shalomhaverim.org
Buscar
Alijot Tory: Parasza Szemot i Waera — Mądrość Wiekuistego

Aliyá 1

Aliyá 1 - Parashá Vaerá (Polski)

6:2 וַיְדַבֵּר אֱלֹהִים אֶל־מֹשֶׁה וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֲנִי יְהוָה׃ Vaidabbér Elohím el Moshé vaiiómer eláv: Aní Adonai. I przemówił Elohim do Mojżesza, i rzekł do niego: "Ja jestem Adonai."
6:3 וָאֵרָא אֶל־אַבְרָהָם אֶל־יִצְחָק וְאֶל־יַעֲקֹב בְּאֵל שַׁדָּי וּשְׁמִי יְהוָה לֹא נוֹדַעְתִּי לָהֶם׃ Vaerá el Avrahám el Itzkhák veél Ia'akóv beÉl Shaddái; ushmí Adonai lo nodá'ti lahém. "I ukazałem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako El Shaddai, ale pod Imieniem Moim Adonai nie byłem im znany."
6:4 וְגַם הֲקִמֹתִי אֶת־בְּרִיתִי אִתָּם לָתֵת לָהֶם אֶת־אֶרֶץ כְּנָעַן אֵת אֶרֶץ מְגֻרֵיהֶם אֲשֶׁר־גָּרוּ בָהּ׃ Vegám hekimóti et berití ittám, latét lahém et éretz Kená'an, et éretz megureihém ashér gáru vah. "Ustanowiłem też przymierze Moje z nimi, aby dać im ziemię Kanaan, ziemię ich wędrówek, w której przebywali jako goście."
6:5 וְגַם אֲנִי שָׁמַעְתִּי אֶת־נַאֲקַת בְּנֵי יִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר מִצְרַיִם מַעֲבִדִים אֹתָם וָאֶזְכֹּר אֶת־בְּרִיתִי׃ Vegám aní shamá'ti et naakát benéi Israél, ashér Mitzráim ma'avidím otám; vaezkór et berití. "Ja także usłyszałem jęk synów Izraela, których Egipcjanie trzymają w niewoli, i wspomniałem na przymierze Moje."
6:6 לָכֵן אֱמֹר לִבְנֵי־יִשְׂרָאֵל אֲנִי יְהוָה וְהוֹצֵאתִי אֶתְכֶם מִתַּחַת סִבְלֹת מִצְרַיִם׃ Lakhén emór livnéi Israél: Aní Adonai, vehotzéti etkhém mittákhat sivlót Mitzráim. "Dlatego powiedz synom Izraela: Ja jestem Adonai. Wywiodę was spod ciężarów Egiptu i uratuję was z ich niewoli."
6:7 וְלָקַחְתִּי אֶתְכֶם לִי לְעָם וְהָיִיתִי לָכֶם לֵאלֹהִים וִידַעְתֶּם כִּי אֲנִי יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם׃ Velakákhti etkhém li leám, vehaiíti lakhém l'Elohím; vidatém ki aní Adonai Eloheikhém. "I przyjmę was Sobie za lud, i będę wam Elohim; i poznacie, że Ja jestem Adonai, wasz Elohim, który wywodzi was spod ciężarów Egiptu."
6:8 וְהֵבֵאתִי אֶתְכֶם אֶל־הָאָרֶץ אֲשֶׁר נָשָׂאתִי אֶת־יָדִי לָתֵת אֹתָהּ לְאַבְרָהָם לְיִצְחָק וּלְיַעֲקֹב׃ Vehevéti etkhém el haáretz, ashér nasáti et iadí latét otáh leAvrahám l'Itzkhák uleIa'akóv... "I wprowadzę was do ziemi, co do której przysiągłem, że dam ją Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi; i dam ją wam w posiadanie. Ja jestem Adonai."
6:9 וַיְדַבֵּר מֹשֶׁה כֵּן אֶל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וְלֹא שָׁמְעוּ אֶל־מֹשֶׁה מִקֹּצֶר רוּחַ וּמֵעֲבֹדָה קָשָׁה׃ Vaidabbér Moshé khen el benéi Israél; veló sham'ú el Moshé mikkótzer rúakh umia'avodáh kasháh. I powtórzył to Mojżesz synom Izraela, ale nie słuchali Mojżesza z powodu udręki ducha i ciężkiej pracy.
6:10 וַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃ Vaidabbér Adonai el Moshé lemór: I przemówił Adonai do Mojżesza tymi słowami:
6:11 בֹּא דַבֵּר אֶל־פַּרְעֹה מֶלֶךְ מִצְרָיִם וִישַׁלַּח אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל מֵאַרְצוֹ׃ Bo dabbér el Par'ó mélekh Mitzráim, viishallákh et benéi Israél meartzó. "Idź, powiedz Faraonowi, królowi Egiptu, aby wypuścił synów Izraela ze swojego kraju."
6:12 וַיְדַבֵּר מֹשֶׁה לִפְנֵי יְהוָה לֵאמֹר הֵן בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל לֹא־שָׁמְעוּ אֵלַי וְאֵיךְ יִשְׁמָעֵנִי פַרְעֹה וַאֲנִי עֲרַל שְׂפָתָי׃ Vaidabbér Moshé lifnéi Adonai lemór: Hen benéi Israél lo sham'ú elái, veéikh ishmā'éni Par'ó vaaní arál sefatáim. Mojżesz zaś rzekł przed obliczem Adonai: "Oto synowie Izraela nie usłuchali mnie, jakże więc Faraon miałby mnie usłuchać, skoro jestem nieobrzezany w wargach?"
6:13 וַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה וְאֶל־אַהֲרֹן וַיְצַוֵּם אֶל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וְאֶל־פַּרְעֹה מֶלֶךְ מִצְרָיִם לְהוֹצִיא אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם׃ Vaidabbér Adonai el Moshé veél Aharón, vaitzavvém el benéi Israél veél Par'ó mélekh Mitzráim, lehotzí et benéi Israél meéretz Mitzráim. I przemówił Adonai do Mojżesza i Aarona, i dał im nakaz dla synów Izraela oraz dla Faraona, króla Egiptu, aby wyprowadzić synów Izraela z ziemi egipskiej.

Aliyá 2

Aliyá 2 - Parashá Vaerá (Polski)

