shalomhaverim.org
Buscar
Aliyot der Tora: Paraschat Schemot und Waera – Weisheit des Ewigen

Aliyá 1

Aliyá 1 · Shemot 6:2–6:13

#
Hebräisch
Transliteration (Sefardí)
Deutsch (judaiziert)
6:2
וַיְדַבֵּר אֱלֹהִים אֶל־מֹשֶׁה וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֲנִי יְיָ
Vayedabér Elohím el-Moshe vayómer eláv: Aní Adonay.
Und Elohím sprach zu Moshe und sagte zu ihm: Ich bin Adonay.
6:3
וָאֵרָא אֶל־אַבְרָהָם אֶל־יִצְחָק וְאֶל־יַעֲקֹב בְּאֵל שַׁדָּי וּשְׁמִי יְיָ לֹא נוֹדַעְתִּי לָהֶם
Vaerá el-Avrahám, el-Yitzjak ve-el-Yaakov be-El Shaday, u-shemí Adonay lo nodáti lahem.
Ich erschien Avraham, Yitzjak und Yaakov als El Shaday, aber mit Meinem Namen Adonay gab Ich Mich ihnen nicht kund.
6:4
וְגַם הֲקִמֹתִי אֶת־בְּרִיתִי אִתָּם לָתֵת לָהֶם אֶת־אֶרֶץ כְּנָעַן
Vegam hakimótí et-berití itám latét lahem et-Eretz Kenaán.
Auch habe Ich Meinen Bund mit ihnen aufgerichtet, ihnen das Land Kenaán zu geben.
6:5
וְגַם אֲנִי שָׁמַעְתִּי אֶת־נַאֲקַת בְּנֵי יִשְׂרָאֵל
Vegam aní shamáti et-naakát benei Israel.
Und auch Ich habe das Stöhnen der Benei Israel gehört.
6:6
לָכֵן אֱמֹר לִבְנֵי־יִשְׂרָאֵל אֲנִי יְיָ וְהוֹצֵאתִי אֶתְכֶם
Lajén emór livnei Israel: Aní Adonay vehotséti etjem.
Darum sage zu den Benei Israel: Ich bin Adonay, und Ich werde euch herausführen.
6:7
וְלָקַחְתִּי אֶתְכֶם לִי לְעָם וְהָיִיתִי לָכֶם לֵאלֹהִים
Velakajtí etjem lí le-am vehayíti lachem le-Elohím.
Ich werde euch Mir zum Volk nehmen und euch zum Elohím sein.
6:8
וְהֵבֵאתִי אֶתְכֶם אֶל־הָאָרֶץ
Vehevétí etjem el-haAretz.
Und Ich werde euch in das Land bringen.
6:9
וְלֹא שָׁמְעוּ אֶל־מֹשֶׁה מִקֹּצֶר רוּחַ
Velo shamú el-Moshe mikótser rúaj.
Aber sie hörten nicht auf Moshe wegen Kurzatmigkeit und harter Arbeit.
6:10–13
וַיְדַבֵּר יְיָ אֶל־מֹשֶׁה ...
Vayedabér Adonay el-Moshe…
Und Adonay sprach zu Moshe und gab ihm Auftrag für die Benei Israel und Paró.
6:11
בֹּא דַבֵּר אֶל־פַּרְעֹה מֶלֶךְ מִצְרַיִם וִישַׁלַּח אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל מֵאַרְצוֹ
Bo dabér el-Paró melej Mitsráyim veyeshálaj et-benei Israel me-artzó.
Geh, sprich zu Paró, dem König von Mitsráyim, damit er die Benei Israel aus seinem Land entlasse.
6:12
וַיְדַבֵּר מֹשֶׁה לִפְנֵי יְיָ לֵאמֹר הֵן בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל לֹא־שָׁמְעוּ אֵלַי וְאֵיךְ יִשְׁמַע אֵלַי פַּרְעֹה וַאֲנִי עֲרַל שְׂפָתָיִם
Vayedabér Moshe lifnei Adonay lemór: Hen benei Israel lo shamú elái, ve-ej yishmá elái Paró, va-aní arál sefatáyim.
Moshe sprach vor Adonay und sagte: Siehe, die Benei Israel haben nicht auf mich gehört – wie sollte dann Paró auf mich hören? Ich bin doch ungeschickter Rede.
6:13
וַיְדַבֵּר יְיָ אֶל־מֹשֶׁה וְאֶל־אַהֲרֹן וַיְצַוֵּם אֶל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וְאֶל־פַּרְעֹה מֶלֶךְ מִצְרַיִם לְהוֹצִיא אֶת־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם
Vayedabér Adonay el-Moshe ve-el-Aharón vayetsavém el-benei Israel ve-el-Paró melej Mitsráyim, lehotsí et-benei Israel me-Eretz Mitsráyim.
Und Adonay sprach zu Moshe und zu Aharón und gebot ihnen bezüglich der Benei Israel und bezüglich Paró, des Königs von Mitsráyim, die Benei Israel aus dem Land Mitsráyim herauszuführen.

Aliyá 2 · Shemot 6:14–6:28 (DE)

#
Hebräisch
Transliteration (Sefardí)
Deutsch (judaisiert)
6:14
אֵלֶּה רָאשֵׁי בֵית־אֲבֹתָם בְּנֵי רְאוּבֵן בְּכֹר יִשְׂרָאֵל חֲנוֹךְ וּפַלּוּא חֶצְרוֹן וְכַרְמִי
Ele roshei beit-avotám; benei Reuvén bejór Israel: Janój u-Falú, Jetzrón ve-Karmí.
Dies sind die Oberhäupter ihrer Vaterhäuser: die Söhne Reuvéns, des Erstgeborenen Israels: Janój, Falú, Jetzrón und Karmí.
6:15
וּבְנֵי שִׁמְעוֹן יְמוּאֵל וְיָמִין וְאֹהַד וְיָכִין וְצֹחַר וְשָׁאוּל בֶּן־הַכְּנַעֲנִית
U-benei Shimón: Yemuel, ve-Yamín, ve-Ohád, ve-Yajín, ve-Tzójar, ve-Shaúl ben ha-Kenaánit.
Und die Söhne Shimons: Yemuel, Yamín, Ohád, Yajín, Tzójar und Shaúl, der Sohn der Kenaanitin.
6:16
וְאֵלֶּה שְׁמוֹת בְּנֵי־לֵוִי לְתֹלְדֹתָם גֵּרְשׁוֹן וּקְהָת וּמְרָרִי
Ve-ele shemót benei Levì letoldotám: Gershón, u-Kehát, u-Merarí.
Und dies sind die Namen der Söhne Levís nach ihren Geschlechtern: Gershón, Kehát und Merarí.
6:17
בְּנֵי גֵרְשׁוֹן לִבְנִי וְשִׁמְעִי לְמִשְׁפְּחֹתָם
Benei Gershón: Livní ve-Shimí lemishpejotám.
Die Söhne Gershóns: Livní und Shimí nach ihren Sippen.
6:18
וּבְנֵי קְהָת עַמְרָם וְיִצְהָר וְחֶבְרוֹן וְעֻזִּיאֵל
U-benei Kehát: Amrám, ve-Yitzhár, ve-Jevrón, ve-Uzzíel.
Und die Söhne Keháts: Amrám, Yitzhár, Jevrón und Uzzíel.
6:19
וּבְנֵי מְרָרִי מַחְלִי וּמוּשִׁי
U-benei Merarí: Majlí u-Mushí.
Und die Söhne Merarís: Majlí und Mushí.
6:20
וַיִּקַּח עַמְרָם אֶת־יוֹכֶבֶד דֹּדָתוֹ לּוֹ לְאִשָּׁה
Vayikáj Amrám et-Yojéved dodató lo le-ishá.
Amrám nahm Jojéved, seine Tante, zur Frau.
6:21
וּבְנֵי יִצְהָר קֹרַח וָנֶפֶג וְזִכְרִי
U-benei Yitzhár: Kóraj, va-Néfeg, ve-Zikrí.
Und die Söhne Yitzhárs: Kóraj, Néfeg und Zikrí.
6:22
וּבְנֵי עֻזִּיאֵל מִישָׁאֵל וְאֶלְצָפָן וְסִתְרִי
U-benei Uzzíel: Misháel, ve-Eltsafán, ve-Sitrí.
Und die Söhne Uzzíels: Misháel, Eltsafán und Sitrí.
6:23
וַיִּקַּח אַהֲרֹן אֶת־אֱלִישֶׁבַע בַּת־עַמִּינָדָב אֲחוֹת נַחְשׁוֹן לּוֹ לְאִשָּׁה
Vayikáj Aharón et-Elishéva bat-Amminadáv ajót Najshón lo le-ishá.
Aharón nahm Elisheva, die Tochter Amminadavs, die Schwester Najshóns, zur Frau.
6:24
וּבְנֵי קֹרַח אַסִּיר וְאֶלְקָנָה וַאֲבִיאָסָף
U-benei Kóraj: Assír, ve-Elkaná, va-Aviásaf.
Und die Söhne Kórajs: Assír, Elkaná und Aviásaf.
6:25
וְאֶלְעָזָר בֶּן־אַהֲרֹן לָקַח־לוֹ מִבְּנוֹת פּוּטִיאֵל
Ve-Elazár ben-Aharón lakáj lo mibnot Putiél.
Elazár, der Sohn Aharóns, nahm eine der Töchter Putiéls zur Frau.
6:26
הוּא אַהֲרֹן וּמֹשֶׁה אֲשֶׁר אָמַר יְיָ לָהֶם
Hu Aharón u-Moshe asher amár Adonay lahem.
Dies sind Aharón und Moshe, zu denen Adonay sprach.
6:27
הֵם הַמְדַבְּרִים אֶל־פַּרְעֹה מֶלֶךְ מִצְרַיִם
Hem hamedabrím el-Paró melej Mitsráyim.
Sie sind es, die zu Paró, dem König von Mitsráyim, gesprochen haben.
6:28
וַיְהִי בְּיוֹם דִּבֶּר יְיָ אֶל־מֹשֶׁה בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם
Vayehí beyóm dibér Adonay el-Moshe be-Eretz Mitsráyim.
Und es geschah an dem Tag, als Adonay in Mitsráyim zu Moshe sprach.

