10:1	וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה בֹּא אֶל־פַּרְעֹה כִּי־אֲנִי הִכְבַּדְתִּי אֶת־לִבּוֹ וְאֶת־לֵב עֲבָדָיו לְמַעַן שִׁתִי אֹתֹתַי אֵלֶּה בְּקִרְבּוֹ׃	Vayómer Adonai el-Moshé bo el-Far'ó ki-Aní hikhbádtti et-libbó veét-lev avadáv lemáan shití ototáy élleh bekirbó.	فقال Adonai لموسى: «ادخل إلى فرعون، فإني أغلظت قلبه وقلوب عبيده لكي أصنع آياتي هذه بينهم،»
10:2	וּלְמַעַן תְּסַפֵּר בְּאָזְנֵי בִנְךָ וּבֶן־בִּנְךָ אֵת אֲשֶׁר הִתְעַלַּלְתִּי בְּמִצְרַיִם וְאֶת־אֹתֹתַי אֲשֶׁר־שַׂמְתִּי בָם וִידַעְתֶּם כִּי־אֲנִי יְהֹוָה׃	Ulemáan tessappér beozné vinkhá uvén-vinkhá et ashér hitalláltti beMitsráyim veét-ototáy ashér-sámtti vam vidattém ki-Aní Adonai.	«ولكي تخبر في مسامع ابنك وابن ابنك بما فعلته في المصريين، وبآياتي التي صنعتها بينهم، فتعلمون أني أنا Adonai».
10:3	וַיָּבֹא מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן אֶל־פַּרְעֹה וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו כֹּה־אָמַר יְהֹוָה אֱלֹהֵי הָעִבְרִים עַד־מָתַי מֵאַנְתָּ לֵעָנֹת מִפָּנָי שַׁלַּח עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃	Vayyavó Moshé veAharón el-Far'ó vayyomerú eláv koh-amár Adonai Elohé haIvrim ad-matáy meántta leanót mippanáy shallákh ammí veyaavdúni.	فدخل موسى وهارون إلى فرعون وقالا له: «هكذا يقول Adonai إله العبرانيين: إلى متى تأبى أن تخضع لي؟ أطلق شعبي ليعبدوني.»
10:4	כִּי אִם־מָאֵן אַתָּה לְשַׁלֵּחַ אֶת־עַמִּי הִנְנִי מֵבִיא מָחָר אַרְבֶּה בִּגְבֻלֶךָ׃	Ki im-maén attáh leshalléakh et-ammí hinení meví makhár arbéh bighvulekhá.	«فإنه إن كنت تأبى أن تطلق شعبي، فها أنا آتي غداً بجراد على تخومك،»
10:5	וְכִסָּה אֶת־עֵין הָאָרֶץ וְלֹא יוּכַל לִרְאֹת אֶת־הָאָרֶץ וְאָכַל אֶת־יֶתֶר הַפְּלֵטָה הַנִּשְׁאֶרֶת לָכֶם מִן־הַבָּרָד וְאָכַל אֶת־כָּל־הָעֵץ הַצֹּמֵחַ לָכֶם מִן־הַשָּׂדֶה׃	Vekhissáh et-en haárets veló yukhál lirót et-haárets veakhál et-yéter happelétah hannish'éret lakhém min-habbarád veakhál et-kol-haéts hattsoméakh lakhém min-hassadéh.	«فيغطي وجه الأرض حتى لا يستطاع نظر الأرض، ويأكل الفضلة السالمة الباقية لكم من البرد، ويأكل كل شجر ينبت لكم من الحقل.»
10:6	וּמָלְאוּ בָתֶּיךָ וּבָתֵּי כָל־עֲבָדֶיךָ וּבָתֵּי כָל־מִצְרַיִם אֲשֶׁר לֹא־רָאוּ אֲבֹתֶיךָ וַאֲבוֹת אֲבֹתֶיךָ מִיּוֹם הֱיוֹתָם עַל־הָאֲדָמָה עַד הַיּוֹם הַזֶּה וַיִּפֶן וַיֵּצֵא מֵעִם פַּרְעֹה׃	Umaleú vattekhá uvatté khol-avadékha uvatté khol-Mitsráyim ashér lo-raú avotekhá vaavót avotekhá miyyóm heyotám al-haadamáh ad hayyóm hazzéh vayyífén vayyetsé meím Far'ó.	«ويملأ بيوتك وبيوت جميع عبيدك وبيوت جميع المصريين، الأمر الذي لم يره آباؤك ولا آباء آبائك منذ يوم وجدوا على الأرض إلى هذا اليوم». ثم التفت وخرج من لدن فرعون.
10:7	וַיֹּאמְרוּ עַבְדֵי פַרְעֹה אֵלָיו עַד־מָתַי יִהְיֶה זֶה לָנוּ לְמוֹקֵשׁ שַׁלַּח אֶת־הָאֲנָשִׁים וְיַעַבְדוּ אֶת־יְהֹוָה אֱלֹהֵיהֶם הֲטֶרֶם תֵּדַע כִּי אָבְדָה מִצְرָיִם׃	Vayyomrú avdé Far'ó eláv ad-matáy yihyéh zeh lánu lemokésh shallákh et-haanashím veyaavdú et-Adonai Elohehém hatérem tedá ki avedáh Mitsráyim.	فقال عبيد فرعون له: «إلى متى يكون هذا لنا فخاً؟ أطلق الرجال ليعبدوا Adonai إلههم. ألم تعلم بعد أن مصر قد خربت؟»
10:8	וַיּוּשַׁב אֶת־מֹשֶׁה וְאֶת־אַהֲרֹן אֶל־פַּרְעֹה וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם לְכוּ עִבְדוּ אֶת־יְהֹוָה אֱלֹهֵיכֶם מִי וָמִי הַהֹלְכִים׃	Vayyusháv et-Moshé veét-Aharón el-Far'ó vayyómer alehém lekhú ivdú et-Adonai Elohekhém mi vamí haholekhím.	فرد موسى وهارون إلى فرعون، فقال لهما: «اذهبوا اعبدوا Adonai إلهكم. ولكن من هم الذين يذهبون؟»
10:9	וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה בִּנְעָרֵינוּ וּבִזְקֵנֵינוּ נֵלֵךְ בְּבָנֵינוּ וּבִבְנוֹתֵינוּ בְּצֹאנֵנוּ וּבִבְקָרֵנוּ נֵלֵךְ כִּי חַג־יְהֹוָה לָנוּ׃	Vayyómer Moshé bin'arénu uvizkenénu nelékh bevanénu uvivnoténu betsonénu uvivkarénu nelékh ki khag-Adonai lánu.	فقال موسى: «نذهب بفتياننا وشيوخنا، نذهب ببننينا وبناتنا، بغنمنا وبقرنا، لأن لنا عيداً لـ Adonai».
10:10	וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם יְהִי כֵן יְהֹוָה עִמָּכֶם כַּאֲשֶׁר אֲשַׁלַּח אֶתְכֶם וְאֶת־טַפְּכֶם רְאוּ כִּי רָעָה נֶגֶד פְּנֵיכֶם׃	Vayyómer alehém yehí khen Adonai immakhém kaashér ashallákh etkhém veét-tappekhém reú ki raáh néghed penekhém.	فقال لهما: «ليكن Adonai معكم هكذا كما أطلقكم وأطفالكم. انظروا، إن قدام وجوهكم شراً!»
10:11	לֹא כֵן לְכוּ־נָא הַגְּבָרִים וְעִבְדוּ אֶת־יְהֹוָה כִּי אֹתָהּ אַתֶּם מְבַקְשִׁים וַיְגָרֶשׁ אֹתָם מֵאֵת פְּנֵי פַרְעֹה׃	Lo khen lekhú-na haghevarím veavdú et-Adonai ki otáh attém mevakshím vaygharésh otám meet pené Far'ó.	«ليس هكذا! اذهبوا أنتم الرجال واعبدوا Adonai، لأنكم لهذا طالبون». فطردهما من لدن فرعون.

