إمور — «قُل» (سفر اللاويين 21:1–24:23). تبدأ البرشة بقوانين الكوهانيم وسلوكهم، وخدمة المشكان/المقدس، وتناول القرابين المقدسة. وتعرض الأعياد الكتابية: بيسح، شافوعوت، روش هاشناه، يوم كيبور وسوكوت، وتنتهي بقصة المجدّف وحكمه. جميع آيات كل علياه موجودة هنا كاملة، بلا حذف.
الأولى · 21:1–15
الثانية · 21:16–22:16
الثالثة · 22:17–33
الرابعة · 23:1–22
الخامسة · 23:23–32
السادسة · 23:33–44
السابعة · 24:1–23
مافتير · 24:21–23
هافتاراه
א
العلياه الأولى
اللاويين 21:1–15 · 15 آيات
قوانين الطهارة للكوهانيم: منع التنجّس بالموتى، أحكام الزواج، وأحكام خاصة بالكوهين غادول.
| # | עברית | النطق/الترجمة الصوتية | العربية |
|---|---|---|---|
| 21:1 | כא:אוַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה אֱמֹ֥ר אֶל־הַכֹּהֲנִ֖ים בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֑ן וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם לְנֶ֥פֶשׁ לֹא־יִטַּמָּ֖א בְּעַמָּֽיו׃ | Vayómer Adonái el-Moshé, emór el-hakohaním benéi Aharón, ve'amartá aléhem, lenéfesh lo-yitamá be'amáv. | وقال الرب لموسى كلم الكهنة بني هرون وقل لهم. لا يتنجس احد منكم لميت في قومه. |
| 21:2 | כא:בכִּ֚י אִם־לִשְׁאֵר֔וֹ הַקָּרֹ֖ב אֵלָ֑יו לְאִמּ֣וֹ וּלְאָבִ֔יו וְלִבְנ֥וֹ וּלְבִתּ֖וֹ וּלְאָחִֽיו׃ | Ki im-lish'eró, hakaróv eláv: le'imó ule'avív, velvinó ulevitó, ule'achív. | الا لاقربائه الاقرب اليه امه وابيه وابنه وابنته واخيه |
| 21:3 | כא:גוְלַאֲחֹת֤וֹ הַבְּתוּלָה֙ הַקְּרוֹבָ֣ה אֵלָ֔יו אֲשֶׁ֥ר לֹא־הָיְתָ֖ה לְאִ֑ישׁ לָ֖הּ יִטַּמָּֽא׃ | Vela'achotó habetulá, hakerová eláv, asher lo-haytá le'ish: lah yitamá. | واخته العذراء القريبة اليه التي لم تصر لرجل. لاجلها يتنجس. |
| 21:4 | כא:דלֹ֥א יִטַּמָּ֖א בַּ֣עַל בְּעַמָּ֑יו לְהֵחַלּֽוֹ׃ | Lo yitamá ba'ál, be'amáv, lehechaló. | كزوج لا يتنجس باهله لتدنيسه. |
| 21:5 | כא:הלֹֽא־יִקְרְח֤וּ קָרְחָה֙ בְּרֹאשָׁ֔ם וּפְאַ֥ת זְקָנָ֖ם לֹ֣א יְגַלֵּ֑חוּ וּבִבְשָׂרָ֖ם לֹ֥א יִשְׂרְטֽוּ׃ | Lo-yikrechú korchá berosham, uf'at zekánam lo yegaléchu, uvivesarám lo yisretú. | لا يجعلوا قرعة في رؤوسهم ولا يحلقوا عوارض لحاهم ولا يجرحوا جراحة في اجسادهم. |
| 21:6 | כא:וקְדֹשִׁ֤ים יִהְיוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְלֹ֣א יְחַלְּל֔וּ שֵׁ֖ם אֱלֹהֵיהֶ֑ם כִּ֡י אֶת־אִשֵּׁ֨י יְהוָ֜ה לֶ֤חֶם אֱלֹהֵיהֶם֙ הֵ֣ם מַקְרִיבִ֔ם וְהָי֖וּ קֹֽדֶשׁ׃ | Kedoshím yihyú le'Elohéihem, velo yechallelú shem Elohéihem: ki et-ishéi Adonái léchem Elohéihem hem makribím; vehayú kódesh. | مقدسين يكونون لالههم ولا يدنسون اسم الههم لانهم يقرّبون وقائد الرب طعام الههم فيكونون قدسا. |
