Parashát Bo - Aliyá 1 (YI)
#
Hebraico
Translitseração
ייִדיש
10:1
וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה בֹּא אֶל־פַּרְעֹה כִּי־אֲנִי הִכְבַּדְתִּי אֶת־לִבּוֹ וְאֶת־לֵב עֲבָדָיו לְמַעַן שִׁתִי אֹתֹתַי אֵלֶּה בְּקִרְבּוֹ׃
Vayyómer Adonái el-Moshé: bo el-Paró, ki-aní hikbadtí et-libbó veét-lev avadáv, lemá'an shití ototáy élleh beqirbó.
און דער אייביקער האָט געזאָגט צו משהן: קום צו פּרעהן; וואָרום איך האָב שווער געמאַכט זײַן האַרץ און דאָס האַרץ פֿון זײַנע קנעכט, כדי איך זאָל אַרויפֿשטעלן די דאָזיקע מײַנע צייכנס אין זײַן מיט.
2
וּלְמַעַן תְּסַפֵּר בְּאׇזְנֵי בִנְךָ וּבֶן־בִּנְךָ אֵת אֲשֶׁר הִתְעַלַּלְתִּי בְּמִצְרַיִם וְאֶת־אֹתֹתַי אֲשֶׁר־שַׂמְתִּי בָם וִידַעְתֶּם כִּי־אֲנִי יְהֹוָה׃
Ulemá'an tesappér beozné vinkhá uvén-vinkhá et ashér hit'allaltí beMitzráyim veét-ototáy ashér-shamtí vam; vidatém ki-aní Adonái.
און כדי דו זאָלסט דערציילן אין די אויערן פֿון דײַן זון און דײַן זונס זון, וואָס איך האָב אָפּגעטאָן מיט מצרים, און מײַנע צייכנס וואָס איך האָב געזעצט אין זיי; און איר זאָלט וויסן אַז איך בין דער אייביקער.
3
וַיָּבֹא מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן אֶל־פַּרְעֹה וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו כֹּה־אָמַר יְהֹוָה אֱלֹהֵי הָעִבְרִים עַד־מָתַי מֵאַנְתָּ לֵעָנֹת מִפָּנָי שַׁלַּח עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃
Vayyavó Moshé veAharón el-Paró vayyomrú eláv: koh-amár Adonái Elohé haIvrim, ad-matáy meánta le'anót mippanáy? Shalláj ammí veya'avdúni.
און משה און אהרן זענען געקומען צו פּרעהן און האָבן צו אים געזאָגט: אַזוי האָט געזאָגט דער אייביקער, דער גאָט פֿון די עבֿריים: ביז ווען וועסטו זיך אָפּזאָגן זיך צו בייגן פֿאַר מיר? לאָז אָפּ מײַן פֿאָלק, זיי זאָלן מיר דינען.
4
כִּי אִם־מָאֵן אַתָּה לְשַׁלֵּחַ אֶת־עַמִּי הִנְנִי מֵבִיא מָחָר אַרְבֶּה בִּגְבֻלֶךָ׃
Ki im-maén attáh leshalléaj et-ammí, hinéni meví majár arbéh bigvulékha.
וואָרום אויב דו זאָגסט זיך אָפּ אָפּצושיקן מײַן פֿאָלק, זע, איך ברענג מאָרגן היישעריק אין דײַן געביט.
5
וְכִסָּה אֶת־עֵין הָאָרֶץ וְלֹא יוּכַל לִרְאֹת אֶת־הָאָרֶץ וְאָכַל אֶת־יֶתֶר הַפְּלֵטָה הַנִּשְׁאֶרֶת לָכֶם מִן־הַבָּרָד וְאָכַל אֶת־כָּל־הָעֵץ הַצֹּמֵחַ לָכֶם מִן־הַשָּׂדֶה׃
Vekhissáh et-en haáretz veló yukhál lirtót et-haáretz; veakhál et-yéter happelétah hannish'éret lakhém min-habbarád, veakhál et-kol-haétz hatztzoméaj lakhém min-hassadéh.
און ער וועט צודעקן דעם אויבן פֿון דער ערד, אַז מען זאָל נישט קענען זען די ערד; און ער וועט אויפֿעסן דעם רעשט פֿון דעם וואָס איז געבליבן בײַ אײַך פֿון דעם האָגל, און ער וועט אָפּעסן יעדער בוים וואָס וואַקסט בײַ אײַך פֿון פֿעלד.
6
וּמָלְאוּ בָתֶּיךָ וּבָתֵּי כָל־עֲבָדֶיךָ וּבָתֵּי כָל־מִצְרַיִם אֲשֶׁר לֹא־רָאוּ אֲבֹתֶיךָ וַאֲבוֹת אֲבֹתֶיךָ מִיּוֹם הֱיוֹתָם עַל־הָאֲדָמָה עַד הַיּוֹם הַזֶּה וַיִּפֶן וַיֵּצֵא מֵעִם פַּרְעֹה׃
Umaleú vattékha uvatté khol-avadékha uvatté khol-Mitzráyim, ashér lo-raú avotékha vaavót avotékha miyyóm heyotám al-haadamáh ad hayyóm hazzéh; vayyífen vayyetzé me'ím Paró.
און דײַנע הײַזער און די הײַזער פֿון אַלע דײַנע קנעכט און די הײַזער פֿון גאַנץ מצרים וועלן פֿול ווערן, וואָס דײַנע עלטערן און דײַנע עלטערנס עלטערן האָבן נישט געזען פֿון דעם טאָג וואָס זיי זענען אויף דער ערד ביזן הײַנטיקן טאָג. און ער האָט זיך אויסגעדרייט און איז אַרויס פֿון פּרעהן.
7
וַיֹּאמְרוּ עַבְדֵי פַרְעֹה אֵלָיו עַד־מָתַי יִהְיֶה זֶה לָנוּ לְמוֹקֵשׁ שַׁלַּח אֶת־הָאֲנָשִׁים וְיַעַבְדוּ אֶת־יְהֹוָה אֱלֹהֵיהֶם הַטֶּרֶם תֵּדַע כִּי אָבְדָה מִצְרָיִם׃
Vayyomrú avdé Paró eláv: ad-matáy yihyéh zeh lánu lemoqésh? Shalláj et-haánashím veya'avdú et-Adonái Elohéhem; hattérem tedá ki avedáh Mitzráyim?
און פּרעהס קנעכט האָבן צו אים געזאָגט: ביז ווען וועט אונדז דער דאָזיקער זײַן פֿאַר אַ שטערונג? שיק אָפּ די מענטשן, זיי זאָלן דינען דעם אייביקן זייער גאָט. ווייסטו דען נאָך נישט אַז מצרים איז פֿאַרלאָרן?
8
וַיּוּשַׁב אֶת־מֹשֶׁה וְאֶת־אַהֲרֹן אֶל־פַּרְעֹה וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם לְכוּ עִבְדוּ אֶת־יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם מִי וָמִי הַהֹלְכִים׃
Vayyusháv et-Moshé veét-Aharón el-Paró vayyómer alehém: lekhú ivdú et-Adonái Elohéchem; mi vamí haholkhím?
און משה און אהרן זענען צוריקגעבראַכט געוואָרן צו פּרעהן, און ער האָט צו זיי געזאָגט: גייט, דינט דעם אייביקן אײַער גאָט; ווער און ווער זענען די וואָס גייען?
9
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה בִּנְעָרֵינוּ וּבִזְקֵנֵינוּ נֵלֵךְ בְּבָנֵינוּ וּבִבְנוֹתֵינוּ בְּצֹאנֵנוּ וּבִבְקָרֵנוּ נֵלֵךְ כִּי חַג־יְהֹוָה לָנוּ׃
Vayyómer Moshé: bin'arénu uvizqenénu nelékh; bevanénu uvivnoténu betzonénu uvivqarénu nelékh, ki jag-Adonái lánu.
און משה האָט געזאָגט: מיט אונדזערע יונגע און מיט אונדזערע אַלטע וועלן מיר גיין; מיט אונדזערע זין און מיט אונדזערע טעכטער, מיט אונדזערע שאָף און מיט אונדזערע רינדער וועלן מיר גיין, וואָס אַ יום-טובֿ פֿאַר דעם אייביקן האָבן מיר.
10
וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם יְהִי כֵן יְהֹוָה עִמָּכֶם כַּאֲשֶׁר אֲשַׁלַּח אֶתְכֶם וְאֶת־טַפְּכֶם רְאוּ כִּי רָעָה נֶגֶד פְּנֵיכֶם׃
Vayyómer alehém: yehí khen Adonái immakhém, kaashér ashalláj etkhém veét-tappekhém; reú ki ra'áh négued penekhém.
און ער האָט צו זיי געזאָגט: זאָל אַזוי זײַן דער אייביקער מיט אײַך, ווי איך וועל אײַך אָפּשיקן מיט אײַערע קליינע קינדער! זעט, שלעכטס איז פֿאַר אײַערע פּנימער.
11
לֹא כֵן לְכוּ־נָא הַגְּבָרִים וְעִבְדוּ אֶת־יְהֹוָה כִּי אֹתָהּ אַתֶּם מְבַקְשִׁים וַיְגָרֶשׁ אֹתָם מֵאֵת פְּנֵי פַרְעֹה׃
Lo khen, lekhú-na haggueravím veivdú et-Adonái, ki otáh attém mevaqshím. Vaygarésh otám meét pené Paró.
נישט אַזוי! גייט נאָר איר מענער און דינט דעם אייביקן, וואָס דאָס פֿאָדערט איר דאָך. און מע האָט זיי אויסגעטריבן פֿון פּרעהס פּנים.
Parashát Bo - Aliyá 2 (YI)
#
Hebraico
Translitseração
ייִדיש
10:12
וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה נְטֵה יָדְךָ עַל־אֶרֶץ מִצְרַיִם בָּאַרְבֶּה וְיַעַל עַל־אֶרֶץ מִצְרָיִם וְיֹאכַל אֶת־כָּל־עֵשֶׂב הָאָרֶץ אֵת כָּל־אֲשֶׁר הִשְׁאִיר הַבָּרָד׃
Vayyómer Adonái el-Moshé: netéh yadekhá al-éretz Mitzráyim baarbéh, veyá'al al-éretz Mitzráyim; veyokhál et-kol-ésev haáretz, et kol-ashér hish'ír habbarád.
און דער אייביקער האָט געזאָגט צו משהן: נייג אויס דײַן האַנט איבערן לאַנד מצרים פֿאַר דעם היישעריק, ער זאָל אַרויפֿגיין אויפֿן לאַנד מצרים; און ער זאָל אויפֿעסן דאָס גאַנצע גראָז פֿון לאַנד, אַלץ וואָס דער האָגל האָט איבערגעלאָזט.
13
וַיֵּט מֹשֶׁה אֶת־מַטֵּהוּ עַל־אֶרֶץ מִצְרַיִם וַיהֹוָה נִהַג רוּחַ־קָדִים בָּאָרֶץ כָּל־הַיּוֹם הַהוּא וְכָל־הַלַּיְלָה הַבֹּקֶר הָיָה וְרוּחַ הַקָּדִים נָשָׂא אֶת־הָאַרְבֶּה׃
Vayyét Moshé et-mattéhu al-éretz Mitzráyim, vAdonái nihág rúaj-qadím baáretz kol-hayyóm hahú vekhól-halláylah; habbóqer hayáh, verúaj haqadím nasá et-haarbéh.
און משה האָט אויסגענייגט זײַן שטעקן איבערן לאַנד מצרים, און דער אייביקער האָט געפֿירט אַן מזרח-ווינט אין לאַנד יענעם גאַנצן טאָג און יענע גאַנצע נאַכט; ווען עס איז געוואָרן אינדערפֿרי, האָט דער מזרח-ווינט געבראַכט דעם היישעריק.
14
וַיַּעַל הָאַרְבֶּה עַל כָּל־אֶרֶץ מִצְרַיִם וַיָּנַח בְּכֹל גְּבוּל מִצְרָיִם כָּבֵד מְאֹד לְפָנָיו לֹא־הָיָה כֵן אַרְבֶּה כָּמֹהוּ וְאַחֲרָיו לֹא יִהְיֶה־כֵּן׃
Vayyá'al haarbéh al kol-éretz Mitzráyim, vayyánaj bekhól guevúl Mitzráyim, kavéd meód; lefanáv lo-hayáh khen arbéh kamóhu, veajaráv lo yihyéh-khen.
און דער היישעריק איז אַרויפֿגעגאַנגען איבערן גאַנצן לאַנד מצרים, און ער האָט זיך געלאָזט אויף דעם גאַנצן געביט פֿון מצרים, זייער שווער; פֿאַר אים איז קיין מאָל נישט געווען אַזאַ היישעריק ווי ער, און נאָך אים וועט אויך נישט זײַן אַזוי.