Aliyá 3

Aliyá 3 · Shemot 6:29–7:7 (DE)

#
Hebräisch
Transliteration (Sefardí)
Deutsch (judaisiert)
6:29
וַיְדַבֵּר יְיָ אֶל־מֹשֶׁה לֵּאמֹר אֲנִי יְיָ
Vayedabér Adonay el-Moshe lemór: Aní Adonay.
Und Adonay sprach zu Moshe und sagte: Ich bin Adonay.
6:30
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה לִפְנֵי יְיָ הֵן אֲנִי עֲרַל שְׂפָתָיִם
Vayómer Moshe lifnei Adonay: hen aní arál sefatáyim.
Moshe sagte vor Adonay: Siehe, ich bin ungeschickt der Lippen.
7:1
וַיֹּאמֶר יְיָ אֶל־מֹשֶׁה רְאֵה נְתַתִּיךָ אֱלֹהִים לְפַרְעֹה
Vayómer Adonay el-Moshe: reé, netatíja Elohím le-Paró.
Adonay sagte zu Moshe: Siehe, Ich habe dich für Paró wie Elohím gemacht.
7:2
אַתָּה תְדַבֵּר אֵת כָּל־אֲשֶׁר אֲצַוֶּךָ
Atá tedabér et kol asher atsavéja.
Du sollst alles reden, was Ich dir gebiete.
7:3
וַאֲנִי אַקְשֶׁה אֶת־לֵב פַּרְעֹה
Va-aní akshe et-lev Paró.
Doch Ich werde das Herz Parós verhärten.
7:4
וְלֹא יִשְׁמַע אֲלֵכֶם פַּרְעֹה
Velo yishmá alejem Paró.
Paró wird nicht auf euch hören.
7:5
וְיָדְעוּ מִצְרַיִם כִּי אֲנִי יְיָ
Veyadú Mitsráyim ki aní Adonay.
Und Mitsráyim wird erkennen, dass Ich Adonay bin.
7:6
וַיַּעַשׂ מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְיָ
Vayaás Moshe ve-Aharón kaasher tsivá Adonay.
Moshe und Aharón taten, wie Adonay geboten hatte.
7:7
וּמֹשֶׁה בֶּן־שְׁמֹנִים שָׁנָה וְאַהֲרֹן בֶּן־שָׁלֹשׁ וּשְׁמֹנִים שָׁנָה
U-Moshe ben shemoním shaná, ve-Aharón ben shalósh u-shemoním shaná.
Moshe war achtzig Jahre alt und Aharón dreiundachtzig Jahre alt.