لمزيد من المعلومات تفضل بزيارة: www.shalomhaverim.org/Aliyot/she/bo.html

10:12	וַיֹּאמֶر יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה נְטֵה יָדְךָ עַל־אֶרֶץ מִצְרַיִם בָּאַרְבֶּה וְיַעַל עַל־אֶרֶץ מִצְרָيִם וְיֹאכַל אֶת־כָּל־עֵשֶׂב הָאָרֶץ אֵת כָּל־אֲשֶׁר הִשְׁאִיר הַבָּרָד׃	Vayómer Adonai el-Moshé netéh yadkhá al-érets Mitsráyim baarbéh veyáal al-érets Mitsráyim veyokhál et-kol-ésev haárets et kol-ashér hish'ír habbarád.	ثم قال Adonai لموسى: «مد يدك على أرض مصر لأجل الجراد، ليصعد على أرض مصر ويأكل كل عشب الأرض، كل ما تركه البرد».
10:13	וַיֵּט מֹשֶׁה אֶת־מַטֵּהוּ עַל־אֶרֶץ מִצְרַיִם וַיהֹוָה נִהַג רוּحַ קָדִים בָּאָרֶץ כָּל־הַיּוֹם הַהוּא וְכָל־הַלָּיְלָה הַבֹּקֶר הָיָה וְרוּחַ הַקָּדִים נָשָׂא אֶת־הָאַרְבֶּה׃	Vayyét Moshé et-mattéhu al-érets Mitsráyim v'Adonai nihág rúakh kadím baárets kol-hayyóm hahú vekhól-halláylah habbóker hayáh verúakh hakkadím nasá et-haarbéh.	فمد موسى عصاه على أرض مصر، فجلب Adonai ريحاً شرقية على الأرض كل ذلك النهار وكل الليل. ولما كان الصباح، حملت الريح الشرقية الجراد.
10:14	וַיַּעַל הָאַרְבֶּה עַל כָּל־אֶרֶץ מִצְרַיִם וַיָּנַח בְּכֹל גְּבוּל מִצְצְרָיִם כָּבֵד מְאֹד לְפָנָיו לֹא־הָיָה כֵן אַרְבֶּה כָּמֹהוּ וְאַחֲרָיו לֹا יִהְיֶה־כֵּן׃	Vayyáal haarbéh al kol érets Mitsráyim vayyánakh bekhol ghevúl Mitsráyim kavéd meód lefanáv lo-hayáh khen arbéh kamóhu veakharáv lo yihyéh-khen.	فصعد الجراد على كل أرض مصر، وحل في جميع تخوم مصر، شيء ثقيل جداً؛ لم يكن قبله جراد هكذا مثله، ولا يكون بعده كذلك.
10:15	וַיְכַס אֶת־עֵין כָּל־הָאָרֶץ וַתֶּחְשַׁךְ הָאָרֶץ וַיֹּאכַל אֶת־כָּל־עֵשֶׂב הָאָרֶץ וְאֵת כָּל־פְּרִי הָעֵץ אֲשֶׁר הוֹתִיר הַבָּרָד וְלֹא־נוֹתַר כָּل־יֶرֶق בָּעֵץ וּבְעֵשֶׂב הַשָּׂדֶה בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃	Vaykhás et-en kol-haárets vattékhshakh haárets vayyokhál et-kol-ésev haárets veét kol-perí haéts ashér hotír habbarád veló-notár kol-yérek baéts uv'ésev hassadéh bekhol-érets Mitsráyim.	وغطى وجه كل الأرض حتى أظلمت الأرض، وأكل جميع عشب الأرض وجميع ثمر الشجر الذي تركه البرد، حتى لم يبق شيء أخضر في الشجر ولا في عشب الحقل في كل أرض مصر.
10:16	וַיְמַהֵר פַּרְعֹה לִקְרֹא לְמֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן וַיֹּאמֶר חָטָאתִי לַיהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם וְלָכֶם׃	Vaymahér Far'ó likró leMoshé uleAharón vayyómer khatáti l'Adonai Elohekhém velakhém.	فبادر فرعون بدعوة موسى وهارون وقال: «أخطأت إلى Adonai إلهكم وإليكم.»
10:17	וְעַתָּה שָׂא נָא חַטָּאתִי אַךְ הַפַּעַם וְהַעְתִּירוּ לַיהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם וְיָסֵר מֵעָלַי רַק אֶת־הַמָּוֶת הַזֶּה׃	Veattáh sa na khattatí akh happáam vehatíru l'Adonai Elohekhém veyasér mealáy rak et-hammávet hazzéh.	«والآن اصفحوا عن خطيئتي هذه المرة فقط، وصلوا إلى Adonai إلهكم ليرفع عني هذا الموت فقط».
10:18	וַיֵּצֵא מֵعִם פַּרְעֹה וַיֶּעְתַּר אֶل־יְהֹוָה׃	Vayyetsé meím Far'ó vayyétar el-Adonai.	فخرج من لدن فرعون وصلى إلى Adonai.
10:19	וַיַּהֲפֹךְ יְהֹוָה רוּחַ־יָם חָזָק מְאֹד וַיִּשָּׂא אֶת־הָאַרְבֶּה וַיִּתְקָעֵהוּ יַמָּה סּוּף לֹא נִשְׁאַר אַרְבֶּה אֶחָד בְּכֹל גְּבוּל מִצְרָיִם׃	Vayyahafókh Adonai rúakh-yam khazák meód vayyissá et-haarbéh vayyitkaéhu yámmah suf lo nish'ár arbéh ekhád bekhol ghevúl Mitsráyim.	فرد Adonai ريحاً غربية شديدة جداً، فحملت الجراد وطرحته في بحر سوف؛ لم تبق جرادة واحدة في كل تخوم مصر.
10:20	וַיְחַזֵּק יְהֹוָה אֶת־לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שִׁלַּח אֶת־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃	Vaykhazzék Adonai et-lev Far'ó veló shillákh et-bené Yisraél.	ولكن شدد Adonai قلب فرعون، فلم يطلق بني إسرائيل.
10:21	וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה נְטֵה יָדךָ עַל־הַשָּׁמַיִם וִיהִי חֹשֶׁךְ עַל־אֶרֶץ מִצְרָיִם וְיָמֵשׁ חֹשֶׁךְ׃	Vayómer Adonai el-Moshé netéh yadkhá al-hashshamáyim vihí khóshekh al-érets Mitsráyim veyamésh khóshekh.	ثم قال Adonai لموسى: «مد يدك نحو السماء ليكون ظلام على أرض مصر، حتى يلمس الظلام».
10:22	וַיֵּט מֹשֶׁה אֶת־יָדוֹ עַל־הַשָּׁמָיִם וַיְהִי חֹשֶׁךְ־אֲפֵלָה בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרַיִם שְׁלֹשֶׁת יָמִים׃	Vayyét Moshé et-yadó al-hashshamáyim vayhí khóshekh-afélah bekhol-érets Mitsráyim shelóshet yamím.	فمد موسى يده نحو السماء، فكان ظلام دامس في كل أرض مصر ثلاثة أيام.
10:23	לֹא־רָאוּ אִישׁ אֶת־אָחִיו וְלֹא־קָמוּ אִישׁ מִתַּחְתָּיו שְׁלֹשֶׁת יָמִים וּלְכָל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל הָיָה אוֹר בְּמוֹשְׁבֹתָם׃	Lo-raú ish et-akhív veló-kamu ish mittakhtáv shelóshet yamím ulekhol-bené Yisraél hayáh or bemoshvotám.	لم يبصر أحد أخاه، ولا قام أحد من مكانه ثلاثة أيام. ولكن جميع بني إسرائيل كان لهم نور في مساكنهم.

لمزيد من المعلومات تفضل بزيارة: www.shalomhaverim.org/Aliyot/she/bo.html

10:24	וַיִּקְרָא פַרְעֹה אֶל־מֹשֶׁה וַיֹּאמֶר לְכוּ עִבְדוּ אֶת־יְהֹוָה רַק צֹאנְכֶם וּבְקַרְכֶם יֻצָּג גַּם־טַפְּכֶם יֵלֵךְ עִמָּכֶם׃	Vayikrá Far'ó el-Moshé vayómer lekhú ivdú et-Adonai rak tsonkhém uvekarkhém yuttság gam-tappekhém yelékh immakhém.	فدعا فرعون موسى وقال: «اذهبوا اعبدوا Adonai. غير أن غنمكم وبقركم تبقى. أما أطفالكم فتذهب معكم».
10:25	וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה גַּם־אַתָּה תִּתֵּן בְּיָדֵנוּ זְבָחִים וְעֹלֹת וְעָשִׂינוּ לַיהֹוָה אֱלֹהֵינוּ׃	Vayómer Moshé gam-attáh tittén beyadénu zevakhím veolot veasínu l'Adonai Elohénu.	فقال موسى: «أنت تعطي أيضاً في أيدينا ذبائح ومحرقات لنصنعها لـ Adonai إلهنا،»
10:26	וְגַם־מִקְנֵנוּ יֵלֵךְ עִמָּנוּ לֹא תִשָּׁאֵר פַּרְסָה כִּי מִמֶּנּוּ נִקַּח לַעֲבֹד אֶת־יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ וַאֲנַחְנוּ לֹא־נֵדַע מַה־נַּעֲבֹד אֶת־יְהֹוָה עַד־בֹּאֵנוּ שָׁמָּה׃	Vegám-miknénu yelékh immánu lo tishshaér parsáh ki mimménnu nikkákh laavód et-Adonai Elohénu vaanákhnu lo-nedá mah-naavód et-Adonai ad-boénu shámmah.	«فتذهب مواشينا أيضاً معنا، لا يبقى ظلف، لأننا منها نأخذ لعبادة Adonai إلهنا، ونحن لا نعرف بماذا نعبد Adonai حتى نأتي إلى هناك».
10:27	וַיְחַזֵּק יְהֹוָה אֶת־לֵב פַּרְעֹה וְלֹא אָבָה לְשַׁלְּחָם׃	Vaykhazzék Adonai et-lev Far'ó veló aváh leshallakhám.	ولكن شدد Adonai قلب فرعون، فلم يشأ أن يطلقهم.
10:28	וַיֹּאמֶר־לוֹ פַרְעֹה לֵךְ מֵעָלָי הִשָּׁמֶר לְךָ אַל־תֹּסֶף רְאוֹת פָּנַי כִּי בְּיוֹم רְאֹתְךָ פָנַי תָּמוּת׃	Vayómer-lo Far'ó lekh mealáy hisshámér lekhá al-tósef reót panáy ki beyóm reotkhá fanáy tamút.	وقال له فرعون: «اذهب عني! احذر! لا تَرَ وجهي أيضاً، لأنك يوم ترى وجهي تموت».
10:29	וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה כֵּן דִּבַּרְתָּ לֹא־אֹסִף עוֹד רְאוֹת פָּנֶיךָ׃	Vayómer Moshé ken dibbárta lo-ósif od reót panékha.	فقال موسى: «نِعِمّا قلت! أنا لا أعود أرى وجهك أيضاً».
11:1	וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה עוֹד נֶגַע אֶחָד אָבִיא עַל־פַּרְעֹה וְעַל־מִצְרַיִם אַחֲרֵי־כֵן יְשַׁלַּח אֶתְכֶם מִזֶּה כְּשַׁלְּחוֹ כָּלָה גָּרֵשׁ יְגָרֵשׁ אֶתְכֶם מִזֶּה׃	Vayómer Adonai el-Moshé od néga ekhád aví al-Far'ó veal-Mitsráyim akharé-khen yeshallákh etkhém mizzéh keshallakhó kaláh garésh yegharésh etkhém mizzéh.	ثم قال Adonai لموسى: «ضربة واحدة أيضاً أجلبها على فرعون وعلى مصر، بعد ذلك يطلقكم من هنا. وعندما يطلقكم يطردكم طرداً من هنا بالتمام.»
11:2	דַּבֶּר־נָא בְּאָזְנֵי הָעָם וְיִשְׁאֲלוּ אִישׁ מֵאֵת רֵעֵהוּ וְאִשָּׁה מֵאֵת רְעוּתָהּ כְּלֵי־כֶסֶף וּכְלֵי זָהָב׃	Dabbér-na beozné haám veyish'alú ish meet reéhu veishsháh meet reutáh kelé-khésef ukhlé zaháv.	«تكلم في مسامع الشعب أن يطلب كل رجل من صاحبه، وكل امرأة من صاحبتها، أمتعة فضة وأمتعة ذهب».
11:3	וַיִּתֵּן יְהֹוָה אֶת־חֵן הָעָם בְּעֵינֵי מִצְרָיִم גַּם הָאִישׁ מֹשֶׁה גָּדוֹل מְאֹד בְּאֶרֶץ מִצְרַיִم בְּעֵינֵי עַבְדֵי־פַרְעֹה וּבְעֵינֵי הָעָם׃	Vayittén Adonai et-khen haám beené Mitsráyim gam haísh Moshé gadól meód beérets Mitsráyim beené avdé-Far'ó uveené haám.	وأعطى Adonai نعمة للشعب في عيون المصريين. وأيضاً الرجل موسى كان عظيماً جداً في أرض مصر في عيون عبيد فرعون وعيون الشعب.