6:14 אֵלֶּה רָאשֵׁי בֵית־אֲבֹתָם בְּנֵי רְאוּבֵן בְּכֹר יִשְׂרָאֵל חֲנוֹךְ וּפַלּוּא חֶצְרֹן וְכַרְמִי אֵלֶּה מִשְׁפְּחֹת רְאוּבֵן׃ Élleh rashéi veit-avotám; benéi Reuvén bekhór Israél: Khanókh uPallú Khetzrón veKharmí; élleh mishpekhót Reuvén. Oto są naczelnicy rodów ich: Synowie Rubena, pierworodnego Izraela: Henoch i Pallu, Hezron i Karmi; to są rodziny Rubena.
6:15 וּבְנֵי שִׁמְעוֹן יְמוּאֵל וְיָמִין וְאֹהַד וְיָכִין וְצֹחַר וְשָׁאוּל בֶּן־הַכְּנַעֲנִית אֵלֶּה מִשְׁפְּחֹת שִׁמְעוֹן׃ Uvenéi Shim'ón: Iemuél veiāmín veÓhad veiakhín veTzókhar veShaúl ben-hakkena'anít; élleh mishpekhót Shim'ón. Synowie Symeona: Jemuel i Jamin, i Ohad, i Jachin, i Zohar, i Saul, syn Kananejki; to są rodziny Symeona.
6:16 וְאֵלֶּה שְׁמוֹת בְּנֵי־לֵוִי לְתֹלְדֹתָם גֵּרְשׁוֹן וּקְהָת וּמְרָרִי וּשְׁנֵי חַיֵּי לֵוִי שֶׁבַע וּשְׁלֹשִׁים וּמְאַת שָׁנָה׃ Veélleh shemót benéi-Leví letoldotám: Guershón uKehát uMerarí; ushnéi khaiiéi Leví shevá ushloshím um'át shanáh. A oto imiona synów Lewiego według ich rodów: Gerszon i Kehat, i Merari; a lat życia Lewiego było sto trzydzieści siedem.
6:17 בְּנֵי גֵרְשׁוֹן לִבְנִי וְשִׁמְעִי לְמִשְׁפְּחֹתָם׃ Benéi Guershón: Livní veShim'í lemishpekhotám. Synowie Gerszona: Libni i Szimei, według ich rodzin.
6:18 וּבְנֵי קְהָת עַמְרָם וְיִצְהָר וְחֶבְרוֹן וְעֻזִּיאֵל וּשְׁנֵי חַיֵּי קְהָת שָׁלֹשׁ וּשְׁלֹשִׁים וּמְאַת שָׁנָה׃ Uvenéi Kehát: Amrám veItzhár veKhevron veUzziél; ushnéi khaiiéi Kehát shalósh ushloshím um'át shanáh. Synowie Kehata: Amram i Icchar, i Hebron, i Uzziel; a lat życia Kehata było sto trzydzieści trzy.
6:19 וּבְנֵי מְרָרִי מַחְלִי וּמוּשִׁי אֵלֶּה מִשְׁפְּחֹת הַלֵּוִי לְתֹלְדֹתָם׃ Uvenéi Merarí: Makhlí uMushí; élleh mishpekhót haLeví letoldotám. Synowie Merariego: Machli i Muszi; to są rodziny Lewiego według ich rodów.
6:20 וַיִּקַּח עַמְרָם אֶת־יוֹכֶבֶד דֹּדָתוֹ לוֹ לְאִשָּׁה וַתֵּלֶד לוֹ אֶת־אַהֲרֹן וְאֶת־מֹשֶׁה וּשְׁנֵי חַיֵּי עַמְרָם שֶׁבַע וּשְׁלֹשִׁים וּמְאַת שָׁנָה׃ Vaiikkákh Amrám et Iokhéved dodató lo leisháh, vattéled lo et Aharón veét Moshé; ushnéi khaiiéi Amrám shevá ushloshím um'át shanáh. Amram wziął Jochebed, ciotkę swoją, za żonę, i ona urodziła mu Aarona i Mojżesza; a lat życia Amrama było sto trzydzieści siedem.
6:21 וּבְנֵי יִצְהָר קֹרַח וָנֶפֶג וְזִכְרִי׃ Uvenéi Itzhár: Kórakh vaNéfeg veZikhrí. Synowie Icchara: Korach i Nefeg, i Zichri.
6:22 וּבְנֵי עֻזִּיאֵל מִישָׁאֵל וְאֶלְצָפָן וְסִתְרִי׃ Uvenéi Uzziél: Mishaél veEltzafán veSitrí. Synowie Uzziela: Miszael i Elsafan, i Sitri.
6:23 וַיִּקַּח אַהֲרֹן אֶת־אֱלִישֶׁבַע בַּת־עַמִּינָדָב אֲחוֹת נַחְשׁוֹן לוֹ לְאִשָּׁה וַתֵּלֶד לוֹ אֶת־נָדָב וְאֶת־אֲבִיהוּא אֶת־אֶלְעָזָר וְאֶת־אִיתָמָר׃ Vaiikkákh Aharón et Elisheva bat-Amminadáv akhót Nakhshón lo leisháh, vattéled lo et Nadáv veét Avihú, et El'azár veét Itamár. Aaron wziął Eliszebę, córkę Amminadaba, siostrę Nachszona, za żonę; i ona urodziła mu Nadaba i Abihu, Eleazara i Itamara.
6:24 וּבְנֵי קֹרַח אַסִּיר וְאֶלְקָנָה וַאֲבִיאָסָף אֵלֶּה מִשְׁפְּחֹת הַקָּרְחִי׃ Uvenéi Kórakh: Assír veElkanáh vaAvi'asáf; élleh mishpekhót hakKorkhí. Synowie Koracha: Assir i Elkana, i Abiasaf; to są rodziny Korachitów.
6:25 וְאֶלְעָזָר בֶּן־אַהֲרֹן לָקַח־לוֹ מִבְּנוֹת פּוּטִיאֵל לוֹ לְאִשָּׁה וַתֵּלֶד לוֹ אֶת־פִּינְחָס אֵלֶּה רָאשֵׁי אֲבוֹת הַלְוִיִּם לְמִשְׁפְּחֹתָם׃ VeEl'azár ben-Aharón lakákh-lo mibbenót Putiél lo leisháh, vattéled lo et Pinkhás; élleh rashéi avót haLeviím lemishpekhotám. Eleazar, syn Aarona, wziął sobie za żonę jedną z córek Putiela, i ona urodziła mu Pinechasa. Oto są naczelnicy rodów lewickich według ich rodzin.
6:26 הוּא אַהֲרֹן וּמֹשֶׁה אֲשֶׁר אָמַר יְהוָה לָהֶם הוֹצִיאוּ אֶת־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם עַל־צִבְאֹתָם׃ Hu Aharón uMoshé, ashér amár Adonai lahém: Hotzíu et benéi Israél meéretz Mitzráim al tzivotám. To są ten Aaron i Mojżesz, do których rzekł Adonai: "Wyprowadźcie synów Izraela z ziemi egipskiej według zastępów ich."
6:27 הֵם הַמְדַבְּרִים אֶל־פַּרְעֹה מֶלֶךְ־מִצְרַיִם לְהוֹצִיא אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל מִמִּצְרָיִם הוּא מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן׃ Hem hamdabbrym el-Par'ó mélekh-Mitzráim lehotzí et benéi-Israél miMitzráim; hu Moshé veAharón. To są ci, którzy mówili do Faraona, króla Egiptu, aby wyprowadzić synów Izraela z Egiptu; to są ten Mojżesz i Aaron.
6:28 וַיְהִי בְּיוֹם דִּבֶּר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם׃ Vaihí beióm dibbér Adonai el Moshé beéretz Mitzráim. I stało się w owym dniu, gdy Adonai przemówił do Mojżesza w ziemi egipskiej.

Aliyá 3

Aliyá 3 - Parashá Vaerá (Polski)