Aliyá 4 · Shemót 7:8–7:25

#
Hebrew
Transliteration (Sephardic w/ accents)
Deutsch
7:8
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה וְאֶל־אַהֲרֹן לֵאמֹר׃
Vayómer Adonái el-Moshé ve'él-Aharón lemór.
Der Ewige sprach zu Moshe und zu Aharón und sagte:
7:9
כִּי יְדַבֵּר אֲלֵיכֶם פַּרְעֹה לֵאמֹר תְּנוּ לָכֶם מוֹפֵת וְאָמַרְתָּ אֶל־אַהֲרֹן קַח אֶת־מַטְּךָ וְהַשְׁלֵךְ לִפְנֵי־פַרְעֹה יְהִי לְתַנִּין׃
Ki yedabbér aleichém Far'óh lemór tenú lachém mofét ve'amartá el-Aharón qach et-mattēchá vehashléch lifnéi-Far'óh yehí letannín.
"Wenn Par'óh zu euch sprechen wird: 'Weiset ein Wunder vor', dann sag zu Aharón: 'Nimm deinen Stab und wirf ihn vor Par'óh hin, er werde zur Schlange'."
7:10
וַיָּבֹא מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן אֶל־פַּרְעֹה וַיַּעֲשׂוּ־כֵן כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה וַיַּשְׁלֵךְ אַהֲרֹן אֶת־מַטֵּהוּ לִפְנֵי פַרְעֹה וְלִפְנֵי עֲבָדָיו וַיְהִי לְתַנִּין׃
Vayyavó Moshé veAharón el-Par'óh vayya'asú-chen ka'ashér tzivvá Adonái vayyashléch Aharón et-mattēhú lifnéi Far'óh velifnéi avadáv vayhí letannín.
Moshe und Aharón kamen zu Par'óh und taten so, wie der Ewige geboten hatte; Aharón warf seinen Stab vor Par'óh und vor seine Diener hin, und er wurde zur Schlange.
7:11
וַיִּקְרָא גַּם־פַּרְעֹה לַחֲכָמִים וְלַמְכַשְּׁפִים וַיַּעֲשׂוּ גַם־הֵם חַרְטֻמֵּי מִצְרַיִם בְּלַהֲטֵיהֶם כֵּן׃
Vayicrá gam-Far'óh lachachamím velamchashshefím vayya'asú gam-hem chartumméi Mitzráyim belahateihém ken.
Da rief auch Par'óh die Weisen und die Zauberer; und auch sie, die Schriftgelehrten Ägyptens, taten mit ihren Geheimkünsten desgleichen.
7:12
וַיַּשְׁלִיכוּ אִישׁ מַטֵּהוּ וַיִּהְיוּ לְתַנִּינִם וַיִּבְלַע מַטֵּה־אַהֲרֹן אֶת־מַטֹּתָם׃
Vayyashlíchu ish mattēhú vayyihyú letanniním vayyivlá mattéh-Aharón et-mattotám.
Ein jeder warf seinen Stab hin, und sie wurden zu Schlangen; aber der Stab Aharóns verschlang ihre Stäbe.
7:13
וַיֶּחֱזַק לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה׃ פ
Vayyechezák lev Far'óh veló shamá aleihém ka'ashér dibbér Adonái.
Doch das Herz Par'óhs blieb verstockt, und er hörte nicht auf sie, so wie der Ewige es gesagt hatte.
7:14
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה כָּבֵד לֵב פַּרְעֹה מֵאֵן לְשַׁלַּח הָעָם׃
Vayómer Adonái el-Moshé kavéd lev Far'óh ma'én leshallách ha'ám.
Der Ewige sprach zu Moshe: "Das Herz Par'óhs ist hart; er weigert sich, das Volk ziehen zu lassen."
7:15
לֵךְ אֶל־פַּרְעֹה בַּבֹּקֶר הִנֵּה יֹצֵא הַמָּיְמָה וְנִצַּבְתָּ לִקְרָאתוֹ עַל־שְׂפַת הַיְאֹר וְהַמַּטֶּה אֲשֶׁר־נֶהְפַּךְ לְנָחָשׁ תִּקַּח בְּיָדֶךָ׃
Lech el-Par'óh babbóquer hinnéh yotzé hammáyimah venitzavtá liqrató al-sefát hay'ór vehammattéh ashér-nehpách lenachásh tiqqách beyadécha.
"Geh am Morgen zu Par'óh; siehe, er geht hinaus ans Wasser; stelle dich ihm entgegen am Ufer des Nils, und den Stab, der zur Schlange geworden war, nimm in deine Hand."
7:16
וְאָמַרְתָּ אֵלָיו יְהוָה אֱלֹהֵי הָעִבְרִים שְׁלָחַנִי אֵלֶיךָ לֵאמֹר שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי בַּמִּדְבָּר וְהִנֵּה לֹא־שָׁמַעְתָּ עַד־כֹּה׃
Ve'amartá eláv Adonái Elohéi haIvrím shelacháni eléicha lemór shallách et-ammí veya'avdúni bammidbár vehinnéh lo-shamá'ta ad-koh.
"Und sag zu ihm: 'Der Ewige, der Elohim der Hebräer, hat mich zu dir gesandt und lässt dir sagen: Lass Mein Volk ziehen, damit sie Mir in der Wüste dienen; aber siehe, du hast bis jetzt nicht gehört'."
7:17
כֹּה אָמַר יְהוָה בְּזֹאת תֵּדַע כִּי אֲנִי יְהוָה הִנֵּה אָנֹכִי מַכֶּה בַּמַּטֶּה אֲשֶׁר־בְּיָדִי עַל־הַמַּיִם אֲשֶׁר בַּיְאֹר וְנֶהֶפְכוּ לְדָם׃
Koh amár Adonái bezót tedá ki Aní Adonái hinnéh anochí makkéh bammattéh ashér-beyadí al-hammáyim ashér bay'ór venehefchú ledám.
"So spricht der Ewige: 'Daran sollst du erkennen, dass Ich der Ewige bin: Siehe, mit dem Stab, den ich in meiner Hand habe, schlage ich auf das Wasser im Nil, und es wird sich in Blut verwandeln'."
7:18
וְהַדָּגָה אֲשֶׁר־בַּיְאֹר תָּמוּת וּבָאַשׁ הַיְאֹר וְנִלְאוּ מִצְרַיִם לִשְׁתּוֹת מַיִם מִן־הַיְאֹר׃ ס
Vehaddagáh ashér-bay'ór tamút uva'ásh hay'ór venil'ú Mitzráyim lishtót máyim min-hay'ór.
"Die Fische im Nil werden sterben, und der Nil wird stinken, so dass den Ägyptern davor grauen wird, Wasser aus dem Nil zu trinken."
7:19
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה אֱמֹר אֶל־אַהֲרֹן קַח מַטְּךָ וּנְטֵה־יָדְךָ עַל־מֵימֵי מִצְרַיִם עַל־נַהֲרֹתָם עַל־יְאֹרֵיהֶם וְעַל־אַגְמֵיהֶם וְעַל כָּל־מִקְוֵה מֵימֵיהֶם וְיִהְיוּ־דָם וְהָיָה דָם בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרַיִם וּבָעֵץ וּבָאֶבֶן׃
Vayómer Adonái el-Moshé emór el-Aharón qach mattēchá unetéh-yadchá al-meiméi Mitzráyim al-naharotám al-ye'oreihém ve'al-agmeihém ve'al kol-miqvéh meimeihém veyihyú-dám vehayáh dám bechól-Éretz Mitzráyim uvā'étz uvā'éven.
Der Ewige sprach zu Moshe: "Sag zu Aharón: 'Nimm deinen Stab und strecke deine Hand aus über die Wasser Ägyptens, über ihre Ströme, über ihre Kanäle, über ihre Teiche und über alle ihre Wasseransammlungen, dass sie zu Blut werden; und es soll Blut sein im ganzen Land Ägypten, sowohl in Gefäßen aus Holz als auch in solchen aus Stein'."
7:20
וַיַּעֲשׂוּ־כֵן מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה וַיָּרֶם בַּמַּטֶּה וַיַּךְ אֶת־הַמַּיִם אֲשֶׁר בַּיְאֹר לְעֵינֵי פַרְעֹה וּלְעֵינֵי עֲבָדָיו וַיֵּהָפְכוּ כָּל־הַמַּיִם אֲשֶׁר־בַּיְאֹר לְדָם׃
Vayya'asú-chen Moshé veAharón ka'ashér tzivvá Adonái vayyárem bammattéh vayyách et-hammáyim ashér bay'ór le'einéi Far'óh ule'einéi avadáv vayyēhafchú kol-hammáyim ashér-bay'ór ledám.
Moshe und Aharón taten so, wie der Ewige geboten hatte; er erhob den Stab und schlug auf das Wasser im Nil vor den Augen Par'óhs und vor den Augen seiner Diener; und alles Wasser im Nil verwandelte sich in Blut.
7:21
וְהַדָּגָה אֲשֶׁר־בַּיְאֹר מֵתָה וַיִּבְאַשׁ הַיְאֹר וְלֹא־יָכְלוּ מִצְרַיִם לִשְׁתּוֹת מַיִם מִן־הַיְאֹר וַיְהִי הַדָּם בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vehaddagáh ashér-bay'ór métah vayyiv'ásh hay'ór veló-yachlú Mitzráyim lishtót máyim min-hay'ór vayhí haddám bechól-Éretz Mitzráyim.
Die Fische im Nil starben, und der Nil stank, so dass die Ägypter das Wasser aus dem Nil nicht trinken konnten; und das Blut war im ganzen Land Ägypten.
7:22
וַיַּעֲשׂוּ־כֵן חַרְטֻמֵּי מִצְרַיִם בְּלָטֵיהֶם וַיֶּחֱזַק לֵב־פַּרְעֹה וְלֹא־שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה׃
Vayya'asú-chen chartumméi Mitzráyim belateihém vayyechezák lev-Far'óh veló-shamá aleihém ka'ashér dibbér Adonái.
Aber die Schriftgelehrten Ägyptens taten desgleichen mit ihren Geheimkünsten; so blieb das Herz Par'óhs verstockt, und er hörte nicht auf sie, so wie der Ewige es gesagt hatte.
7:23
וַיִּפֶן פַּרְעֹה וַיָּבֹא אֶל־בֵּיתוֹ וְלֹא־שָׁת לִבּוֹ גַּם־לָזֹאת׃
Vayyífen Far'óh vayyavó el-beitó veló-shat libbó gam-lazót.
Par'óh wandte sich um und ging in sein Haus; er nahm sich auch dies nicht zu Herzen.
7:24
וַיַּחְפְּרוּ כָל־מִצְרַיִם סְבִיבֹת הַיְאֹר מַיִם לִשְׁתּוֹת כִּי לֹא יָכְלוּ לִשְׁתֹּת מִמֵּימֵי הַיְאֹר׃
Vayachperú chol-Mitzráyim sevivot hay'ór máyim lishtót ki lo yachlú lishtót mimmeimei hay'ór.
Alle Ägypter gruben rings um den Nil nach Wasser zum Trinken, denn sie konnten das Wasser aus dem Nil nicht trinken.
7:25
וַיִּמָּלֵא שִׁבְעַת יָמִים אַחֲרֵי הַכּוֹת־יְהוָה אֶת־הַיְאֹר׃ פ
Vayimmālé shiv'át yamím acharéi hakkót-Adonái et-hay'ór.
So vergingen sieben Tage, nachdem der Ewige den Nil geschlagen hatte.

