλει είσθαι βασιλεύς επί πάσαν την γην· εν εκείνη τη ημέρα ο Κύριος θέλει είσθαι εις, και το όνομα αυτού εν.
10יִסּ֨וֹב כָּל הָאָ֤רֶץ כָּעֲרָבָה֙ מִגֶּ֣בַע לְרִמּ֔וֹן נֶ֖גֶב יְרֽוּשָׁלִָ֑ם וְֽרָאֲמָה֩ וְיָשְׁבָ֨ה תַחְתֶּ֜יהָ לְמִשַּׁ֣עַר בִּנְיָמִ֗ן עַד מְק֞וֹם שַׁ֤עַר הָֽרִאשׁוֹן֙ עַד שַׁ֣עַר הַפִּנִּ֔ים וּמִגְדַּ֣ל חֲנַנְאֵ֔ל עַ֖ד יִקְבֵ֥י הַמֶּֽלֶךְιισβομπ καλ χααρετς κααραμπαχ μιγκεμπα λριμβον νεγκεμπ ιρβσλαμ βρααμαχ βιασμπαχ ταχτειχα λμισαρ μπινιαμιν αδ μκβομ σαρ χαρισβον αδ σαρ χαπινιιμ βμιγκδαλ χανανελ αδ ιικμπει χαμελεχΠάσα η γη θέλει μεταβληθή εις πεδιάδα, από Γεβά έως Ριμμών προς μεσημβρίαν της Ιερουσαλήμ· και αύτη θέλει υψωθή και θέλει κατοικηθή εν τω τόπω αυτής, από της πύλης Βενιαμίν έως του τόπου της πρώτης πύλης, έως της γωνιαίας πύλης, και από του πύργου Ανανεήλ έως των ληνών του βασιλέως.
11וְיָ֣שְׁבוּ בָ֔הּ וְחֵ֖רֶם לֹ֣א יִֽהְיֶה ע֑וֹד וְיָשְׁבָ֥ה יְרוּשָׁלִַ֖ם לָבֶֽטַחβιασμπβ μπαχ βχερεμ λο ιιχιεχ βοδ βιασμπαχ ιρβσλαμ λαμπεταχΚαι θέλουσι κατοικήσει εν αυτή, και δεν θέλει είσθαι πλέον ανάθεμα· αλλ' η Ιερουσαλήμ θέλει κατοικείσθαι εν ασφαλεία.
12וְזֹ֣את תִּֽהְיֶ֣ה הַמַּגֵּפָ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִגֹּ֤ף יְהוָה֙ אֶת כָּל הָ֣עַמִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר צָבְא֖וּ עַל יְרוּשָׁלִָ֑ם הָמֵ֣ק בְּשָׂר֗וֹ וְהוּא֙ עֹמֵ֣ד עַל רַגְלָ֔יו וְעֵינָיו֙ תִּמַּ֣קְנָה בְחֹֽרֵיהֶ֔ן וּלְשׁוֹנ֖וֹ תִּמַּ֥ק בְּפִיהֶֽםβζοτ τιχιεχ χαμαγκεπαχ ασρ ιιγκοφ Αδωνάι ετ καλ χααμιιμ ασρ τςαμπβ αλ ιρβσλαμ χαμεκ μπσρβο βχβ ομεδ αλ ραγκλαιβ βειναιβ τιμακναχ μπχορειχεν βλσβονβο τιμακ μππιιχεμΚαι αύτη θέλει είσθαι η πληγή, με την οποίαν ο Κύριος θέλει πατάξει πάντας τους λαούς, όσοι εστρατεύθησαν κατά της Ιερουσαλήμ· η σαρξ αυτών θέλει καταναλωθή ενώ αυτοί ίστανται επί τους πόδας αυτών, και οι οφθαλμοί αυτών θέλουσι καταναλωθή εν ταις κόγχαις αυτών, και η γλώσσα αυτών θέλει καταναλωθή εν τω στόματι αυτών.