6:29 וַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה לֵּאמֹר אֲנִי יְהוָה דַּבֵּר אֶל־פַּרְעֹה מֶלֶךְ מִצְרַיִם אֵת כָּל־אֲשֶׁר אֲנִי דֹּבֵר אֵלֶיךָ׃ Vaidabbér Adonai el Moshé lemór: Aní Adonai; dabbér el Par'ó mélekh Mitzráim et kol ashér aní dovér eléikha. I przemówił Adonai do Mojżesza tymi słowami: "Ja jestem Adonai; powiedz Faraonowi, królowi Egiptu, wszystko, co Ja mówię do ciebie."
6:30 וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה לִפְנֵי יְהוָה הֵן אֲנִי עֲרַל שְׂפָתַי וְאֵיךְ יִשְׁמַע אֵלַי פַּרְעֹה׃ Vaiómer Moshé lifnéi Adonai: Hen aní arál sefatáim, veéikh ishmá' elái Par'ó. Mojżesz zaś rzekł przed obliczem Adonai: "Oto jestem nieobrzezany w wargach, jakże więc Faraon miałby mnie usłuchać?"
7:1 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה רְאֵה נְתַתִּיךָ אֱלֹהִים לְפַרְעֹה וְאַהֲרֹן אָחִיךָ יִהְיֶה נְבִיאֶךָ׃ Vaiómer Adonai el Moshé: Re'éh netattíkha Elohím lePar'ó; veAharón akhíkha ihiéh neviékha. I rzekł Adonai do Mojżesza: "Patrz, uczyniłem cię jakby Elohim dla Faraona, a Aaron, brat twój, będzie twoim prorokiem."
7:2 אַתָּה תְדַבֵּר אֵת כָּל־אֲשֶׁר אֲצַוֶּךָּ וְאַהֲרֹן אָחִיךָ יְדַבֵּר אֶל־פַּרְעֹה וְשִׁלַּח אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל מֵאַרְצוֹ׃ Attáh tedabbér et kol ashér atzavvékka; veAharón akhíkha iedabbér el Par'ó, veshillákh et benéi-Israél meartzó. "Ty będziesz mówił wszystko, co ci nakażę, a Aaron, brat twój, będzie mówił do Faraona, aby wypuścił synów Izraela ze swojego kraju."
7:3 וַאֲנִי אַקְשֶׁה אֶת־לֵב פַּרְעֹה וְהִרְבֵּיתִי אֶת־אֹתֹתַי וְאֶת־מוֹפְתַי בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם׃ Vaaní akshéh et lev Par'ó; vehirbeíti et ototái veét mofetái beéretz Mitzráim. "Ja zaś uczynię twardym serce Faraona i pomnożę znaki Moje i cuda Moje w ziemi egipskiej."
7:4 וְלֹא־יִשְׁמַע אֲלֵיכֶם פַּרְעֹה וְנָתַתִּי אֶת־יָדִי בְּמִצְרָיִם וְהוֹצֵאתִי אֶת־צִבְאֹתַי אֶת־עַמִּי אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם בִּשְׁפָטִים גְּדֹלִים׃ Veló-ishmá' aleikhém Par'ó, venatattí et iadí beMitzráim; vehotzéti et tzivotái et ammí et benéi-Israél meéretz Mitzráim bishfatím guedolím. "A Faraon nie usłucha was; wtedy położę rękę Moją na Egipcie i wyprowadzę zastępy Moje, lud Mój, synów Izraela, z ziemi egipskiej przez wielkie sądy."
7:5 וְיָדְעוּ מִצְרַיִם כִּי־אֲנִי יְהוָה בִּנְטֹתִי אֶת־יָדִי עַל־מִצְרָיִם וְהוֹצֵאתִי אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל מִתּוֹכָם׃ Veiad'ú Mitzráim ki aní Adonai, bintotí et iadí al Mitzráim; vehotzéti et benéi-Israél mittokhám. "I poznają Egipcjanie, że Ja jestem Adonai, gdy wyciągnę rękę Moją nad Egiptem i wyprowadzę synów Izraela spośród nich."
7:6 וַיַּעַשׂ מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה אֹתָם כֵּן עָשׂוּ׃ Vaiá'as Moshé veAharón; kaashér tziiváh Adonai otám ken asú. I uczynili Mojżesz i Aaron tak, jak im nakazał Adonai; tak właśnie uczynili.
7:7 וּמֹשֶׁה בֶּן־שְׁמֹנִים שָׁנָה וְאַהֲרֹן בֶּן־שָׁלֹשׁ וּשְׁמֹנִים שָׁנָה בְּדַבְּרָם אֶל־פַּרְעֹה׃ UMoshé ben-shmoním shanáh, veAharón ben-shalósh ushmoním shanáh, bedabberám el-Par'ó. A Mojżesz miał lat osiemdziesiąt, Aaron zaś lat osiemdziesiąt trzy, gdy przemawiali do Faraona.

Aliyá 4

Aliyá 4 - Parashá Vaerá (Polski)