لمزيد من المعلومات تفضل بزيارة: www.shalomhaverim.org/Aliyot/she/bo.html

11:4	וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה כֹּה אָמַר יְהֹוָה כַּחֲצֹת הַלַּיְלָה אֲנִי יוֹצֵא בְּתוֹךְ מִצְרָיִם׃	Vayyómer Moshé koh amár Adonai kakhatsót halláylah Aní yotsé betókh Mitsráyim.	وقال موسى: «هكذا يقول Adonai: إني نحو نصف الليل أخرج في وسط مصر،»
11:5	וּמֵת כָּל־בְּכוֹר בְּאֶרֶץ מִצְרַיִم מִבְּכוֹר פַּרְעֹה הַיֹּשֵׁב עַל־כִּסְאוֹ עַד בְּכוֹר הַשִּׁפְחָה אֲשֶׁר אַחֲרֵי הָרֵחָיִם וְכֹל בְּכוֹר בְּהֵמָה׃	Umét kol-bekhór beérets Mitsráyim mibbekhór Far'ó hayyoshév al-kisó ad bekhór hashshifkháh ashér akharé harékhayim vekhól bekhór behemáh.	«فيموت كل بكر في أرض مصر، من بكر فرعون الجالس على كرسيه إلى بكر الجارية التي خلف الرحى، وكل بكر بهيمة.»
11:6	וְהָיְתָה צְעָקָה גְדֹלָה בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם אֲשֶׁר כָּמֹהוּ לֹא נִהְיָתָה וְכָמֹהוּ לֹא תֹסִף׃	Vehaytáh tseakáh ghedoláh bekhol-érets Mitsráyim ashér kamóhu lo nihyatáh vekhamóhu lo tossíf.	«ويكون صراخ عظيم في كل أرض مصر لم يكن مثله ولا يكون مثله أيضاً.»
11:7	וּלְכֹל בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לֹא יֶחֱרַץ־כֶּלֶב לְשֹׁנוֹ לְמֵאִישׁ וְעַד־בְּהֵמָה לְמַעַן תֵּדְעוּן אֲשֶׁר יַפְרֶה יְהֹוָה בֵּין מִצְרַיִם וּבֵין יִشְׂרָאֵל׃	Ulekhól bené Yisraél lo yekheráts-kélev leshonó lemeísh veád-behemáh lemáan tedún ashér yafréh Adonai ben Mitsráyim uvén Yisraél.	«ولكن جميع بني إسرائيل لا يسن كلب لسانه إليهم، لا إلى الناس ولا إلى البهائم. لكي تعلموا أن Adonai يميز بين المصريين وإسرائيل.»
11:8	וְיָרְדוּ כָל־עֲבָדֶיךָ אֵלֶּה אֵלַי וְהִשְׁתַּחֲווּ־לִי לֵאמֹר צֵא אַתָּה וְכָל־הָעָם אֲשֶׁר־בְּרַגְלֶיךָ וְאַחֲרֵי־כֵן אֵצֵא וַיֵּצֵא מֵעִם־פַּרְעֹה בָּחֳרִי־אָף׃	Veyaredú khol-avadékha élleh eláy vehishtakhavú-li lemór tse attáh vekhol-haám ashér-beraghlékha veakharé-khen etsé vayyetsé meím-Far'ó bokhorí-af.	«فينزل إلي جميع عبيدك هؤلاء، ويسجدون لي قائلين: اخرج أنت وجميع الشعب الذين في أثرك. وبعد ذلك أخرج». ثم خرج من لدن فرعون في حمي الغضب.
11:9	וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה לֹא־יִשְׁמַע אֲלֵיכֶם פַּרְעֹה לְמַעַן רְבוֹת מוֹפְתַי בְּאֶرֶץ מִצְרָיִם׃	Vayómer Adonai el-Moshé lo-yishmá alekhém Far'ó lemáan revót moftáy beérets Mitsráyim.	وقال Adonai لموسى: «لا يسمع لكما فرعون لكي تكثر عجائبي في أرض مصر».
11:10	וּמֹשֶׁה וְאַהֲרֹן עָשׂוּ אֶת־כָּל־הַמֹּפְתִים הָאֵלֶּה לִפְנֵי פַרְעֹה וַיְחַזֵּק יְהֹוָה אֶת־לֵב פַּרְעֹה וְלֹא־שִׁלַּח אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל מֵאַרְצוֹ׃	Umoshé veAharón asú et-kol-hammoftím haélleh lifné Far'ó vaykhazzék Adonai et-lev Far'ó veló-shillákh et-bené-Yisraél meartsó.	وكان موسى وهارون يفعلان كل هذه العجائب أمام فرعون، ولكن شدد Adonai قلب فرعون، فلم يطلق بني إسرائيل من أرضه.
12:1	וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה וְאֶל־אַהֲרֹן בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם לֵאמֹר׃	Vayómer Adonai el-Moshé veél-Aharón beérets Mitsráyim lemór.	وكلم Adonai موسى وهارون في أرض مصر قائلاً:
12:2	הַחֹדֶשׁ הַזֶּה לָכֶם רֹאשׁ חֳדָשִׁים רִאשׁוֹן הוּא לָכֶם לְחָדְשֵׁי הַשָּׁנָה׃	Hakhódesh hazzéh lakhém rosh khodashím rishón hu lakhém lekhodshé hashshanáh.	«هذا الشهر يكون لكم رأس الشهور. هو لكم أول شهور السنة.»
12:3	דַּבְּרוּ אֶל־כָּל־עֲדַת יִשְׂרָאֵל לֵאמֹר בֶּעָשֹׂר לַחֹדֶשׁ הַזֶּה וְיִקְחוּ לָהֶם אִישׁ שֶׂה לְבֵית־אָבֹת שֶׂה לַבָּיִת׃	Dabberú el-kol-adát Yisraél lemór beasór lakhódesh hazzéh veyikhkhú lahém ish seh levét-avót seh labbáyit.	«كلما كل جماعة إسرائيل قائلين: في العاشر من هذا الشهر يأخذون لهم كل واحد شاة بحسب بيوت الآباء، شاة للبيت.»
12:4	וְאִם־יִמְעַט הַבַּיִת מִהְיוֹת מִשֶּׂה וְלָקַח הוּא וּשְׁכֵנוֹ הַקָּרֹב אֶל־בֵּיתוֹ בְּמִכְסַת נְפָשֹׁת אִישׁ לְפִי אָכְלוֹ תָּכֹסּוּ עַל־הַשֶּׂה׃	Veím-yimát habbáyit mihyót misséh velakhákh hu ushkhenó hakkárov el-betó bemikhsát nefashót ish lefi okhló takhóssu al-hasséh.	«وإن كان البيت صغيراً عن أن يكون كفواً لشاة، يأخذ هو وجاره القريب من بيته بحسب عدد النفوس. كل واحد على حسب أكله تحسبون للشاة.»
12:5	שֶׂה תָמִים זָכָר בֶּן־שָׁנָה יִהְיֶה לָכֶם מִן־הַכְּבָשִׂים וּמִן־הָעִזִּים תִּקָּחוּ׃	Seh tamím zakhár ben-shanáh yihyéh lakhém min-hakkevasím umín-haizzím tikhkhákhu.	«تكون لكم الشاة صحيحة ذكراً ابن سنة، تأخذونه من الخراف أو من المواعز.»
12:6	וְהָיָה לָכֶם לְמִשְׁמֶרֶת עַד אַרְבָּעָה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ הַזֶּה וְשָׁחֲטוּ אֹתוֹ כֹּל קְהַל עֲדַת־יִשְׂרָאֵל בֵּין הָעַרְבָּיִם׃	Vehayáh lakhém lemishméret ad arbáah asár yom lakhódesh hazzéh veshaakhatú otó kol kehál adát-Yisraél ben haarbayím.	«ويكون عندكم تحت الحفظ إلى اليوم الرابع عشر من هذا الشهر. ثم يذبحه كل جمهور جماعة إسرائيل في العشية.»
12:7	וְלָקְחוּ מִן־הַדָּם וְנָתְנוּ עַל־שְׁתֵּי הַמְּזוּזֹת וְעַל־הַמַּשְׁקוֹף עַל הַבָּתִּים אֲשֶׁר־יֹאכְלוּ אֹתוֹ בָּהֶם׃	Velakhakhú min-haddám venatenú al-sheté hammezuzót veál-hammashkóf al habbattím ashér-yokhlú otó bahém.	«ويأخذون من الدم ويجعلونه على القائمتين والعتبة العليا في البيوت التي يأكلونه فيها.»