13וְהָיָה֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא תִּֽהְיֶ֧ה מְהֽוּמַת יְהוָ֛ה רַבָּ֖ה בָּהֶ֑ם וְהֶחֱזִ֗יקוּ אִ֚ישׁ יַ֣ד רֵעֵ֔הוּ וְעָלְתָ֥ה יָד֖וֹ עַל יַ֥ד רֵעֵֽהוּβχαιαχ μπαιβομ χαχβ τιχιεχ μχβματ Αδωνάι ραμπαχ μπαχεμ βχεχεζιικβ ιισ ιαδ ρεεχβ βαλταχ ιαδβο αλ ιαδ ρεεχβΚαι εν εκείνη τη ημέρα θέλει είσθαι ταραχή μεγάλη παρά Κυρίου μεταξύ αυτών· και θέλουσι πιάσει έκαστος την χείρα του πλησίον αυτού, και η χειρ αυτού θέλει υψωθή εναντίον της χειρός του πλησίον αυτού.
14וְגַ֨ם יְהוּדָ֔ה תִּלָּחֵ֖ם בִּירֽוּשָׁלִָ֑ם וְאֻסַּף֩ חֵ֨יל כָּל הַגּוֹיִ֜ם סָבִ֗יב זָהָ֥ב וָכֶ֛סֶף וּבְגָדִ֖ים לָרֹ֥ב מְאֹֽדβγκαμ ιχβδαχ τιλαχεμ μπιιρβσλαμ βουσαφ χειλ καλ χαγκβοιιμ σαμπιιμπ ζαχαμπ βακεσεφ βμπγκαδιιμ λαρομπ μοδΚαι ο Ιούδας έτι θέλει πολεμήσει εν τη Ιερουσαλήμ· και ο πλούτος πάντων των εθνών κύκλω θέλει συναχθή, χρυσίον και αργύριον και ιμάτια, εις μέγα πλήθος.
15וְכֵ֨ן תִּֽהְיֶ֜ה מַגֵּפַ֣ת הַסּ֗וּס הַפֶּ֨רֶד֙ הַגָּמָ֣ל וְהַחֲמ֔וֹר וְכָ֨ל הַבְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר יִהְיֶ֖ה בַּמַּחֲנ֣וֹת הָהֵ֑מָּה כַּמַּגֵּפָ֖ה הַזֹּֽאתβκεν τιχιεχ μαγκεπατ χασβσ χαπερεδ χαγκαμαλ βχαχαμβορ βκαλ χαμπχεμαχ ασρ ιιχιεχ μπαμαχανβοτ χαχεμαχ καμαγκεπαχ χαζοτΚαι ομοία θέλει είσθαι η πληγή των ίππων, των ημιόνων, των καμήλων και των όνων και πάντων των κτηνών, όσα ήθελον είσθαι εν εκείναις ταις στρατοπεδείαις, όμοια με ταύτην την πληγήν.
16וְהָיָ֗ה כָּל הַנּוֹתָר֙ מִכָּל הַגּוֹיִ֔ם הַבָּאִ֖ים עַל יְרֽוּשָׁלִָ֑ם וְעָל֞וּ מִדֵּ֧י שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֗ה לְהִֽשְׁתַּחֲוֺת֙ לְמֶ֨לֶךְ֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְלָחֹ֖ג אֶת חַ֥ג הַסֻּכּֽוֹתβχαιαχ καλ χανβοταρ μικαλ χαγκβοιιμ χαμπαιιμ αλ ιρβσλαμ βαλβ μιδει σναχ μπσναχ λχισταχαβοτ λμελεχ Αδωνάι τςμπαβοτ βλαχογκ ετ χαγκ χασουκβοτΚαι πάντες οι εναπολειφθέντες εκ πάντων των εθνών των ελθόντων κατά της Ιερουσαλήμ θέλουσιν αναβαίνει κατ' έτος διά να προσκυνήσωσι τον βασιλέα, τον Κύριον των δυνάμεων, και να εορτάσωσι την εορτήν των σκηνών.
17וְ֠הָיָה אֲשֶׁ֨ר לֹֽא יַעֲלֶ֜ה מֵאֵ֨ת מִשְׁפְּח֤וֹת הָאָ֨רֶץ֙ אֶל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם לְהִֽשְׁתַּחֲוֺ֔ת לְמֶ֖לֶךְ יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְלֹ֥א עֲלֵיהֶ֖ם יִהְיֶ֥ה הַגָּֽשֶׁםβχαιαχ ασρ λο ιααλεχ μεετ μισπχβοτ χααρετς ελ ιρβσλαμ λχισταχαβοτ λμελεχ Αδωνάι τςμπαβοτ βλο αλειχεμ ιιχιεχ χαγκασμΚαι όστις εκ των οικογενειών της γης δεν αναβή εις Ιερουσαλήμ διά να προσκυνήση τον βασιλέα, τον Κύριον των δυνάμεων, επ' αυτούς δεν θέλει είσθαι βροχή.
