Aliyá 6 · Shemót 8:16–9:16
#
Hebrew
Transliteration (Sephardic w/ accents)
Deutsch
8:16
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה הַשְׁכֵּם בַּבֹּקֶר וְהִתְיַצֵּב לִפְנֵי פַרְעֹה הִנֵּה יוֹצֵא הַמָּיְמָה וְאָמַרְתָּ אֵלָיו כֹּה אָמַר יְהוָה שַׁלַּח עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃
Vayómer Adonái el-Moshé hashkém babbóquer vehityatzév lifnéi Far'óh hinnéh yotzé hammáyimah ve'amartá eláv koh amár Adonái shallách ammí veya'avdúni.
Der Ewige sprach zu Moshe: "Mache dich früh am Morgen auf und tritt vor Par'óh; siehe, er wird ans Wasser gehen; und sag zu ihm: So spricht der Ewige: Lass Mein Volk ziehen, damit sie Mir dienen."
8:17
כִּי אִם־אֵינְךָ מְשַׁלֵּחַ אֶת־עַמִּי הִנְנִי מַשְׁלִיחַ בְּךָ וּבַעֲבָדֶיךָ וּבְעַמְּךָ וּבְבָתֶּיךָ אֶת־הֶעָרֹב וּמָלְאוּ בָּתֵּי מִצְרַיִם אֶת־הֶעָרֹב וְגַם הָאֲדָמָה אֲשֶׁר־הֵם עָלֶיהָ׃
Ki im-einéch mēshallé'ach et-ammí hinení mashlíach bechá uvā'avadéicha uvē'ammēchá uvēvattéicha et-he'aróv umale'ú battéi Mitzráyim et-he'aróv vegám ha'adamáh ashér-hem aléihah.
"Denn wenn du Mein Volk nicht ziehen lässt, siehe, so will Ich über dich, deine Diener, dein Volk und in deine Häuser Ungeziefer (wilde Tiere) senden; die Häuser der Ägypter sollen voll davon werden, und auch der Boden, auf dem sie stehen."
8:18
וְהִפְלֵיתִי בַיּוֹם הַהוּא אֶת־אֶרֶץ גֹּשֶׁן אֲשֶׁר עַמִּי עֹמֵד עָלֶיהָ לְבִלְתִּי הֱיוֹת־שָׁם עָרֹב לְמַעַן תֵּדַע כִּי אֲנִי יְהוָה בְּקֶרֶב הָאָרֶץ׃
Vehifléiti vayyóm hahú et-Éretz Góshen ashér ammí oméd aléihah leviltí heyót-sham aróv lemá'an tedá ki Aní Adonái bequérev ha'áretz.
"Ich will aber an jenem Tag das Land Goschen aussondern, in dem Mein Volk wohnt, dass dort kein Ungeziefer sei; damit du erkennst, dass Ich der Ewige bin inmitten des Landes."
8:19
וְשַׂמְתִּי פְדֻת בֵּין עַמִּי וּבֵין עַמֶּךָ לְמָחָר יִהְיֶה הָאֹת הַזֶּה׃
Vesámti fedút bein ammí uvéin ammécha lemachár yihyéh ha'ót hazzéh.
"Und Ich will eine Scheidung setzen zwischen Meinem Volk und deinem Volk; morgen soll dieses Zeichen geschehen."
8:20
וַיַּעֲשׂוּ יְהוָה כֵּן וַיָּבֹא עָרֹב כָּבֵד בֵּיתָה פַרְעֹה וּבֵית עֲבָדָיו וּבְכָל־אֶרֶץ מִצְרַיִם תִּשָּׁחֵת הָאָרֶץ מִפְּנֵי הֶעָרֹב׃
Vayyá'as Adonái chen vayyavó aróv kavéd beitáh Far'óh uvéit avadáv uvechól-Éretz Mitzráyim tisshachét ha'áretz mippnéi he'aróv.