15
וַיְכַס אֶת־עֵין כָּל־הָאָרֶץ וַתֶּחְשַׁךְ הָאָרֶץ וַיֹּאכַל אֶת־כָּל־עֵשֶׂב הָאָרֶץ וְאֵת כָּל־פְּרִי הָעֵץ אֲשֶׁר הוֹתִיר הַבָּרָד וְלֹא־נוֹתַר כָּל־יֶרֶק בָּעֵץ וּבְעֵשֶׂב הַשָּׂדֶה בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vaykhás et-en kol-haáretz vattéjshakh haáretz, vayyokhál et-kol-ésev haáretz veét kol-perí haétz ashér hotír habbarád; veló-notár kol-yéreq baétz uv'ésev hassadéh bekhól-éretz Mitzráyim.
און ער האָט צוגעדעקט דעם אויבן פֿון דער גאַנצער ערד, און דאָס לאַנד איז פֿינצטער געוואָרן; און ער האָט אויפֿגעגעסן דאָס גאַנצע גראָז פֿון דער ערד און די גאַנצע פֿרוכט פֿון די בוימער וואָס דער האָגל האָט איבערגעלאָזט; און עס איז נישט געבליבן קיין שום גרינס אויף די בוימער און אויפֿן גראָז פֿון פֿעלד אין גאַנץ לאַנד מצרים.
16
וַיְמַהֵר פַּרְעֹה לִקְרֹא לְמֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן וַיֹּאמֶר חָטָאתִי לַיהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם וְלָכֶם׃
Vaymahér Paró liqró leMoshé uleAharón; vayyómer: jatáti lAdonái Elohéchem velakhém.
און פּרעה האָט געאײַלט צו רופֿן משהן און אהרן, און ער האָט געזאָגט: איך האָב געזינדיקט פֿאַר דעם אייביקן אײַער גאָט און פֿאַר אײַך.
17
וְעַתָּה שָׂא נָא חַטָּאתִי אַךְ הַפַּעַם וְהַעְתִּירוּ לַיהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם וְיָסֵר מֵעָלַי רַק אֶת־הַמָּוֶת הַזֶּה׃
Ve'attáh sa na jattatí akh happá'am, vehatíru lAdonái Elohéchem; veyasér me'aláy raq et-hammávet hazzéh.
און אַצינד, פֿאַרגיב מיר דאָך מײַן זינד נאָר דאָס דאָזיקע מאָל, און בעט דעם אייביקן אײַער גאָט ער זאָל אָפּטאָן פֿון מיר נאָר דעם דאָזיקן טויט.
18
וַיֵּצֵא מֵעִם פַּרְעֹה וַיֶּעְתַּר אֶל־יְהֹוָה׃
Vayyetzé me'ím Paró vayyétar el-Adonái.
און ער איז אַרויס פֿון פּרעהן און האָט געבעטן דעם אייביקן.
19
וַיַּהֲפֹךְ יְהֹוָה רוּחַ־יָם חָזָק מְאֹד וַיִּשָּׂא אֶת־הָאַרְבֶּה וַיִּתְקָעֵהוּ יָמָּה סּוּף לֹא נִשְׁאַר אַרְבֶּה אֶחָד בְּכֹל גְּבוּל מִצְרָיִם׃
Vayyahafókh Adonái rúaj-yam jazáq meód, vayyissá et-haarbéh vayyitqa'éhu Yámmah Súf; lo nish'ár arbéh ejád bekhól guevúl Mitzráyim.
און דער אייביקער האָט איבערגעקערט אַ זייער שטאַרקן מערבֿ-ווינט, און ער האָט געטראָגן דעם היישעריק און האָט אים אַרײַנגעוואָרפֿן אין ים-סוף; עס איז נישט געבליבן קיין איינציקער היישעריק אין גאַנץ געביט פֿון מצרים.
20
וַיְחַזֵּק יְהֹוָה אֶת־לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שִׁלַּח אֶת־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃
Vayjazzéq Adonái et-lev Paró, veló shilláj et-bené Yisraél.
און דער אייביקער האָט געשטאַרקט פּרעהס האַרץ, און ער האָט נישט אָפּגעשיקט די קינדער פֿון ישראל.
21
וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה נְטֵה יָדְךָ עַל־הַשָּׁמַיִם וִיהִי חֹשֶׁךְ עַל־אֶרֶץ מִצְרָיִם וְיָמֵשׁ חֹשֶׁךְ׃
Vayyómer Adonái el-Moshé: netéh yadekhá al-hashshamáyim, vihí jóshekh al-éretz Mitzráyim, veyamésh jóshekh.
און דער אייביקער האָט געזאָגט צו משהן: נייג אויס דײַן האַנט צום הימל, און עס זאָל זײַן פֿינצטערניש אויפֿן לאַנד מצרים, אַזאַ פֿינצטערניש וואָס מען זאָל קענען אָנמאַצן.
22
וַיֵּט מֹשֶׁה אֶת־יָדוֹ עַל־הַשָּׁמָיִם וַיְהִי חֹשֶׁךְ־אֲפֵלָה בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרַיִם שְׁלֹשֶׁת יָמִים׃
Vayyét Moshé et-yadó al-hashshamáyim; vayehí jóshekh-afeláh bekhól-éretz Mitzráyim shelóshet yamím.
און משה האָט אויסגענייגט זײַן האַנט צום הימל, און עס איז געווען אַ פֿינצטערע פֿינצטערניש אין גאַנץ לאַנד מצרים דרײַ טעג.
23
לֹא־רָאוּ אִישׁ אֶת־אָחִיו וְלֹא־קָמוּ אִישׁ מִתַּחְתָּיו שְׁלֹשֶׁת יָמִים וּלְכָל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל הָיָה אוֹר בְּמוֹשְׁבֹתָם׃
Lo-raú ish et-ajív veló-qámu ish mittajtáv shelóshet yamím; ulkhól-bené Yisraél hayáh or bemoshevotám.
איינער האָט דעם אַנדערן נישט געזען, און קיינער איז נישט אויפֿגעשטאַנען פֿון זײַן אָרט דרײַ טעג; אָבער בײַ אַלע קינדער פֿון ישראל איז געווען ליכט אין זייערע וווינפּלעצער.
Parashát Bo - Aliyá 3 (YI)
#
Hebraico
Translitseração
ייִדיש
10:24
וַיִּקְרָא פַרְעֹה אֶל־מֹשֶׁה וַיֹּאמֶר לְכוּ עִבְדוּ אֶת־יְהֹוָה רַק צֹאנְכֶם וּבְקַרְכֶם יֻצָּג גַּם־טַפְּכֶם יֵלֵךְ עִמָּכֶם׃
Vayyikrá Paró el-Moshé vayyómer: lekhú ivdú et-Adonái; raq tzonkhém uvqarkhém yutzág, gam-tappekhém yelékh immakhém.
און פּרעה האָט גערופֿן משהן און האָט געזאָגט: גייט, דינט דעם אייביקן; נאָר אײַערע שאָף און אײַערע רינדער זאָלן בלײַבן שטיין; אויך אײַערע קליינע קינדער מעגן גיין מיט אײַך.
25
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה גַּם־אַתָּה תִּתֵּן בְּיָדֵנוּ זְבָחִים וְעֹלֹת וְעָשִׂינוּ לַיהֹוָה אֱלֹהֵינוּ׃
Vayyómer Moshé: gam-attáh tittén beyadénu zevajím ve'olót; ve'asínu lAdonái Elohénu.
און משה האָט געזאָגט: דו מוסט אונדז אויך געבן אין אונדזערע הענט שלאַכטאָפּפֿער און בראַנדאָפּפֿער, מיר זאָלן קענען מאַכן פֿאַר דעם אייביקן אונדזער גאָט.
26
וְגַם־מִקְנֵנוּ יֵלֵךְ עִמָּנוּ לֹא תִשָּׁאֵר פַּרְסָה כִּי מִמֶּנּוּ נִקַּח לַעֲבֹד אֶת־יְהֹוָה אֱלֹהֵנוּ וַאֲנַחְנוּ לֹא־נֵדַע מַה־נַּעֲבֹד אֶת־יְהֹוָה עד־בֹּאֵנוּ שָׁמָּה׃
Vegám-miqnénu yelékh immánu, lo tisshaér parsáh, ki mimménnu niqqáj la'avód et-Adonái Elohénu; va'anájnu lo-nedá mah-na'avód et-Adonái ad-boénu shámmah.
און אויך אונדזער פֿי וועט גיין מיט אונדז, קיין קלאָ וועט נישט איבערבלײַבן; וואָרום פֿון אים מוזן מיר נעמען צו דינען דעם אייביקן אונדזער גאָט; און מיר ווייסן נישט מיט וואָס מיר וועלן דינען דעם אייביקן ביז מיר קומען דאָרטן אָן.
27
וַיְחַזֵּק יְהֹוָה אֶת־לֵב פַּרְעֹה וְלֹא אָבָה לְשַׁלְּחָם׃
Vayjazzéq Adonái et-lev Paró; veló aváh leshallejám.
און דער אייביקער האָט געשטאַרקט פּרעהס האַרץ, און ער האָט זיי נישט געוואָלט אָפּשיקן.
28
וַיֹּאמֶר־לוֹ פַרְעֹה לֵךְ מֵעָלָי הִשָּׁמֶר לְךָ אַל־תֹּסֶף רְאוֹת פָּנַי כִּי בְּיוֹם רְאֹתְךָ פָנַי תָּמוּת׃
Vayyómer-lo Paró: lekh me'aláy; hissámmer lekhá, al-tósef reót panáy, ki beyóm reotkhá fanáy tamút.
און פּרעה האָט צו אים געזאָגט: גיי אַוועק פֿון מיר! היט זיך, זאָלסט מער נישט זען מײַן פּנים; וואָרום אין דעם טאָג וואָס דו וועסט זען מײַן פּנים, וועסטו שטאַרבן.
29
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה כֵּן דִּבַּרְתָּ לֹא־אֹסִף עוֹד רְאוֹת פָּנֶיךָ׃
Vayyómer Moshé: ken dibbárta; lo-osíf od reót panékha.
און משה האָט געזאָגט: ריכטיק האָסטו גערעדט; איך וועל מער נישט זען דײַן פּנים.
11:1
וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה עוֹד נֶגַע אֶחָד אָבִיא עַל־פַּרְעֹה וְעַל־מִצְרַיִם אַחֲרֵי־כֵן יְשַׁלַּח אֶתְכֶם מִזֶּה כְּשַׁלְּחוֹ כָּלָה גָּרֵשׁ יְגָרֵשׁ אֶתְכֶם מִזֶּה׃
Vayyómer Adonái el-Moshé: od néga ejád aví al-Paró ve'al-Mitzráyim, ajaré-khen yeshalláj etkhém mizzéh; keshallejó kaláh garésh yegarésh etkhém mizzéh.
און דער אייביקער האָט געזאָגט צו משהן: נאָך איין פּלאָג וועל איך ברענגען אויף פּרעהן און אויף מצרים; נאָך דעם וועט ער אײַך אָפּשיקן פֿון דאַנען; ווען ער וועט אײַך גאָר אָפּשיקן, וועט ער אײַך מיט געוואַלט אַרויסטרײַבן פֿון דאַנען.
2
דַּבֶּר־נָא בְּאָזְנֵי הָעָם וְיִשְׁאֲלוּ אִישׁ ׀ מֵאֵת רֵעֵהוּ וְאִשָּׁה מֵאֵת רְעוּתָהּ כְּלֵי־כֶסֶף וּכְלֵי זָהָב׃
Dabbér-na beozné ha'ám; veyish'alú ish meét re'éhu veissháh meét re'utáh kelé-khésef ukhlé zaháv.
רעד נאָר אין די אויערן פֿון פֿאָלק, און יעדער מענטש זאָל בעטן בײַ זײַן חבֿר, און יעדער פֿרוי בײַ איר חבֿרטע, זילבערנע זאַכן און גאָלדענע זאַכן.
3
וַיִּתֵּן יְהֹוָה אֶת־חֵן הָעָם בְּעֵינֵי מִצְרָיִם גַּם הָאִישׁ מֹשֶׁה גָּדוֹל מְאֹד בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם בְּעֵינֵי עַבְדֵי־פַרְעֹה וּבְעֵינֵי הָעָם׃
Vayyittén Adonái et-jen ha'ám be'ené Mitzráyim; gam haísh Moshé gadól meód beéretz Mitzráyim be'ené avdé-Paró uv'ené ha'ám.
און דער אייביקער האָט געגעבן דעם פֿאָלק חן אין די אויגן פֿון מצרים. אויך דער מענטש משה איז געווען זייער גרויס אין לאַנד מצרים אין די אויגן פֿון פּרעהס קנעכט און אין די אויגן פֿון פֿאָלק.