7:8 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה וְאֶל־אַהֲרֹן לֵאמֹר׃ Vaiómer Adonai el Moshé veél Aharón lemór: I rzekł Adonai do Mojżesza i do Aarona tymi słowy:
7:9 כִּי יְדַבֵּר אֲלֵיכֶם פַּרְעֹה לֵאמֹר תְּנוּ לָכֶם מוֹפֵת וְאָמַרְתָּ אֶל־אַהֲרֹן קַח אֶת־מַטְּךָ וְהַשְׁלֵךְ לִפְנֵי־פַרְעֹה יְהִי לְתַנִּין׃ Ki iedabbér aleikhém Par'ó lemór: Tnú lakhém mofét; veamartá el-Aharón: Kakh et-mattekha vehashlékh lifnéi-Par'ó, iehí letannín. "Gdy Faraon powie do was: 'Uczyńcie jaki cud', wtedy powiesz do Aarona: 'Weź laskę twoją i rzuć ją przed Faraonem, a stanie się smokiem'."
7:10 וַיָּבֹא מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן אֶל־פַּרְעֹה וַיַּעֲשׂוּ כֵן כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה וַיַּשְׁלֵךְ אַהֲרֹן אֶת־מַטֵּהוּ לִפְנֵי פַרְעֹה וְלִפְנֵי עֲבָדָיו וַיְהִי לְתַנִּין׃ Vaiávo Moshé veAharón el-Par'ó vaiia'asú khen kaashér tziiváh Adonai; vaiiashlékh Aharón et-mattéhu lifnéi Par'ó velifnéi avadáv vaiiehí letannín. I przyszli Mojżesz i Aaron do Faraona, i uczynili tak, jak nakazał Adonai. Aaron rzucił laskę swoją przed Faraonem i przed sługami jego, i stała się smokiem.
7:11 וַיִּקְרָא גַּם־פַּרְעֹה לַחֲכָמִים וְלַמְכַשְּׁפִים וַיַּעֲשׂוּ גַם־הֵם חַרְטֻמֵּי מִצְרַיִm בְּלַהֲטֵיהֶם כֵּן׃ Vaiikrá gam-Par'ó lakhakhamím velamkhashshfím; vaiia'asú gam-hem khartumméi Mitzráim belahateihém ken. Lecz Faraon wezwał mędrców i czarowników; i oni, wróżbici egipscy, uczynili to samo swymi zaklęciami.
7:12 וַיַּשְׁלִיכוּ אִישׁ מַטֵּהוּ וַיִּהְיוּ לְתַנִּינִים וַיִּבְלַע מַטֵּה־אַהֲרֹן אֶת־מַטֹּתָם׃ Vaiishlíkhu ish mattéhu vaiihiú letanniním; vaiivlá' mattéh-Aharón et-mattotám. I rzucił każdy laskę swoją, i stały się smokami; lecz laska Aarona połknęła ich laski.
7:13 וַיֶּחֱזַק לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה׃ Vaikhezák lev Par'ó veló shamá' aleikhém kaashér dibbér Adonai. I zacięło się serce Faraona, i nie usłuchał ich, tak jak zapowiedział Adonai.
7:14 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה כָּבֵד לֵב פַּרְעֹה מֵאֵן לְשַׁלַּח הָעָם׃ Vaiómer Adonai el-Moshé: Kavéd lev Par'ó, meén leshallákh haám. Wtedy rzekł Adonai do Mojżesza: "Uparte jest serce Faraona, wzbrania się wypuścić lud."
7:15 לֵךְ אֶל־פַּרְעֹה בַּבֹּקֶר הִנֵּה יֹצֵא הַמַּיְמָה וְנִצַּבְתָּ לִקְרָאתוֹ עַל־שְׂפַת הַיְאֹר וְהַמַּטֶּה אֲשֶׁר־נֶהְפַּךְ לְנָחָשׁ תִּקַּח בְּיָדֶךָ׃ Lekh el-Par'ó babbóker, hinnéh iotzé hammaímah; venitzavtá likrató al-sefát haiór, vehammattéh ashér-nekhpák l'nakhásh tikkákh beiadékha. "Idź do Faraona rano; oto on wychodzi nad wodę. Stań naprzeciw niego na brzegu rzeki, a laskę, która się zmieniła w węża, weź do ręki twojej."
7:16 וְאָמַרְתָּ אֵלָיו יְהוָה אֱלֹהֵי הָעִבְרִים שְׁלָחַנִי אֵלֶיךָ לֵאמֹר שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי בַּמִּדְבָּר וְהִנֵּה לֹא־שָׁמַעְתָּ עַד־כֹּה׃ Veamartá eláv: Adonai Elohéi haIvrím shelakháni eléikha lemór: Shallákh et-ammí veia'avduní bammidbár; vehinnéh lo-shamá'ta ad-koh. "I powiesz mu: 'Adonai, Elohim Hebrajczyków, posłał mnie do ciebie, mówiąc: Puść lud Mój, aby Mi służyli na pustyni; a oto nie usłuchałeś aż dotąd'."
7:17 כֹּה אָמַר יְהוָה בְּזֹאת תֵּדַע כִּי אֲנִי יְהוָה הִנֵּה אָנֹכִי מַכֶּה בַּמַּטֶּה אֲשֶׁר־בְּיָדִי עַל־הַמַּיִם אֲשֶׁר בַּיְאֹר וְנֶהֶפְכוּ לְדָם׃ Koh amár Adonai: Bezót tedá' ki aní Adonai; hinnéh anokhí makkéh bammattéh ashér-beiadí al-hammaím ashér baiór venekhepkhú ledám. "Tak mówi Adonai: Po tym poznasz, że Ja jestem Adonai. Oto ja uderzę laską, którą mam w ręku, w wody, które są w rzece, i zmienią się w krew."
7:18 וְהַדָּגָה אֲשֶׁר־בַּיְאֹר תָּמוּת וּבָאַשׁ הַיְאֹר וְנִלְאוּ מִצְרַיִם לִשְׁתּוֹת מַיִם מִן־הַיְאֹר׃ Vehadaguáh ashér-baiór tamút uvaásh haiór; venil'ú Mitzráim lishtót máim min-haiór. "Ryby zaś, które są w rzece, wyginą, a rzeka cuchnąć będzie, tak że Egipcjanie nie będą mogli pić wody z rzeki."
7:19 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה אֱמֹר אֶל־אַהֲרֹן קַח מַטְּךָ וּנְטֵה־יָדְךָ עַל־מֵימֵי מִצְרַיִם עַל־נַהֲרֹתָם עַל־יְאֹרֵיהֶם וְעַל־אַגְמֵיהֶם וְעַל כָּל־מִקְוֵה מֵימֵיהֶם וְיִהְיוּ־דָם׃ Vaiómer Adonai el-Moshé: Emór el-Aharón: Kakh mattekha unetéh-iadekhá al-meiméi Mitzráim, al-naharotám al-ieoreihém veal-agmeihém veal kol-mikvéh meimeihém veihiú-dám... I rzekł Adonai do Mojżesza: "Powiedz Aaronowi: 'Weź laskę twoją i wyciągnij rękę twoją nad wody Egiptu, nad ich rzeki, kanały, stawy i nad wszystkie ich zbiorniki wód, a zmienią się w krew; i będzie krew w całej ziemi egipskiej, nawet w naczyniach drewnianych i kamiennych'."
7:20 וַיַּעֲשׂוּ־כֵן מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה וַיָּרֶם בַּמַּטֶּה וַיַּךְ אֶת־הַמַּיִם אֲשֶׁר בַּיְאֹר לְעֵינֵי פַרְעֹה וּלְעֵינֵי עֲבָדָיו וַיֵּהָפְכוּ כָּל־הַמַּיִם אֲשֶׁר־בַּיְאֹר לְדָם׃ Vaiia'asú-khen Moshé veAharón kaashér tziiváh Adonai; vaiiárem bammattéh vaiiákh et-hammaím ashér baiór le'einéi Par'ó ule'einéi avadáv, vaiiehafkhú kol-hammaím ashér-baiór ledám. I uczynili Mojżesz i Aaron tak, jak nakazał Adonai. Podniósł laskę i uderzył w wody rzeki na oczach Faraona i sług jego; i wszystkie wody rzeki zmieniły się w krew.
7:21 וְהַדָּגָה אֲשֶׁר־בַּיְאֹר מֵתָה וַיִּבְאַשׁ הַיְאֹר וְלֹא־יָכְלוּ מִצְרַיִם לִשְׁתּוֹת מַיִם מִן־הַיְאֹר וַיְהִי הַדָּם בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃ Vehadaguáh ashér-baiór métah vaiiv'ásh haiór, veló-iakhlu Mitzráim lishtót máim min-haiór; vaiiehí haddám bekhol éretz Mitzráim. Ryby zaś, które były w rzece, wyginęły, i rzeka zaczęła cuchnąć, tak że Egipcjanie nie mogli pić wody z rzeki; i była krew w całej ziemi egipskiej.
7:22 וַיַּעֲשׂוּ־כֵן חַרְטֻמֵּי מִצְרַיִם בְּלָטֵיהֶם וַיֶּחֱזַק לֵב־פַּרְעֹה וְלֹא־שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה׃ Vaiia'asú-khen khartumméi Mitzráim belateihém; vaikhezák lev-Par'ó veló-shamá' aleikhém kaashér dibbér Adonai. Lecz wróżbici egipscy uczynili to samo swymi zaklęciami; i zacięło się serce Faraona, i nie usłuchał ich, tak jak zapowiedział Adonai.
7:23 וַיִּפֶן פַּרְעֹה וַיָּבֹא אֶל־בֵּיתוֹ וְלֹא־שָׁת לִבּוֹ גַּם־לָזֹאת׃ Vaiífen Par'ó vaiiávo el-beitó, veló-shat libbó gam-lazót. I odwrócił się Faraon, i poszedł do domu swego, i nie wziął tego do serca.
7:24 וַיַּחְפְּרוּ כָל־מִצְרַיִם סְבִיבֹת הַיְאֹר מַיִם לִשְׁתּוֹת כִּי לֹא יָכְלוּ לִשְׁתּוֹת מִמֵּי הַיְאֹר׃ Vaiakhperú khol-Mitzráim sevivót haiór máim lishtót, ki lo iakhlu lishtót mimméi haiór. Wszyscy zaś Egipcjanie kopali wokół rzeki w poszukiwaniu wody do picia, gdyż nie mogli pić wody z rzeki.
7:25 וַיִּמָּלֵא שִׁבְעַת יָמִים אַחֲרֵי הַכּוֹת־יְהוָה אֶת־הַיְאֹר׃ Vaiimmallé shiv'át iamím akharei hakkót-Adonai et-haiór. I upłynęło siedem dni od czasu, gdy Adonai uderzył w rzekę.
7:26 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה בֹּא אֶל־פַּרְעֹה וְאָמַרְתָּ אֵלָיו כֹּה אָמַר יְהוָה שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃ Vaiómer Adonai el-Moshé: Bo el-Par'ó veamartá eláv: Koh amár Adonai: Shallákh et-ammí veia'avduní. I rzekł Adonai do Mojżesza: "Idź do Faraona i powiedz mu: 'Tak mówi Adonai: Puść lud Mój, aby Mi służyli'."
7:27 וְאִם־מָאֵן אַתָּה לְשַׁלֵּחַ הִנְנִי נֹגֵף אֶת־כָּל־גְּבוּלְךָ בַּצְפַרְדֵּעִים׃ Veím-maén attáh leshalléakh, hinení noguéf et-kol-guevulkhá batz fard'ím. "A jeśli będziesz wzbraniał się ich wypuścić, oto Ja uderzę cały kraj twój plagą żab."
7:28 וְשָׁרַץ הַיְאֹר צְפַרְדֵּעִים וְעָלוּ וּבָאוּ בְּבֵיתֶךָ וּבַחֲדַר מִשְׁכָּבְךָ וְעַל־מִטָּתֶךָ... Vesharátz haiór tz fard'ím ve'alú uvaú beveitékha uvakhadár mishkavkhá veal-mittatékha... "I zaroi się rzeka od żab; a one wyjdą i wejdą do domu twego, do sypialni twojej i na łoże twoje, do domów sług twoich i między lud twój, do pieców twoich i do dzież twoich."
7:29 וּבְכָה וּבְעַמְּךָ וּבְכָל־עֲבָדֶיךָ יַעֲלוּ הַצְפַרְדֵּעִים׃ Uvekhá uve'ammekhá uvkhól-avadéikha ia'alú hatz fard'ím. "I na ciebie, i na lud twój, i na wszystkich sług twoich wyjdą te żaby."
8:1 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה אֱמֹר אֶל־אַהֲרֹן נְטֵה אֶת־יָדְךָ בְּמַטֶּךָ עַל־הַנְּהָרֹת עַל־הַיְאֹרִים וְעַל־הָאֲגַמִּים וְהַעַל אֶת־הַצְפַרְדֵּעִים עַל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃ Vaiómer Adonai el-Moshé: Emór el-Aharón: Netéh et-iadekhá bemattekha al-hannaharót al-haieorím veal-haagammím, veha'ál et-hatz fard'ím al-éretz Mitzráim. I rzekł Adonai do Mojżesza: "Powiedz Aaronowi: 'Wyciągnij rękę twoją z laską twoją nad rzeki, kanały i stawy, i wyprowadź żaby na ziemię egipską'."
8:2 וַיֵּט אַהֲרֹן אֶת־יָדוֹ עַל מֵימֵי מִצְרָיִם וַתַּעַל הַצְּפַרְדֵּעַ וַתְּכַס אֶת־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃ Vaiiét Aharón et-iadó al meiméi Mitzráim, vattá'al hatz fardé'a vattékhas et-éretz Mitzráim. I wyciągnął Aaron rękę swoją nad wody Egiptu, i wyszły żaby, i pokryły ziemię egipską.