Und der Ewige tat so; es kamen schwere Schwärme von Ungeziefer in das Haus Par'óhs, in die Häuser seiner Diener und in das ganze Land Ägypten; das Land wurde durch das Ungeziefer verderbt.
8:21
וַיִּקְרָא פַרְעֹה אֶל־מֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן וַיֹּאמֶר לְכוּ זִבְחוּ לֵאלֹהֵיכֶם בָּאָרֶץ׃
Vayicrá Far'óh el-Moshé uleAharón vayómer lechú zivchú l'Elohéichem ba'áretz.
Da rief Par'óh Moshe und Aharón und sprach: "Geht hin, opfert eurem Elohim im Lande."
8:22
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה לֹא נָכוֹן לַעֲשׂוֹת כֵּן כִּי תּוֹעֲבַת מִצְרַיִם נִזְבַּח לַיהוָה אֱלֹהֵינוּ הֵן נִזְבַּח אֶת־תּוֹעֲבַת מִצְרַיִם לְעֵינֵיהֶם וְלֹא יִסְקְלֻנוּ׃
Vayómer Moshé lo nachón la'asót chen ki to'avát Mitzráyim nizbách l'Adonái Elohéinu hen nizbách et-to'avát Mitzráyim le'einéihém veló yisquelúnu.
Moshe aber sprach: "Es ist nicht recht, so zu tun; denn wir würden dem Ewigen, unserem Elohim, opfern, was den Ägyptern ein Gräuel ist. Siehe, wenn wir vor ihren Augen opferten, was den Ägyptern ein Gräuel ist, würden sie uns dann nicht steinigen?"
8:23
מַהֲלַךְ שְׁלֹשֶׁת יָמִים נֵלֵךְ בַּמִּדְבָּר וְזָבַחְנוּ לַיהוָה אֱלֹהֵינוּ כַּאֲשֶׁר יֹאמַר אֵלֵינוּ׃
Mahalách shelóshet yamím neléch bammidbár vezaváchnu l'Adonái Elohéinu ka'ashér yomár aléinu.
"Drei Tagereisen weit wollen wir in die Wüste gehen und dem Ewigen, unserem Elohim, opfern, so wie Er es uns sagen wird."
8:24
וַיֹּאמֶר פַּרְעֹה אָנֹכִי אֲשַׁלַּח אֶתְכֶם וּזְבַחְתֶּם לַיהוָה אֱלֹהֵיכֶם בַּמִּדְבָּר רַק הַרְחֵק לֹא־תַרְחִיקוּ לָלֶכֶת הַעְתִּירוּ בַּעֲדִי׃
Vayómer Far'óh anochí ashallách etchém uzevachtém l'Adonái Elohéichém bammidbár raq harchéq lo-tarchíku laléchet ha'tíru ba'adí.
Par'óh sprach: "Ich will euch ziehen lassen, dass ihr dem Ewigen, eurem Elohim, in der Wüste opfert; nur geht nicht allzu weit weg; fleht für mich!"
8:25
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה הִנֵּה אָנֹכִי יוֹצֵא מֵעִמָּךְ וְהַעְתַּרְתִּי אֶל־יְהוָה וְסָר הֶעָרֹב מִפַּרְעֹה מֵעֲבָדָיו וּמֵעַמּוֹ מָחָר רַק אַל־יֹסֵף פַּרְעֹה הָתֵל לְבִלְתִּי שַׁלַּח אֶת־הָעָם לִזְבֹּחַ לַיהוָה׃
Vayómer Moshé hinnéh anochí yotzé me'immách veha'atartí el-Adonái vesár he'aróv miPpar'óh mē'avadáv umē'ammó machár raq al-yosséf Far'óh hatél leviltí shallách et-ha'ám lizbó'ach l'Adonái.