Parashát Bo - Aliyá 4 (YI)
#
Hebraico
Translitseração
ייִדיש
11:4
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה כֹּה אָמַר יְהֹוָה כַּחֲצֹת הַלַּיְלָה אֲנִי יוֹצֵא בְּתוֹךְ מִצְרָיִם׃
Vayyómer Moshé: koh amár Adonái, kajatzót halláylah aní yotzé betókh Mitzráyim.
און משה האָט געזאָגט: אַזוי האָט געזאָגט דער אייביקער: אַרום חצות נאַכט וועל איך אַרויסגיין אין מיטן מצרים.
5
וּמֵת כָּל־בְּכוֹר בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם מִבְּכוֹר פַּרְעֹה הַיֹּשֵׁב עַל־כִּסְאוֹ עַד בְּכוֹר הַשִּׁפְחָה אֲשֶׁר אַחֲרֵי הָרֵחָיִם וְכֹל בְּכוֹר בְּהֵמָה׃
Umét kol-bekhór beéretz Mitzráyim, mibbekhór Paró hayyoshév al-kissó ad bekhór hashshifjáh ashér ajaré haréjayim; vekhól bekhór behemáh.
און יעדער בכור אין לאַנד מצרים וועט שטאַרבן, פֿון דעם בכור פֿון פּרעהן וואָס זיצט אויף זײַן טראָן, ביז דעם בכור פֿון דער דינסט וואָס הינטער די מילשטיינער; און יעדער בכור פֿון פֿי.
6
וְהָיְתָה צְעָקָה גְדֹלָה בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם אֲשֶׁר כָּמֹהוּ לֹא נִהְיָתָה וְכָמֹהוּ לֹא תֹסִף׃
Vehayetah tze'aqáh guedoláh bekhól-éretz Mitzráyim, ashér kamóhu lo nihyátah vekhamóhu lo tosíf.
און עס וועט זײַן אַ גרויס געשריי אין גאַנץ לאַנד מצרים, וואָס אַזוינס איז נישט געווען און אַזוינס וועט מער נישט זײַן.
7
וּלְכֹל בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לֹא יֶחֱרַץ־כֶּלֶב לְשֹׁנוֹ לְמֵאִישׁ וְעַד־בְּהֵמָה לְמַעַן תֵּדְעוּן אֲשֶׁר יַפְלֶה יְהֹוָה בֵּין מִצְרַיִם וּבֵין יִשְׂרָאֵל׃
Ulkhól bené Yisraél lo yejeratz-kélev leshonó, lemeísh veád-behemáh; lemá'an ted'ún ashér yafléh Adonái ben Mitzráyim uvén Yisraél.
אבער בײַ אַלע קינדער פֿון ישראל וועט קיין הונט נישט רירן זײַן צונג, פֿון אַ מענטש ביז אַ בהמה; כדי איר זאָלט וויסן אַז דער אייביקער מאַכט אַן אונטערשייד צווישן מצרים און צווישן ישראל.
8
וְיָרְדוּ כָל־עֲבָדֶיךָ אֵלֶּה אֵלַי וְהִשְׁתַּחֲווּ־לִי לֵאמֹר צֵא אַתָּה וְכָל־הָעָם אֲשֶׁר־בְּרַגְלֶיךָ וְאַחֲרֵי־כֵן אֵצֵא וַיֵּצֵא מֵעִם־פַּרְעֹה בָּחֳרִי־אָף׃
Veyeradú khol-avadékha élleh eláy vehishtajavú-li lemór: tze attáh vekhól-ha'ám ashér-beragláykha; veajaré-khen etzé. Vayyetzé me'ím-Paró bojorí-af.
און אַלע די דאָזיקע דײַנע קנעכט וועלן אַראָפּקומען צו מיר און זיך בייגן פֿאַר מיר, זאָגנדיק: גיי אַרויס, דו און דאָס גאַנצע פֿאָלק וואָס גייט נאָך דײַנע פֿיס; און נאָך דעם וועל איך אַרויסגיין. און ער איז אַרויס פֿון פּרעהן אין גרויס כעס.
9
וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה לֹא־יִשְׁמַע אֲלֵיכֶם פַּרְעֹה לְמַעַן רְבוֹת מוֹפְתַי בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vayyómer Adonái el-Moshé: lo-yishmá alekhém Paró; lemá'an revót mofetáy beéretz Mitzráyim.
און דער אייביקער האָט געזאָגט צו משהן: פּרעה וועט נישט צוהערן צו אײַך, כדי מײַנע וווּנדער זאָלן זיך מערן אין לאַנד מצרים.
10
וּמֹשֶׁה וְאַהֲרֹן עָשׂוּ אֶת־כָּל־הַמֹּפְתִים הָאֵלֶּה לִפְנֵי פַרְעֹה וַיְחַזֵּק יְהֹוָה אֶת־לֵב פַּרְעֹה וְלֹא־שִׁלַּח אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל מֵאַרְצוֹ׃
UMoshé veAharón asú et-kol-hammofetím haélleh lifné Paró; vayjazzéq Adonái et-lev Paró, veló-shilláj et-bené-Yisraél meartzó.
און משה און אהרן האָבן געטאָן אַלע די דאָזיקע וווּנדער פֿאַר פּרעהן; און דער אייביקער האָט געשטאַרקט פּרעהס האַרץ, און ער האָט נישט אָפּגעשיקט די קינדער פֿון ישראל פֿון זײַן לאַנד.
12:1
וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה וְאֶל־אַהֲרֹן בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם לֵאמֹר׃
Vayyómer Adonái el-Moshé veél-Aharón beéretz Mitzráyim lemór.
און דער אייביקער האָט געזאָגט צו משהן און צו אהרנען אין לאַנד מצרים, אַזוי צו זאָגן:
2
הַחֹדֶשׁ הַזֶּה לָכֶם רֹאשׁ חֳדָשִׁים רִאשׁוֹן הוּא לָכֶם לְחׇדְשֵׁי הַשָּׁנָה׃
Hajódesh hazzéh lakhém rosh jodashím; rishón hu lakhém lejodshé hashshanáh.
דער דאָזיקער חודש זאָל אײַך זײַן דער קאָפּ פֿון די חדשים; דער ערשטער זאָל ער אײַך זײַן פֿון די חדשים פֿון יאָר.
3
דַּבְּרוּ אֶל־כָּל־עֲדַת יִשְׂרָאֵל לֵאמֹר בֶּעָשֹׂר לַחֹדֶשׁ הַזֶּה וְיִקְחוּ לָהֶם אִישׁ שֶׂה לְבֵית־אָבֹת שֶׂה לַבָּיִת׃
Dabberú el-kol-adát Yisraél lemór: be'asór lajódesh hazzéh veyijjú lahém ish seh levét-avót, seh labbáyit.
רעדט צו דער גאַנצער עדה פֿון ישראל, זאָגנדיק: אין צענטן טאָג פֿון דעם דאָזיקן חודש זאָלן זיי נעמען יעדער מענטש אַ לאַם פֿאַר אַ פֿאָטער-הויז, אַ לאַם פֿאַר אַ הויז.
4
וְאִם־יִמְעַט הַבַּיִת מִהְיוֹת מִשֶּׂה וְלָקַח הוּא וּשְׁכֵנוֹ הַקָּרֹב אֶל־בֵּיתוֹ בְּמִכְסַת נְפָשֹׁת אִישׁ לְפִי אׇכְלוֹ תָּכֹסּוּ עַל־הַשֶּׂה׃
Veím-yim'át habbáyit mihyót misseh, velaqáj hu ushjenó haqqaróv el-betó bemikhsát nefashót; ish lefí okhló takhóssu al-hasséh.
און אויב דאָס הויז איז צו קליין פֿאַר אַ לאַם, זאָל ער נעמען מיט זײַן שכנות וואָס איז נאָענט צו זײַן הויז, לויט דער צאָל פֿון די נפֿשות; יעדער לויט זײַן עסן זאָלט איר רעכענען פֿאַרן לאַם.
5
שֶׂה תָמִים זָכָר בֶּן־שָׁנָה יִהְיֶה לָכֶם מִן־הַכְּבָשִׂים וּמִן־הָעִזִּים תִּקָּחוּ׃
Seh tamím zakhár ben-shanáh yihyéh lakhém; min-hakkevasím umín-haizzím tiqqáju.
אַ לאַם אָן אַ פֿעלער, אַ זכר פֿון אַ יאָר זאָל ער אײַך זײַן; פֿון די שאָף אָדער פֿון די ציגן זאָלט איר נעמען.
6
וְהָיָה לָכֶם לְמִשְׁמֶרֶת עַד אַרְבָּעָה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ הַזֶּה וְשָׁחֲטוּ אֹתוֹ כֹּל קְהַל עֲדַת־יִשְׂרָאֵל בֵּין הָעַרְבָּיִם׃
Vehayáh lakhém lemishméret ad arbá'ah asár yom lajódesh hazzéh; veshajatú otó kol qehál adát-Yisraél ben ha'arbáyim.
און ער זאָל זײַן בײַ אײַך אין היטונג ביזן פֿערצנטן טאָג פֿון דעם דאָזיקן חודש; און די גאַנצע קהילה פֿון דער עדה פֿון ישראל זאָל אים שחטן צווישן די אָוונטן.
7
וְלָקְחוּ מִן־הַדָּם וְנָתְנוּ עַל־שְׁתֵּי הַמְּזוּזֹת וְעַל־הַמַּשְׁקוֹף עַל הַבָּתִּים אֲשֶׁר־יֹאכְלוּ אֹתוֹ בָּהֶם׃
Velaqajú min-haddám venatenú al-sheté hammezuzót ve'al-hammashqóf, al habbattím ashér-yokhlú otó bahém.
און זיי זאָלן נעמען פֿון דעם בלוט און געבן אויף די צוויי מזוזות און אויפֿן אויבערשטיק פֿון טיר, אויף די הײַזער וואָס זיי וועלן אים דאָרטן עסן.
8
וְאָכְלוּ אֶת־הַבָּשָׂר בַּלַּיְלָה הַזֶּה צְלִי־אֵשׁ וּמַצּוֹת עַל־מְרֹרִים יֹאכְלֻהוּ׃
Veakhlú et-habbassár balláylah hazzéh, tzelí-esh umatzót; al-merorím yokhlúhu.
און זיי זאָלן עסן דאָס פֿלייש אין יענער נאַכט, געבראָטן אויפֿן פֿײַער; מיט מצות און מיט מרורים זאָלן זיי אים עסן.
9
אַל־תֹּאכְלוּ מִמֶּנּוּ נָא וּבָשֵׁל מְבֻשָּׁל בַּמָּיִם כִּי אִם־צְלִי־אֵשׁ רֹאשׁוֹ עַל־כְּרָעָיו וְעַל־קִרְבּוֹ׃
Al-tokhlú mimménnu na uvashél mevushshál bammáyim; ki im-tzelí-esh roshó al-kerā'áv ve'al-qirbó.
איר זאָלט נישט עסן פֿון אים רוי, אָדער געקאָכט אין וואַסער; נאָר געבראָטן אויפֿן פֿײַער, זײַן קאָפּ מיט זײַנע פֿיס און מיט זײַנע אינווייניקסטע טיילן.
10
וְלֹא־תוֹתִירוּ מִמֶּנּוּ עַד־בֹּקֶר וְהַנֹּתָר מִמֶּנּוּ עַד־בֹּקֶר בָּאֵשׁ תִּשְׂרֹפוּ׃
Veló-totíru mimménnu ad-bóqer; vehannotár mimménnu ad-bóqer baésh tiszrófu.
און איר זאָלט נישט איבערלאָזן פֿון אים ביז אינדערפֿרי; און דאָס וואָס בלײַבט איבער פֿון אים ביז אינדערפֿרי זאָלט איר אין פֿײַער פֿאַרברענען.
11
וְכָכָה תֹּאכְלוּ אֹתוֹ מׇתְנֵיכֶם חֲגֻרִים נַעֲלֵיכֶם בְּרַגְלֵיכֶם וּמַקֶּלְכֶם בְּיֶדְכֶם וַאֲכַלְתֶּם אֹתוֹ בְּחִפָּזוֹן פֶּסַח הוּא לַיהֹוָה׃
Vekhákhah tokhlú otó: motnekhém jagurím na'alekhém beraglékhém umaqquelkhém beyedkhém; veakhaltém otó bejippazón, Pésaj hu lAdonái.
און אַזוי זאָלט איר אים עסן: אײַערע לענדן געגורט, אײַערע שיך אין די פֿיס, און אײַער שטעקן אין אײַער האַנט; און איר זאָלט אים עסן מיט אײַל; אַ פּסח-אָפּפֿער איז עס פֿאַר דעם אייביקן.
12
וְעָבַרְתִּי בְאֶרֶץ־מִצְרַיִם בַּלַּיְלָה הַזֶּה וְהִכֵּיתִי כָל־בְּכוֹר בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם מֵאָדָם וְעַד־בְּהֵמָה וּבְכָל־אֱלֹהֵי מִצְרַיִם אֶעֱשֶׂה שְׁפָטִים אֲנִי יְהֹוָה׃
Ve'avartí beéretz-Mitzráyim balláylah hazzéh, vehikkéti khol-bekhór beéretz Mitzráyim meadám veád-behemáh; uvkhól-elohé Mitzráyim e'eséh shefatím, aní Adonái.