12:8	וְאָכְלוּ אֶת־הַבָּשָׂר בַּלַּיְלָה הַזֶּה צְלִי־אֵשׁ וּמַצּוֹת עַل־מְרֹרִים יֹאכְלֻהוּ׃	Veakhlú et-habbasár balláylah hazzéh tselí-esh umatsót al-merorím yokhlúhu.	«ويأكلون اللحم في تلك الليلة مشوياً بالنار مع فطير. على أعشاب مرة يأكلونه.»
12:9	אַל־תֹּאכְלוּ מִמֶּנּוּ נָא וּבָשֵׁל מְבֻשָּׁל בַּמָּיִם כִּי אִם־צְלִי־אֵשׁ רֹאשׁוֹ עַל־כְּרָעָיו וְעַל־קִרְבּוֹ׃	Al-tokhlú mimménnu na uvashél mevushshál bammáyim ki im-tselí-esh roshó al-keráv veál-kirbó.	«لا تأكلوا منه نيئاً أو مطبوخاً بالماء، بل مشوياً بالنار، رأسه مع أكارعه وجوفه.»
12:10	וְלֹא־תוֹתִירוּ מִמֶּנּוּ עַד־בֹּקֶר וְהַנֹּתָר מִמֶּנּוּ עַד־בֹּקֶר בָּאֵשׁ תִּשְׂרֹפוּ׃	Veló-totíru mimménnu ad-bóker vehannotár mimménnu ad-bóker baésh tisrófu.	«ولا تبقوا منه إلى الصباح. والباقي منه إلى الصباح تحرقونه بالنار.»
12:11	וְכָכָה תֹּאכְלוּ אֹתוֹ מָתְנֵיכֶם חֲגֻרִים נַעֲלֵיכֶם בְּרַגְלֵיכֶם וּמַקֶּלְכֶם בְּיָדְכֶם וַאֲכַלְתֶּם אֹתוֹ בְּחִפָּזוֹן פֶּסַח הוּא לַיהֹוָה׃	Vekhákhah tokhlú otó motnékhém khaghurím naalékhém beraghlékhém umakkelkhém beyadékhém vaakhalttém otó vekhippazón Pésakh hu l'Adonai.	«وهكذا تأكلونه: أحقاؤكم مشدودة، وأحذيتكم في أرجلكم، وعصيكم في أيديكم. وتأكلونه بعجلة. هو فصح لـ Adonai.»
12:12	וְעָבַרְתִּי בְאֶרֶץ־מִצְרַיִם בַּלַּיְלָה הַזֶּה וְהִכֵּיתִי כָל־בְּכוֹר בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם מֵאָדָם וְעַד־בְּהֵמָה וּבְכָל־אֱלֹהֵי מִצְרַיִם אֶעֱשֶׂה שְׁפָטִים אֲנִי יְהֹוָה׃	Veavártti beérets-Mitsráyim balláylah hazzéh vehikkéti khol-bekhór beérets Mitsráyim meádám veád-behemáh uvekhol-elohé Mitsráyim eeséh shefatím Aní Adonai.	«فإني أجتاز في أرض مصر في تلك الليلة، وأضرب كل بكر في أرض مصر من الناس والبهائم. وأصنع أحكاماً بكل آلهة المصريين. أنا Adonai.»
12:13	וְהָיָה הַדָּם לָכֶם לְאֹת עַל הַבָּתִּים אֲשֶׁר אַתֶּם שָׁם וְרָאִיתִי אֶת־הַדָּם וּפָסַחְתִּי עֲלֵכֶם וְלֹא־יִהְיֶה בָכֶם נֶגֶף לְמַשְׁחִית בְּהַכֹּתִי בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם׃	Vehayáh haddám lakhém leót al habbattím ashér attém sham veraíti et-haddám ufasakhtí alekhém veló-yihyéh vakhém néghef lemashkhít behakkotí beérets Mitsráyim.	«ويكون لكم الدم علامة على البيوت التي أنتم فيها، فأرى الدم وأعبر عنكم، فلا يكون عليكم ضربة للهلاك حين أضرب أرض مصر.»
12:14	וְהָיָה הַיּוֹם הַזֶּה לָכֶם לְזִכָּרוֹן וְחַגֹּתֶם אֹתוֹ חַג לַיהֹוָה לְדֹרֹתֵיכֶם חֻקַּת עוֹלָם תְּחָגֻּהוּ׃	Vehayáh hayyóm hazzéh lakhém lezikkarón vekhaggottém otó khag l'Adonai ledorotékhém khukkát olám tekhaggúhu.	«ويكون هذا اليوم لكم تذكاراً فتعيدونه عيداً لـ Adonai. في أجيالكم تعيدونه فريضة أبدية.»
12:15	שִׁבְעַת יָמִים מַצּוֹת תֹּאכֵלוּ אַךְ בַּיוֹם הָרִאשׁוֹן תַּשְׁבִּיתוּ שְּׂאֹר מִבָּתֵּיכֶם כִּי כָּل־אֹכֵל חָמֵץ וְנִכְרְתָה הַנֶּפֶשׁ הַהִוא מִיִּשְׂרָאֵל מִיּוֹם הָרִאשֹׁן עַד־יוֹם הַשְּׁבִעִי׃	Shivát yamím matsót tokhélu akh bayyóm harishón tashbítu seór mivattekhém ki kol-okhél khaméts venikhretáh hannéfesh hahí miYisraél miyyóm harishón ad-yom hashshevií.	«سبعة أيام تأكلون فطيراً. في اليوم الأول تعزلون الخمير من بيوتكم، فإن كل من أكل خميراً من اليوم الأول إلى اليوم السابع تقطع تلك النفس من إسرائيل.»
12:16	וּבַיּוֹם הָרִאשׁוֹן מִקְרָא־קֹדֶשׁ וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מִקְרָא־קֹדֶשׁ יִהְיֶה לָכֶם כָּל־מְלָאכָה לֹא־יֵעָשֶׂה בָהֶם אַךְ אֲשֶׁר יֵאָכֵל לְכָل־נֶפֶשׁ הוּא לְבַדּוֹ יֵעָשֶׂה לָכֶם׃	Uvayyóm harishón mikra-kódesh uvayyóm hashshevií mikra-kódesh yihyéh lakhém kol-melakháh lo-yeaséh vahém akh ashér yeakhél lekhol-néfesh hu levaddó yeaséh lakhém.	«ويكون لكم في اليوم الأول محفل مقدس، وفي اليوم السابع محفل مقدس. لا يعمل فيهما عمل ما إلا ما تؤكله كل نفس، فذلك وحده يعمل منكم.»
12:17	וּשְׁמַרְתֶּם אֶת־הַמַּצּוֹת כִּי בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה הוֹצֵאתִי אֶת־צִבְאוֹתֵיכֶם מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם וּשְׁמַרְתֶּם אֶת־הַיּוֹם הַזֶּה לְדֹרֹתֵיכֶם חֻקַּת עוֹלָם׃	Ushemarttém et-hammatsót ki beétsem hayyóm hazzéh hotsetí et-tsiv'otékhém meérets Mitsráyim ushemarttém et-hayyóm hazzéh ledorotékhém khukkát olám.	«وتحفظون الفطير، لأني في هذا اليوم عينه أخرجت أجنادكم من أرض مصر. فتحفظون هذا اليوم في أجيالكم فريضة أبدية.»
12:18	בָּרִאשֹׁן בְּאַרְבָּעָה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ בָּעֶרֶב תֹּאכְלוּ מַצֹּת עַד יוֹם הָאֶחָד וְעֶשְׂרִים לַחֹדֶשׁ בָּעָרֶב׃	Barishón bearbaáh asár yom lakhódesh baérev tokhlú matsót ad yom haekhád veesrím lakhódesh baárev.	«في الشهر الأول، في اليوم الرابع عشر من الشهر، مساء، تأكلون فطيراً إلى اليوم الحادي والعشرين من الشهر مساء.»
12:19	שִׁבְעַת יָמִים שְׂאֹר לֹא יִמָּצֵא בְּבָתֵּיכֶם כִּי כָּל־אֹכֵל מַחְמֶצֶת וְנִכְרְתָה הַנֶּפֶשׁ הַהִוא מֵעֲדַת יִשְׂרָאֵל בַּגֵּר וּבְאֶזְרַח הָאָרֶץ׃	Shivát yamím seór lo yimmatsé bevattekhém ki kol-okhél makhmétset venikhretáh hannéfesh hahí meadát Yisraél baghér uv'ezrákh haárets.	«سبعة أيام لا يوجد خمير في بيوتكم. فإن كل من أكل مختمراً تقطع تلك النفس من جماعة إسرائيل، الغريب مع مولود الأرض.»
12:20	כָּל־מַחְמֶצֶת לֹא תֹאכֵלוּ בְּכֹל מוֹשְׁבֹתֵיכֶם תֹּאכְלוּ מַצּוֹת׃	Kol-makhmétset lo tokhélu bekhol moshvotékhém tokhlú matsót.	«لا تأكلوا شيئاً مختمراً. في جميع مساكنكم تأكلون فطيراً».