| 21:7 | כא:זאִשָּׁ֨ה זֹנָ֤ה וַחֲלָלָה֙ לֹ֣א יִקָּ֔חוּ וְאִשָּׁ֛ה גְּרוּשָׁ֥ה מֵאִישָׁ֖הּ לֹ֣א יִקָּ֑חוּ כִּי־קָדֹ֥שׁ ה֖וּא לֵאלֹהָֽיו׃ | Ishá zoná vachalala lo yikáchu; ve'ishá gerusha me'ishah lo yikáchu: ki-kadósh hu le'Elohav. | امرأة زانية او مدنّسة لا يأخذوا ولا يأخذوا امرأة مطلّقة من زوجها. لانه مقدس لالهه. |
| 21:8 | כא:חוְקִדַּשְׁתּ֖וֹ כִּי־אֶת־לֶ֣חֶם אֱלֹהֶ֑יךָ ה֚וּא מַקְרִ֔יב קָדֹ֥שׁ יִהְיֶה־לָּ֖ךְ כִּ֣י קָד֔וֹשׁ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם׃ | Vekidashtó, ki-et-léchem Elohécha hu makriv: kadósh yihyé-lach, ki kadósh aní Adonái mekadishchem. | فتحسبه مقدسا لانه يقرب خبز الهك. مقدسا يكون عندك لاني قدوس انا الرب مقدسكم. |
| 21:9 | כא:טוּבַת֙ אִ֣ישׁ כֹּהֵ֔ן כִּ֥י תֵחֵ֖ל לִזְנ֑וֹת אֶת־אָבִ֙יהָ֙ הִ֣יא מְחַלֶּ֔לֶת בָּאֵ֖שׁ תִּשָּׂרֵֽף׃ | Uvat ish kohén, ki techél liznót: et-avíha hi mechalélet, ba'ésh tisaréf. | واذا تدنست ابنة كاهن بالزنى فقد دنست اباها. بالنار تحرق |
| 21:10 | כא:יוְהַכֹּהֵ֨ן הַגָּד֜וֹל מֵאֶחָ֗יו אֲשֶׁר־יוּצַ֤ק עַל־רֹאשׁוֹ֙ שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וּמִלֵּ֥א אֶת־יָד֖וֹ לִלְבֹּ֣שׁ אֶת־הַבְּגָדִ֑ים אֶת־רֹאשׁוֹ֙ לֹ֣א יִפְרָ֔ע וּבְגָדָ֖יו לֹ֥א יִפְרֹֽם׃ | Vehakohen hagadól me'echav, asher-yutság al-roshó shémen hamishchá, umiléi et-yadó, livósh et-habeyadím: et-roshó lo yifra, uvegadáv lo yifróm. | والكاهن الاعظم بين اخوته الذي صبّ على راسه دهن المسحة وملئت يده ليلبس الثياب لا يكشف راسه ولا يشق ثيابه |
| 21:11 | כא:יאוְעַ֛ל כָּל־נַפְשֹׁ֥ת מֵ֖ת לֹ֣א יָבֹ֑א לְאָבִ֥יו וּלְאִמּ֖וֹ לֹ֥א יִטַּמָּֽא׃ | Ve'al kol-nafshot mét lo yavó: le'avív ule'imó lo yitamá. | ولا يأتي الى نفس ميتة ولا يتنجس لابيه او امه |
| 21:12 | כא:יבוּמִן־הַמִּקְדָּשׁ֙ לֹ֣א יֵצֵ֔א וְלֹ֣א יְחַלֵּ֔ל אֵ֖ת מִקְדַּ֣שׁ אֱלֹהָ֑יו כִּ֡י נֵ֠זֶר שֶׁ֣מֶן מִשְׁחַ֧ת אֱלֹהָ֛יו עָלָ֖יו אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ | Umin-hamikdásh lo yetzé, velo yechalél et mikdásh Elohav: ki nézer shémen mishchat Elohav aláv; aní Adonái. | ولا يخرج من المقدس لئلا يدنس مقدس الهه. لان اكليل دهن مسحة الهه عليه. انا الرب. |