Aliyá 5 · Shemót 7:26–8:15

#
Hebrew
Transliteration (Sephardic w/ accents)
Deutsch
7:26
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה בֹּא אֶל־פַּרְעֹה וְאָמַרְתָּ אֵלָיו כֹּה אָמַר יְהוָה שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃
Vayómer Adonái el-Moshé bo el-Par'óh ve'amartá eláv koh amár Adonái shallách et-ammí veya'avdúni.
Der Ewige sprach zu Moshe: "Geh hinein zu Par'óh und sag zu ihm: So spricht der Ewige: Lass Mein Volk ziehen, damit sie Mir dienen."
7:27
וְאִם־מָאֵן אַתָּה לְשַׁלֵּחַ הִנֵּה אָנֹכִי נֹגֵף אֶת־כָּל־גְּבוּלְךָ בַּצְפַרְדֵּעִים׃
Ve'ím-ma'én attáh leshallé'ach hinnéh anochí noguéf et-kol-guevulechá batz farde'ím.
"Wenn du dich aber weigerst, sie ziehen zu lassen, siehe, so werde Ich dein ganzes Gebiet mit Fröschen schlagen."
7:28
וְשָׁרַץ הַיְאֹר צְפַרְדֵּעִים וְעָלוּ וּבָאוּ בְּבֵיתֶךָ וּבַחֲדַר מִשְׁכָּבְךָ וְעַל־מִטָּתֶךָ וּבְבֵית עֲבָדֶיךָ וּבְעַמֶּךָ וּבְתַנּוּרֶיךָ וּבְמִשְׁאֲרוֹתֶיךָ׃
Vesharátz hay'ór tz farde'ím ve'alú uvá'u beveitécha uvachadár mishkavechá ve'al-mittatechá uvevéit avadéicha uve'ammécha uvetannuréicha uvemish'arotéicha.
"Der Nil wird von Fröschen wimmeln; sie werden heraufkommen und in dein Haus eindringen, in dein Schlafzimmer, auf dein Lager, in die Häuser deiner Diener, unter dein Volk, in deine Backöfen und in deine Backschüsseln."
7:29
וּבְךָ וּבְעַמְּךָ וּבְכָל־עֲבָדֶיךָ יַעֲלוּ הַצְפַרְדֵּעִים׃
Uvechá uve'ammēchá uvechól-avadéicha ya'alú hatz farde'ím.
"An dir, an deinem Volk und an all deinen Dienern werden die Frösche heraufkriechen."
8:1
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה אֱמֹר אֶל־אַהֲרֹן נְטֵה אֶת־יָדְךָ בְּמַטֶּךָ עַל־הַנְּהָרֹת עַל־הַיְאֹרִים וְעַל־הָאֲגַמִּים וְהַעַל אֶת־הַצְפַרְדֵּעִים עַל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vayómer Adonái el-Moshé emór el-Aharón netéh et-yadchá bemattēchá al-hanneharót al-haye'orím ve'al-ha'agammím veha'ál et-hatz farde'ím al-Éretz Mitzráyim.
Der Ewige sprach zu Moshe: "Sag zu Aharón: Strecke deine Hand mit deinem Stab aus über die Ströme, die Kanäle und die Teiche, und lass die Frösche über das Land Ägypten heraufkommen."
8:2
וַיֵּט אַהֲרֹן אֶת־יָדוֹ עַל מֵימֵי מִצְרָיִם וַתַּעַל הַצְּפַרְדֵּעַ וַתְּכַס אֶת־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vayyét Aharón et-yadó al meiméi Mitzráyim vattá'al hatz fardé'a vattéchas et-Éretz Mitzráyim.
Aharón streckte seine Hand aus über die Wasser Ägyptens; da kamen die Frösche herauf und bedeckten das Land Ägypten.
8:3
וַיַּעֲשׂוּ־כֵן הַחַרְטֻמִּים בְּלָטֵיהֶם וַיַּעֲלוּ אֶת־הַצְפַרְדֵּעִים עַל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vayya'asú-chen hachartummím belateihém vayya'alú et-hatz farde'ím al-Éretz Mitzráyim.
Die Schriftgelehrten taten desgleichen mit ihren Geheimkünsten und ließen ebenfalls Frösche über das Land Ägypten heraufkommen.
8:4
וַיִּקְרָא פַרְעֹה לְמֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן וַיֹּאמֶר הַעְתִּירוּ אֶל־יְהוָה וְיָסֵר הַצְפַרְדֵּעִים מִמֶּנִּי וּמֵעַמִּי וַאֲשַׁלְּחָה אֶת־הָעָם וְיִזְבְּחוּ לַיהוָה׃
Vayicrá Far'óh leMoshé uleAharón vayómer ha'tíru el-Adonái veyasér hatz farde'ím mimménni umē'ammí va'ashalléchah et-ha'ám veyizbechú l'Adonái.
Da rief Par'óh Moshe und Aharón und sprach: "Fleht zum Ewigen, dass Er die Frösche von mir und meinem Volk wegnimmt; dann will ich das Volk ziehen lassen, damit sie dem Ewigen opfern."
8:5
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה לְפַרְעֹה הִתְפָּאֵר עָלַי לְמָתַי אַעְתִּיר לְךָ וְלַעֲבָדֶיךָ וּלְעַמְּךָ לְהַכְרִית הַצְפַרְדֵּעִים מִמְּךָ וּמִבָּתֶּיךָ רַק בַּיְאֹר תִּשָּׁאַרְנָה׃
Vayómer Moshé leFar'óh hitpa'ér alái lematái a'tír lechá vela'avadéicha ul'ammēchá lehachrít hatz farde'ím mimmēchá umivvattéicha raq bay'ór tishshā'árnah.
Moshe sprach zu Par'óh: "Bestimme du über mich: Für wann soll ich für dich, deine Diener und dein Volk flehen, dass die Frösche von dir und aus deinen Häusern getilgt werden und nur im Nil übrig bleiben?"
8:6
וַיֹּאמֶר לְמָחָר וַיֹּאמֶר כִּדְבָרְךָ לְמַעַן תֵּדַע כִּי־אֵין כַּיהוָה אֱלֹהֵינוּ׃
Vayómer lemachár vayómer kidvaréch lemá'an tedá ki-ein k'Adonái Elohéinu.
Er antwortete: "Auf morgen." Moshe sprach: "Es geschehe nach deinem Wort, damit du erkennst, dass keiner ist wie der Ewige, unser Elohim."
8:7
וְסָרוּ הַצְפַרְדֵּעִים מִמְּךָ וּמִבָּתֶּיךָ וּמֵעֲבָדֶיךָ וּמֵעַמֶּךָ רַק בַּיְאֹר תִּשָּׁאַרְנָה׃
Vesáru hatz farde'ím mimmēchá umivvattéicha umē'avadéicha umē'ammēchá raq bay'ór tishshā'árnah.
"Die Frösche werden von dir weichen, aus deinen Häusern, von deinen Dienern und von deinem Volk; nur im Nil sollen sie bleiben."
8:8
וַיֵּצֵא מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן מֵעִם פַּרְעֹה וַיִּצְעַק מֹשֶׁה אֶל־יְהוָה עַל־דְּבַר הַצְפַרְדֵּעִים אֲשֶׁר־שָׂם לְפַרְעֹה׃
Vayyetzé Moshé veAharón me'ím Far'óh vayyitz'ák Moshé el-Adonái al-devár hatz farde'ím ashér-sam leFar'óh.
Moshe und Aharón gingen von Par'óh hinaus; und Moshe schrie zum Ewigen wegen der Frösche, die Er über Par'óh gebracht hatte.
8:9
וַיַּעַשׂ יְהוָה כִּדְבַר מֹשֶׁה וַיָּמֻתוּ הַצְפַרְדֵּעִים מִן־הַבָּתִּים מִן־הַחֲצֵרֹת וּמִן־הַשָּׂדֹת׃
Vayyá'as Adonái kidvár Moshé vayyamútu hatz farde'ím min-habbattím min-hachatzerót umín-hasadót.
Der Ewige tat nach dem Wort Moshes; die Frösche starben in den Häusern, in den Höfen und auf den Feldern.
8:10
וַיִּצְבְּרוּ אֹתָם חֳמָרִם חֳמָרִם וַתִּבְאַשׁ הָאָרֶץ׃
Vayitzberú otám chomárim chomárim vattiv'ásh ha'áretz.
Man häufte sie scharenweise zusammen, und das Land stank davon.
8:11
וַיַּרְא פַּרְעֹה כִּי הָיְתָה הָרְוָחָה וְהַכְבֵּד אֶת־לִבּוֹ וְלֹא שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה׃ פ
Vayyár Far'óh ki hayetáh harvacháh vehachbéd et-libbó veló shamá aleihém ka'ashér dibbér Adonái.
Als Par'óh aber sah, dass Luft geworden war, verstockte er sein Herz und hörte nicht auf sie, so wie der Ewige es gesagt hatte.
8:12
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה אֱמֹר אֶל־אַהֲרֹן נְטֵה אֶת־מַטְּךָ וְהַךְ אֶת־עֲפַר הָאָרֶץ וְהָיָה לְכִנִּים בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vayómer Adonái el-Moshé emór el-Aharón netéh et-mattēchá vehách et-afár ha'áretz vehayáh lechinním bechól-Éretz Mitzráyim.
Der Ewige sprach zu Moshe: "Sag zu Aharón: Strecke deinen Stab aus und schlage in den Staub der Erde, damit er zu Ungeziefer werde im ganzen Land Ägypten."
8:13
וַיַּעֲשׁוּ־כֵן וַיֵּט אַהֲרֹן אֶת־יָדוֹ בְמַטֵּהוּ וַיַּךְ אֶת־עֲפַר הָאָרֶץ וּתְהִי הַכִּנָּם בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה כָּל־עֲפַר הָאָרֶץ הָיָה כִנִּים בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vayya'asú-chen vayyét Aharón et-yadó vemattēhú vayyách et-afár ha'áretz vattéhi hackinnám ba'adám uvabbēhemáh kol-afár ha'áretz hayáh chinním bechól-Éretz Mitzráyim.
Sie taten so; Aharón streckte seine Hand mit seinem Stab aus und schlug in den Staub der Erde. Da kam Ungeziefer an Menschen und Vieh; aller Staub der Erde wurde zu Ungeziefer im ganzen Land Ägypten.
8:14
וַיַּעֲשׁוּ־כֵן הַחַרְטֻמִּים בְּלָטֵיהֶם לְהוֹצִיא אֶת־הַכִּנִּים וְלֹא יָכֹלוּ וַתְּהִי הַכִּנָּם בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה׃
Vayya'asú-chen hachartummím belateihém lehotzí et-hackinním veló yachólu vattéhi hackinnám ba'adám uvabbēhemáh.
Die Schriftgelehrten taten desgleichen mit ihren Geheimkünsten, um Ungeziefer hervorzubringen, aber sie konnten es nicht. So war das Ungeziefer an Menschen und Vieh.
8:15
וַיֹּאמְרוּ הַחַרְטֻמִּים אֶל־פַּרְעֹה אֶצְבַּע אֱלֹהִים הִוא וַיֶּחֱזַק לֵב־פַּרְעֹה וְלֹא־שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה׃ פ
Vayomrú hachartummím el-Par'óh étzba Elohím hi vayyechezák lev-Far'óh veló-shamá aleihém ka'ashér dibbér Adonái.
Da sprachen die Schriftgelehrten zu Par'óh: "Dies ist der Finger Elohims!" Aber das Herz Par'óhs blieb verstockt, und er hörte nicht auf sie, so wie der Ewige es gesagt hatte.