Aliyá 5

Aliyá 5 - Parashá Vaerá (Polski)

8:3 וַיַּעֲשׂוּ־כֵן הַחַרְטֻמִּים בְּלָטֵיהֶם וַיַּעֲלוּ אֶת־הַצְפַרְדֵּעִים עַל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃ Vaiia'asú-khen hakhartummím belateihém; vaiia'alú et-hatz fard'ím al-éretz Mitzráim. Lecz wróżbici uczynili to samo swymi zaklęciami i sprowadzili żaby na ziemię egipską.
8:4 וַיִּקְרָא פַרְעֹה לְמֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן וַיֹּאמֶר הַעְתִּירוּ אֶל־יְהוָה וְיָסֵר הַצְפַרְדֵּעִים מִמֶּנִּי וּמֵעַמִּי וַאֲשַׁלְּחָה אֶת־הָעָם וְיִזְבְּחוּ לַיהוָה׃ Vaiikrá Par'ó leMoshé uleAharón vaiómer: Hatíru el-Adonai veiassér hatz fard'ím mimménni ume'ammí; vaashallekháh et-haám veizbekhú laAdonai. Wtedy Faraon wezwał Mojżesza i Aarona i rzekł: "Błagajcie Adonai, aby usunął żaby ode mnie i od ludu mojego, a wypuszczę lud, aby złożyli ofiarę Adonai."
8:5 וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה לְפַרְעֹה הִתְפָּאֵר עָלַי לְמָתַי אַעְתִּיר לְךָ וְלַעֲבָדֶיךָ וּלְעַמְּךָ לְהַכְרִית הַצְפַרְדֵּעִים מִמְּךָ וּמִבָּתֶּיךָ רַק בַּיְאֹר תִּשָּׁאַרְנָה׃ Vaiómer Moshé lePar'ó: Hitpaér alái, lemataí a'tír lekha vela'avadéikha ule'ammekhá, lehakhrit hatz fard'ím mimmekhá umivatteikhá; rak baiór tishshaárnah. Mojżesz rzekł do Faraona: "Racz mi wskazać, kiedy mam błagać za ciebie, za sługi twoje i za lud twój, aby żaby zostały usunięte od ciebie i z domów twoich, a pozostały tylko w rzece."
8:6 וַיֹּאמֶר לְמָחָר וַיֹּאמֶר כִּדְבָרְךָ לְמַעַן תֵּדַע כִּי־אֵין כַּיהוָה אֱלֹהֵינוּ׃ Vaiómer: Lemakhár. Vaiómer: Kidvarkhá; lemá'an tedá' ki-ein kaAdonai Elohéinu. On odpowiedział: "Jutro". Mojżesz zaś rzekł: "Niech się stanie według słowa twego, abyś wiedział, że nie ma nikogo jak Adonai, Elohim nasz."
8:7 וְסָרוּ הַצְפַרְדֵּעִים מִמְּךָ וּמִבָּתֶּיךָ וּמֵעֲבָדֶיךָ וּמֵעַמֶּךָ רַק בַּיְאֹר תִּשָּׁאַרְנָה׃ Vesáru hatz fard'ím mimmekhá umivatteikhá ume'avadéikha ume'ammekhá; rak baiór tishshaárnah. "I żaby ustąpią od ciebie, z domów twoich, od sług twoich i od ludu twego; zostaną tylko w rzece."
8:8 וַיֵּצֵא מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן מֵעִם פַּרְעֹה וַיִּצְעַק מֹשֶׁה אֶל־יְהוָה עַל־דְּבַר הַצְפַרְדֵּעִים אֲשֶׁר־שָׂם לְפַרְעֹה׃ Vaiietzé Moshé veAharón me'ím Par'ó; vaiitz'ák Moshé el-Adonai al-devár hatz fard'ím ashér-sam lePar'ó. I wyszli Mojżesz i Aaron od Faraona, i wołał Mojżesz do Adonai w sprawie żab, które sprowadził na Faraona.
8:9 וַיַּעַשׂ יְהוָה כִּדְבַר מֹשֶׁה וַיָּמֻתוּ הַצְפַרְדֵּעִים מִן־הַבָּתִּים מִן־הַחֲצֵרֹת וּמִן־הַשָּׂדֹת׃ Vaiia'as Adonai kidvár Moshé; vaiiamútu hatz fard'ím min-habbattím min-hakhatzerót umín-hassadót. I uczynił Adonai według słowa Mojżesza: wyginęły żaby w domach, w zagrodach i na polach.
8:10 וַיִּצְבְּרוּ אֹתָם חֳמָרִם חֳמָרִם וַתִּבְאַשׁ הָאָרֶץ׃ Vaiitzberú otám khomarím khomarím; vattiv'ásh haáretz. Zgarniano je na stosy, i ziemia zaczęła cuchnąć.
8:11 וַיַּרְא פַּרְעֹה כִּי הָיְתָה הָרְוָחָה וְהַכְבֵּד אֶת־לִבּוֹ וְלֹא שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה׃ Vaiiar Par'ó ki haietáh harvakháh vehakhbéd et-libbó, veló shamá' aleikhém kaashér dibbér Adonai. Lecz gdy Faraon widział, że nastąpiła ulga, uczynił serce swoje upartym i nie usłuchał ich, tak jak zapowiedział Adonai.
8:12 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה אֱמֹר אֶל־אַהֲרֹן נְטֵה אֶת־מַטְּךָ וְהַךְ אֶת־עֲפַר הָאָרֶץ וְהָיָה לְכִנִּים בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃ Vaiómer Adonai el-Moshé: Emór el-Aharón: Netéh et-mattekha vehákh et-afár haáretz; vehaiáh lekhinním bekhol éretz Mitzráim. I rzekł Adonai do Mojżesza: "Powiedz Aaronowi: Wyciągnij laskę twoją i uderz w proch ziemi, a zamieni się w komary w całej ziemi egipskiej."
8:13 וַיַּעֲשׂוּ־כֵן וַיֵּט אַהֲרֹן אֶת־יָדוֹ בְמַטֵּהוּ וַיַּךְ אֶת־עֲפַר הָאָרֶץ וַתְּהִי הַכִּנָּם בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה כָּל־עֲפַר הָאָרֶץ הָיָה כִנִּים בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃ Vaiia'asú-khen; vaiiét Aharón et-iadó vemattéhu vaiiákh et-afár haáretz, vattéhi hakkinnám baadám uvabbehémah; kol-afár haáretz haiáh khinním bekhol éretz Mitzráim. I uczynili tak: Aaron wyciągnął rękę swoją z laską i uderzył w proch ziemi; i pojawiły się komary na ludziach i na zwierzętach. Cały proch ziemi zamienił się w komary w całej ziemi egipskiej.
8:14 וַיַּעֲשׂוּ־כֵן הַחַרְטֻמִּים בְּלָטֵיהֶם לְהוֹצִיא אֶת־הַכִּנִּים וְלֹא יָכֹלוּ וַתְּהִי הַכִּנָּם בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה׃ Vaiia'asú-khen hakhartummím belateihém lehotzí et-hakkinním veló iakhólu; vattéhi hakkinnám baadám uvabbehémah. Wróżbici próbowali swoimi zaklęciami wywołać komary, ale nie mogli. I były komary na ludziach i na zwierzętach.
8:15 וַיֹּאמְרוּ הַחַרְטֻמִּים אֶל־פַּרְעֹה אֶצְבַּע אֱלֹהִים הִוא וַיֶּחֱזַק לֵב־פַּרְעֹה וְלֹא־שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה׃ Vaiomerú hakhartummím el-Par'ó: Etzbá' Elohím hi; vaikhezák lev-Par'ó veló-shamá' aleikhém kaashér dibbér Adonai. Wtedy wróżbici rzekli do Faraona: "To palec Elohim!" Lecz serce Faraona pozostało uparte i nie usłuchał ich, tak jak zapowiedział Adonai.
8:16 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה הַשְׁכֵּם בַּבֹּקֶר וְהִתְיַצֵּב לִפְנֵי פַרְעֹה הִנֵּה יוֹצֵא הַמָּיְמָה וְאָמַרְתָּ אֵלָיו כֹּה אָמַר יְהוָה שַׁלַּח עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃ Vaiómer Adonai el-Moshé: Hashkém babbóker vehit-iatzév lifnéi Par'ó, hinnéh iotzé hammaímah; veamartá eláv: Koh amár Adonai: Shallákh ammí veia'avduní. I rzekł Adonai do Mojżesza: "Wstań wcześnie rano i stań przed Faraonem, gdy będzie wychodził nad wodę, i powiedz mu: Tak mówi Adonai: Puść lud Mój, aby Mi służyli."
8:17 כִּי אִם־אֵינְךָ מְשַׁלֵּחַ אֶת־עַמִּי הִנְנִי מַשְׁלִיחַ בְּךָ וּבַעֲבָדֶיךָ וּבְעַמְּךָ וּבְבָתֶּיךָ אֶת־הֶעָרֹב וּמָלְאוּ בָּתֵּי מִצְרַיִם אֶת־הֶעָרֹב וְגַם הָאֲדָמָה אֲשֶׁר־הֵם עָלֶיהָ׃ Ki im-einkhá meshalléakh et-ammí, hinení mashlíakh bekhá uv'avadéikha uv'ammekhá uv'vatteikhá et-he'aróv; umaleú battéi Mitzráim et-he'aróv vegám haadamáh ashér-hem aléiha. "Bo jeśli nie puścisz ludu Mojego, oto Ja poślę na ciebie, na sługi twoje, na lud twój i do domów twoich dzikie zwierzęta; i napełnią się domy Egipcjan dzikimi zwierzętami, a także ziemia, na której oni mieszkają."
8:18 וְהִפְלֵיתִי בַיּוֹם הַהוּא אֶת־אֶרֶץ גֹּשֶׁן אֲשֶׁר עַמִּי עֹמֵד עָלֶיהָ לְבִלְתִּי הֱיוֹת־שָׁם עָרֹב לְמַעַן תֵּדַע כִּי אֲנִי יְהוָה בְּקֶרֶב הָאָרֶץ׃ Vehifléiti vaiióm hahú et-éretz Góshen ashér ammí oméd aléiha, leviltí heiút-sham aróv; lemá'an tedá' ki aní Adonai bekérev haáretz. "Lecz w owym dniu oddzielę ziemię Goszen, w której przebywa lud Mój, aby tam nie było dzikich zwierząt, abyś wiedział, że Ja jestem Adonai pośród tej ziemi."