| 21:13 | כא:יגוְה֕וּא אִשָּׁ֥ה בִבְתוּלֶ֖יהָ יִקָּֽח׃ | Vehu, ishá bivtuléiha yikách. | هذا يأخذ امرأة عذراء. |
| 21:14 | כא:ידאַלְמָנָ֤ה וּגְרוּשָׁה֙ וַחֲלָלָ֣ה זֹנָ֔ה אֶת־אֵ֖לֶּה לֹ֣א יִקָּ֑ח כִּ֛י אִם־בְּתוּלָ֥ה מֵעַמָּ֖יו יִקַּ֥ח אִשָּֽׁה׃ | Almaná ugerusha vachalala zoná, et-éle lo yikách: ki im-betulá me'amáv yikách ishá. | اما الارملة والمطلقة والمدنسة والزانية فمن هؤلاء لا يأخذ بل يتخذ عذراء من قومه امرأة. |
| 21:15 | כא:טווְלֹא־יְחַלֵּ֥ל זַרְע֖וֹ בְּעַמָּ֑יו כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשֽׁוֹ׃ | Velo-yechalél zar'ó, be'amáv: ki aní Adonái, mekadeshó. | ولا يدنس زرعه بين شعبه لاني انا الرب مقدسه |
ב
العلياه الثانية
اللاويين 21:16–22:16 · 25 آيات
العيوب الجسدية التي تمنع الكاهن من الخدمة الفعلية؛ ومن يحق له تناول العطايا المقدسة/التروماه.
| # | עברית | النطق/الترجمة الصوتية | العربية |
|---|---|---|---|
| 21:16 | כא:טזוַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | وكلم الرب موسى قائلا. |
| 21:17 | כא:יזדַּבֵּ֤ר אֶֽל־אַהֲרֹן֙ לֵאמֹ֔ר אִ֣ישׁ מִֽזַּרְעֲךָ֔ לְדֹרֹתָ֖ם אֲשֶׁ֣ר יִהְיֶ֣ה ב֑וֹ מ֕וּם לֹ֣א יִקְרַ֔ב לְהַקְרִ֖יב לֶ֥חֶם אֱלֹהָֽיו׃ | Dabér el-Aharón lemór: ish mizar'achá, ledorotám, asher yihyé vo mum, lo yikrév lehakrív léchem Elohav. | كلم هرون قائلا. اذا كان رجل من نسلك في اجيالهم فيه عيب فلا يتقدم ليقرّب خبز الهه. |
| 21:18 | כא:יחכִּ֥י כָל־אִ֛ישׁ אֲשֶׁר־בּ֥וֹ מ֖וּם לֹ֣א יִקְרָ֑ב אִ֣ישׁ עִוֵּ֔ר א֤וֹ פִסֵּ֙חַ֙ א֣וֹ חָרֻ֔ם א֖וֹ שָׂרֽוּעַ׃ | Ki chol-ish asher-bo mum lo yikráv: ish ivér o piséach, o charúm o saruá. | لان كل رجل فيه عيب لا يتقدم. لا رجل اعمى ولا اعرج ولا افطس ولا زوائدي |
| 21:19 | כא:יטא֣וֹ אִ֔ישׁ אֲשֶׁר־יִהְיֶ֥ה ב֖וֹ שֶׁ֣בֶר רָ֑גֶל א֖וֹ שֶׁ֥בֶר יָֽד׃ | O ish asher-yihyé vo shéver ragél, o shéver yád. | ولا رجل فيه كسر رجل او كسر يد |
| 21:20 | כא:כא֣וֹ גִבֵּ֔ן א֥וֹ דַ֖ק א֣וֹ תְּבַלֻּ֣ל בְּעֵינ֑וֹ א֤וֹ גָרָב֙ א֣וֹ יַלֶּ֔פֶת א֖וֹ מְר֥וֹחַ אָֽשֶׁךְ׃ | O gibén o dák o teval'lúl be'einó, o garáv o yálefet, o merúach ashéch. | ولا احدب ولا اكشم ولا من في عينه بياض ولا اجرب ولا اكلف ولا مرضوض الخصى. |