Moshe sprach: "Siehe, ich gehe von dir hinaus und will zum Ewigen flehen, dass das Ungeziefer morgen von Par'óh, von seinen Dienern und von seinem Volk weiche; nur täusche Par'óh nicht wieder, indem er das Volk nicht ziehen lässt, dem Ewigen zu opfern."
8:26
וַיֵּצֵא מֹשֶׁה מֵעִם פַּרְעֹה וַיֶּעְתַּר אֶל־יְהוָה׃
Vayyetzé Moshé me'ím Far'óh vayye'tár el-Adonái.
Da ging Moshe von Par'óh hinaus und flehte zum Ewigen.
8:27
וַיַּעַשׂ יְהוָה כִּדְבַר מֹשֶׁה וַיָּסַר הֶעָרֹב מִפַּרְעֹה מֵעֲבָדָיו וּמֵעַמּוֹ לֹא נִשְׁאַר אֶחָד׃
Vayyá'as Adonái kidvár Moshé vayyásar he'aróv miPpar'óh mē'avadáv umē'ammó lo nish'ár echád.
Und der Ewige tat nach dem Wort Moshes; Er schaffte das Ungeziefer weg von Par'óh, von seinen Dienern und von seinem Volk, dass nicht eines übrig blieb.
8:28
וַיַּכְבֵּד פַּרְעֹה אֶת־לִבּוֹ גַּם בַּפַּעַם הַזֹּאת וְלֹא שִׁלַּח אֶת־הָעָם׃ פ
Vayyachbéd Far'óh et-libbó gam bappá'am hazzót veló shillách et-ha'ám.
Aber Par'óh verstockte sein Herz auch dieses Mal und ließ das Volk nicht ziehen.
9:1
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה בֹּא אֶל־פַּרְעֹה וְדִבַּרְתָּ אֵלָיו כֹּה־אָמַר יְהוָה אֱלֹהֵי הַעִבְרִים שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃
Vayómer Adonái el-Moshé bo el-Par'óh vedibbartá eláv koh-amár Adonái Elohéi haIvrím shallách et-ammí veya'avdúni.
Da sprach der Ewige zu Moshe: "Geh hinein zu Par'óh und sag zu ihm: So spricht der Ewige, der Elohim der Hebräer: Lass Mein Volk ziehen, damit sie Mir dienen."
9:2
כִּי אִם־מָאֵן אַתָּה לְשַׁלֵּחַ וְעוֹדְךָ מַחֲזִיק בָּם׃
Ki im-ma'én attáh leshallé'ach ve'odechá machazíq bam.
"Denn wenn du dich weigerst, sie ziehen zu lassen, und sie noch länger festhältst,"
9:3
הִנֵּה יַד־יְהוָה הוֹיָה בְּמִקְנְךָ אֲשֶׁר בַּשָּׂדֶה בַּסּוּסִים בַּחֲמֹרִים בַּגְּמַלִּים בַּבָּקָר וּבַצֹּאן דֶּבֶר כָּבֵד מְאֹד׃
Hinnéh yad-Adonái hoyáh bemiqnechá ashér bassadéh bassusím bachamorím baguemallím babbāqár uvatzón déver kavéd me'ód.
"Siehe, so wird die Hand des Ewigen über dein Vieh kommen, das auf dem Felde ist; über die Rosse, die Esel, die Kamele, die Rinder und die Schafe wird eine sehr schwere Pest kommen."
9:4
וְהִפְלָה יְהוָה בֵּין מִקְנֵה יִשְׂרָאֵל וּבֵין מִקְנֵה מִצְרָיִם וְלֹא יָמוּת מִכָּל־לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל דָּבָר׃
Vehiflá Adonái bein miqnéh Yisraél uvéin miqnéh Mitzráyim veló yamút mikkól-livnéi Yisraél davár.
"Und der Ewige wird eine Scheidung machen zwischen dem Vieh Israels und dem Vieh Ägyptens, dass nichts sterbe von allem, was den Kindern Israels gehört."