Aliyá 6

Aliyá 6 - Parashá Vaerá (Polski)

8:19 וְשַׂמְתִּי פְדֻת בֵּין עַמִּי וּבֵין עַמֶּךָ לְמָחָר יִהְיֶה הָאֹת הַזֶּה׃ Vesamtí fedút bein ammí uveín ammekhá; lemakhár ihiéh haót hazzéh. "I uczynię rozróżnienie między ludem Moim a ludem twoim; jutro ukaże się ten znak."
8:20 וַיַּעַשׂ יְהוָה כֵּן וַיָּבֹא עָרֹב כָּבֵד בֵּיתָה פַרְעֹה וּבֵית עֲבָדָיו וּבְכָל־אֶרֶץ מִצְרַיִם תִּשָּׁחֵת הָאָרֶץ מִפְּנֵי הֶעָרֹב׃ Vaiia'as Adonai khen, vaiiavo aróv kavéd beitáh Par'ó uveít avadáv; uvkhól-éretz Mitzráim tishakhét haáretz mippenéi he'aróv. I uczynił Adonai tak: nadleciały wielkie roje dzikich zwierząt do domu Faraona i do domów sług jego; w całej ziemi egipskiej kraj został zniszczony przez te zwierzęta.
8:21 וַיִּקְרָא פַרְעֹה אֶל־מֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן וַיֹּאמֶר לְכוּ זִבְחוּ לֵאלֹהֵיכֶם בָּאָרֶץ׃ Vaiikrá Par'ó el-Moshé uleAharón vaiómer: Lekhú zivkhú l'Eloheikhém baáretz. Wtedy Faraon wezwał Mojżesza i Aarona i rzekł: "Idźcie, złóżcie ofiarę Elohim waszemu tutaj w kraju."
8:22 וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה לֹא נָכוֹן לַעֲשׂוֹת כֵּן כִּי תּוֹעֲבַת מִצְרַיִם נִזְבַּח לַיהוָה אֱלֹהֵינוּ הֵן נִזְבַּח אֶת־תּוֹעֲבַת מִצְרַיִם לְעֵינֵיהֶם וְלֹא יִסְקְלֻנוּ׃ Vaiómer Moshé: Lo nakhón la'asót ken, ki to'avát Mitzráim nizbákh laAdonai Elohéinu; hen nizbákh et-to'avát Mitzráim le'eineihém veló iskelúnu. Lecz Mojżesz odpowiedział: "Nie godzi się tak czynić, gdyż ofiarowalibyśmy Adonai, Elohim naszemu, to, co jest obrzydliwością dla Egipcjan. Jeśli złożymy na ich oczach ofiarę z tego, co jest dla nich obrzydliwością, czyż nas nie ukamienują?"
8:23 דֶּרֶךְ שְׁלֹשֶׁת יָמִים נֵלֵךְ בַּמִּדְבָּר וְזָבַחְנוּ לַיהוָה אֱלֹהֵינוּ כַּאֲשֶׁר יֹאמַר אֵלֵינוּ׃ Dérekh shelóshet iamím nelékh bammidbár; vezavákhnu laAdonai Elohéinu kaashér iomár eléinu. "Odbędziemy drogę trzech dni na pustynię i złożymy ofiarę Adonai, Elohim naszemu, tak jak nam nakaże."
8:24 וַיֹּאמֶר פַּרְעֹה אָנֹכִי אֲשַׁלַּח אֶתְכֶם וּזְבַחְתֶּם לַיהוָה אֱלֹהֵיכֶם בַּמִּדְבָּר רַק הַרְחֵק לֹא־תַרְחִיקוּ לָלֶכֶת הַעְתִּירוּ בַּעֲדִי׃ Vaiómer Par'ó: Anokhí ashallekhá etkhém uzevakhtém laAdonai Eloheikhém bammidbár; rak harkhék lo-tarkhíku lalékhet; hatíru ba'adí. Faraon rzekł: "Ja was wypuszczę, abyście złożyli ofiarę Adonai, Elohim waszemu na pustyni, tylko nie odchodźcie zbyt daleko. Błagajcie za mną."
8:25 וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה הִנֵּה אָנֹכִי יוֹצֵא מֵעִמָּךְ וְהַעְתַּרְתִּי אֶל־יְהוָה וְסָר הֶעָרֹב מִפַּרְעֹה מֵעֲבָדָיו וּמֵעַמּוֹ מָחָר רַק אַל־יֹסֵף פַּרְעֹה הָתֵל לְבִלְתִּי שַׁלַּח אֶת־הָעָם לִזְבֹּחַ לַיהוָה׃ Vaiómer Moshé: Hinnéh anokhí iotzé me'immákh vehatartí el-Adonai, vesar he'aróv miPar'ó me'avadáv ume'ammó makhár; rak al-iosséf Par'ó hatél leviltí shallákh et-haám lizbóakh laAdonai. Mojżesz rzekł: "Oto wychodzę od ciebie i będę błagał Adonai, a jutro dzikie zwierzęta ustąpią od Faraona, od sług jego i od ludu jego; tylko niech Faraon więcej nie oszukuje, nie chcąc wypuścić ludu, aby złożyli ofiarę Adonai."
8:26 וַיֵּצֵא מֹשֶׁה מֵעִם פַּרְעֹה וַיֶּעְתַּר אֶל־יְהוָה׃ Vaiietzé Moshé me'ím Par'ó vaiietár el-Adonai. I wyszedł Mojżesz od Faraona, i błagał Adonai.
8:27 וַיַּעַשׂ יְהוָה כִּדְבַר מֹשֶׁה וַיָּסַר הֶעָרֹב מִפַּרְעֹה מֵעֲבָדָיו וּמֵעַמּוֹ לֹא נִשְׁאַר אֶחָד׃ Vaiia'as Adonai kidvár Moshé, vaiiássar he'aróv miPar'ó me'avadáv ume'ammó; lo nish'ár ekhád. I uczynił Adonai według słowa Mojżesza: dzikie zwierzęta ustąpiły od Faraona, od sług jego i od ludu jego; nie pozostało ani jedno.
8:28 וַיַּכְבֵּד פַּרְעֹה אֶת־לִבּוֹ גַּם בַּפַּעַם הַזֹּאת וְלֹא שִׁלַּח אֶת־הָעָם׃ Vaiiakhbéd Par'ó et-libbó gam bappá'am hazzót; veló shillákh et-haám. Lecz Faraon i tym razem uczynił serce swoje upartym i nie wypuścił ludu.
9:1 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה בֹּא אֶל־פַּרְעֹה וְדִבַּרְתָּ אֵלָיו כֹּה־אָמַר יְהוָה אֱלֹהֵי הָעִבְרִים שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃ Vaiómer Adonai el-Moshé: Bo el-Par'ó vedibbartá eláv: Koh-amár Adonai Elohéi haIvrím: Shallákh et-ammí veia'avduní. I rzekł Adonai do Mojżesza: "Idź do Faraona i powiedz mu: 'Tak mówi Adonai, Elohim Hebrajczyków: Puść lud Mój, aby Mi służyli'."
9:2 כִּי אִם־מָאֵן אַתָּה לְשַׁלֵּחַ וְעוֹדְךָ מַחֲזִיק בָּם׃ Ki im-maén attáh leshalléakh veodekhá makhazík bam. "Bo jeśli będziesz wzbraniał się ich wypuścić i nadal będziesz ich zatrzymywał,"
9:3 הִנֵּה יַד־יְהוָה הוֹיָה בְּמִקְנְךָ אֲשֶׁר בַּשָּׂדֶה בַּסּוּסִים בַּחֲמֹרִים בַּגְּמַלִּים בַּבָּקָר וּבַצֹּאן דֶּבֶר כָּבֵד מְאֹד׃ Hinnéh iad-Adonai hoiáh bemiknekhá ashér bassadéh, bassusím bakhamorím baguemallím babba kár uvatzón; déver kavéd meód. "Oto ręka Adonai spadnie na stada twoje, które są w polu: na konie, na osły, na wielbłądy, na bydło i na owce – będzie to bardzo ciężka zaraza."