Aliyá 6

Aliyá 6 · Shemót 8:16–9:16

#
Hebrew
Transliteration (Sephardic w/ accents)
Deutsch
8:16
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה הַשְׁכֵּם בַּבֹּקֶר וְהִתְיַצֵּב לִפְנֵי פַרְעֹה הִנֵּה יוֹצֵא הַמָּיְמָה וְאָמַרְתָּ אֵלָיו כֹּה אָמַר יְהוָה שַׁלַּח עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃
Vayómer Adonái el-Moshé hashkém babbóquer vehityatzév lifnéi Far'óh hinnéh yotzé hammáyimah ve'amartá eláv koh amár Adonái shallách ammí veya'avdúni.
Der Ewige sprach zu Moshe: "Mache dich früh am Morgen auf und tritt vor Par'óh; siehe, er wird ans Wasser gehen; und sag zu ihm: So spricht der Ewige: Lass Mein Volk ziehen, damit sie Mir dienen."
8:17
כִּי אִם־אֵינְךָ מְשַׁלֵּחַ אֶת־עַמִּי הִנְנִי מַשְׁלִיחַ בְּךָ וּבַעֲבָדֶיךָ וּבְעַמְּךָ וּבְבָתֶּיךָ אֶת־הֶעָרֹב וּמָלְאוּ בָּתֵּי מִצְרַיִם אֶת־הֶעָרֹב וְגַם הָאֲדָמָה אֲשֶׁר־הֵם עָלֶיהָ׃
Ki im-einéch mēshallé'ach et-ammí hinení mashlíach bechá uvā'avadéicha uvē'ammēchá uvēvattéicha et-he'aróv umale'ú battéi Mitzráyim et-he'aróv vegám ha'adamáh ashér-hem aléihah.
"Denn wenn du Mein Volk nicht ziehen lässt, siehe, so will Ich über dich, deine Diener, dein Volk und in deine Häuser Ungeziefer (wilde Tiere) senden; die Häuser der Ägypter sollen voll davon werden, und auch der Boden, auf dem sie stehen."
8:18
וְהִפְלֵיתִי בַיּוֹם הַהוּא אֶת־אֶרֶץ גֹּשֶׁן אֲשֶׁר עַמִּי עֹמֵד עָלֶיהָ לְבִלְתִּי הֱיוֹת־שָׁם עָרֹב לְמַעַן תֵּדַע כִּי אֲנִי יְהוָה בְּקֶרֶב הָאָרֶץ׃
Vehifléiti vayyóm hahú et-Éretz Góshen ashér ammí oméd aléihah leviltí heyót-sham aróv lemá'an tedá ki Aní Adonái bequérev ha'áretz.
"Ich will aber an jenem Tag das Land Goschen aussondern, in dem Mein Volk wohnt, dass dort kein Ungeziefer sei; damit du erkennst, dass Ich der Ewige bin inmitten des Landes."
8:19
וְשַׂמְתִּי פְדֻת בֵּין עַמִּי וּבֵין עַמֶּךָ לְמָחָר יִהְיֶה הָאֹת הַזֶּה׃
Vesámti fedút bein ammí uvéin ammécha lemachár yihyéh ha'ót hazzéh.
"Und Ich will eine Scheidung setzen zwischen Meinem Volk und deinem Volk; morgen soll dieses Zeichen geschehen."
8:20
וַיַּעֲשׂוּ יְהוָה כֵּן וַיָּבֹא עָרֹב כָּבֵד בֵּיתָה פַרְעֹה וּבֵית עֲבָדָיו וּבְכָל־אֶרֶץ מִצְרַיִם תִּשָּׁחֵת הָאָרֶץ מִפְּנֵי הֶעָרֹב׃
Vayyá'as Adonái chen vayyavó aróv kavéd beitáh Far'óh uvéit avadáv uvechól-Éretz Mitzráyim tisshachét ha'áretz mippnéi he'aróv.
Und der Ewige tat so; es kamen schwere Schwärme von Ungeziefer in das Haus Par'óhs, in die Häuser seiner Diener und in das ganze Land Ägypten; das Land wurde durch das Ungeziefer verderbt.
8:21
וַיִּקְרָא פַרְעֹה אֶל־מֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן וַיֹּאמֶר לְכוּ זִבְחוּ לֵאלֹהֵיכֶם בָּאָרֶץ׃
Vayicrá Far'óh el-Moshé uleAharón vayómer lechú zivchú l'Elohéichem ba'áretz.
Da rief Par'óh Moshe und Aharón und sprach: "Geht hin, opfert eurem Elohim im Lande."
8:22
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה לֹא נָכוֹן לַעֲשׂוֹת כֵּן כִּי תּוֹעֲבַת מִצְרַיִם נִזְבַּח לַיהוָה אֱלֹהֵינוּ הֵן נִזְבַּח אֶת־תּוֹעֲבַת מִצְרַיִם לְעֵינֵיהֶם וְלֹא יִסְקְלֻנוּ׃
Vayómer Moshé lo nachón la'asót chen ki to'avát Mitzráyim nizbách l'Adonái Elohéinu hen nizbách et-to'avát Mitzráyim le'einéihém veló yisquelúnu.
Moshe aber sprach: "Es ist nicht recht, so zu tun; denn wir würden dem Ewigen, unserem Elohim, opfern, was den Ägyptern ein Gräuel ist. Siehe, wenn wir vor ihren Augen opferten, was den Ägyptern ein Gräuel ist, würden sie uns dann nicht steinigen?"
8:23
מַהֲלַךְ שְׁלֹשֶׁת יָמִים נֵלֵךְ בַּמִּדְבָּר וְזָבַחְנוּ לַיהוָה אֱלֹהֵינוּ כַּאֲשֶׁר יֹאמַר אֵלֵינוּ׃
Mahalách shelóshet yamím neléch bammidbár vezaváchnu l'Adonái Elohéinu ka'ashér yomár aléinu.
"Drei Tagereisen weit wollen wir in die Wüste gehen und dem Ewigen, unserem Elohim, opfern, so wie Er es uns sagen wird."
8:24
וַיֹּאמֶר פַּרְעֹה אָנֹכִי אֲשַׁלַּח אֶתְכֶם וּזְבַחְתֶּם לַיהוָה אֱלֹהֵיכֶם בַּמִּדְבָּר רַק הַרְחֵק לֹא־תַרְחִיקוּ לָלֶכֶת הַעְתִּירוּ בַּעֲדִי׃
Vayómer Far'óh anochí ashallách etchém uzevachtém l'Adonái Elohéichém bammidbár raq harchéq lo-tarchíku laléchet ha'tíru ba'adí.
Par'óh sprach: "Ich will euch ziehen lassen, dass ihr dem Ewigen, eurem Elohim, in der Wüste opfert; nur geht nicht allzu weit weg; fleht für mich!"
8:25
וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה הִנֵּה אָנֹכִי יוֹצֵא מֵעִמָּךְ וְהַעְתַּרְתִּי אֶל־יְהוָה וְסָר הֶעָרֹב מִפַּרְעֹה מֵעֲבָדָיו וּמֵעַמּוֹ מָחָר רַק אַל־יֹסֵף פַּרְעֹה הָתֵל לְבִלְתִּי שַׁלַּח אֶת־הָעָם לִזְבֹּחַ לַיהוָה׃
Vayómer Moshé hinnéh anochí yotzé me'immách veha'atartí el-Adonái vesár he'aróv miPpar'óh mē'avadáv umē'ammó machár raq al-yosséf Far'óh hatél leviltí shallách et-ha'ám lizbó'ach l'Adonái.
Moshe sprach: "Siehe, ich gehe von dir hinaus und will zum Ewigen flehen, dass das Ungeziefer morgen von Par'óh, von seinen Dienern und von seinem Volk weiche; nur täusche Par'óh nicht wieder, indem er das Volk nicht ziehen lässt, dem Ewigen zu opfern."
8:26
וַיֵּצֵא מֹשֶׁה מֵעִם פַּרְעֹה וַיֶּעְתַּר אֶל־יְהוָה׃
Vayyetzé Moshé me'ím Far'óh vayye'tár el-Adonái.
Da ging Moshe von Par'óh hinaus und flehte zum Ewigen.
8:27
וַיַּעַשׂ יְהוָה כִּדְבַר מֹשֶׁה וַיָּסַר הֶעָרֹב מִפַּרְעֹה מֵעֲבָדָיו וּמֵעַמּוֹ לֹא נִשְׁאַר אֶחָד׃
Vayyá'as Adonái kidvár Moshé vayyásar he'aróv miPpar'óh mē'avadáv umē'ammó lo nish'ár echád.
Und der Ewige tat nach dem Wort Moshes; Er schaffte das Ungeziefer weg von Par'óh, von seinen Dienern und von seinem Volk, dass nicht eines übrig blieb.
8:28
וַיַּכְבֵּד פַּרְעֹה אֶת־לִבּוֹ גַּם בַּפַּעַם הַזֹּאת וְלֹא שִׁלַּח אֶת־הָעָם׃ פ
Vayyachbéd Far'óh et-libbó gam bappá'am hazzót veló shillách et-ha'ám.
Aber Par'óh verstockte sein Herz auch dieses Mal und ließ das Volk nicht ziehen.
9:1
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה בֹּא אֶל־פַּרְעֹה וְדִבַּרְתָּ אֵלָיו כֹּה־אָמַר יְהוָה אֱלֹהֵי הַעִבְרִים שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃
Vayómer Adonái el-Moshé bo el-Par'óh vedibbartá eláv koh-amár Adonái Elohéi haIvrím shallách et-ammí veya'avdúni.
Da sprach der Ewige zu Moshe: "Geh hinein zu Par'óh und sag zu ihm: So spricht der Ewige, der Elohim der Hebräer: Lass Mein Volk ziehen, damit sie Mir dienen."