און איך וועל דורכגיין דאָס לאַנד מצרים אין יענער נאַכט, און איך וועל שלאָגן יעדער בכור אין לאַנד מצרים, פֿון מענטש ביז בהמה; און איבער אַלע געטער פֿון מצרים וועל איך טאָן משפּטים, איך בין דער אייביקער.
Parashát Bo - Aliyá 5 (YI)
#
Hebraico
Translitseração
ייִדיש
12:13
וְהָיָה הַדָּם לָכֶם לְאֹת עַל הַבָּתִּים אֲשֶׁר אַתֶּם שָׁם וְרָאִיתִי אֶת־הַדָּם וּפָסַחְתִּי עֲלֵכֶם וְלֹא־יִהְיֶה בָכֶם נֶגֶף לְמַשְׁחִית בְּהַכֹּתִי בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vehayáh haddám lakhém leót al habbattím ashér attém sham; veraíti et-haddám upasajtí alekhém, veló-yihyéh vakhém néguéf lemashjít behakkotí beéretz Mitzráyim.
און דאָס בלוט זאָל אײַך זײַן פֿאַר אַ צייכן אויף די הײַזער וווּ איר זענט; און איך וועל זען דאָס בלוט און איך וועל פֿאַסן איבער אײַך, און עס וועט אין אײַך נישט זײַן קיין פּלאָג צום פֿאַרדערבן, ווען איך וועל שלאָגן אין לאַנד מצרים.
14
וְהָיָה הַיּוֹם הַזֶּה לָכֶם לְזִכָּרוֹן וְחַגֹּתֶם אֹתוֹ חַג לַיהֹוָה לְדֹרֹתֵיכֶם חֻקַּת עוֹלָם תְּחָגֻּהוּ׃
Vehayáh hayyóm hazzéh lakhém lezikkarón, vejagguotém otó jag lAdonái; ledorotekhém juqqát olám tejagguúhu.
און דער דאָזיקער טאָג זאָל אײַך זײַן פֿאַר אַ זיכרון, און איר זאָלט אים פֿײַערן פֿאַר אַ יום-טובֿ צום אייביקן; אויף אײַערע דורות זאָלט איר אים פֿײַערן, אַן אייביקער חוק.
15
שִׁבְעַת יָמִים מַצּוֹת תֹּאכֵלוּ אַךְ בַּיּוֹם הָרִאשׁוֹן תַּשְׁבִּיתוּ שְּׂאֹר מִבָּתֵּיכֶם כִּי ׀ כָּל־אֹכֵל חָמֵץ וְנִכְרְתָה הַנֶּפֶשׁ הַהִיא מִיִּשְׂרָאֵל מִיּוֹם הָרִאשֹׁן עַד־יוֹם הַשְּׁבִעִי׃
Shiv'át yamím matzót tokhélu; akh bayyóm harishón tashbítu seór mivvattekhém, ki kol-okhél jamétz venikhretáh hannéfesh hahí miYisraél, miyyóm harishón ad-yom hashshevi'í.
זיבן טעג זאָלט איר עסן מצות; אָבער גלײַך אין ערשטן טאָג זאָלט איר אָפּשאַפֿן דעם זויערטייג פֿון אײַערע הײַזער; וואָרום ווער עס עסט חמץ, די דאָזיקע נשמה זאָל אָפּגעשניטן ווערן פֿון ישראל, פֿון דעם ערשטן טאָג ביז דעם זיבעטן טאָג.
16
וּבַיּוֹם הָרִאשׁוֹן מִקְרָא־קֹדֶשׁ וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מִקְרָא־קֹדֶשׁ יִהְיֶה לָכֶם כָּל־מְלָאכָה לֹא־יֵעָשֶׂה בָהֶם אַךְ אֲשֶׁר יֵאָכֵל לְכָל־נֶפֶשׁ הוּא לְבַדּוֹ יֵעָשֶׂה לָכֶם׃
Uvayyóm harishón miqrá-qódesh uvayyóm hashshevi'í miqrá-qódesh yihyéh lakhém; kol-melakháh lo-ye'aséh vahém, akh ashér yeakhél lekhol-néfesh hu levaddó ye'aséh lakhém.
און אין ערשטן טאָג זאָל זײַן אַ הייליקער מקרא, און אין זיבעטן טאָג זאָל זײַן אַ הייליקער מקרא בײַ אײַך; קיין שום אַרבעט זאָל אין זיי נישט געטאָן ווערן, נאָר וואָס עס ווערט געגעסן פֿון יעדער נפֿש, דאָס אַליין מעג געטאָן ווערן בײַ אײַך.
17
וּשְׁמַרְתֶּם אֶת־הַמַּצּוֹת כִּי בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה הוֹצֵאתִי אֶת־צִבְאוֹתֵיכֶם מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם וּשְׁמַרְתֶּם אֶת־הַיּוֹם הַזֶּה לְדֹרֹתֵיכֶם חֻקַּת עוֹלָם׃
Ushmartém et-hammatzót, ki be'étzem hayyóm hazzéh hotzéti et-tziv'otekhém meéretz Mitzráyim; ushmartém et-hayyóm hazzéh ledorotekhém juqqát olám.
און איר זאָלט היטן די מצות, וואָרום אין דעם דאָזיקן טאָג האָב איך אַרויסגעפֿירט אײַערע חילות פֿון לאַנד מצרים; און איר זאָלט היטן דעם דאָזיקן טאָג אויף אײַערע דורות, אַן אייביקער חוק.
18
בָּרִאשֹׁן בְּאַרְבָּעָה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ בָּעֶרֶב תֹּאכְלוּ מַצֹּת עַד יוֹם הָאֶחָד וְעֶשְׂרִים לַחֹדֶשׁ בָּעָרֶב׃
Barrishón bearbá'ah asár yom lajódesh baérev tokhlú matzót, ad yom haejád ve'esrím lajódesh baérev.
אין ערשטן חודש, אין פֿערצנטן טאָג פֿון חודש אין אָוונט, זאָלט איר עסן מצות, ביז דעם איין-און-צוואַנציקסטן טאָג פֿון חודש אין אָוונט.
19
שִׁבְעַת יָמִים שְׂאֹר לֹא יִמָּצֵא בְּבָתֵּיכֶם כִּי ׀ כָּל־אֹכֵל מַחְמֶצֶת וְנִכְרְתָה הַנֶּפֶשׁ הַהִיא מֵעֲדַת יִשְׂרָאֵל בַּגֵּר וּבְאֶזְרַח הָאָרֶץ׃
Shiv'át yamím seór lo yimmatzé vevattekhém, ki kol-okhél majmétzet venikhretáh hannéfesh hahí me'adát Yisraél, baguér uv'ezráj haáretz.
זיבן טעג זאָל קיין זויערטייג נישט געפֿונען ווערן אין אײַערע הײַזער; וואָרום ווער עס עסט עפּעס פֿאַרזויערטס, די דאָזיקע נשמה זאָל אָפּגעשניטן ווערן פֿון דער עדה פֿון ישראל, סיי דער פֿרעמדער און סיי דער געבוירענער אין לאַנד.
20
כָּל־מַחְמֶצֶת לֹא תֹאכֵלוּ בְּכֹל מוֹשְׁבֹתֵיכֶם תֹּאכְלוּ מַצּוֹת׃
Kol-majmétzet lo tokhélu; bekhól moshevotekhém tokhlú matzót.
קיין שום פֿאַרזויערטס זאָלט איר נישט עסן; אין אַלע אײַערע וווינפּלעצער זאָלט איר עסן מצות.
21
וַיִּקְרָא מֹשֶׁה לְכָל־זִקְנֵי יִשְׂרָאֵל וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם מִשְׁכוּ וּקְחוּ לָכֶם צֹאן לְמִשְׁפְּחֹתֵיכֶם וְשַׁחֲטוּ הַפָּסַח׃
Vayyikrá Moshé lekhol-zikné Yisraél vayyómer alehém: mishkhú uqjú lakhém tzon lemishpejotekhém, veshajatú hapPásaj.
און משה האָט גערופֿן אַלע זקנים פֿון ישראל און האָט צו זיי געזאָגט: שלעפּט אַרויס און נעמט אײַך שאָף לויט אײַערע משפּחות, און שחט דאָס פּסח-אָפּפֿער.
22
וּלְקַחְתֶּם אֲגֻדַּת אֵזוֹב וּטְבַלְתֶּם בַּדָּם אֲשֶׁר־בַּסַּף וְהִגַּעְתֶּם אֶל־הַמַּשְׁקוֹף וְאֶל־שְׁתֵּי הַמְּזוּזֹת מִן־הַדָּם אֲשֶׁר בַּסַּף וְאַתֶּם לֹא תֵצְאוּ אִישׁ מִפֶּתַח־בֵּיתוֹ עַד־בֹּקֶר׃
Ulaqajtém aguddát ezóv utvaltém baddám ashér-bassáf, vehiguatém el-hammashqóf veél-sheté hammezuzót min-haddám ashér bassáf; veattém lo tetzeú ish mippétaj-betó ad-bóqer.
און איר זאָלט נעמען א בינטל איצאָפּ און טינקען אין דעם בלוט וואָס אין בעקן, און אָנרירן דעם אויבערשטיק פֿון טיר און די צוויי מזוזות פֿון דעם בלוט וואָס אין בעקן; און איר, קיינער זאָל נישט אַרויסגיין פֿון דער טיר פֿון זײַן הויז ביז אינדערפֿרי.
23
וְעָבַר יְהֹוָה לִנְגֹּף אֶת־מִצְרַיִם וְרָאָה אֶת־הַדָּם עַל־הַמַּשְׁקוֹף וְעַל שְׁתֵּי הַמְּזוּזֹת וּפָסַח יְהֹוָה עַל־הַפֶּתַח וְלֹא יִתֵּן הַמַּשְׁחִית לָבֹא אֶל־בָּתֵּיכֶם לִנְגֹּף׃
Ve'avár Adonái lingóf et-Mitzráyim, veraáh et-haddám al-hammashqóf ve'al sheté hammezuzót; upasáj Adonái al-happétaj veló yittén hammashjít lavó el-vattekhém lingóf.
וואָרום דער אייביקער וועט דורכגיין צו שלאָגן מצרים, און וועט זען דאָס בלוט אויפֿן אויבערשטיק פֿון טיר און אויף די צוויי מזוזות; און דער אייביקער וועט פֿאַסן איבער דער טיר, און וועט נישט לאָזן דעם פֿאַרדערבער אַרײַנקומען אין אײַערע הײַזער צו שלאָגן.
24
וּשְׁמַרְתֶּם אֶת־הַדָּבָר הַזֶּה לְחֻק־לְךָ וּלְבָנֶיךָ עַד־עוֹלָם׃
Ushmartém et-haddavár hazzéh lejuq-lekhá ulvanékhá ad-olám.
און איר זאָלט היטן די דאָזיקע זאַך פֿאַר אַ חוק פֿאַר דיר און פֿאַר דײַנע קינדער אויף אייביק.
25
וְהָיָה כִּי־תָבֹאוּ אֶל־הָאָרֶץ אֲשֶׁר יִתֵּן יְהֹוָה לָכֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֵּר וּשְׁמַרְתֶּם אֶת־הָעֲבֹדָה הַזֹּאת׃
Vehayáh khi-tavóu el-haáretz ashér yittén Adonái lakhém kaashér dibbér; ushmartém et-ha'avodáh hazzót.
און ווען איר וועט קומען אין דעם לאַנד וואָס דער אייביקער וועט אײַך געבן, אַזוי ווי ער האָט גערעדט, זאָלט איר היטן דעם דאָזיקן דינסט.
26
וְהָיָה כִּי־יֹאמְרוּ אֲלֵיכֶם בְּנֵיכֶם מָה הָעֲבֹדָה הַזֹּאת לָכֶם׃
Vehayáh khi-yomrú alekhém benekhém: mah ha'avodáh hazzót lakhém?
און ווען אײַערע קינדער וועלן צו אײַך זאָגן: וואָס איז דער דאָזיקער דינסט בײַ אײַך?
27
וַאֲמַרְתֶּם זֶבַח־פֶּסַח הוּא לַיהֹוָה אֲשֶׁר פָּסַח עַל־בָּתֵּי בְנֵי־יִשְׂרָאֵל בְּמִצְרַיִם בְּנׇגְפּוֹ אֶת־מִצְרַיִם וְאֶת־בָּתֵּינוּ הִצִּיל וַיִּקֹּד הָעָם וַיִּשְׁתַּחֲוּוּ׃
Vaamartém: zévaj-Pésaj hu lAdonái, ashér pasáj al-batté vené-Yisraél beMitzráyim benoguépó et-Mitzráyim veét-batténu hitztzíl; vayyiqqód ha'ám vayyishtajavú.