9:4 וְהִפְלָה יְהוָה בֵּין מִקְנֵה יִשְׂרָאֵל וּבֵין מִקְנֵה מִצְרָיִם וְלֹא יָמוּת מִכָּל־לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל דָּבָר׃ Vehifláh Adonai bein miknéh Israél uveín miknéh Mitzráim; veló iamút mikkól-livnéi Israél davár. "I Adonai uczyni rozróżnienie między stadami Izraela a stadami Egipcjan; i nie padnie nic z tego, co należy do synów Izraela."
9:5 וַיָּשֶׂם יְהוָה מוֹעֵד לֵאמֹר מָחָר יַעֲשֶׂה יְהוָה הַדָּבָר הַזֶּה בָּאָרֶץ׃ Vaiiasém Adonai mo'éd lemór: Makhár ia'aséh Adonai haddavár hazzéh baáretz. I wyznaczył Adonai czas, mówiąc: "Jutro Adonai uczyni to w kraju."
9:6 וַיַּעַשׂ יְהוָה אֶת־הַדָּבָר הַזֶּה מִמָּחֳרָת וַיָּמָת כֹּל מִקְנֵה מִצְרָיִם וּמִמִּקְנֵה בְנֵי־יִשְׂרָאֵל לֹא־מֵת אֶחָד׃ Vaiia'as Adonai et-haddavár hazzéh mimmokhorát, vaiiamát kol miknéh Mitzráim; umimmiknéh venéi-Israél lo-mét ekhád. I uczynił Adonai tak nazajutrz: wyginęły wszystkie stada Egipcjan, ale ze stad synów Izraela nie padło ani jedno zwierzę.
9:7 וַיִּשְׁלַח פַּרְעֹה וְהִנֵּה לֹא־מֵת מִמִּקְנֵה יִשְׂרָאֵל עַד־אֶחָד וַיִּכְבַּד לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שִׁלַּח אֶת־הָעָם׃ Vaiishlákh Par'ó, vehinnéh lo-mét mimmiknéh Israél ad-ekhád; vaiiakhbéd lev Par'ó veló shillákh et-haám. Faraon posłał, aby to sprawdzić, i oto ze stad Izraela nie padło ani jedno zwierzę. Lecz serce Faraona pozostało uparte i nie wypuścił ludu.
9:8 וַיֹּאמֶer יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה וְאֶל־אַהֲרֹן קְחוּ לָכֶם מְלֹא חָפְנֵיכֶם פִּיחַ כִּבְשָׁן וּזְרָקוֹ מֹשֶׁה הַשָּׁמַיְמָה לְעֵינֵי פַרְעֹה׃ Vaiómer Adonai el-Moshé veél-Aharón: Kekhú lakhém meló khofneikhém píakh kivshán; uzerakó Moshé hasshamáimah le'einéi Par'ó. I rzekł Adonai do Mojżesza i Aarona: "Nabierzcie pełne garście sadzy z pieca, a Mojżesz niech ją rzuci ku niebu na oczach Faraona."
9:9 וְהָיָה לְאָבָק עַל כָּל־אֶרֶץ מִצְרָיִם וְהָיָה עַל־הָאָדָם וְעַל־הַבְּהֵמָה לִשְׁחִין פֹּרֵחַ אֲבַעְבֻּעֹת בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם׃ Vehaiáh leavák al kol éretz Mitzráim; vehaiáh al-haadám veal-habbehémah lishkhín poréakh ava'buót bekhol éretz Mitzráim. "I zamieni się ona w pył nad całą ziemią egipską, i wywoła na ludziach i na zwierzętach wrzody wybuchające pęcherzami w całej ziemi egipskiej."
9:10 וַיִּקְחוּ אֶת־פִּיחַ הַכִּבְשָׁן וַיַּעַמְדוּ לִפְנֵי פַרְעֹה וַיִּזְרֹק אֹתוֹ מֹשֶׁה הַשָּׁמָיְמָה וַיְהִי שְׁחִין אֲבַעְבֻּעֹת פֹּרֵחַ בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה׃ Vaiikkkhú et-píakh hakkivshán vaiia'amdú lifnéi Par'ó, vaiizrók otó Moshé hasshamáimah; vaiiehí shkhín ava'buót poréakh baadám uvabbehémah. Wzięli więc sadzę z pieca i stanęli przed Faraonem, a Mojżesz rzucił ją ku niebu; i powstały wrzody wybuchające pęcherzami na ludziach i na zwierzętach.
9:11 וְלֹא־יָכְלוּ הַחַרְטֻמִּים לַעֲמֹד לִפְנֵי מֹשֶׁה מִפְּנֵי הַשְּׁחִין כִּי־הָיָה הַשְּׁחִין בַּחַרְטֻמִּם וּבְכָל־מִצְרָיִם׃ Veló-iakhlu hakhartummím la'amód lifnéi Moshé mippenéi hashkhín; ki-haiáh hashkhín bakhartummím uvkhól-Mitzráim. Wróżbici nie mogli ostać się przed Mojżeszem z powodu wrzodów, gdyż wrzody wystąpiły na wróżbitach i na wszystkich Egipcjanach.
9:12 וַיְחַזֵּק יְהוָה אֶת־לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שָׁמַע אֲלֵיהֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה׃ Vaiekhazzék Adonai et-lev Par'ó veló shamá' aleikhém; kaashér dibbér Adonai el-Moshé. Lecz Adonai uczynił twardym serce Faraona i nie usłuchał ich, tak jak zapowiedział Adonai Mojżeszowi.
9:13 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה הַשְׁכֵּם בַּבֹּקֶר וְהִתְיַצֵּב לִפְנֵי פַרְעֹה וְאָמַרְתָּ אֵלָיו כֹּה־אָמַר יְהוָה אֱלֹהֵי הָעִבְרִים שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיַעַבְדֻנִי׃ Vaiómer Adonai el-Moshé: Hashkém babbóker vehit-iatzév lifnéi Par'ó, veamartá eláv: Koh-amár Adonai Elohéi haIvrím: Shallákh et-ammí veia'avduní. I rzekł Adonai do Mojżesza: "Wstań wcześnie rano i stań przed Faraonem, i powiedz mu: Tak mówi Adonai, Elohim Hebrajczyków: Puść lud Mój, aby Mi służyli."
9:14 כִּי בַּפַּעַם הַזֹּאת אֲנִי שֹׁלֵחַ אֶת־כָּל־מַגֵּפֹתַי אֶל־לִבְּךָ וּבַעֲבָדֶיךָ וּבְעַמֶּךָ לְמַעַן תֵּדַע כִּי אֵין כָּמֹנִי בְּכָל־הָאָרֶץ׃ Ki bappá'am hazzót aní sholéakh et-kol-maguefotái el-libbekhá uv'avadéikha uv'ammekhá; lemá'an tedá' ki ein kamóni bekhol-haáretz. "Bo tym razem ześlę wszystkie plagi Moje na serce twoje, na sługi twoje i na lud twój, abyś wiedział, że nie ma nikogo jak Ja na całej ziemi."
9:15 כִּי עַתָּה שָׁלַחְתִּי אֶת־יָדִי וָאַךְ אוֹתְךָ וְאֶת־עַמְּךָ בַּדָּבֶר וַתִּכָּחֵד מִן־הָאָרֶץ׃ Ki attáh shalákhti et-iadí vaákh otkhá veét-ammekhá baddáver; vattikkakhéd min-haáretz. "Gdybym bowiem teraz wyciągnął rękę Moją i uderzył ciebie i lud twój zarazą, zginąłbyś z powierzchni ziemi."
9:16 וְאוּלָם בַּעֲבוּר זֹאת הֶעֱמַדְתִּיךָ בַּעֲבוּר הַרְאֹתְךָ אֶת־כֹּחִי וּלְמַעַן סַפֵּר שְׁמִי בְּכָל־הָאָרֶץ׃ Veulám ba'avúr zót he'emadtíkha, ba'avúr harotkhá et-kokhí, ulemá'an sappér shemí bekhol-haáretz. "Lecz właśnie po to cię zachowałem, aby ci pokazać Moc Moją i aby Imię Moje było głoszone po całej ziemi."