9:2
כִּי אִם־מָאֵן אַתָּה לְשַׁלֵּחַ וְעוֹדְךָ מַחֲזִיק בָּם׃
Ki im-ma'én attáh leshallé'ach ve'odechá machazíq bam.
"Denn wenn du dich weigerst, sie ziehen zu lassen, und sie noch länger festhältst,"
9:3
הִנֵּה יַד־יְהוָה הוֹיָה בְּמִקְנְךָ אֲשֶׁר בַּשָּׂדֶה בַּסּוּסִים בַּחֲמֹרִים בַּגְּמַלִּים בַּבָּקָר וּבַצֹּאן דֶּבֶר כָּבֵד מְאֹד׃
Hinnéh yad-Adonái hoyáh bemiqnechá ashér bassadéh bassusím bachamorím baguemallím babbāqár uvatzón déver kavéd me'ód.
"Siehe, so wird die Hand des Ewigen über dein Vieh kommen, das auf dem Felde ist; über die Rosse, die Esel, die Kamele, die Rinder und die Schafe wird eine sehr schwere Pest kommen."
9:4
וְהִפְלָה יְהוָה בֵּין מִקְנֵה יִשְׂרָאֵל וּבֵין מִקְנֵה מִצְרָיִם וְלֹא יָמוּת מִכָּל־לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל דָּבָר׃
Vehiflá Adonái bein miqnéh Yisraél uvéin miqnéh Mitzráyim veló yamút mikkól-livnéi Yisraél davár.
"Und der Ewige wird eine Scheidung machen zwischen dem Vieh Israels und dem Vieh Ägyptens, dass nichts sterbe von allem, was den Kindern Israels gehört."
9:5
וַיָּשֶׂם יְהוָה מוֹעֵד לֵאמֹר מָחָר יַעֲשֶׂה יְהוָה הַדָּבָר הַזֶּה בָּאָרֶץ׃
Vayyásem Adonái mo'éd lemór machár ya'aséh Adonái haddavár hazzéh ba'áretz.
Und der Ewige setzte eine bestimmte Zeit fest und sprach: "Morgen wird der Ewige diese Sache im Lande tun."
9:6
וַיַּעַשׂ יְהוָה אֶת־הַדָּבָר הַזֶּה מִמָּחֳרָת וַיָּמָת כֹּל מִקְנֵה מִצְרָיִם וּמִמִּקְנֵה בְנֵי־יִשְׂרָאֵל לֹא־מֵת אֶחָד׃
Vayyá'as Adonái et-haddavár hazzéh mimmachorát vayyamát kol miqnéh Mitzráyim umimmiqnéh venéi-Yisraél lo-met echád.
Und der Ewige tat dies am folgenden Morgen; alles Vieh der Ägypter starb, aber von dem Vieh der Kinder Israels starb nicht ein Stück.
9:7
וַיִּשְׁלַח פַּרְעֹה וְהִנֵּה לֹא־מֵת מִמִּקְנֵה יִשְׂרָאֵל עַד־אֶחָד וַיִּכְבַּד לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שִׁלַּח אֶת־הָעָם׃ פ
Vayyishlách Far'óh vehinnéh lo-met mimmíqnéh Yisraél ad-echád vayyichbád lev Far'óh veló shillách et-ha'ám.
Par'óh sandte hin, und siehe, von dem Vieh Israels war nicht ein Stück gestorben. Aber das Herz Par'óhs blieb verstockt, und er ließ das Volk nicht ziehen.
9:8
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה וְאֶל־אַהֲרֹן קְחוּ לָכֶם מְלֹא חָפְנֵיכֶם פִּיחַ כִּבְשָׁן וּזְרָקוֹ מֹשֶׁה הַשָּׁמַיְמָה לְעֵינֵי פַרְעֹה׃
Vayómer Adonái el-Moshé ve'él-Aharón qechú lachém meló chofneichém píach kivshán uzeraqó Moshé hashamáyimah le'einéi Far'óh.
Da sprach der Ewige zu Moshe und zu Aharón: "Nehmt eure Hände voll Ofenasche, und Moshe sprenge sie vor den Augen Par'óhs gegen den Himmel."
9:9
וְהָיָה לְאָבָק עַל כָּל־אֶרֶץ מִצְרָיִם וְהָיָה עַל־הָאָדָם וְעַל־הַבְּהֵמָה לִשְׁחִין פֹּרֵחַ אֲבַעְבֻּעֹת בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vehayáh le'aváq al kol Éretz Mitzráyim vehayáh al-ha'adám ve'al-habbēhemáh lishchín poré'ach ava'bu'ót bechól Éretz Mitzráyim.
"Sie wird zu feinem Staub über dem ganzen Land Ägypten werden und an Menschen und Vieh im ganzen Land Ägypten bösartige Geschwüre hervorrufen, die in Blasen aufbrechen."
9:10
וַיִּקְחוּ אֶת־פִּיחַ הַכִּבְשָׁן וַיַּעַמְדוּ לִפְנֵי פַרְעֹה וַיִּזְרֹק אֹתוֹ מֹשֶׁה הַשָּׁמָיְמָה וַיְהִי שְׁחִין אֲבַעְבֻּעֹת פֹּרֵחַ בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה׃
Vayyiqchú et-píach hakkivshán vayya'amdú lifnéi Far'óh vayyizróq otó Moshé hashamáyimah vayhí shechín ava'bu'ót poré'ach ba'adám uvabbēhemáh.
Sie nahmen Ofenasche, traten vor Par'óh, und Moshe sprengte sie gegen den Himmel; da entstanden bösartige Geschwüre, die in Blasen aufbrachen, an Menschen und am Vieh.
9:11
וְלֹא־יָכְלוּ הַחַרְטֻמִּים לַעֲמֹד לִפְנֵי מֹשֶׁה מִפְּנֵי הַשְּׁחִין כִּי־הָיָה הַשְּׁחִין בַּחַרְטֻמִּם וּבְכָל־מִצְרָיִם׃
Veló-yachlú hachartummím la'amód lifnéi Moshé mippnéi hashshechín ki-hayáh hashshechín bachartummím uvechól-Mitzráyim.
Und die Schriftgelehrten konnten wegen der Geschwüre nicht vor Moshe treten; denn es waren Geschwüre an den Schriftgelehrten wie an allen Ägyptern.
9:12
וַיְחַזֵּק יְהוָה אֶת־לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה׃ ס
Vayechazzéq Adonái et-lev Far'óh veló shamá aleihém ka'ashér dibbér Adonái el-Moshé.
Aber der Ewige verstockte das Herz Par'óhs, dass er nicht auf sie hörte, so wie der Ewige zu Moshe gesagt hatte.
9:13
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה הַשְׁכֵּם בַּבֹּקֶר וְהִתְיַצֵּב לִפְנֵי פַרְעֹה וְאָמַרְתָּ אֵלָיו כֹּה־אָמַר יְהוָה אֱלֹהֵי הַעִבְרִים שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃
Vayómer Adonái el-Moshé hashkém babbóquer vehityatzév lifnéi Far'óh ve'amartá eláv koh-amár Adonái Elohéi haIvrím shallách et-ammí veya'avdúni.
Da sprach der Ewige zu Moshe: "Mache dich früh am Morgen auf, tritt vor Par'óh und sag zu ihm: So spricht der Ewige, der Elohim der Hebräer: Lass Mein Volk ziehen, damit sie Mir dienen."
9:14
כִּי בַּפַּעַם הַזֹּאת אֲנִי שֹׁלֵחַ אֶת־כָּל־מַגֵּפֹתַי אֶל־לִבְּךָ וּבַעֲבָדֶיךָ וּבְעַמֶּךָ בַּעֲבוּר תֵּדַע כִּי אֵין כָּמֹנִי בְּכָל־הָאָרֶץ׃
Ki bappá'am hazzót Aní sholé'ach et kol-maguefotái el-libbechá uvā'avadéicha uvē'ammēchá ba'avúr tedá ki ein kamóni bechól ha'áretz.
"Denn dieses Mal will Ich alle Meine Plagen über dein Herz senden, über deine Diener und über dein Volk, damit du erkennst, dass keiner ist wie Ich auf der ganzen Erde."
9:15
כִּי עַתָּה שָׁלַחְתִּי אֶת־יָדִי וָאַךְ אוֹתְךָ וְאֶת־עַמְּךָ בַּדָּבֶר וַתִּכָּחֵד מִן־הָאָרֶץ׃
Ki attáh shaláchti et-yadí va'ách otchá ve'et-ammēchá baddáver vattikkachéd min-ha'áretz.
"Denn Ich hätte jetzt schon Meine Hand ausstrecken und dich und dein Volk mit der Pest schlagen können, so dass du von der Erde vertilgt worden wärst;"
9:16
וְאוּלָם בַּעֲבוּר זֹאת הֶעֱמַדְתִּיךָ בַּעֲבוּר הַרְאֹתְךָ אֶת־כֹּחִי וּלְמַעַן סַפֵּר שְׁמִי בְּכָל־הָאָרֶץ׃
Ve'ulám ba'avúr zót he'emadtícha ba'avúr har'otéchá et-kochí ulmá'an sappér shemí bechól ha'áretz.
"Aber Ich habe dich deshalb bestehen lassen, um dir Meine Macht zu zeigen und damit Mein Name auf der ganzen Erde verkündet werde."