لمزيد من المعلومات تفضل بزيارة: www.shalomhaverim.org/Aliyot/she/bo.html

12:21	וַיִּקְרָא מֹשֶׁה לְכָל־זִקְנֵי יִשְׂרָאֵל וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם מִשְׁכוּ וּקְחוּ לָכֶם צֹאן לְמִשְׁפְּחֹתֵיכֶם וְשַׁחֲטוּ הַפָּסַח׃	Vayyikrá Moshé lekhol-zikné Yisraél vayyómer alehém mishkhú ukhkhú lakhém tson lemishpekhotékhém veshaakhatú haPásakh.	فدعا موسى جميع شيوخ إسرائيل وقال لهم: «اذهبوا وخذوا لكم غنماً بحسب عشائركم واذبحوا الفصح.»
12:22	וּלְקַحְתֶּם אֲגֻדַּת אֵזוֹב וּטְבַלְתֶּם בַּדָּם אֲשֶׁר־בַּסַּף וְהִגַּעְתֶּם אֶל־הַמַּשְׁקוֹف וְאֶל־שְׁתֵּי הַמְּזוּזֹת מִן־הַדָּם אֲשֶׁר בַּסָּף וְאַתֶּם לֹא תֵצְאוּ אִישׁ מִפֶּתַח־בֵּיתוֹ עַد־בֹּקֶר׃	Ulekhakhttém aghuddát ezóv utevalttém baddám ashér-bassáf vehighattém el-hammashkóf veél-sheté hammezuzót min-haddám ashér bassáf veattém lo tets'ú ish mippétakh-betó ad-bóker.	«وخذوا باقة زوفا واغمسوها في الدم الذي في الطست، ومسوا العتبة العليا والقائمتين بالدم الذي في الطست. وأنتم لا يخرج أحد منكم من باب بيته حتى الصباح،»
12:23	וְעָבַר יְהֹוָה לִנְגֹּף אֶת־מִצְרַיִם וְרָאָה אֶת־הַדָּם עַל־הַמַּשְׁקוֹף וְעַל שְׁתֵּי הַמְּזוּזֹת וּפָסַח יְהֹוָה עַל־הַפֶּתַח וְלֹא יִתֵּן הַמַּשְׁחִית לָבֹא אֶל־בָּתֵּיכֶם לִנְגֹּף׃	Veavár Adonai linghóf et-Mitsráyim veraáh et-haddám al-hammashkóf veál sheté hammezuzót ufasákh Adonai al-happétakh veló yittén hammashkhít lavó el-battekhém linghóf.	«فإن Adonai سيجتاز ليضرب المصريين. فحين يرى الدم على العتبة العليا والقائمتين يعبر Adonai عن الباب، ولا يدع المهلك يدخل بيوتكم ليضرب.»
12:24	וּשְׁמַרְתֶּם אֶת־הַדָּבָר הַזֶּה לְחָק־לְךָ וּלְבָנֶיךָ עַד־עוֹלָם׃	Ushemarttém et-haddavár hazzéh lekhók-lekhá ulevanékhá ad-olám.	«فتحفظون هذا الأمر فريضة لك ولأولادك إلى الأبد.»
12:25	וְהָיָה כִּי־תָבֹאוּ אֶל־הָאָרֶץ אֲשֶׁר יִתֵּן יְהֹוָה לָכֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֵּר וּשְׁמַרְתֶּם אֶת־הָעֲבֹדָה הַזֹּאת׃	Vehayáh ki-tavóu el-haárets ashér yittén Adonai lakhém kaashér dibbér ushemarttém et-haavodáh hazzót.	«ويكون حين تدخلون الأرض التي يعطيكم Adonai كما تكلم، أنكم تحفظون هذه الخدمة.»
12:26	וְהָיָה כִּי־יֹאמְרוּ אֲלֵיכֶם בְּנֵיכֶם מָה הָעֲבֹדָה הַזֹּאת לָכֶם׃	Vehayáh ki-yomerú alekhém benekhém mah haavodáh hazzót lakhém.	«ويكون حين يقول لكم أولادكم: ما هذه الخدمة لكم؟»
12:27	וַאֲמַרְתֶּם זֶבַח־פֶּסַח הוּא לַיהֹוָה אֲשֶׁר פָּסַח עַל־בָּתֵּי בְנֵי־יִשְׂרָאֵל בְּמִצְרַיִם בְּנָגְפּוֹ אֶת־מִצְרַיִם וְאֶת־בָּתֵּינוּ הִצִּיל וַיִּקֹּד הָעָם וַיִּשְׁתַּחֲוּוּ׃	Vaamarttém zévakh-Pésakh hu l'Adonai ashér pasákh al-batté vené-Yisraél beMitsráyim benoghppó et-Mitsráyim veét-batténu hitsíl vayyikkód haám vayyishtakhavvú.	«أنكم تقولون: هي ذبيحة فصح لـ Adonai الذي عبر عن بيوت بني إسرائيل في مصر لما ضرب المصريين وخلص بيوتنا». فخر الشعب وسجدوا.
12:28	וַיֵּלְכוּ וַיַּעֲשׂוּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֶת־מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן כֵּן עָשׂוּ׃	Vayyelkhú vayyaasú bené Yisraél kaashér tsivváh Adonai et-Moshé veAharón ken asú.	ومضى بنو إسرائيل وفعلوا كما أمر Adonai موسى وهارون. هكذا فعلوا.