זאָלט איר זאָגן: אַ פּסח-שלאַכטאָפּפֿער איז עס פֿאַר דעם אייביקן, וואָס ער האָט געפֿאַסט איבער די הײַזער פֿון די קינדער פֿון ישראל אין מצרים, ווען ער האָט געשלאָגן מצרים און אונדזערע הײַזער האָט ער געראַטעוועט. און דאָס פֿאָלק האָט זיך גענייגט און האָט זיך געבוקט.
28
וַיֵּלְכוּ וַיַּעֲשׂוּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֶת־מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן כֵּן עָשׂוּ׃
Vayyelkhú vayya'asú bené Yisraél; kaashér tziuváh Adonái et-Moshé veAharón ken asú.
און די קינדער פֿון ישראל זענען געגאַנגען און האָבן געטאָן אַזוי ווי דער אייביקער האָט באַפֿוילן משהן און אהרנען, אַזוי האָבן זיי געטאָן.
Parashát Bo - Aliyá 6 (YI)
#
Hebraico
Translitseração
ייִדיש
12:29
וַיְהִי ׀ בַּחֲצִי הַלַּיְלָה וַיהֹוָה הִכָּה כָל־בְּכוֹר בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם מִבְּכֹר פַּרְעֹה הַיֹּשֵׁב עַל־כִּסְאוֹ עַד בְּכוֹר הַשְּׁבִי אֲשֶׁר בְּבֵית הַבּוֹר וְכֹל בְּכוֹר בְּהֵמָה׃
Vayehí bajatzí halláylah vAdonái hikkáh khol-bekhór beéretz Mitzráyim, mibbekhór Paró hayyoshév al-kissó ad bekhór hashsheví ashér bevét habbór; vekhól bekhór behemáh.
און עס איז געווען אין מיטן דער נאַכט, און דער אייביקער האָט געשלאָגן יעדער בכור אין לאַנד מצרים, פֿון דעם בכור פֿון פּרעהן וואָס זיצט אויף זײַן טראָן, ביז דעם בכור פֿון דעם געפֿאַנגענעם וואָס אין טורמע; און יעדער בכור פֿון בהמה.
30
וַיָּקָם פַּרְעֹה לַיְלָה הוּא וְכָל־עֲבָדָיו וְכָל־מִצְרַיִם וַתְּהִי צְעָקָה גְדֹלָה בְּמִצְרָיִם כִּי־אֵין בַּיִת אֲשֶׁר אֵין־שָׁם מֵת׃
Vayyáqam Paró láylah, hu vekhól-avadáv vekhól-Mitzráyim, vattéhi tze'aqáh guedoláh beMitzráyim; ki-én báyit ashér en-sham met.
און פּרעה איז אויפֿגעשטאַנען אין דער נאַכט, ער און אַלע זײַנע קנעכט און גאַנץ מצרים, און עס איז געווען א גרויס געשריי אין מצרים; וואָרום עס איז נישט געווען קיין הויז וווּ דאָרטן זאָל נישט זײַן קיין טויטער.
31
וַיִּקְרָא לְמֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן לַיְלָה וַיֹּאמֶר קוּמוּ צְּאוּ מִתּוֹךְ עַמִּי גַּם־אַתֶּם גַּם־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וּלְכוּ עִבְדוּ אֶת־יְהֹוָה כְּדַבֶּרְכֶם׃
Vayyikrá leMoshé uleAharón láylah vayyómer: qúmu tzeú mittókh ammí, gam-attém gam-bené Yisraél; ulekhú ivdú et-Adonái kedabberkhém.
און ער האָט גערופֿן משהן און אהרנען אין דער נאַכט און האָט געזאָגט: שטייט אויף, גייט אַרויס פֿון צווישן מײַן פֿאָלק, סיי איר און סיי די קינדער פֿון ישראל; און גייט, דינט דעם אייביקן אַזוי ווי איר האָט גערעדט.
32
גַּם־צֹאנְכֶם גַּם־בְּקַרְכֶם קְחוּ כַּאֲשֶׁר דִּבַּרְתֶּם וָלֵכוּ וּבֵרַכְתֶּם גַּם־אֹתִי׃
Gam-tzonkhém gam-beqarkhém qejú kaashér dibbartém valékhu; uverakhtém gam-otí.
אויך אײַערע שאָף און אײַערע רינדער נעמט, אַזוי ווי איר האָט גערעדט, און גייט; און בענטשט אויך מיך.
33
וַתֶּחֱזַק מִצְרַיִם עַל־הָעָם לְמַהֵר לְשַׁלְּחָם מִן־הָאָרֶץ כִּי אָמְרוּ כֻּלָּנוּ מֵתִים׃
Vattejezáq Mitzráyim al-ha'ám lemahér leshallejám min-haáretz; ki amrú: kullánu metím.
און מצרים האָט געדריקט דאָס פֿאָלק אײַלנדיק זיי אָפּצושיקן פֿון לאַנד; וואָרום זיי האָבן געזאָגט: מיר זענען אַלע טויטע.
34
וַיִּשָּׂא הָעָם אֶת־בְּצֵקוֹ טֶרֶם יֶחְמָץ מִשְׁאֲרֹתָם צְרֻרֹת בְּשִׂמְלֹתָם עַל־שִׁכְמָם׃
Vayyissá ha'ám et-betzeqó térem yejmátz; mish'arotám tzerurót besimlotám al-shikhmám.
און דאָס פֿאָלק האָט געטראָגן זײַן טייג איידער ער איז פֿאַרזויערט געוואָרן; זייערע קנעטבעקנס זענען געווען אײַנגעבונדן אין זייערע קליידער אויף זייערע אַקסלען.
35
וּבְנֵי־יִשְׂרָאֵל עָשׂוּ כִּדְבַר מֹשֶׁה וַיִּשְׁאֲלוּ מִמִּצְרַיִם כְּלֵי־כֶסֶף וּכְלֵי זָהָב וּשְׂמָלֹת׃
Uvené-Yisraél asú kidvár Moshé; vayyish'alú miMitzráyim kelé-khésef ukhlé zaháv usmalót.
און די קינדער פֿון ישראל האָבן געטאָן לויט משהס וואָרט; און זיי האָבן געבעטן בײַ מצרים זילבערנע זאַכן און גאָלדענע זאַכן און קליידער.
36
וַיהֹוָה נָתַן אֶת־חֵן הָעָם בְּעֵינֵי מִצְרַיִם וַיַּשְׁאִלוּם וַיְנַצְּלוּ אֶת־מִצְרָיִם׃
vAdonái natán et-jen ha'ám be'ené Mitzráyim vayyash'ilúm; vaynatztzelú et-Mitzráyim.
און דער אייביקער האָט געגעבן דעם פֿאָלק חן אין די אויגן פֿון מצרים, און זיי האָבן זיי געלאָזט בעטן; און זיי האָבן אויסגעליידיקט מצרים.
37
וַיִּסְעוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵל מֵרַעְמְסֵס סֻכֹּתָה כְּשֵׁשׁ־מֵאוֹת אֶלֶף רַגְלִי הַגְּבָרִים לְבַד מִטָּף׃
Vayyis'ú vené-Yisraél meRamesés Sukkótah; keshesh-meót élef raglí haggueravím levád mittáf.
און די קינדער פֿון ישראל האָבן געצויגן פֿון רעמסס קיין סוכות, אַרום זעקס הונדערט טויזנט מענטשן צו פֿוס, בלויז די מענער, חוץ קליינע קינדער.
38
וְגַם־עֵרֶב רַב עָלָה אִתָּם וְצֹאן וּבָקָר מִקְנֶה כָּבֵד מְאֹד׃
Vegám-érev ráv alá ittám; vetzón uvāqár miqnéh kavéd meód.
און אויך אַ געמישטע פֿילפֿאָלק איז אַרויפֿגעגאַנגען מיט זיי, און שאָף און רינדער, פֿי זייער פֿיל.
39
וַיֹּאפוּ אֶת־הַבָּצֵק אֲשֶׁר הוֹצִיאוּ מִמִּצְרַיִם עֻגֹת מַצּוֹת כִּי לֹא חָמֵץ כִּי־גֹרְשׁוּ מִמִּצְרַיִם וְלֹא יָכְלוּ לְהִתְמַהְמֵהַּ וְגַם־צֵדָה לֹא־עָשׂוּ לָהֶם׃
Vayyofú et-habbeatzéq ashér hotzíu miMitzráyim ugót matzót, ki lo jamétz; ki-guoreshú miMitzráyim veló yakhlú lehitmahméah, vegám-tzedáh lo-asú lahém.
און זיי האָבן געבאַקן דעם טייג וואָס זיי האָבן אַרויסגעטראָגן פֿון מצרים פֿלאַכע מצות, וואָס ער איז נישט פֿאַרזויערט געוואָרן; וואָרום זיי זענען אויסגעטריבן געוואָרן פֿון מצרים און האָבן זיך נישט געקענט פֿאַרזאַמען, און אויך וועגצערע האָבן זיי זיך נישט געמאַכט.
40
וּמוֹשַׁב בְּנֵי יִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר יָשְׁבוּ בְּמִצְרָיִם שְׁלֹשִׁים שָׁנָה וְאַרְבַּע מֵאוֹת שָׁנָה׃
Umosháv bené Yisraél ashér yashvú beMitzráyim, sheloshím shanáh vearbá meót shanáh.
און די וווינצײַט פֿון די קינדער פֿון ישראל וואָס זיי האָבן געוווינט אין מצרים איז געווען פֿיר הונדערט און דרײַסיק יאָר.
41
וַיְהִי מִקֵּץ שְׁלֹשִׁים שָׁנָה וְאַרְבַּע מֵאוֹת שָׁנָה וַיְהִי בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה יָצְאוּ כָּל־צִבְאוֹת יְהֹוָה מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vayehí miqqétz sheloshím shanáh vearbá meót shanáh; vayehí be'étzem hayyóm hazzéh yatz'ú kol-tziv'ót Adonái meéretz Mitzráyim.
און עס איז געווען אין סוף פֿון די פֿיר הונדערט און דרײַסיק יאָר, און עס איז געווען אין יענעם טאָג אַליין, זענען אַרויס אַלע חילות פֿון דעם אייביקן פֿון לאַנד מצרים.
42
לֵיל שִׁמֻּרִים הוּא לַיהֹוָה לְהוֹצִיאָם מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם הוּא־הַלַּיְלָה הַזֶּה לַיהֹוָה שִׁמֻּרִים לְכָל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לְדֹרֹתָם׃
Lel shimmurím hu lAdonái lehotziám meéretz Mitzráyim; hu-halláylah hazzéh lAdonái shimmurím lekhol-bené Yisraél ledorotám.
אַ נאַכט פֿון היטונג איז עס פֿאַר דעם אייביקן זיי אַרויסצופֿירן פֿון לאַנד מצרים; דאָס איז די דאָזיקע נאַכט פֿאַר דעם אייביקן, אַ היטונג פֿאַר אַלע קינדער פֿון ישראל אויף זייערע דורות.
43
וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן זֹאת חֻקַּת הַפָּסַח כָּל־בֶּן־נֵכָר לֹא יֹאכַל בּוֹ׃
Vayyómer Adonái el-Moshé veAharón: zot juqqát hapPásaj; kol-ben-nekhár lo yokhál bo.
און דער אייביקער האָט געזאָגט צו משהן און צו אהרנען: דאָס איז דער חוק פֿון דעם פּסח-אָפּפֿער; קיין שום פֿרעמדער זאָל פֿון אים נישט עסן.
44
וְכָל־עֶבֶד אִישׁ מִקְנַת־כָּסֶף וּמַלְתָּה אֹתוֹ אָז יֹאכַל בּוֹ׃
Vekhól-éved ish miqnát-khésef umaltáh otó; az yokhál bo.
און יעדער קנעכט פֿון אַ מענטשן, אָפּגעקויפֿט פֿאַר געלט, ווען דו וועסט אים מל זײַן, דעמאָלט מעג ער פֿון אים עסן.
45
תּוֹשָׁב וְשָׂכִיר לֹא־יֹאכַל בּוֹ׃
Tosháv vesakhír lo-yokhál bo.
אַ געזעסענער פֿרעמדער און אַ לוין-אַרבעטער זאָל פֿון אים נישט עסן.
46
בְּבַיִת אֶחָד יֵאָכֵל לֹא־תוֹצִיא מִן־הַבַּיִת מִן־הַבָּשָׂר חוּצָה וְעֶצֶם לֹא תִשְׁבְּרוּ־בוֹ׃
Beváyit ejád yeakhél, lo-totzí min-habbáyit min-habbassár jútzah; ve'étzem lo tishberú-vo.
אין איין הויז זאָל ער געגעסן ווערן; דו זאָלסט נישט אַרויסטראָגן פֿון הויז פֿון דעם פֿלייש אַרויס, און קיין ביין זאָלט איר אין אים נישט ברעכן.