Aliyá 7

Aliyá 7 · Shemót 9:17–9:35

#
Hebrew
Transliteration (Sephardic w/ accents)
Deutsch
9:17
עוֹדְךָ מִסְתּוֹלֵל בְּעַמִּי לְבִלְתִּי שַׁלְּחָם׃
Odchá mistolél be'ammí leviltí shall'chám.
"Noch immer stellst du dich Meinem Volk in den Weg, um sie nicht ziehen zu lassen."
9:18
הִנְנִי מַמְטִיר כָּעֵת מָחָר בָּרָד כָּבֵד מְאֹד אֲשֶׁר לֹא־הָיָה כָמֹהוּ בְּמִצְרַיִם לְמִן־הַיּוֹם הִוָּסְדָה וְעַד־עָתָּה׃
Hinení mamtír ka'ét machár barád kavéd me'ód ashér lo-hayáh chamóhu beMitzráyim lemín-hayóm hivvasedáh ve'ád-attáh.
"Siehe, Ich will morgen um diese Zeit einen sehr schweren Hagel regnen lassen, wie er in Ägypten nicht gewesen ist von dem Tage an, da es gegründet wurde, bis jetzt."
9:19
וְעַתָּה שְׁלַח הָעֵז אֶת־מִקְנְךָ וְאֵת כָּל־אֲשֶׁר לְךָ בַּשָּׂדֶה כָּל־הָאָדָם וְהַבְּהֵמָה אֲשֶׁר־יִמָּצֵא בַשָּׂדֶה וְלֹא יֵאָסֵף הַבַּיְתָה וְיָרַד עֲלֵיהֶם הַבָּרָד וָמֵתוּ׃
Ve'attáh shelách ha'éz et-miqnechá ve'ét kol-ashér lechá bassadéh kol-ha'adám vehabbēhemáh ashér-yimmatzé vassadéh veló ye'aséf habbáytah veyarád aleihém habbarád vamétu.
"Und nun sende hin und bringe dein Vieh in Sicherheit und alles, was du auf dem Felde hast; denn auf alle Menschen und alles Vieh, das auf dem Felde gefunden und nicht ins Haus gebracht wird, soll der Hagel fallen, dass sie sterben."
9:20
הַיָּרֵא אֶת־דְּבַר יְהוָה מֵעַבְדֵי פַּרְעֹה הֵנִיס אֶת־עֲבָדָיו וְאֶת־מִקְנֵהוּ אֶל־הַבָּתִּים׃
Hayyaré et-devár Adonái mē'avdéi Far'óh henís et-avadáv ve'et-miqnēhú el-habbattím.
Wer nun unter den Dienern Par'óhs das Wort des Ewigen fürchtete, der ließ seine Knechte und sein Vieh in die Häuser fliehen.
9:21
וַאֲשֶׁר לֹא־שָׂם לִבּוֹ אֶל־דְּבַר יְהוָה וַיַּעֲזֹב אֶת־עַבָדָיו וְאֶת־מִקְנֵהוּ בַּשָּׂדֶה׃ פ
Va'ashér lo-sam libbó el-devár Adonái vayya'azóv et-avadáv ve'et-miqnēhú bassadéh.
Wer sich aber das Wort des Ewigen nicht zu Herzen nahm, der ließ seine Knechte und sein Vieh auf dem Felde.
9:22
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה נְטֵה אֶת־יָדְךָ עַל־הַשָּׁמַיִם וִיהִי בָרָד בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם עַל־הָאָדָם וְעַל־הַבְּהֵמָה וְעַל כָּל־עֵשֶׂב הַשָּׂדֶה בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vayómer Adonái el-Moshé netéh et-yadchá al-hashamáyim vihí barád bechól-Éretz Mitzráyim al-ha'adám ve'al-habbēhemáh ve'al kol-ésev hassadéh beÉretz Mitzráyim.
Da sprach der Ewige zu Moshe: "Strecke deine Hand aus gegen den Himmel, dass es hagle über das ganze Land Ägypten, über Menschen und Vieh und über alles Kraut auf dem Felde im Lande Ägypten."
9:23
וַיֵּט מֹשֶׁה אֶת־מַטֵּהוּ עַל־הַשָּׁמַיִם וַיהוָה נָתַן קֹלֹת וּבָרָד וַתִּהֲלַךְ אֵשׁ אָרְצָה וַיַּמְטֵר יְהוָה בָּרָד עַל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃
Vayyét Moshé et-mattēhú al-hashamáyim v'Adonái natán kolót uvarád vattihallách esh ártzah vayyamtér Adonái barád al-Éretz Mitzráyim.
Moshe streckte seinen Stab gegen den Himmel aus; und der Ewige ließ Donner und Hagel kommen, und Blitze fuhren zur Erde; so ließ der Ewige Hagel regnen über das Land Ägypten.
9:24
וַיְהִי בָרָד וְאֵשׁ מִתְלַקַּחַת בְּתוֹךְ הַבָּרָד כָּבֵד מְאֹד אֲשֶׁר לֹא־הָיָה כָמֹהוּ בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרַיִם מֵאָז הָיְתָה לְגוֹי׃
Vayhí barád ve'ésh mitlaqqáchát betóch habbarád kavéd me'ód ashér lo-hayáh chamóhu bechól-Éretz Mitzráyim mē'áz hayetáh legói.
Und es war Hagel und Feuer lodderte mitten im Hagel, so schwer, wie er im ganzen Land Ägypten nie gewesen war, seit es ein Volk geworden war.
9:25
וַיַּךְ הַבָּרָד בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרַיִם אֵת כָּל־אֲשֶׁר בַּשָּׂדֶה מֵאָדָם וְעַד־בְּהֵמָה וְאֵת כָּל־עֵשֶׂב הַשָּׂדֶה הִכָּה הַבָּרָד וְאֶת־כָּל־עֵץ הַשָּׂדֶה שִׁבֵּר׃
Vayyách habbarád bechól-Éretz Mitzráyim et kol-ashér bassadéh mē'adám ve'ád-bēhemáh ve'ét kol-ésev hassadéh hikkáh habbarád ve'et-kol-etz hassadéh shibbér.
Und der Hagel schlug im ganzen Land Ägypten alles nieder, was auf dem Felde war, vom Menschen bis zum Vieh; auch alles Kraut auf dem Felde schlug der Hagel nieder und zerbrach alle Bäume auf dem Felde.
9:26
רַק בְּאֶרֶץ גֹּשֶׁן אֲשֶׁר־שָׁם בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לֹא הָיָה בָּרָד׃
Raq beÉretz Góshen ashér-sham benéi Yisraél lo hayáh barád.
Nur im Lande Goschen, wo die Kinder Israels waren, da hagelte es nicht.
9:27
וַיִּשְׁלַח פַּרְעֹה וַיִּקְרָא לְמֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם חָטָאתִי הַפָּעַם יְהוָה הַצַּדִּיק וַאֲנִי וְעַמִּי הָרְשָׁעִים׃
Vayyishlách Far'óh vayyicrá leMoshé uleAharón vayómer aléihem chatáti happá'am Adonái hatzaddíq va'aní ve'ammí haresha'ím.
Da sandte Par'óh hin und ließ Moshe und Aharón rufen und sprach zu ihnen: "Ich habe dieses Mal gesündigt; der Ewige ist im Recht, ich aber und mein Volk sind im Unrecht."
9:28
הַעְתִּירוּ אֶל־יְהוָה וְרַב מִהְיֹת קֹלֹת אֱלֹהִים וּבָרָד וַאֲשַׁלְּחָה אֶתְכֶם וְלֹא תֹסִפוּן לַעֲמֹד׃
Ha'tíru el-Adonái veráv mihyót kolót Elohím uvarád va'ashalléchah etchém veló tossifún la'amód.
"Fleht zum Ewigen; denn es ist genug der Donner Elohims und des Hagels; so will ich euch ziehen lassen, dass ihr nicht länger hier bleiben müsst."
9:29
וַיֹּאמֶר אֵלָיו מֹשֶׁה כְּצֵאתִי אֶת־הָעִיר אֶפְרֹשׂ אֶת־כַּפַּי אֶל־יְהוָה הַקֹּלוֹת יֶחְדָּלוּן וְהַבָּרָד לֹא יִהְיֶה־עוֹד לְמַעַן תֵּדַע כִּי לַיהוָה הָאָרֶץ׃
Vayómer eláv Moshé ketzetí et-ha'ír efrós et-kappái el-Adonái haqqolót yechdalún vehabbarád lo yihyéh-ód lemá'an tedá ki l'Adonái ha'áretz.
Moshe sprach zu ihm: "Sobald ich zur Stadt hinausgegangen bin, will ich meine Hände zum Ewigen ausbreiten; der Donner soll aufhören und kein Hagel mehr sein, damit du erkennst, dass die Erde dem Ewigen gehört."
9:30
וְאַתָּה וַעֲבָדֶיךָ יָדַעְתִּי כִּי טֶרֶם תִּירְאוּן מִפְּנֵי יְהוָה אֱלֹהִים׃
Ve'attáh va'avadéicha yadā'ti ki térem tir'ún mippnéi Adonái Elohím.
"Aber von dir und deinen Dienern weiß ich, dass ihr euch noch nicht fürchten werdet vor dem Ewigen Elohim."
9:31
וְהַפִּשְׁתָּה וְהַשְּׂעֹרָה נֻכָּתָה כִּי הַשְּׂעֹרָה אָבִיב וְהַפִּשְׁתָּה גִּבְעֹל׃
Vehaphishtáh vehasse'oráh nukkátah ki hasse'oráh avív vehaphishtáh guiv'ól.
Der Flachs und die Gerste waren niedergeschlagen; denn die Gerste stand in Ähren und der Flachs hatte Knoten gebildet.
9:32
וְהַחִטָּה וְהַכֻּסֶּמֶת לֹא נֻכּוּ כִּי אֲפִילֹת הֵנָּה׃
Vehachittáh vehaccusémet lo nukkú ki afilót hénnah.
Aber der Weizen und der Spelt waren nicht niedergeschlagen, denn sie sind Spätgetreide.
9:33
וַיֵּצֵא מֹשֶׁה מֵעִם פַּרְעֹה אֶת־הָעִיר וַיִּפְרֹשׂ כַּפָּיו אֶל־יְהוָה וַיַּחְדְּלוּ הַקֹּלוֹת וְהַבָּרָד וּמָטָר לֹא־נִתַּךְ אָרְצָה׃
Vayyetzé Moshé me'ím Far'óh et-ha'ír vayyifrós kappáv el-Adonái vayyachdelú haqqolót vehabbarád umatár lo-nittách ártzah.
Da ging Moshe von Par'óh zur Stadt hinaus und breitete seine Hände zum Ewigen aus; da hörten der Donner und der Hagel auf, und auch der Regen goss nicht mehr auf die Erde.
9:34
וַיַּרְא פַּרְעֹה כִּי־חָדַל הַמָּטָר וְהַבָּרָד וְהַקֹּלֹת וַיֹּסֶף לַחֲטֹא וַיַּכְבֵּד לִבּוֹ הוּא וַעֲבָדֶיו׃
Vayyár Far'óh ki-chadál hammatár vehabbarád vehaqqolót vayyosséf lacható vayyachbéd libbó hu va'avadáv.
Als aber Par'óh sah, dass der Regen, der Hagel und der Donner aufgehört hatten, sündigte er weiter und verstockte sein Herz, er und seine Diener.
9:35
וַיֶּחֱזַק לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שִׁלַּח אֶת־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה בְּיַד־מֹשֶׁה׃ פ
Vayechezák lev Far'óh veló shillách et-benéi Yisraél ka'ashér dibbér Adonái beyád-Moshé.
So blieb das Herz Par'óhs verstockt, und er ließ die Kinder Israels nicht ziehen, so wie der Ewige durch Moshe gesagt hatte.