لمزيد من المعلومات تفضل بزيارة: www.shalomhaverim.org/Aliyot/she/bo.html

12:29	וַיְהִי בַּחֲצִי הַלַּיְלָה וַיהֹוָה הִכָּה כָל־בְּכוֹר בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם מִבְּכֹר פַּרְעֹה הַיֹּשֵׁב עַל־כִּסְאוֹ עַד בְּכוֹר הַשְּׁבִי אֲשֶׁר בְּבֵית הַבּוֹר וְכֹל בְּכוֹר בְּהֵמָה׃	Vayhí bakhatsí halláylah v'Adonai hikkáh khol-bekhór beérets Mitsráyim mibbekhór Far'ó hayyoshév al-kisó ad bekhór hashsheví ashér bevét habbór vekhól bekhór behemáh.	فحدث في نصف الليل أن Adonai ضرب كل بكر في أرض مصر، من بكر فرعون الجالس على كرسيه إلى بكر الأسير الذي في السجن، وكل بكر بهيمة.
12:30	וַיָּקָם פַּרְעֹה לַיְלָה הוּא וְכָל־עֲבָדָיו וְכָל־מִצְרַיִם וַתְּהִי צְעָקָה גְדֹלָה בְּמִצְרָיִם כִּי־אֵין בַּיִת אֲשֶׁר אֵין־שָׁם מֵת׃	Vayyákam Far'ó láylah hu vekhól-avadáv vekhól-Mitsráyim vattéhi tseakáh ghedoláh beMitsráyim ki-en báyit ashér en-sham met.	فقام فرعون ليلاً هو وكل عبيده وجميع المصريين. وكان صراخ عظيم في مصر، لأنه لم يكن بيت ليس فيه ميت.
12:31	וַיִּקְרָא לְמֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן לַיְלָה וַיֹּאמֶר קוּמוּ צְּאוּ מִתּוֹךְ עַמִּי גַּם־אַתֶּם גַּם־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וּלְכוּ עִבְדוּ אֶת־יְהֹוָה כְּדַבֶּרְכֶם׃	Vayyikrá leMoshé uleAharón láylah vayyómer kúmu tseú mittókh ammí gam-attém gam-bené Yisraél ulekhú ivdú et-Adonai kedabberkhém.	فدعا موسى وهارون ليلاً وقال: «قوموا اخرجوا من بين شعبي، أنتم وبنو إسرائيل جميعاً، واذهبوا اعبدوا Adonai كما تكلمتم.»
12:32	גַּם־צֹאנְכֶם גַּם־בְּקַרְכֶם קְחוּ כַּאֲשֶׁר דִּבַּרְתֶּם וָלֵכוּ וּבֵרַכְתֶּם גַּם־אֹתִי׃	Gam-tsonkhém gam-bekarkhém kekhú kaashér dibbarttém valékhu uverakhttém gam-otí.	«خذوا غنمكم أيضاً وبقركم كما تكلمتم واذهبوا. وباركوني أنا أيضاً».
12:33	וַתֶּחֱזַק מִצְרַיִם עַל־הָעָם לְמַהֵר לְשַׁלְּחָם מִן־הָאָרֶץ כִּי אָמְרוּ כֻּלָּנוּ מֵתִים׃	Vattékhézak Mitsráyim al-haám lemahér leshallakhám min-haárets ki amrú kullánu metím.	وألح المصريون على الشعب ليطلقوهم عاجلاً من الأرض، لأنهم قالوا: «جميعنا نموت».
12:34	וַיִּשָּׂא הָעָם אֶת־בְּצֵקוֹ טֶרֶם יֶחְמָץ מִשְׁאֲרֹתָם צְרֻרֹת בְּשִׂמְלֹתָם עַל־שִׁכְמָם׃	Vayyissá haám et-betseko térem yekhmáts mish'arotám tserurót besimlotám al-shikhmám.	فحمل الشعب عجينهم قبل أن يختمر، ومعاجنهم مصرورة في ثيابهم على أكتافهم.
12:35	וּבְנֵי־יִשְׂרָאֵל עָשׂוּ כִּדְבַר מֹשֶׁה וַיִּשְׁאֲלוּ מִמִּצְרַיִם כְּלֵי־כֶסֶף וּכְלֵי זָהָב וּשְׂמָלֹת׃	Uvené-Yisraél asú kidvár Moshé vayyish'alú miMitsráyim kelé-khésef ukhlé zaháv usmalót.	وفعل بنو إسرائيل بحسب قول موسى؛ طلبوا من المصريين أمتعة فضة وأمتعة ذهب وثياباً.
12:36	וַיהֹוָה נָתַן אֶת־חֵן הָעָם בְּעֵינֵי מִצְרַיִם וַיַּשְׁאִלוּם וַיְנַצְּלוּ אֶת־מִצְרָיִם׃	V'Adonai natán et-khen haám beené Mitsráyim vayyash'ilúm vaynattselú et-Mitsráyim.	وأعطى Adonai نعمة للشعب في عيون المصريين حتى أعاروهم. فسلبوا المصريين.
12:37	וַיִּסְעוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵל מֵרַעְמְסֵס סֻכֹּתָה כְּשֵׁשׁ־מֵאוֹת אֶלֶף רַגְלִי הַגְּבָרִים לְבַד מִטָּף׃	Vayyis'ú vené-Yisraél meRamsés Sukkótah keshésh-meót élef raghlí haghevarím levád mittáf.	فارتحل بنو إسرائيل من رعمسيس إلى سكوت، نحو ست مئة ألف ماشٍ من الرجال عدا الأطفال.
12:38	וְגַם־עֵרֶב רַב עָלָה אִתָּם וְצֹאן וּבָקָר מִקְנֶה כָּבֵד מְאֹד׃	Vegám-érev rav aláh ittám vetsón uvakár miknéh kavéd meód.	وصعد معهم لفيف كثير أيضاً، وغنم وبقر، مواشٍ كثيرة جداً.
12:39	וַיֹּאפוּ אֶת־הַבָּצֵק אֲשֶׁר הוֹצִיאוּ מִמִּצְרַיִם עֻגֹת מַצּוֹת כִּי לֹא חָמֵץ כִּי־גֹרְשׁוּ מִמִּצְרַיִם וְלֹא יָכְלוּ לְהִתְמַהְמֵהַּ וְגַם־צֵדָה לֹא־עָשׂוּ לָהֶם׃	Vayyofú et-habbattsék ashér hotsíu miMitsráyim ughót matsót ki lo khaméts ki-ghoreshú miMitsráyim veló yakhlú lehitmahméah vegám-tsedáh lo-asú lahém.	وخبزوا العجين الذي أخرجوه من مصر أقراص فطير، إذ كان لم يختمر، لأنهم طردوا من مصر ولم يقدروا أن يتأخروا، ولا صنعوا لأنفسهم زاداً.
12:40	וּמוֹשַׁב בְּנֵי יִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר יָשְׁבוּ בְּמִצְרָיִם שְׁלֹשִׁים שָׁנָה וְאַרְבַּע מֵאוֹת שָׁנָה׃	Umosháv bené Yisraél ashér yashvú beMitsráyim sheloshím shanáh vearbá meót shanáh.	وأما إقامة بني إسرائيل التي أقاموها في مصر فكانت أربع مئة وثلاثين سنة.
12:41	וַיְהִי מִקֵּץ שְׁלֹשִׁים שָׁנָה וְאַרְבַּע מֵאוֹת שָׁנָה וַיְהִי בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה יָצְאוּ כָּל־צִבְאוֹת יְהֹוָה מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם׃	Vayhí mikkéts sheloshím shanáh vearbá meót shanáh vayhí beétsem hayyóm hazzéh yats'ú kol-tsiv'ót Adonai meérets Mitsráyim.	وكان عند نهاية أربع مئة وثلاثين سنة، في ذلك اليوم عينه، أن جميع أجناد Adonai خرجت من أرض مصر.
12:42	לֵיל שִׁמֻּרִים הוּא לַיהֹוָה לְהוֹצִיאָם מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם הוּא־הַלַּיְלָה הַזֶּה לַיהֹוָה שִׁמֻּרִים לְכָל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לְדֹרֹתָם׃	Lél shimmurím hu l'Adonai lehotsiám meérets Mitsráyim hu-halláylah hazzéh l'Adonai shimmurím lekhol-bené Yisraél ledorotám.	هي ليلة سهر لـ Adonai لإخراجهم من أرض مصر. هذه الليلة هي لـ Adonai، سهر لجميع بني إسرائيل في أجيالهم.
12:43	וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן זֹאת חֻקַּת הַפָּסַח כָּל־בֶּן־נֵכָר לֹא יֹאכַל בּוֹ׃	Vayómer Adonai el-Moshé veAharón zot khukkát haPásakh kol-ben-nekhár lo yokhál bo.	وقال Adonai لموسى وهارون: «هذه فريضة الفصح: كل ابن غريب لا يأكل منه.»
12:44	וְכָל־עֶבֶד אִישׁ מִקְנַת־כֶּסֶף וּמַלְתָּה אֹתוֹ אָז יֹאכַל בּוֹ׃	Vekhól-éved ish miknát-khésef umalttáh otó az yokhál bo.	«ولكن كل عبد رجل مبتاع بفضة تختنه ثم يأكل منه.»
12:45	תּוֹשָׁב וְשָׂכִיר לֹא־יֹאכַל בּוֹ׃	Tosháv veskhír lo-yokhál bo.	«النزيل والأجير لا يأكلان منه.»
12:46	בְּבַיִת אֶחָד יֵאָכֵל לֹא־תוֹצִיא מִן־הַבַּיִת מִן־הַבָּשָׂר חוּצָה וְעֶצֶם לֹא תִשְׁבְּרוּ־בוֹ׃	Beváyit ekhád yeakhél lo-totsí min-habbáyit min-habbasár khútsah veétsem lo tishberu-vo.	«في بيت واحد يؤكل. لا تخرج من اللحم من البيت إلى خارج، وعظماً لا تكسروا منه.»
12:47	כָּל־עֲדַת יִשְׂרָאֵל יַעֲשׂוּ אֹתוֹ׃	Kol-adát Yisraél yaasú otó.	«كل جماعة إسرائيل يصنعونه.»
12:48	וְכִי־יָגוּר אִתְּךָ גֵּר וְעָשָׂה פֶסַח לַיהֹוָה הִמּוֹל לוֹ כָל־זָכָר וְאָז יִקְרַב לַעֲשֹׂתוֹ וְהָיָה כְּאֶזְרַח הָאָרֶץ וְכָל־עָרֵל לֹא־יֹאכַל בּוֹ׃	Vekhí-yaghúr ittekkhá gher veasáh Pésakh l'Adonai himmól lo khol-zakhár veáz yikráv laasotó vehayáh keezrákh haárets vekhól-arél lo-yokhál bo.	«وإذا نزل عندك غريب وصنع فصحاً لـ Adonai، فليختن منه كل ذكر، ثم يتقدم ليصنعه، فيكون كمولود الأرض. وأما كل أغلف فلا يأكل منه.»
12:49	תּוֹרָה אַחַת יִהְיֶה לָאֶזְרָח וְלַגֵּר הַגָּר בְּתוֹכְכֶם׃	Toráh akkhát yihyéh laezrákh velaggér haggár betokhekhém.	«تكون شريعة واحدة لمولود الأرض وللغريب النازل بينكم».
12:50	וַיַּעֲשׂוּ כָּל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֶת־מֹשֶׁה וְאֶת־אַהֲרֹן כֵּן עָשׂוּ׃	Vayyaasú kol-bené Yisraél kaashér tsivváh Adonai et-Moshé veét-Aharón ken asú.	ففعل جميع بني إسرائيل كما أمر Adonai موسى وهارون. هكذا فعلوا.
12:51	וַיְהִי בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה הוֹצִיא יְהֹוָה אֶת־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם על־צִבְאֹתָם׃	Vayhí beétsem hayyóm hazzéh hotsí Adonai et-bené Yisraél meérets Mitsráyim al-tsivotám.	وكان في ذلك اليوم عينه أن Adonai أخرج بني إسرائيل من أرض مصر بحسب أجنادهم.