9:5
וַיָּשֶׂם יְהוָה מוֹעֵד לֵאמֹר מָחָר יַעֲשֶׂה יְהוָה הַדָּבָר הַזֶּה בָּאָרֶץ׃
Vayyásem Adonái mo'éd lemór machár ya'aséh Adonái haddavár hazzéh ba'áretz.
Und der Ewige setzte eine bestimmte Zeit fest und sprach: "Morgen wird der Ewige diese Sache im Lande tun."
9:6
וַיַּעַשׂ יְהוָה אֶת־הַדָּבָר הַזֶּה מִמָּחֳרָת וַיָּמָת כֹּל מִקְנֵה מִצְרָיִם וּמִמִּקְנֵה בְנֵי־יִשְׂרָאֵל לֹא־מֵת אֶחָד׃
Vayyá'as Adonái et-haddavár hazzéh mimmachorát vayyamát kol miqnéh Mitzráyim umimmiqnéh venéi-Yisraél lo-met echád.
Und der Ewige tat dies am folgenden Morgen; alles Vieh der Ägypter starb, aber von dem Vieh der Kinder Israels starb nicht ein Stück.
9:7
וַיִּשְׁלַח פַּרְעֹה וְהִנֵּה לֹא־מֵת מִמִּקְנֵה יִשְׂרָאֵל עַד־אֶחָד וַיִּכְבַּד לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שִׁלַּח אֶת־הָעָם׃ פ
Vayyishlách Far'óh vehinnéh lo-met mimmíqnéh Yisraél ad-echád vayyichbád lev Far'óh veló shillách et-ha'ám.
Par'óh sandte hin, und siehe, von dem Vieh Israels war nicht ein Stück gestorben. Aber das Herz Par'óhs blieb verstockt, und er ließ das Volk nicht ziehen.
9:8
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה וְאֶל־אַהֲרֹן קְחוּ לָכֶם מְלֹא חָפְנֵיכֶם פִּיחַ כִּבְשָׁן וּזְרָקוֹ מֹשֶׁה הַשָּׁמַיְמָה לְעֵינֵי פַרְעֹה׃
Vayómer Adonái el-Moshé ve'él-Aharón qechú lachém meló chofneichém píach kivshán uzeraqó Moshé hashamáyimah le'einéi Far'óh.
Da sprach der Ewige zu Moshe und zu Aharón: "Nehmt eure Hände voll Ofenasche, und Moshe sprenge sie vor den Augen Par'óhs gegen den Himmel."
9:9
וְהָיָה לְאָבָק עַל כָּל־אֶרֶץ מִצְרָיִם וְהָיָה עַל־הָאָדָם וְעַל־הַבְּהֵמָה לִשְׁחִין פֹּרֵחַ אֲבַעְבֻּעֹת בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vehayáh le'aváq al kol Éretz Mitzráyim vehayáh al-ha'adám ve'al-habbēhemáh lishchín poré'ach ava'bu'ót bechól Éretz Mitzráyim.
"Sie wird zu feinem Staub über dem ganzen Land Ägypten werden und an Menschen und Vieh im ganzen Land Ägypten bösartige Geschwüre hervorrufen, die in Blasen aufbrechen."
9:10
וַיִּקְחוּ אֶת־פִּיחַ הַכִּבְשָׁן וַיַּעַמְדוּ לִפְנֵי פַרְעֹה וַיִּזְרֹק אֹתוֹ מֹשֶׁה הַשָּׁמָיְמָה וַיְהִי שְׁחִין אֲבַעְבֻּעֹת פֹּרֵחַ בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה׃
Vayyiqchú et-píach hakkivshán vayya'amdú lifnéi Far'óh vayyizróq otó Moshé hashamáyimah vayhí shechín ava'bu'ót poré'ach ba'adám uvabbēhemáh.
Sie nahmen Ofenasche, traten vor Par'óh, und Moshe sprengte sie gegen den Himmel; da entstanden bösartige Geschwüre, die in Blasen aufbrachen, an Menschen und am Vieh.