Aliyá 7

Maftir

Maftir

9:32 וְהַחִטָּה וְהַכֻּסֶּמֶת לֹא נֻכּוּ כִּי אֲפִילֹת הֵנָּה׃ Vehakhittáh vehakkussémet lo nukkú; ki afilót hénnah. Lecz pszenica i orkisz nie zostały zniszczone, bo są późniejsze.
9:33 וַיֵּצֵא מֹשֶׁה מֵעִם פַּרְעֹה אֶת־הָעִיר וַיִּפְרֹשׂ כַּפָּיו אֶל־יְהוָה וַיַּחְדְּלוּ הַקֹּלוֹת וְהַבָּרָד וּמָטָר לֹא־נִתַּךְ אָרְצָה׃ Vaiietzé Moshé me'ím Par'ó et-ha'ír vaiifrósh kappáv el-Adonai; vaiiakhdelú hakkolót vehabbarád umatár lo-nittákh ártzah. I wyszedł Mojżesz od Faraona z miasta, i wyciągnął dłonie swoje do Adonai; i ustały grzmoty oraz grad, a deszcz nie lał się już na ziemię.
9:34 וַיַּרְא פַּרְעֹה כִּי־חָדַל הַמָּטָר וְהַבָּרָד וְהַקֹּלֹת וַיֹּסֶף לַחֲטֹא וַיַּכְבֵּד לִבּוֹ הוּא וַעֲבָדָיו׃ Vaiiar Par'ó ki-khadál hammatár vehabbarád vehakkolót, vaiióssef lakható; vaiiakhbéd libbó hu va'avadáv. Lecz gdy Faraon zobaczył, że deszcz, grad i grzmoty ustały, grzeszył dalej i uczynił upartym serce swoje, on i słudzy jego.
9:35 וַיֶּחֱזַק לֵב פַּרְעֹה וְלֹא שִׁלַּח אֶת־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה בְּיַד־מֹשֶׁה׃ Vaikhezák lev Par'ó, veló shillákh et-benéi Israél; kaashér dibbér Adonai beiad-Moshé. I zacięło się serce Faraona, i nie wypuścił synów Izraela, tak jak zapowiedział Adonai przez Mojżesza.

Maftir

Haftará