لمزيد من المعلومات تفضل بزيارة: www.shalomhaverim.org/Aliyot/she/bo.html

13:1	וַיְדַבֵּר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃	Vaydabbér Adonai el-Moshé lemór.	وكلم Adonai موسى قائلاً:
13:2	קַדֶּשׁ־לִי כָל־בְּכוֹر פֶּטֶר כָּל־רֶחֶם בִּבְנֵי יִشְׂרָאֵל בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה לִי הוּא׃	Kaddésh-li khol-bekhór péter kol-rékhem bivné Yisraél baadám uvabbéhemáh li hu.	«قدس لي كل بكر، كل فاتح رحم من بني إسرائيل، من الناس ومن البهائم. إنه لي».
13:3	וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה אֶל־הָעָם זָכוֹר אֶת־הַיּוֹם הַזֶּה אֲשֶׁר יְצָאתֶם מִמִּצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים כִּי בְּחֹזֶק יָד הוֹצִיא יְהֹוָה אֶתְכֶם מִזֶּה וְלֹא יֵאָכֵל חָמֵץ׃	Vayyómer Moshé el-haám zakhór et-hayyóm hazzéh ashér yetsatém miMitsráyim mibbét avadím ki bekhózek yad hotsí Adonai etkhém mizzéh veló yeakhél khaméts.	وقال موسى للشعب: «اذكروا هذا اليوم الذي فيه خرجتم من مصر من بيت العبودية، فإنه بيد قوية أخرجكم Adonai من هنا. ولا يؤكل خمير.»
13:4	הַיּוֹם אַתֶּם יֹצְאִים בְּחֹדֶשׁ הָאָבִיב׃	Hayyóm attém yots'ím bekhódesh haAvív.	«اليوم أنتم خارجون في شهر أبيب.»
13:5	וְהָיָה כִי־יְבִיאֲךָ יְהֹוָה אֶל־אֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי וְהַחִתִּי וְהָאֱמֹרִי וְהַחִוִּי וְהַיְבוּסִי אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַאֲבֹתֶיךָ לָתֶת לָךְ אֶרֶץ זָבַת חָלָב וּדְבָשׁ וְעָבַדְתָּ אֶת־הָעֲבֹדָה הַזֹּאת בַּחֹדֶשׁ הַזֶּה׃	Vehayáh khi-yeviaakhá Adonai el-érets hakKenaaní vehakhIttí vehahEmorí vehakhIvví vehayVusí ashér nishbá laavotékha látet lakh érets zavát khaláv udvásh veavádtta et-haavodáh hazzót bakhódesh hazzéh.	«ويكون متى أدخلك Adonai أرض الكنعانيين والحثيين والأموريين والحويين واليبوسيين، التي حلف لآبائك أن يعطيك، أرضاً تفيض حليباً وعسلاً، أنك تصنع هذه الخدمة في هذا الشهر.»
13:6	שִׁבְעַת יָמִים תֹּאכַל מַצֹּת וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי חַג לַיהֹוָה׃	Shivát yamím tokhál matsót uvayyóm hashshevií khag l'Adonai.	«سبعة أيام تأكل فطيراً، وفي اليوم السابع عيد لـ Adonai.»
13:7	מַצּוֹת יֵאָכֵל אֵת שִׁבְעַת הַיָּמִים וְלֹא־יֵרָאֶה לְךָ חָמֵץ וְלֹא־יֵרָאֶה לְךָ שְׂאֹר בְּכָל־גְּבֻלֶךָ׃	Matsót yeakhél et shivát hayyamím veló-yeráeh lekha khaméts veló-yeráeh lekha seór bekhol-ghevulékha.	«فطير يؤكل السبعة الأيام، ولا يُرى عندك مختمر، ولا يُرى عندك خمير في جميع تخومك.»
13:8	וְהִגַּדְתָּ לְבִנְךָ בַּיּוֹם הַהוּא לֵאמֹר בַּעֲבוּر זֶה עָשָׂה יְהֹוָה לִי בְּצֵאתִי מִמִּצְרָיִם׃	Vehiggádtta levinkhá bayyóm hahú lemór baavúr zeh asáh Adonai li betséti miMitsráyim.	«وتخبر ابنك في ذلك اليوم قائلاً: من أجل ما فعل Adonai بي حين خرجت من مصر.»
13:9	וְהָיָה לְךָ לְאוֹת עַל־יָדְךָ וּלְזִכָּרוֹן בֵּין עֵינֶיךָ לְמַעַן תִּהְיֶה תּוֹרַת יְהֹוָה בְּפִיךָ כִּי בְּיָד חֲזָקָה הוֹצִאֲךָ יְהֹוָה מִמִּצְרָיִם׃	Vehayáh lekha leót al-yadkhá ulezikkarón ben enékha lemáan tihyéh Torát Adonai befíkha ki beyád khazakáh hotsiaakhá Adonai miMitsráyim.	«ويكون لك علامة على يدك وتذكاراً بين عينيك، لكي تكون شريعة Adonai في فمك. لأنه بيد قوية أخرجك Adonai من مصر.»
13:10	וְשָׁמַרְתָּ אֶת־הַחֻקָּה הַזֹּאת לְמוֹעֲדָהּ מִיָּמִים יָמִימָה׃	Veshamarttá et-hakhukkáh hazzót lemoadáh miyyamím yamímah.	«فتحفظ هذه الفريضة في وقتها من سنة إلى سنة.»
13:11	וְהָיָה כִּי־יְבִאֲךָ יְהֹוָה אֶל־אֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי כַּאֲשֶׁר נִשְׁבַּע לְךָ וְלַאֲבֹתֶיךָ וּנְתָנָהּ לָךְ׃	Vehayáh khi-yeviaakhá Adonai el-érets hakKenaaní kaashér nishbá lekha velaavotékha unetanáh lakh.	«ويكون متى أدخلك Adonai أرض الكنعانيين كما حلف لك ولآبائك، وأعطاك إياها،»
13:12	וְהַעֲבַרְתָּ כָל־פֶּטֶר־רֶחֶם לַיהֹוָה וְכָל־פֶּטֶר שֶׁגֶר בְּהֵמָה אֲשֶׁר יִהְיֶה לְךָ הַזְּכָרִים לַיהֹוָה׃	Veavarttá khol-péter-rékhem l'Adonai vekhól-péter shégher behemáh ashér yihyéh lekha hazzekharím l'Adonai.	«أنك تقدم لـ Adonai كل فاتح رحم، وكل بكر من نتاج البهائم التي تكون لك، الذكور لـ Adonai.»
13:13	וְכָל־פֶּטֶר חֲמֹר תִּפְדֶּה בְשֶׂה וְאִם־לֹא תִפְדֶּה וַעֲרַפְתּוֹ וְכֹל בְּכוֹר אָדָם בְּבָנֶיךָ תִּפְדֶּה׃	Vekhól-péter khamór tifdéh veséh veím-lo tifdéh vaaráftto vekhól bekhór adám bevanékha tifdéh.	«ولكن كل بكر حمار تفديه بشاة. وإن لم تفده فتكسر عنقه. وكل بكر إنسان من أولادك تفديه.»

لمزيد من المعلومات تفضل بزيارة: www.shalomhaverim.org/Aliyot/she/bo.html

13:14	וְהָיָה כִּי־יִשְׁאָלְךָ בִנְךָ מָחָר לֵאמֹר מַה־זֹּאת וְאָמַרְתָּ אֵלָיו בְּחֹזֶק יָד הוֹצִיאָנוּ יְהֹוָה מִמִּצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים׃	Vehayáh ki-yish'alkhá vinkhá makhár lemór mah-zót veamarttá eláv bekhózek yad hotsiánu Adonai miMitsráyim mibbét avadím.	«ويكون حين يسألك ابنك غداً قائلاً: ما هذا؟ تقول له: بيد قوية أخرجنا Adonai من مصر من بيت العبودية.»
13:15	וַיְהִי כִּי־הִקְשָׁה פַרְעֹה לְשַׁלְּחֵנוּ וַיַּהֲרֹג יְהֹוָה כָּל־בְּכוֹר בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם מִבְּכֹר אָדָם וְעַד־בְּכוֹר בְּהֵמָה עַל־כֵּן אֲנִי זֹבֵחַ לַיהֹוָה כָּל־פֶּטֶר רֶחֶם הַזְּכָרִים וְכָל־בְּכוֹר בָּנַי אֶפְדֶּה׃	Vayhí ki-hiksháh Far'ó leshallakhénu vayyaharóg Adonai khol-bekhór beérets Mitsráyim mibbekhór adám veád-bekhór behemáh al-ken Aní zovéakh l'Adonai kol-péter rékhem hazzekharím vekhól-bekhór banáy efdéh.	«وكان لما تقسى فرعون عن إطلاقنا، أن Adonai قتل كل بكر في أرض مصر، من بكر الناس إلى بكر البهائم. لذلك أنا أذبح لـ Adonai كل فاتح رحم من الذكور، وأفدي كل بكر من أولادي.»
13:16	וְהָיָה לְאוֹת עַל־יָדְכָה וּלְטוֹטָפֹת בֵּין עֵינֶיךָ כִּי בְּחֹזֶק יָד הוֹצִיאָנוּ יְהֹוָה מִמִּצְרָיִם׃	Vehayáh leót al-yadkháh ultotafót ben enékha ki bekhózek yad hotsiánu Adonai miMitsráyim.	«فيكون علامة على يدك، وعصابة بين عينيك؛ لأنه بيد قوية أخرجنا Adonai من مصر».