Maftir

Maftír · Shemót 9:33–9:35

#
Hebrew
Transliteration (Sephardic w/ accents)
Deutsch
9:33
וַיֵּצֵא מֹשֶׁה מֵעִם פַּרְעֹה אֶת־הָעִיר וַיִּפְרֹשׂ כַּפָּיו אֶל־יְהוָה וַיַּחְדְּלוּ הַקֹּלוֹת וְהַבָּרָד וּמָטָר לֹא־נִתַּךְ אָרְצָה׃
Vayyetzé Moshé me'ím Far'óh et-ha'ír vayyifrós kappáv el-Adonái vayyachdelú haqqolót vehabbarád umatár lo-nittách ártzah.
Da ging Moshe von Par'óh zur Stadt hinaus und breitete seine Hände zum Ewigen aus; da hörten der Donner und der Hagel auf, und auch der Regen goss nicht mehr auf die Erde.
9:34
וַיַּרְא פַּרְעֹה כִּי־חָדַל הַמָּטָר וְהַבָּרָד וְהַקֹּלֹת וַיֹּסֶף לַחֲטֹא וַיַּכְבֵּד לִבּוֹ הוּא וַעֲבָדֶיו׃
Vayyár Far'óh ki-chadál hammatár vehabbarád vehaqqolót vayyosséf lacható vayyachbéd libbó hu va'avadáv.
Als aber Par'óh sah, dass der Regen, der Hagel und der Donner aufgehört hatten, sündigte er weiter und verstockte sein Herz, er und seine Diener.
9:35
וַיֶּחֱזַק לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שִׁלַּח אֶת־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה בְּיַד־מֹשֶׁה׃ פ
Vayechezák lev Far'óh veló shillách et-benéi Yisraél ka'ashér dibbér Adonái beyád-Moshé.
So blieb das Herz Par'óhs verstockt, und er ließ die Kinder Israels nicht ziehen, so wie der Ewige durch Moshe gesagt hatte.

Haftará

HaFTará Vaerá (Auszug) · Yechezqél 28:25–28:26

#
Hebrew
Transliteration (Sephardic w/ accents)
Deutsch
28:25
כֹּה־אָמַר אֲדֹנָי יְהוִה בְּקַבְּצִי אֶת־בֵּית יִשְׂרָאֵל מִן־הָעַמִּים אֲשֶׁר נָפֹצוּ בָם וְנִקְדַּשְׁתִּי בָם לְעֵינֵי הַגּוֹיִם וְיָשְׁבוּ עַל־אַדְמָתָם אֲשֶׁר נָתַתִּי לְעַבְדִּי לְיַעֲקֹב׃
Koh-amár Adonái Elohím beqabbetzí et-beit Yisraél min-ha'ammím ashér nafótzu vam veniqdashtí vam le'einéi haggoyím veyashvú al-admatám ashér natátti le'avdí leYa'aqóv.
So spricht der Ewige, Elohim: "Wenn Ich das Haus Israel wieder sammle aus den Völkern, unter die sie zerstreut sind, so werde Ich Mich an ihnen vor den Augen der Nationen als heilig erweisen; und sie sollen in ihrem Land wohnen, das Ich Meinem Diener Ya'aqóv gegeben habe."
28:26
וְיָשְׁבוּ עָלֶיהָ לָבֶטַח וּבָנוּ בָתִּים וְנָטְעוּ כְרָמִים וְיָשְׁבוּ לָבֶטַח בַּעֲשׂוֹתִי שְׁפָטִים בְּכֹל הַשָּׁאָטִים אֹתָם מִסְּבִיבוֹתָם וְיָדְעוּ כִּי אֲנִי יְהוָה אֱלֹהֵיהֶם׃ ס
Veyashvú aléihah lavétach uvanú vāttím venat'ú cheramím veyashvú lavétach ba'asotí shefatím bechól hashsha'atím otám missēvivotám veyad'ú ki Aní Adonái Elohéihém.
"Sie sollen darin sicher wohnen, Häuser bauen und Weinberge pflanzen; ja, sie sollen sicher wohnen, wenn Ich das Strafgericht vollziehe an allen, die sie ringsum verachten; und sie werden erkennen, dass Ich der Ewige, ihr Elohim, bin."