| 21:21 | כא:כאכָּל־אִ֞ישׁ אֲשֶׁר־בּ֣וֹ מ֗וּם מִזֶּ֙רַע֙ אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן לֹ֣א יִגַּ֔שׁ לְהַקְרִ֖יב אֶת־אִשֵּׁ֣י יְהוָ֑ה מ֣וּם בּ֔וֹ אֵ֚ת לֶ֣חֶם אֱלֹהָ֔יו לֹ֥א יִגַּ֖שׁ לְהַקְרִֽיב׃ | Kol-ish asher-bo mum, mizéra Aharón hakohén, lo yigásh lehakrív et-ishéi Adonái: mum bo, et léchem Elohav lo yigásh lehakrív. | كل رجل فيه عيب من نسل هرون الكاهن لا يتقدم ليقرّب وقائد الرب. فيه عيب لا يتقدم ليقرّب خبز الهه. |
| 21:22 | כא:כבלֶ֤חֶם אֱלֹהָיו֙ מִקָּדְשֵׁ֣י הַקֳּדָשִׁ֔ים וּמִן־הַקֳּדָשִׁ֖ים יֹאכֵֽל׃ | Léchem Elohav mikodshéi hakodashím umin-hakodashím yochal. | خبز الهه من قدس الاقداس ومن القدس ياكل. |
| 21:23 | כא:כגאַ֣ךְ אֶל־הַפָּרֹ֜כֶת לֹ֣א יָב֗וֹא וְאֶל־הַמִּזְבֵּ֛חַ לֹ֥א יִגַּ֖שׁ כִּֽי־מ֣וּם בּ֑וֹ וְלֹ֤א יְחַלֵּל֙ אֶת־מִקְדָּשַׁ֔י כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם׃ | Ach el-hapáróchet lo yavó, ve'el-hamizbéach lo yigásh, ki-mum bo; velo yechalél et-mikdashái, ki aní Adonái mekadeshám. | لكن الى الحجاب لا يأتي والى المذبح لا يقترب لان فيه عيبا لئلا يدنّس مقدسي. لاني انا الرب مقدّسهم. |
| 21:24 | כא:כדוַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אֶֽל־אַהֲרֹ֖ן וְאֶל־בָּנָ֑יו וְאֶ֖ל כָּל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ | Vayedabér Moshé el-Aharón ve'el-banáv, ve'el kol-benéi Yisraél. | فكلم موسى هرون وبنيه وكل بني اسرائيل |
| 22:1 | כב:אוַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | وكلم الرب موسى قائلا |
| 22:2 | כב:בדַּבֵּ֣ר אֶֽל־אַהֲרֹ֣ן וְאֶל־בָּנָ֗יו וְיִנָּֽזְרוּ֙ מִקָּדְשֵׁ֣י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֔ל וְלֹ֥א יְחַלְּל֖וּ אֶת־שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֑י אֲשֶׁ֨ר הֵ֧ם מַקְדִּשִׁ֛ים לִ֖י אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ | Dabér el-Aharón ve'el-banáv, veyinazrú mikodshéi benéi-Yisraél, velo yechallelú et-shem kodshí, asher hem makdishím li: aní Adonái. | كلم هرون وبنيه ان يتوقّوا اقداس بني اسرائيل التي يقدسونها لي ولا يدنّسوا اسمي القدوس. انا الرب. |
| 22:3 | כב:גאֱמֹ֣ר אֲלֵהֶ֗ם לְדֹרֹ֨תֵיכֶ֜ם כָּל־אִ֣ישׁ ׀ אֲשֶׁר־יִקְרַ֣ב מִכָּל־זַרְעֲכֶ֗ם אֶל־הַקֳּדָשִׁים֙ אֲשֶׁ֨ר יַקְדִּ֜ישׁוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֣ל לַיהוָ֗ה וְטֻמְאָת֛וֹ עָלָ֖יו וְנִכְרְתָ֣ה הַנֶּ֣פֶשׁ הַהִ֑וא מִלְּפָנַ֖י אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ | Emór aléhem, ledoroteichem: kol-ish asher yikráv mikol-zar'achem el-hakodashím, asher yakdishú venéi-Yisraél laAdonái, vetum'ató aláv, venichrethá hanéfesh hahi milfanái: aní Adonái. | قل لهم. في اجيالكم كل انسان من جميع نسلكم اقترب الى الاقداس التي يقدسها بنو اسرائيل للرب ونجاسته عليه تقطع تلك النفس من امامي. انا الرب. |