لمزيد من المعلومات تفضل بزيارة: www.shalomhaverim.org/Aliyot/she/bo.html

46:13	הַדָּבָר אֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה אֶל־יִרְמְיָהוּ הַנָּבִיא לָבוֹא נְבוּכַדְרֶאצַּר מֶלֶךְ בָּבֶל לְהַכּוֹת אֶת־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃	Haddavár ashér dibbér Adonai el-Yirmeyáhu hannaví lavó Nevukhadretssár mélekh Bavél lehakkót et-érets Mitsráyim.	الكلمة التي تكلم بها Adonai إلى إرميا النبي في مجيء نبوخذراصر ملك بابل ليضرب أرض مصر:
46:14	הַגִּידוּ בְמִצְרַיִם וְהַשְׁמִיעוּ בְמִגְדּוֹל וְהַשְׁמִיעוּ בְנֹף וּבְתַחְפַּנְחֵס אִמְרוּ הִתְיַצֵּב וְהָכֵן לָךְ כִּי־אָכְלָה חֶרֶב סְבִיבֶיךָ׃	Haghídu veMitsráyim vehashmíu veMighdól vehashmíu veNof uv'Takhpankhés imrú hityatssév vehakhén lakh ki-akhélah khérev sevivékha.	«أخبروا في مصر، وأسمعوا في مجدل، وأسمعوا في نوف وفي تحفنحيس. قولوا: انتصب وتهيأ، لأن السيف يأكل ما حولك.»
46:15	מַדּוּעַ נִסְחַף אַבִּירֶיךָ לֹא עָמַד כִּי יְהֹוָה הדפו׃	Maddúa niskháf abbirékha lo amád ki Adonai hadafó.	«لماذا انطرح مقتدروك؟ لا يقفون، لأن Adonai قد دفعهم.»
46:16	הִרְבָּה כּוֹשֵׁל גַּם־נָפַל אִישׁ אֶל־רֵעֵהוּ וַיֹּאמְרוּ קוּמָה וְנָשֻׁבָה אֶל־עַמֵּנוּ וְאֶל־אֶרֶץ מוֹלַדְתֵּנוּ מִפְּנֵי חֶרֶב הַיּוֹנָה׃	Hirbáh khoshél gam-nafál ish el-reéhu vayyomrú kúmah venashúvah el-amménu veél-érets moladtténu mippené khérev hayyonáh.	«كثر العاثرين، حتى يسقط الواحد على صاحبه ويقولون: قوموا فنرجع إلى شعبنا وإلى أرض ميلادنا من أمام السيف القاسي.»
46:17	קָרְאוּ שָׁם פַּרְעֹה מֶלֶךְ־מִצְרַיִם שָׁאוֹן הֶעֱבִיר הַמּוֹעֵד׃	Kareú sham Far'ó mélekh-Mitsráyim shaón heevír hammoéd.	«قد دعوا هناك: فرعون ملك مصر هالك؛ قد فات الميعاد!»
46:18	חַי־אָנִי נְאֻם־הַמֶּלֶךְ יְהֹוָה צְבָאוֹת שְׁמוֹ כִּי כְּתָבוֹר בֶּהָרִים וּכְכַרְמֶל בַּיָּם יָבוֹא׃	Khay-Áni neum-hamMélekh Adonai Tsevaót shemó ki keTavór beharím ukhKharmél bayyám yavó.	«حي أنا، يقول الملك Adonai القدير اسمه، إنه كمثل تابور بين الجبال، وككرمل عند البحر يأتي.»
46:19	כְּלֵי גוֹלָה עֲשִׂי לָךְ יוֹשֶׁבֶת בַּת־מִצְרָיִם כִּי־נֹף לְשַׁמָּה תִהְיֶה וְנִצְּתָה מֵאֵין יוֹשֵׁב׃	Kelé gholáh así lakh yoshévet bat-Mitsráyim ki-Nof leshammáh tihyéh venitsetáh meén yoshév.	«اصنعي لنفسك أهبة جلاء أيتها البنت الساكنة مصر، لأن نوف تصير خربة وتحرق حتى لا ساكن.»
46:20	עֶגְלָה יְפֵה־פִיָּה מִצְרָיִם קֶרֶץ מִצָּפוֹן בָּא בָא׃	Eghláh yeféh-fiyyáh Mitsráyim kérets mitstsafón ba va.	«مصر عجلة حسنة جداً. الفناء من الشمال جاء، جاء!»
46:21	גַּם־שְׂכִרֶיהָ בְקִרְבָּהּ כְּעֶגְלֵי מַרְבֵּק כִּי־גַם־הֵמָּה הִפְנוּ נָסוּ יַחְדָּו לֹא עָמָדוּ כִּי יוֹם אֵידָם בָּא עֲלֵיהֶם עֵת פְּקֻדָּתָם׃	Gam-sekhiréha vekirbáh keeghlé marbék ki-gam-hémmah hifnú násu yakhdáv lo amádu ki yom edám ba aléhem et pekuddatám.	«وأجراؤها في وسطها كعجول تعليف. لأنهم هم أيضاً ارتدوا، هربوا معاً. لم يقفوا لأن يوم هلاكهم جاء عليهم، وقت عقابهم.»
46:22	קוֹלָהּ כַּנָּחָשׁ יֵלֵךְ כִּי־בְחַיִל יֵלֵכוּ וּבְקַרְדֻּמּוֹת בָּאוּ לָהּ כְּחֹטְבֵי עֵצִים׃	Koláh kannakhásh yelékh ki-vekháyil yelékhu uv'kardummót báu lah kekhotvé etsím.	«صوتها يمشي كحية، لأنهم يسيرون بجيش، وقد جاءوا إليها بالفؤوس كحطابي حطب.»
46:23	כָּרְתוּ יַעְרָהּ נְאֻם־יְהֹוָה כִּי לֹא יֵחָקֵר כִּי רַבּוּ מֵאַרְבֶּה וְאֵין לָהֶם מִסְפָּר׃	Karetú yaráh neum-Adonai ki lo yekhakér ki rabbú mearbéh veén lahém mispár.	«قطعوا وعرها، يقول Adonai، وإن يكن لا يحصى، لأنهم قد كثروا أكثر من الجراد، ولا عدد لهم.»
46:24	הֹבִישָׁה בַּת־מִצְרָיִם נִתְּנָה בְּיַד עַם־צָפוֹן׃	Hovíshah bat-Mitsráyim nittenáh beyád am-tsafón.	«أخزيت بنت مصر ودُفعت ليد شعب الشمال.»
46:25	אָמַר יְהֹוָה צְבָאוֹת אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל הִנְנִי פוֹקֵד אֶל־אָמוֹן מִנֹּא וְעַל־פַּרְעֹה וְעַל־מִצְרַיִם וְעַל־אֱלֹהֶיהָ וְעַל־מְלָכֶיהָ וְעַל־פַּרְעֹה וְעַל הַבֹּטְחִים בּוֹ׃	Amár Adonai Tsevaót Elohé Yisraél hinení fokéd el-Amón minNó veal-Far'ó veal-Mitsráyim veal-eloheha veal-melakhéha veal-Far'ó veal habbotkhím bo.	«قال Adonai القدير إله إسرائيل: هأنذا أعاقب آمون نو، وفرعون، ومصر، وآلهتها، وملوكها، فرعون والمتوكلين عليه.»
46:26	וּנְתַתִּים בְּיַד מְבַקְשֵׁי נַפְשָׁם וּבְיַד נְבוּכַדְרֶאצַּר מֶלֶךְ־בָּבֶל וּבְיַד־עֲבָדָיו וְאַחֲרֵי־כֵן תִּשְׁכֹּן כִּימֵי־קֶדֶם נְאֻם־יְהֹוָה׃	Unetattím beyád mevakshé nafshám uv'yád Nevukhadretssár mélekh-Bavél uv'yád-avadáv veakharé-khen tishkón kimé-kédem neum-Adonai.	«وأدفعهم ليد طالبي نفوسهم، وليد نبوخذراصر ملك بابل، وليد عبيده. ثم بعد ذلك تسكن كالأيام القديمة، يقول Adonai.»
46:27	וְאַתָּה אַל־תִּירָא עַבְדִּי יַעֲקֹב וְאַל־תֵּחַת יִשְׂרָאֵל כִּי הִנְנִי מוֹשִׁעֲךָ מֵרָחוֹק וְאֶת־זַרְעֲךָ מֵאֶרֶץ שִׁבְיָם וְשָׁב יַעֲקוֹב וְשָׁקַט וְשַׁאֲנַן וְאֵין מַחֲרִיד׃	Veattáh al-tirá avdí Yaakóv veál-tékhat Yisraél ki hinení moshiaakhá merakkhók veét-zaraakhá meérets shivyám vesháv Yaakóv veshakát veshaanán veén makharíd.	«وأنت فلا تخف يا عبدي يعقوب، ولا ترتعب يا إسرائيل، لأني هأنذا أخلصك من بعيد، ونسلك من أرض سبيهم، فيرجع يعقوب ويطمئن ويستريح ولا مخيف.»
46:28	אַתָּה אַל־תִּירָא עַבְדִּי יַעֲקֹב נְאֻם־יְהֹוָה כִּי אִתְּךָ אָנִי כִּי אֶעֱשֶׂה כָלָה בְּכָל־הַגּוֹיִם אֲשֶׁר הִדַּחְתִּיךָ שָׁמָּה וְאֹתְךָ לֹא־אֶעֱשֶׂה כָלָה וְיִסַּרְתִּיךָ לַמִּשְׁפָּט וְנַקֵּה לֹא אֲנַקֶּךָּ׃	Attáh al-tirá avdí Yaakóv neum-Adonai ki ittekhá Áni ki eeséh khaláh bekhol-hagghoyím ashér hiddakhtíkha shámmah veotkhá lo-eeséh khaláh veissartíkha lammishpát venakkéh lo anakkékka.	«أما أنت فلا تخف يا عبدي يعقوب، يقول Adonai، لأني أنا معك. فإني أفني كل الأمم الذين طردتك إليهم، أما أنت فلا أفنيك، بل أؤدبك بالحق ولا أبرئك تبرئة».

لمزيد من المعلومات تفضل بزيارة: www.shalomhaverim.org/Aliyot/she/bo.html