9:11
וְלֹא־יָכְלוּ הַחַרְטֻמִּים לַעֲמֹד לִפְנֵי מֹשֶׁה מִפְּנֵי הַשְּׁחִין כִּי־הָיָה הַשְּׁחִין בַּחַרְטֻמִּם וּבְכָל־מִצְרָיִם׃
Veló-yachlú hachartummím la'amód lifnéi Moshé mippnéi hashshechín ki-hayáh hashshechín bachartummím uvechól-Mitzráyim.
Und die Schriftgelehrten konnten wegen der Geschwüre nicht vor Moshe treten; denn es waren Geschwüre an den Schriftgelehrten wie an allen Ägyptern.
9:12
וַיְחַזֵּק יְהוָה אֶת־לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה׃ ס
Vayechazzéq Adonái et-lev Far'óh veló shamá aleihém ka'ashér dibbér Adonái el-Moshé.
Aber der Ewige verstockte das Herz Par'óhs, dass er nicht auf sie hörte, so wie der Ewige zu Moshe gesagt hatte.
9:13
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה הַשְׁכֵּם בַּבֹּקֶר וְהִתְיַצֵּב לִפְנֵי פַרְעֹה וְאָמַרְתָּ אֵלָיו כֹּה־אָמַר יְהוָה אֱלֹהֵי הַעִבְרִים שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃
Vayómer Adonái el-Moshé hashkém babbóquer vehityatzév lifnéi Far'óh ve'amartá eláv koh-amár Adonái Elohéi haIvrím shallách et-ammí veya'avdúni.
Da sprach der Ewige zu Moshe: "Mache dich früh am Morgen auf, tritt vor Par'óh und sag zu ihm: So spricht der Ewige, der Elohim der Hebräer: Lass Mein Volk ziehen, damit sie Mir dienen."
9:14
כִּי בַּפַּעַם הַזֹּאת אֲנִי שֹׁלֵחַ אֶת־כָּל־מַגֵּפֹתַי אֶל־לִבְּךָ וּבַעֲבָדֶיךָ וּבְעַמֶּךָ בַּעֲבוּר תֵּדַע כִּי אֵין כָּמֹנִי בְּכָל־הָאָרֶץ׃
Ki bappá'am hazzót Aní sholé'ach et kol-maguefotái el-libbechá uvā'avadéicha uvē'ammēchá ba'avúr tedá ki ein kamóni bechól ha'áretz.
"Denn dieses Mal will Ich alle Meine Plagen über dein Herz senden, über deine Diener und über dein Volk, damit du erkennst, dass keiner ist wie Ich auf der ganzen Erde."
9:15
כִּי עַתָּה שָׁלַחְתִּי אֶת־יָדִי וָאַךְ אוֹתְךָ וְאֶת־עַמְּךָ בַּדָּבֶר וַתִּכָּחֵד מִן־הָאָרֶץ׃
Ki attáh shaláchti et-yadí va'ách otchá ve'et-ammēchá baddáver vattikkachéd min-ha'áretz.
"Denn Ich hätte jetzt schon Meine Hand ausstrecken und dich und dein Volk mit der Pest schlagen können, so dass du von der Erde vertilgt worden wärst;"
9:16
וְאוּלָם בַּעֲבוּר זֹאת הֶעֱמַדְתִּיךָ בַּעֲבוּר הַרְאֹתְךָ אֶת־כֹּחִי וּלְמַעַן סַפֵּר שְׁמִי בְּכָל־הָאָרֶץ׃
Ve'ulám ba'avúr zót he'emadtícha ba'avúr har'otéchá et-kochí ulmá'an sappér shemí bechól ha'áretz.
"Aber Ich habe dich deshalb bestehen lassen, um dir Meine Macht zu zeigen und damit Mein Name auf der ganzen Erde verkündet werde."