47
כָּל־עֲדַת יִשְׂרָאֵל יַעֲשׂוּ אֹתוֹ׃
Kol-adát Yisraél ya'asú otó.
די גאַנצע עדה פֿון ישראל זאָל אים מאַכן.
48
וְכִי־יָגוּר אִתְּךָ גֵּר וְעָשָׂה פֶסַח לַיהֹוָה הִמּוֹל לוֹ כָל־זָכָר וְאָז יִקְרַב לַעֲשֹׂתוֹ וְהָיָה כְּאֶזְרַח הָאָרֶץ וְכָל־עָרֵל לֹא־יֹאכַל בּוֹ׃
Vekhí-yagúr ittkhá guér ve'asáh fésaj lAdonái, himmól lo khol-zakhár veáz yiqráv la'asotó, vehayáh ke'ezráj haáretz; vekhól-arél lo-yokhál bo.
און ווען אַ פֿרעמדער וועט וווינען בײַ דיר און ער וויל מאַכן אַ פּסח-אָפּפֿער פֿאַר דעם אייביקן, זאָל בײַ אים געמלט ווערן יעדער זכר, און דעמאָלט מעג ער זיך גענענטערן אים צו מאַכן, און ער זאָל זײַן ווי אַ געבוירענער פֿון לאַנד; אָבער קיין שום אומגעמלטער זאָל פֿון אים נישט עסן.
49
תּוֹרָה אַחַת יִהְיֶה לָאֶזְרָח וְלַגֵּר הַגָּר בְּתוֹכְכֶם׃
Toráh aját yihyéh laezráj velaguér haggár betokhekhém.
איין תורה זאָל זײַן פֿאַרן געבוירענעם און פֿאַרן פֿרעמדן וואָס וווינט צווישן אײַך.
50
וַיַּעֲשׂוּ כָּל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֶת־מֹשֶׁה וְאֶת־אַהֲרֹן כֵּן עָשׂוּ׃
Vayya'asú kol-bené Yisraél; kaashér tziuváh Adonái et-Moshé veét-Aharón ken asú.
און אַלע קינדער פֿון ישראל האָבן געטאָן אַזוי ווי דער אייביקער האָט באַפֿוילן משהן און אהרנען, אַזוי האָבן זיי געטאָן.
51
וַיְהִי בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה הוֹצִיא יְהֹוָה אֶת־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם עַל־צִבְאֹתָם׃
Vayehí be'étzem hayyóm hazzéh hotzí Adonái et-bené Yisraél meéretz Mitzráyim al-tziv'otám.
און עס איז געווען אין יענעם טאָג אַליין, האָט דער אייביקער אַרויסגעפֿירט די קינדער פֿון ישראל פֿון לאַנד מצרים לויט זייערע חילות.
Parashát Bo - Aliyá 7 (YI)
#
Hebraico
Translitseração
ייִדיש
13:1
וַיְדַבֵּר יְהֹוָה אֶל־מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃
Vaydabbér Adonái el-Moshé lemór.
און דער אייביקער האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
2
קַדֶּשׁ־לִי כׇל־בְּכוֹר פֶּטֶר כָּל־רֶחֶם בִּבְנֵי יִשְׂרָאֵל בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה לִי הוּא׃
Qaddesh-li khol-bekhór péter kol-réjem bivné Yisraél baadám uvabbēhemáh; li hu.
הייליק מיר יעדער בכור, וואָס עפֿנט יעדער טראַכט צווישן די קינדער פֿון ישראל, בײַ מענטשן און בײַ בהמות; מיר געהערט ער.
3
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה אֶל־הָעָם זָכוֹר אֶת־הַיּוֹם הַזֶּה אֲשֶׁר יְצָאתֶם מִמִּצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים כִּי בְּחֹזֶק יָד הוֹצִיא יְהֹוָה אֶתְכֶם מִזֶּה וְלֹא יֵאָכֵל חָמֵץ׃
Vayyómer Moshé el-ha'ám: zakhór et-hayyóm hazzéh ashér yetzatém miMitzráyim mibbét avadím, ki bejózeq yad hotzí Adonái etkhém mizzéh; veló yeakhél jamétz.
און משה האָט געזאָגט צום פֿאָלק: געדענקט דעם דאָזיקן טאָג וואָס איר זענט אַרויס פֿון מצרים, פֿון דעם הויז פֿון קנעכטשאַפֿט, וואָרום מיט אַ שטאַרקער האַנט האָט דער אייביקער אײַך אַרויסגעפֿירט פֿון דאַנען; און עס זאָל נישט געגעסן ווערן קיין חמץ.
4
הַיּוֹם אַתֶּם יוֹצְאִים בְּחֹדֶשׁ הָאָבִיב׃
Hayyóm attém yotzeím, bejódesh haavív.
הײַנט גייט איר אַרויס, אין דעם חודש פֿון פֿרילינג.
5
וְהָיָה כִי־יְבִיאֲךָ יְהֹוָה אֶל־אֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי וְהַחִתִּי וְהָאֱמֹרִי וְהַחִוִּי וְהַיְבוּסִי אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַאֲבֹתֶיךָ לָתֶת לָךְ אֶרֶץ זָבַת חָלָב וּדְבָשׁ וְעָבַדְתָּ אֶת־הָעֲבֹדָה הַזֹּאת בַּחֹדֶשׁ הַזֶּה׃
Vehayáh khi-yeviakhá Adonái el-éretz hakKena'aní vehajittí vehaemorí vehajivví vehayvusí ashér nishbá laavotékha latét lakh, éretz zavát jaláv udevásh; ve'avadtá et-ha'avodáh hazzót bajódesh hazzéh.
און עס וועט זײַן ווען דער אייביקער וועט דיך ברענגען אין דעם לאַנד פֿון כנעני, און חתי, און אמורי, און חוי, און יבֿוסי, וואָס ער האָט געשאָרן דײַנע עלטערן דיר צו געבן, אַ לאַנד וואָס פֿליסט מיט מילך און האָניק, זאָלסטו היטן דעם דאָזיקן דינסט אין דעם דאָזיקן חודש.
6
שִׁבְעַת יָמִים תֹּאכַל מַצֹּת וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי חַג לַיהֹוָה׃
Shiv'át yamím tokjál matzót; uvayyóm hashshevi'í jag lAdonái.
זיבן טעג זאָלסטו עסן מצות, און אין זיבעטן טאָג זאָל זײַן אַ יום-טובֿ פֿאַר דעם אייביקן.
7
מַצּוֹת יֵאָכֵל אֵת שִׁבְעַת הַיָּמִים וְלֹא־יֵרָאֶה לְךָ חָמֵץ וְלֹא־יֵרָאֶה לְךָ שְׂאֹר בְּכָל־גְּבֻלֶךָ׃
Matzót yeakhél et shiv'át hayyamím; veló-yeraéh lekhá jamétz veló-yeraéh lekhá seór bekhól-guevulékha.
מצות זאָל געגעסן ווערן די זיבן טעג; און עס זאָל בײַ דיר נישט געזען ווערן קיין חמץ, און עס זאָל בײַ דיר נישט געזען ווערן קיין זויערטייג אין דײַן גאַנצן געביט.
8
וְהִגַּדְתָּ לְבִנְךָ בַּיּוֹם הַהוּא לֵאמֹר בַּעֲבוּר זֶה עָשָׂה יְהֹוָה לִי בְּצֵאתִי מִמִּצְרָיִם׃
Vehiggadtá levinkhá bayyóm hahú lemór: ba'avúr zeh asáh Adonái li betzetí miMitzráyim.
און דו זאָלסט דערציילן דײַן זון אין יענעם טאָג, אַזוי צו זאָגן: דאָס איז צוליב דעם וואָס דער אייביקער האָט געטאָן פֿאַר מיר, ווען איך בין אַרויס פֿון מצרים.
9
וְהָיָה לְךָ לְאוֹת עַל־יָדְךָ וּלְזִכָּרוֹן בֵּין עֵינֶיךָ לְמַעַן תִּהְיֶה תּוֹרַת יְהֹוָה בְּפִיךָ כִּי בְּיָד חֲזָקָה הוֹצִיאֲךָ יְהֹוָה מִמִּצְרָיִם׃
Vehayáh lekhá leót al-yadekhá ulzikkarón ben enékha, lemá'an tihyéh Torát Adonái befikha; ki beyád jazaqáh hotziakhá Adonái miMitzráyim.
און עס זאָל דיר זײַן פֿאַר אַ צייכן אויף דײַן האַנט און פֿאַר אַ זיכרון צווישן דײַנע אויגן, כדי די תורה פֿון דעם אייביקן זאָל זײַן אין דײַן מויל; וואָרום מיט אַ שטאַרקער האַנט האָט דער אייביקער דיך אַרויסגעפֿירט פֿון מצרים.
10
וְשָׁמַרְתָּ אֶת־הַחֻקָּה הַזֹּאת לְמוֹעֲדָהּ מִיָּמִים יָמִימָה׃
Veshamartá et-hajuqqáh hazzót lemo'adáh miyyamím yamímah.
און דו זאָלסט היטן דעם דאָזיקן חוק אין זײַן צײַט פֿון יאָר צו יאָר.
11
וְהָיָה כִּי־יְבִאֲךָ יְהֹוָה אֶל־אֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי כַּאֲשֶׁר נִשְׁבַּע לְךָ וְלַאֲבֹתֶיךָ וּנְתָנָהּ לָךְ׃
Vehayáh khi-yeviakhá Adonái el-éretz hakKena'aní, kaashér nishbá lekhá velaavotékha; unetanáh lakh.
און עס וועט זײַן ווען דער אייביקער וועט דיך ברענגען אין לאַנד פֿון כנעני, אַזוי ווי ער האָט געשאָרן דיר און דײַנע עלטערן, און ער וועט עס דיר געבן.
12
וְהַעֲבַרְתָּ כָל־פֶּטֶר־רֶחֶם לַיהֹוָה וְכָל־פֶּטֶר שֶׁגֶר בְּהֵמָה אֲשֶׁר יִהְיֶה לְךָ הַזְּכָרִים לַיהֹוָה׃
Veha'avartá khol-péter-réjem lAdonái; vekhól péter shéguer behemáh ashér yihyéh lekhá, hazzekharím lAdonái.
זאָלסטו אָפּשיידן יעדער ערשטגעבוירענעם וואָס עפֿנט דעם טראַכט פֿאַר דעם אייביקן; און יעדער ערשטן וואָרף פֿון אַ בהמה וואָס וועט בײַ דיר זײַן, די זכרים געהערן דעם אייביקן.
13
וְכָל־פֶּטֶר חֲמֹר תִּפְדֶּה בְשֶׂה וְאִם־לֹא תִפְדֶּה וַעֲרַפְתּוֹ וְכֹל בְּכוֹר אָדָם בְּבָנֶיךָ תִּפְדֶּה׃
Vekhól péter jamór tifdéh veseh, veím-lo tifdéh va'araftó; vekhól bekhór adám bevanékhá tifdéh.
און יעדער ערשטגעבוירן אייזל זאָלסטו אויסלייזן מיט אַ לאַם, און אויב דו וועסט אים נישט אויסלייזן, זאָלסטו אים ברעכן דעם נאַקן; און יעדער בכור פֿון אַ מענטשן צווישן דײַנע זין זאָלסטו אויסלייזן.
14
וְהָיָה כִּי־יִשְׁאָלְךָ בִנְךָ מָחָר לֵאמֹר מַה־זֹּאת וְאָמַרְתָּ אֵלָיו בְּחֹזֶק יָד הוֹצִיאָנוּ יְהֹוָה מִמִּצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים׃
Vehayáh khi-yish'alkhá vinkhá majár lemór: mah-zót? Veamartá eláv: bejózeq yad hotziánu Adonái miMitzráyim mibbét avadím.
און ווען דײַן זון וועט דיך פֿרעגן מאָרגן, אַזוי צו זאָגן: וואָס איז דאָס? זאָלסטו צו אים זאָגן: מיט אַ שטאַרקער האַנט האָט דער אייביקער אונדז אַרויסגעפֿירט פֿון מצרים, פֿון דעם הויז פֿון קנעכטשאַפֿט.
15
וַיְהִי כִּי־הִקְשָׁה פַרְעֹה לְשַׁלְּחֵנוּ וַיַּהֲרֹג יְהֹוָה כָּל־בְּכוֹר בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם מִבְּכֹר אָדָם וְעַד־בְּכוֹר בְּהֵמָה עַל־כֵּן אֲנִי זֹבֵחַ לַיהֹוָה כָּל־פֶּטֶר רֶחֶם הַזְּכָרִים וְכָל־בְּכוֹר בָּנַי אֶפְדֶּה׃
Vayehí khi-hiqsháh Paró leshallejénu, vayyaharóg Adonái kol-bekhór beéretz Mitzráyim mibbekhór adám veád-bekhór behemáh; al-ken aní zovéaj lAdonái kol-péter réjem hazzekharím, vekhól bekhór banáy efdéh.