| 22:4 | כב:דאִ֣ישׁ אִישׁ֩ מִזֶּ֨רַע אַהֲרֹ֜ן וְה֣וּא צָר֗וּעַ א֤וֹ זָב֙ בַּקֳּדָשִׁ֣ים לֹ֣א יֹאכַ֔ל עַ֖ד אֲשֶׁ֣ר יִטְהָ֑ר וְהַנֹּגֵ֙עַ֙ בְּכָל־טְמֵא־נֶ֔פֶשׁ א֤וֹ אִישׁ֙ אֲשֶׁ֣ר תֵּצֵ֔א מִמֶּ֖נּוּ שִׁכְבַת־זָֽרַע׃ | Ish ish mizéra Aharón vehu tzaruá o zav, bakodashím lo yochal ad asher yithar; vehanogéa bechol-temé-néfesh, o ish asher tetzé miménu shichvat-zára. | كل انسان من نسل هرون وهو ابرص او ذو سيل لا يأكل من الاقداس حتى يطهر. ومن مسّ شيئا نجسا لميت او انسان حدث منه اضطجاع زرع |
| 22:5 | כב:הא֣וֹ אִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר יִגַּע֙ בְּכָל־שֶׁ֣רֶץ אֲשֶׁ֣ר יִטְמָא־ל֔וֹ א֥וֹ בְאָדָ֖ם אֲשֶׁ֣ר יִטְמָא־ל֑וֹ לְכֹ֖ל טֻמְאָתֽוֹ׃ | O ish asher yigá bechol-shéretz asher yitamá-lo, o ve'adám asher yitamá-lo lechol tum'ató. | او انسان مسّ دبيبا يتنجس به او انسانا يتنجس به لنجاسة فيه |
| 22:6 | כב:ונֶ֚פֶשׁ אֲשֶׁ֣ר תִּגַּע־בּ֔וֹ וְטָמְאָ֖ה עַד־הָעָ֑רֶב וְלֹ֤א יֹאכַל֙ מִן־הַקֳּדָשִׁ֔ים כִּ֛י אִם־רָחַ֥ץ בְּשָׂר֖וֹ בַּמָּֽיִם׃ | Néfesh asher tigá-bo vetamé'á ad-ha'érev; velo yochal min-hakodashím, ki im-rachatz vesaró bamáyim. | فالذي يمسّ ذلك يكون نجسا الى المساء ولا يأكل من الاقداس بل يرحض جسده بماء. |
| 22:7 | כב:זוּבָ֥א הַשֶּׁ֖מֶשׁ וְטָהֵ֑ר וְאַחַ֖ר יֹאכַ֥ל מִן־הַקֳּדָשִֽׁים כִּ֥י לַחְמ֖וֹ הֽוּא׃ | Uvá hashémes vetahér; ve'achar yochal min-hakodashím, ki lachmó hu. | فمتى غربت الشمس يكون طاهرا ثم يأكل من الاقداس لانها طعامه. |
| 22:8 | כב:חנְבֵלָ֥ה וּטְרֵפָ֖ה לֹ֣א יֹאכַ֑ל לְטָמְאָה־בָ֖הּ אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ | Neveylá utreifá lo yochal letam'á-vah; aní Adonái. | ميتة او فريسة لا يأكل فيتنجس بها. انا الرب. |
| 22:9 | כב:טוְשָׁמְר֤וּ אֶת־מִשְׁמַרְתִּי֙ וְלֹא־יִשְׂא֣וּ עָלָ֣יו חֵ֔טְא וּמֵ֥תוּ ב֖וֹ כִּ֣י יְחַלְּלֻ֑הוּ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם׃ | Veshamrú et-mishmarti velo-yis'ú aláv chéit, umétú vo ki yechallelúhu: aní Adonái mekadeshám. | فيحفظون شعائري لكي لا يحملوا لاجلها خطية يموتون بها لانهم يدنسونها. انا الرب مقدسهم |