18וְאִם מִשְׁפַּ֨חַת מִצְרַ֧יִם לֹֽא תַעֲלֶ֛ה וְלֹ֥א בָאָ֖ה וְלֹ֣א עֲלֵיהֶ֑ם תִּֽהְיֶ֣ה הַמַּגֵּפָ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִגֹּ֤ף יְהוָה֙ אֶת הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יַֽעֲל֔וּ לָחֹ֖ג אֶת חַ֥ג הַסֻּכּֽוֹתβιμ μισπαχατ μιτςραιιμ λο τααλεχ βλο μπααχ βλο αλειχεμ τιχιεχ χαμαγκεπαχ ασρ ιιγκοφ Αδωνάι ετ χαγκβοιιμ ασρ λο ιααλβ λαχογκ ετ χαγκ χασουκβοτΚαι εάν η οικογένεια της Αιγύπτου δεν αναβή και δεν έλθη, ουδέ επ' αυτούς θέλει είσθαι βροχή· θέλει είσθαι η πληγή, με την οποίαν ο Κύριος θέλει πατάξει τα έθνη τα μη αναβαίνοντα διά να εορτάσωσι την εορτήν των σκηνών.
19זֹ֥את תִּהְיֶ֖ה חַטַּ֣את מִצְרָ֑יִם וְחַטַּאת֙ כָּל הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יַֽעֲל֔וּ לָחֹ֖ג אֶת חַ֥ג הַסֻּכּֽוֹתζοτ τιχιεχ χατατ μιτςραιιμ βχατατ καλ χαγκβοιιμ ασρ λο ιααλβ λαχογκ ετ χαγκ χασουκβοτΑύτη θέλει είσθαι η τιμωρία της Αιγύπτου, και η τιμωρία πάντων των εθνών όσα δεν αναβαίνουσι διά να εορτάσωσι την εορτήν των σκηνών.
20בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יִֽהְיֶה֙ עַל מְצִלּ֣וֹת הַסּ֔וּס קֹ֖דֶשׁ לַֽיהוָ֑ה וְהָיָ֤ה הַסִּירוֹת֙ בְּבֵ֣ית יְהוָ֔ה כַּמִּזְרָקִ֖ים לִפְנֵ֥י הַמִּזְבֵּֽחַμπαιβομ χαχβ ιιχιεχ αλ μτςιλβοτ χασβσ κοδεσ λαιχβαχ βχαιαχ χασιιρβοτ μπμπειτ Αδωνάι καμιζρακιιμ λιπνει χαμιζμπεχαΕν εκείνη τη ημέρα θέλει είσθαι γεγραμμένον επί τα κώδωνας των ίππων, Αγιότης εις τον Κύριον· και οι λέβητες εν τω οίκω του Κυρίου θέλουσιν είσθαι ως αι φιάλαι έμπροσθεν του θυσιαστηρίου.
21וְ֠הָיָה כָּל סִ֨יר בִּירוּשָׁלִַ֜ם וּבִֽיהוּדָ֗ה קֹ֚דֶשׁ לַיהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וּבָ֨אוּ֙ כָּל הַזֹּ֣בְחִ֔ים וְלָקְח֥וּ מֵהֶ֖ם וּבִשְּׁל֣וּ בָהֶ֑ם וְלֹא יִהְיֶ֨ה כְנַעֲנִ֥י ע֛וֹד בְּבֵית יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת בַּיּ֥וֹם הַהֽוּאβχαιαχ καλ σιιρ μπιιρβσλαμ βμπιιχβδαχ κοδεσ λαιχβαχ τςμπαβοτ βμπαβ καλ χαζομπχιιμ βλακχβ μεχεμ βμπισλβ μπαχεμ βλο ιιχιεχ κναανιι βοδ μπμπειτ Αδωνάι τςμπαβοτ μπαιβομ χαχβΚαι πας λέβης εν Ιερουσαλήμ και εν τω Ιούδα θέλει είσθαι αγιασμένος εις τον Κύριον των δυνάμεων· και πάντες οι θύοντες θέλουσιν έρχεσθαι και λαμβάνειν εξ αυτών, και εψήσει εν αυτοίς· και δεν θέλει είσθαι πλέον έμπορος εν τω οίκω του Κυρίου των δυνάμεων εν εκείνη τη ημέρα.