און עס איז געווען ווען פּרעה האָט זיך געקענשטניקערט אונדז אָפּצושיקן, האָט דער אייביקער געטויט יעדער בכור אין לאַנד מצרים, פֿון דעם בכור פֿון אַ מענטשן ביז דעם בכור פֿון אַ בהמה; דעריבער שלאַכט איך פֿאַר דעם אייביקן יעדער ערשטגעבוירן זכר וואָס עפֿנט דעם טראַכט, און יעדער בכור פֿון מײַנע זין לייז איך אויס.
16
וְהָיָה לְאוֹת עַל־יָדְכָה וּלְטוֹטָפֹת בֵּין עֵינֶיךָ כִּי בְּחֹזֶק יָד הוֹצִיאָנוּ יְהֹוָה מִמִּצְרָיִם׃
Vehayáh leót al-yadekhá ultotafót ben enékha; ki bejózeq yad hotziánu Adonái miMitzráyim.
און עס זאָל זײַן פֿאַר אַ צייכן אויף דײַן האַנט און פֿאַר טוטפֿות צווישן דײַנע אויגן, וואָרום מיט אַ שטאַרקער האַנט האָט דער אייביקער אונדז אַרויסגעפֿירט פֿון מצרים.
Haftarát Bo (Jeremías) - (YI)
#
Hebraico
Translitseração
ייִדיש
46:13
הַדָּבָר אֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה אֶל־יִרְמְיָהוּ הַנָּבִיא לָבוֹא נְבוּכַדְרֶאצַּר מֶלֶךְ בָּבֶל לְהַכּוֹת אֶת־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Haddavár ashér dibbér Adonái el-Yirmiyáhu hannaví; lavó Nevujadretztzár mélekh Bavél, lehakkót et-éretz Mitzráyim.
דאָס וואָרט וואָס דער אייביקער האָט גערעדט צו ירמיהו דעם נביא, וועגן דעם קומען פֿון נבוכדראצר דעם מלך פֿון בבֿל צו שלאָגן דאָס לאַנד מצרים.
14
הַגִּידוּ בְמִצְרַיִם וְהַשְׁמִיעוּ בְמִגְדּוֹל וְהַשְׁמִיעוּ בְנֹף וּבְתַחְפַּנְחֵס אִמְרוּ הִתְיַצֵּב וְהָכֵן לָךְ כִּי־אָכְלָה חֶרֶב סְבִיבֶיךָ׃
Haggídu veMitzráyim vehashmí'u veMigdól, vehashmí'u veNóf uvTajpanjés; imrú hityatzév vehakhén lakh, ki-akheláh jérev sevivekhá.
דערציילט אין מצרים און לאָזט הערן אין מגדל, און לאָזט הערן אין נף און אין תחפנחס; זאָגט: שטעל זיך אויף און גרייט זיך אָן, וואָרום דאָס שווערד האָט פֿאַרצערט אַרום דיר.
15
מַדּוּעַ נִסְחַף אַבִּירֶיךָ לֹא עָמַד כִּי יְהֹוָה הֲדָפֽוֹ׃
Maddúa nisjáf abbirékha; lo amád, ki Adonái hadafó.
פֿאַר וואָס זענען דײַנע מאַכטיקע אַוועקגעשוועמט געוואָרן? ער האָט נישט געקענט שטיין, וואָרום דער אייביקער האָט אים אַוועקגעשטויסן.
16
הִרְבָּה כּוֹשֵׁל גַּם־נָפַל אִישׁ אֶל־רֵעֵהוּ וַיֹּאמְרוּ קוּמָה וְנָשֻׁבָה אֶל־עַמֵּנוּ וְאֶל־אֶרֶץ מוֹלַדְתֵּנוּ מִפְּנֵי חֶרֶב הַיּוֹנָה׃
Hirbáh koshél gam-nafál ish el-re'éhu; vayyomrú qúmah venashúvah el-amménu veél-éretz moladténu, mippené jérev hayyonáh.
ער האָט געמערט די וואָס שטרעקלען זיך, יאָ, איינער פֿאַלט אויפֿן אַנדערן; און זיי זאָגן: שטיי אויף, און לאָמיר זיך אומקערן צו אונדזער פֿאָלק און צו אונדזער געבורטסלאַנד פֿון פֿאַר דעם שווערד פֿון דעם דריקער.
17
קָרְאוּ שָׁם פַּרְעֹה מֶלֶךְ־מִצְרַיִם שָׁאוֹן הֶעֱבִיר הַמּוֹעֵד׃
Qareú sham: Paró mélekh-Mitzráyim shaón, he'evír hammo'éd.
מען רופֿט דאָרטן: פּרעה דער מלך פֿון מצרים איז אַ טומל; ער האָט לאָזן דורכגיין די באַשטימטע צײַט.
18
חַי־אָנִי נְאֻם־הַמֶּלֶךְ יְהֹוָה צְבָאוֹת שְׁמוֹ כִּי כְּתָבוֹר בֶּהָרִים וּכְכַרְמֶל בַּיָּם יָבֽוֹא׃
Jay-áni neúm-hammélekh Adonái Tzevaót shemó; ki keTavór beharím ukheKharmél bayyám yavó.
אַזוי ווי איך לעב, זאָגט דער מלך – דער אייביקער פֿון צבאות איז זײַן נאָמען – אַז ווי תבֿור צווישן די בערג און ווי כרמל בײַם ים, אַזוי וועט ער קומען.
19
כְּלֵי גוֹלָה עֲשִׂי לָךְ יוֹשֶׁבֶת בַּת־מִצְרָיִם כִּי־נֹף לְשַׁמָּה תִהְיֶה וְנִצְּתָה מֵאֵין יוֹשֵׁב׃
Kelé goláh así lakh yoshévet bat-Mitzráyim; ki-Nóf leshammáh tihyéh venitztetáh meén yoshév.
געצייג פֿון גלות גרייט דיר אָן, דו וווינערין טאָכטער מצרים; וואָרום נף וועט ווערן א וויסטעניש און וועט פֿאַרברענט ווערן אָן אַ וווינער.
20
עֶגְלָה יְפֵה־פִיָּה מִצְרָיִם קֶרֶץ מִצָּפוֹן בָּא בָֽא׃
Egláh yeféh-fiyáh Mitzráyim; qéretz mitztzafón ba va.
א זייער שיינע קאַלב איז מצרים; א פֿאַרדערב פֿון צפֿון קומט, ער קומט!
21
גַּם־שְׂכִרֶיהָ בְקִרְבָּהּ כְּעֶגְלֵי מַרְבֵּק כִּי־גַם־הֵמָּה הִפְנוּ נָסוּ יַחְדָּו לֹא עָמָדוּ כִּי יוֹם אֵידָם בָּא עֲלֵיהֶם עֵת פְּקֻדָּתָם׃
Gam-sekhiréha veqirbáh ke'eglé marbéq, ki-gam-hémmah hifnú nasú yajdáv lo amádu; ki yom edám ba alehém et pequddatám.
אויך אירע געדונגענע אין איר מיטן זענען ווי געשטאָפּטע קעלבער; וואָרום אויך זיי האָבן זיך אויסגעדרייט, זיי זענען אַנטלאָפֿן אין איינעם, זיי האָבן נישט געקענט שטיין; וואָרום דער טאָג פֿון זייער אומגליק איז אויף זיי געקומען, די צײַט פֿון זייער רעכנונג.
22
קוֹלָהּ כַּנָּחָשׁ יֵלֵךְ כִּי־בְחַיִל יֵלֵכוּ וּבְקַרְדֻּמּוֹת בָּאוּ לָהּ כְּחֹטְבֵי עֵצִים׃
Qoláh kannajásh yelékh; ki-vejáyil yelékhu uvaqardummót báu lah kejotevé etzím.
איר קול איז ווי א שלאַנג וואָס גליטשט; וואָרום מיט אַ חיל גייען זיי, און מיט העק קומען זיי אויף איר, ווי האָלצהעקער.
23
כָּרְתוּ יַעְרָהּ נְאֻם־יְהֹוָה כִּי לֹא יֵחָקֵר כִּי רַבּוּ מֵאַרְבֶּה וְאֵין לָהֶם מִסְפָּר׃
Karetú ya'ráh neúm-Adonái ki lo yejaqér; ki rabbú mearbéh veén lahém mispár.
זיי האָבן אויסגעהאַקט איר וואַלד, זאָגט דער אייביקער, כאָטש מען קען אים נישט דורכפֿאָרשן; וואָרום זיי זענען מער פֿון היישעריקן און זיי האָבן קיין צאָל.
24
הֹבִישָׁה בַּת־מִצְרָיִם נִתְּנָה בְּיַד עַם־צָפוֹן׃
Hovíshah bat-Mitzráyim; nittenáh beyád am-tzafón.
צושאַנד געוואָרן איז די טאָגטער מצרים; זי איז געגעבן געוואָרן אין דער האַנט פֿון דעם פֿאָלק פֿון צפֿון.
25
אָמַר יְהֹוָה צְבָאוֹת אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל הִנְנִי פוֹקֵד אֶל־אָמוֹן מִנֹּא וְעַל־פַּרְעֹה וְעַל־מִצְרַיִם וְעַל־אֱלֹהֶיהָ וְעַל־מְלָכֶיהָ וְעַל־פַּרְעֹה וְעַל הַבֹּטְחִים בּֽוֹ׃
Amár Adonái Tzevaót Elohé Yisraél: hinéni foqéd el-Amón minNó ve'al-Paró ve'al-Mitzráyim ve'al-elohéha ve'al-melakhéha; ve'al-Paró ve'al habbotjím bo.
געזאָגט האָט דער אייביקער פֿון צבאות, דער גאָט פֿון ישראל: זע, איך רעכן זיך מיט אמון פֿון נא, און מיט פּרעהן, און מיט מצרים, און מיט אירע געטער, און מיט אירע מלכים; יאָ, מיט פּרעהן און מיט די וואָס פֿאַרלאָזן זיך אויף אים.
26
וּנְתַתִּים בְּיַד מְבַקְשֵׁי נַפְשָׁם וּבְיַד נְבוּכַדְרֶאצַּר מֶלֶךְ־בָּבֶל וּבְיַד־עֲבָדָיו וְאַחֲרֵי־כֵן תִּשְׁכֹּן כִּימֵי־קֶדֶם נְאֻם־יְהֹוָה׃
Unenattím beyád mevaqshé nafshám, uvéd Nevujadretztzár mélekh-Bavél uvéd-avadáv; veajaré-khen tishkón kimé-qédem neúm-Adonái.
און איך וועל זיי געבן אין דער האַנט פֿון די וואָס זוכן זייער לעבן, און אין דער האַנט פֿון נבוכדראצר דעם מלך פֿון בבֿל און אין דער האַנט פֿון זײַנע קנעכט; און נאָך דעם וועט עס באַוווינט ווערן ווי אין די פֿריערדיקע טעג, זאָגט דער אייביקער.
27
וְאַתָּה אַל־תִּירָא עַבְדִּי יַעֲקֹב וְאַל־תֵּחַת יִשְׂרָאֵל כִּי הִנְנִי מוֹשִׁעֲךָ מֵרָחוֹק וְאֶת־זַרְעֲךָ מֵאֶרֶץ שִׁבְיָם וְשָׁב יַעֲקוֹב וְשָׁקַט וְשַׁאֲנַן וְאֵין מַחֲרִיד׃
Veattáh al-tirá avdí Ya'aqóv veal-teját Yisraél, ki hinéni moshi'akhá merajóq veét-zar'akhá meéretz shivyám; vesháv Ya'aqóv veshaqát vesha'anán veén majaríd.
און דו, מײַן קנעכט יעקבֿ, זאָלסט נישט מורא האָבן, און זאָלסט נישט ציטערן, ישראל; וואָרום זע, איך העלף דיך פֿון ווײַטן, און דײַן זאָמען פֿון לאַנד פֿון זייער געפֿאַנגעניש; און יעקבֿ וועט זיך אומקערן און וועט רוען און זײַן פֿרידלעך, און קיינער וועט נישט שרעקן.
28
אַתָּה אַל־תִּירָא עַבְדִּי יַעֲקֹב נְאֻם־יְהֹוָה כִּי אִתְּךָ אָנִי כִּי אֶעֱשֶׂה כָלָה בְּכָל־הַגּוֹיִם אֲשֶׁר הִדַּחְתִּיךָ שָׁמָּה וְאֹתְךָ לֹא־אֶעֱשֶׂה כָלָה וְיִסַּרְתִּיךָ לַמִּשְׁפָּט וְנַקֵּה לֹא אֲנַקֶּךָּ׃
Attáh al-tirá avdí Ya'aqóv neúm-Adonái ki ittkhá áni; ki e'eséh khaláh bekhól-haggoyím ashér hiddajtíkha shámmah veotkhá lo-e'eséh khaláh, veyssartíkha lammishpát venāqqéh lo anāqqéka.