| 22:10 | כב:יוְכָל־זָ֖ר לֹא־יֹ֣אכַל קֹ֑דֶשׁ תּוֹשַׁ֥ב כֹּהֵ֛ן וְשָׂכִ֖יר לֹא־יֹ֥אכַל קֹֽדֶשׁ׃ | Vechol-zar lo-yochal kódesh: toshav kohén vesachír lo-yochal kódesh. | وكل اجنبي لا يأكل قدسا. نزيل كاهن واجيره لا ياكلون قدسا. |
| 22:11 | כב:יאוְכֹהֵ֕ן כִּֽי־יִקְנֶ֥ה נֶ֖פֶשׁ קִנְיַ֣ן כַּסְפּ֑וֹ ה֖וּא יֹ֥אכַל בּֽוֹ וִילִ֥יד בֵּית֖וֹ הֵ֥ם יֹאכְלוּ בְלַחְמֽוֹ׃ | Vekohen ki-yikné néfesh kinyan kaspó, hu yochal bo; vilíd beitó hem yochalú velachmó. | لكن اذا اشترى كاهن احدا شراء فضة فهو يأكل منه والمولود في بيته. هما ياكلان من طعامه. |
| 22:12 | כב:יבוּבַת־כֹּהֵ֔ן כִּ֥י תִהְיֶ֖ה לְאִ֣ישׁ זָ֑ר הִ֕וא בִּתְרוּמַ֥ת הַקֳּדָשִׁ֖ים לֹ֥א תֹאכֵֽל׃ | Uvat-kohén ki tihyé le'ish zár, hi bitrumat hakodashím lo tochél. | واذا صارت ابنة كاهن لرجل اجنبي لا تأكل من رفيعة الاقداس. |
| 22:13 | כב:יגוּבַת־כֹּהֵן֙ כִּ֣י תִהְיֶ֣ה אַלְמָנָ֔ה וּגְרוּשָׁ֖ה וְזֶ֣רַע אֵ֣ין לָ֑הּ וְשָׁבָ֞ה אֶל־בֵּ֤ית אָבִ֙יהָ֙ כִּנְעוּרֶ֔יהָ מִלֶּ֥חֶם אָבִ֖יהָ תֹּאכֵֽל וְכָל־זָ֖ר לֹ֥א־יֹאכַ֥ל בּֽוֹ׃ | Uvat-kohén ki tihyé almaná ugerusha, vezéra ein lah, veshaváh el-beit avíha kineureiha, miléchem avíha tochél; vechol-zár lo-yochal bo. | واما ابنة كاهن قد صارت ارملة او مطلّقة ولم يكن لها نسل ورجعت الى بيت ابيها كما في صباها فتأكل من طعام ابيها. لكن كل اجنبي لا ياكل منه. |
| 22:14 | כב:ידוְאִ֗ישׁ כִּֽי־יֹאכַ֤ל קֹ֙דֶשׁ֙ בִּשְׁגָגָ֔ה וְיָסַ֥ף חֲמִשִׁית֖וֹ עָלָ֑יו וְנָתַן֙ לַכֹּהֵ֔ן אֶת־הַקֹּֽדֶשׁ׃ | Ve'ish ki-yochal kódesh bishgagá, veyasáf chamishitó aláv; venatan lakohén et-hakódesh. | واذا اكل انسان قدسا سهوا يزيد عليه خمسه ويدفع القدس للكاهن. |
| 22:15 | כב:טווְלֹ֣א יְחַלְּל֔וּ אֶת־קָדְשֵׁ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֵ֥ת אֲשֶׁר־יָרִ֖ימוּ לַֽיהוָֽה׃ | Velo yechallelú et-kodshéi benéi Yisraél, ét asher-yarímú laAdonái. | فلا يدنسون اقداس بني اسرائيل التي يرفعونها للرب |
| 22:16 | כב:טזוְהִשִּׂיאוּ אוֹתָ֛ם עֲוֹ֥ן אַשְׁמָ֖ה בְּאָכְלָ֣ם אֶת־קָדְשֵׁיהֶ֑ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם׃ | Vehisi'ú otám avón ashmá, be'ochlám et-kodshéihem: ki aní Adonái mekadeshám. | فيحملونهم ذنب اثم باكلهم اقداسهم. لاني انا الرب مقدسهم |
ג
العلياه الثالثة
اللاويين 22:17–33 · 17 آيات
شروط القرابين الطوعية؛ صلاحية الحيوانات للذبح؛ منع تقديم الحيوانات المعيبة؛ والحد الأدنى لعمر الحيوان.