דו, מײַן קנעכט יעקבֿ, זאָלסט נישט מורא האָבן, זאָגט דער אייביקער, וואָרום איך בין מיט דיר; וואָרום איך וועל מאַכן אַ סוף צו אַלע פֿעלקער וווּהין איך האָב דיך פֿאַרטריבן, אָבער צו דיר וועל איך קיין סוף נישט מאַכן; איך וועל דיך נאָר שטראַפֿן מיט גערעכטיקייט, און ריין אָן שטראַף וועל איך דיך נישט לאָזן.
Haftará
Haftarát Bo (Jeremías) - (YI)
#
Hebraico
Translitseração
ייִדיש
46:13
הַדָּבָר אֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה אֶל־יִרְמְיָהוּ הַנָּבִיא לָבוֹא נְבוּכַדְרֶאצַּר מֶלֶךְ בָּבֶל לְהַכּוֹת אֶת־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Haddavár ashér dibbér Adonái el-Yirmiyáhu hannaví; lavó Nevujadretztzár mélekh Bavél, lehakkót et-éretz Mitzráyim.
דאָס וואָרט וואָס דער אייביקער האָט גערעדט צו ירמיהו דעם נביא, וועגן דעם קומען פֿון נבוכדראצר דעם מלך פֿון בבֿל צו שלאָגן דאָס לאַנד מצרים.
14
הַגִּידוּ בְמִצְרַיִם וְהַשְׁמִיעוּ בְמִגְדּוֹל וְהַשְׁמִיעוּ בְנֹף וּבְתַחְפַּנְחֵס אִמְרוּ הִתְיַצֵּב וְהָכֵן לָךְ כִּי־אָכְלָה חֶרֶב סְבִיבֶיךָ׃
Haggídu veMitzráyim vehashmí'u veMigdól, vehashmí'u veNóf uvTajpanjés; imrú hityatzév vehakhén lakh, ki-akheláh jérev sevivekhá.
דערציילט אין מצרים און לאָזט הערן אין מגדל, און לאָזט הערן אין נף און אין תחפנחס; זאָגט: שטעל זיך אויף און גרייט זיך אָן, וואָרום דאָס שווערד האָט פֿאַרצערט אַרום דיר.
15
מַדּוּעַ נִסְחַף אַבִּירֶיךָ לֹא עָמַד כִּי יְהֹוָה הֲדָפֽוֹ׃
Maddúa nisjáf abbirékha; lo amád, ki Adonái hadafó.
פֿאַר וואָס זענען דײַנע מאַכטיקע אַוועקגעשוועמט געוואָרן? ער האָט נישט געקענט שטיין, וואָרום דער אייביקער האָט אים אַוועקגעשטויסן.
16
הִרְבָּה כּוֹשֵׁל גַּם־נָפַל אִישׁ אֶל־רֵעֵהוּ וַיֹּאמְרוּ קוּמָה וְנָשֻׁבָה אֶל־עַמֵּנוּ וְאֶל־אֶרֶץ מוֹלַדְתֵּנוּ מִפְּנֵי חֶרֶב הַיּוֹנָה׃
Hirbáh koshél gam-nafál ish el-re'éhu; vayyomrú qúmah venashúvah el-amménu veél-éretz moladténu, mippené jérev hayyonáh.
ער האָט געמערט די וואָס שטרעקלען זיך, יאָ, איינער פֿאַלט אויפֿן אַנדערן; און זיי זאָגן: שטיי אויף, און לאָמיר זיך אומקערן צו אונדזער פֿאָלק און צו אונדזער געבורטסלאַנד פֿון פֿאַר דעם שווערד פֿון דעם דריקער.
17
קָרְאוּ שָׁם פַּרְעֹה מֶלֶךְ־מִצְרַיִם שָׁאוֹן הֶעֱבִיר הַמּוֹעֵד׃
Qareú sham: Paró mélekh-Mitzráyim shaón, he'evír hammo'éd.
מען רופֿט דאָרטן: פּרעה דער מלך פֿון מצרים איז אַ טומל; ער האָט לאָזן דורכגיין די באַשטימטע צײַט.
18
חַי־אָנִי נְאֻם־הַמֶּלֶךְ יְהֹוָה צְבָאוֹת שְׁמוֹ כִּי כְּתָבוֹר בֶּהָרִים וּכְכַרְמֶל בַּיָּם יָבֽוֹא׃
Jay-áni neúm-hammélekh Adonái Tzevaót shemó; ki keTavór beharím ukheKharmél bayyám yavó.
אַזוי ווי איך לעב, זאָגט דער מלך – דער אייביקער פֿון צבאות איז זײַן נאָמען – אַז ווי תבֿור צווישן די בערג און ווי כרמל בײַם ים, אַזוי וועט ער קומען.
19
כְּלֵי גוֹלָה עֲשִׂי לָךְ יוֹשֶׁבֶת בַּת־מִצְרָיִם כִּי־נֹף לְשַׁמָּה תִהְיֶה וְנִצְּתָה מֵאֵין יוֹשֵׁב׃
Kelé goláh así lakh yoshévet bat-Mitzráyim; ki-Nóf leshammáh tihyéh venitztetáh meén yoshév.
געצייג פֿון גלות גרייט דיר אָן, דו וווינערין טאָכטער מצרים; וואָרום נף וועט ווערן א וויסטעניש און וועט פֿאַרברענט ווערן אָן אַ וווינער.
20
עֶגְלָה יְפֵה־פִיָּה מִצְרָיִם קֶרֶץ מִצָּפוֹן בָּא בָֽא׃
Egláh yeféh-fiyáh Mitzráyim; qéretz mitztzafón ba va.
א זייער שיינע קאַלב איז מצרים; א פֿאַרדערב פֿון צפֿון קומט, ער קומט!
21
גַּם־שְׂכִרֶיהָ בְקִרְבָּהּ כְּעֶגְלֵי מַרְבֵּק כִּי־גַם־הֵמָּה הִפְנוּ נָסוּ יַחְדָּו לֹא עָמָדוּ כִּי יוֹם אֵידָם בָּא עֲלֵיהֶם עֵת פְּקֻדָּתָם׃
Gam-sekhiréha veqirbáh ke'eglé marbéq, ki-gam-hémmah hifnú nasú yajdáv lo amádu; ki yom edám ba alehém et pequddatám.
אויך אירע געדונגענע אין איר מיטן זענען ווי געשטאָפּטע קעלבער; וואָרום אויך זיי האָבן זיך אויסגעדרייט, זיי זענען אַנטלאָפֿן אין איינעם, זיי האָבן נישט געקענט שטיין; וואָרום דער טאָג פֿון זייער אומגליק איז אויף זיי געקומען, די צײַט פֿון זייער רעכנונג.
22
קוֹלָהּ כַּנָּחָשׁ יֵלֵךְ כִּי־בְחַיִל יֵלֵכוּ וּבְקַרְדֻּמּוֹת בָּאוּ לָהּ כְּחֹטְבֵי עֵצִים׃
Qoláh kannajásh yelékh; ki-vejáyil yelékhu uvaqardummót báu lah kejotevé etzím.
איר קול איז ווי א שלאַנג וואָס גליטשט; וואָרום מיט אַ חיל גייען זיי, און מיט העק קומען זיי אויף איר, ווי האָלצהעקער.
23
כָּרְתוּ יַעְרָהּ נְאֻם־יְהֹוָה כִּי לֹא יֵחָקֵר כִּי רַבּוּ מֵאַרְבֶּה וְאֵין לָהֶם מִסְפָּר׃
Karetú ya'ráh neúm-Adonái ki lo yejaqér; ki rabbú mearbéh veén lahém mispár.
זיי האָבן אויסגעהאַקט איר וואַלד, זאָגט דער אייביקער, כאָטש מען קען אים נישט דורכפֿאָרשן; וואָרום זיי זענען מער פֿון היישעריקן און זיי האָבן קיין צאָל.
24
הֹבִישָׁה בַּת־מִצְרָיִם נִתְּנָה בְּיַד עַם־צָפוֹן׃
Hovíshah bat-Mitzráyim; nittenáh beyád am-tzafón.
צושאַנד געוואָרן איז די טאָגטער מצרים; זי איז געגעבן געוואָרן אין דער האַנט פֿון דעם פֿאָלק פֿון צפֿון.
25
אָמַר יְהֹוָה צְבָאוֹת אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל הִנְנִי פוֹקֵד אֶל־אָמוֹן מִנֹּא וְעַל־פַּרְעֹה וְעַל־מִצְרַיִם וְעַל־אֱלֹהֶיהָ וְעַל־מְלָכֶיהָ וְעַל־פַּרְעֹה וְעַל הַבֹּטְחִים בּֽוֹ׃
Amár Adonái Tzevaót Elohé Yisraél: hinéni foqéd el-Amón minNó ve'al-Paró ve'al-Mitzráyim ve'al-elohéha ve'al-melakhéha; ve'al-Paró ve'al habbotjím bo.
געזאָגט האָט דער אייביקער פֿון צבאות, דער גאָט פֿון ישראל: זע, איך רעכן זיך מיט אמון פֿון נא, און מיט פּרעהן, און מיט מצרים, און מיט אירע געטער, און מיט אירע מלכים; יאָ, מיט פּרעהן און מיט די וואָס פֿאַרלאָזן זיך אויף אים.
26
וּנְתַתִּים בְּיַד מְבַקְשֵׁי נַפְשָׁם וּבְיַד נְבוּכַדְרֶאצַּר מֶלֶךְ־בָּבֶל וּבְיַד־עֲבָדָיו וְאַחֲרֵי־כֵן תִּשְׁכֹּן כִּימֵי־קֶדֶם נְאֻם־יְהֹוָה׃
Unenattím beyád mevaqshé nafshám, uvéd Nevujadretztzár mélekh-Bavél uvéd-avadáv; veajaré-khen tishkón kimé-qédem neúm-Adonái.
און איך וועל זיי געבן אין דער האַנט פֿון די וואָס זוכן זייער לעבן, און אין דער האַנט פֿון נבוכדראצר דעם מלך פֿון בבֿל און אין דער האַנט פֿון זײַנע קנעכט; און נאָך דעם וועט עס באַוווינט ווערן ווי אין די פֿריערדיקע טעג, זאָגט דער אייביקער.
27
וְאַתָּה אַל־תִּירָא עַבְדִּי יַעֲקֹב וְאַל־תֵּחַת יִשְׂרָאֵל כִּי הִנְנִי מוֹשִׁעֲךָ מֵרָחוֹק וְאֶת־זַרְעֲךָ מֵאֶרֶץ שִׁבְיָם וְשָׁב יַעֲקוֹב וְשָׁקַט וְשַׁאֲנַן וְאֵין מַחֲרִיד׃
Veattáh al-tirá avdí Ya'aqóv veal-teját Yisraél, ki hinéni moshi'akhá merajóq veét-zar'akhá meéretz shivyám; vesháv Ya'aqóv veshaqát vesha'anán veén majaríd.
און דו, מײַן קנעכט יעקבֿ, זאָלסט נישט מורא האָבן, און זאָלסט נישט ציטערן, ישראל; וואָרום זע, איך העלף דיך פֿון ווײַטן, און דײַן זאָמען פֿון לאַנד פֿון זייער געפֿאַנגעניש; און יעקבֿ וועט זיך אומקערן און וועט רוען און זײַן פֿרידלעך, און קיינער וועט נישט שרעקן.
28
אַתָּה אַל־תִּירָא עַבְדִּי יַעֲקֹב נְאֻם־יְהֹוָה כִּי אִתְּךָ אָנִי כִּי אֶעֱשֶׂה כָלָה בְּכָל־הַגּוֹיִם אֲשֶׁר הִדַּחְתִּיךָ שָׁמָּה וְאֹתְךָ לֹא־אֶעֱשֶׂה כָלָה וְיִסַּרְתִּיךָ לַמִּשְׁפָּט וְנַקֵּה לֹא אֲנַקֶּךָּ׃
Attáh al-tirá avdí Ya'aqóv neúm-Adonái ki ittkhá áni; ki e'eséh khaláh bekhól-haggoyím ashér hiddajtíkha shámmah veotkhá lo-e'eséh khaláh, veyssartíkha lammishpát venāqqéh lo anāqqéka.
דו, מײַן קנעכט יעקבֿ, זאָלסט נישט מורא האָבן, זאָגט דער אייביקער, וואָרום איך בין מיט דיר; וואָרום איך וועל מאַכן אַ סוף צו אַלע פֿעלקער וווּהין איך האָב דיך פֿאַרטריבן, אָבער צו דיר וועל איך קיין סוף נישט מאַכן; איך וועל דיך נאָר שטראַפֿן מיט גערעכטיקייט, און ריין אָן שטראַף וועל איך דיך נישט לאָזן.