| # | עברית | النطق/الترجمة الصوتية | العربية |
|---|---|---|---|
| 22:17 | כב:יזוַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | وكلم الرب موسى قائلا |
| 22:18 | כב:יחדַּבֵּ֨ר אֶֽל־אַהֲרֹ֜ן וְאֶל־בָּנָ֗יו וְאֶל֙ כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם אִ֣ישׁ אִ֞ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן־הַגֵּ֤ר בְּיִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֨ר יַקְרִ֤יב קָרְבָּנוֹ֙ לְכָל־נִדְרֵיהֶ֔ם וּלְכָל־נִדְבוֹתָ֔ם אֲשֶׁר־יַקְרִ֥יבוּ לַיהוָ֖ה לְעֹלָֽה׃ | Dabér el-Aharón ve'el-banáv, ve'el kol-benéi Yisraél, ve'amartá aléhem: ish ish mibéit Yisraél, umin-haguér beYisraél, asher yakrív korbonó lechol-nidreihem ulekhol-nidvotám, asher-yakribú laAdonái le'olá. | كلم هرون وبنيه وجميع بني اسرائيل وقل لهم. كل انسان من بيت اسرائيل ومن الغرباء في اسرائيل قرّب قربانه من جميع نذورهم وجميع نوافلهم التي يقرّبونها للرب محرقة |
| 22:19 | כב:יטלִרְצֹנְכֶ֑ם תָּמִ֣ים זָכָ֔ר בַּבָּקָ֕ר בַּכְּשָׂבִ֖ים וּבָֽעִזִּֽים׃ | Lirtzonchem: tamím zachár, babakar bakesavím, uvá'izím. | فللرضا عنكم يكون ذكرا صحيحا من البقر او الغنم او المعز. |
| 22:20 | כב:ככֹּ֣ל אֲשֶׁר־בּ֤וֹ מ֙וּם֙ לֹ֣א תַקְרִ֔יבוּ כִּ֥י לֹ֥א לְרָצ֖וֹן יִהְיֶ֥ה לָכֶֽם׃ | Kol asher-bo mum lo takribú: ki lo leraztón yihyé lachem. | كل ما كان فيه عيب لا تقرّبوه لانه لا يكون للرضا عنكم. |
| 22:21 | כב:כאוְאִ֗ישׁ כִּֽי־יַקְרִ֤יב זֶֽבַח־שְׁלָמִים֙ לַיהוָ֔ד לְפַלֵּא־נֶ֖דֶר א֣וֹ לִנְדָבָ֑ה בַּבָּקָ֣ר א֣וֹ בַצֹּ֗אן תָּמִ֤ים יִהְיֶה֙ לְרָצ֔וֹן כָּל־מ֖וּם לֹ֥א יִהְיֶה־בּֽוֹ׃ | Ve'ish ki-yakrív zévach-shelamím laAdonái lefale-néder o linedavá, babakar o vatzón, tamím yihyé leratzon; kol-mum lo yihyé-bo. | واذا قرّب انسان ذبيحة سلامة للرب وفاء لنذر او نافلة من البقر او الاغنام تكون صحيحة للرضا. كل عيب لا يكون فيها. |
| 22:22 | כב:כבעַוֶּ֩רֶת֩ א֨וֹ שָׁב֜וּר א֣וֹ חָר֗וּץ אֽוֹ־יַבֶּ֤לֶת אֽוֹ־גָרָב֙ א֣וֹ יַלֶּ֔פֶת לֹא־תַקְרִ֥יבוּ אֵ֖לֶּה לַיהוָ֑ה וְאִשֶּׁ֗ה לֹא־תִתְּנ֥וּ מֵהֶ֛ם עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ לַיהוָֽה׃ | Aváret o shavúr o charútz, o-yabélet o-garáv o yálefet, lo-takribú éle laAdonái; ve'ishé lo-tit'nú méhem al-hamizbeach laAdonái. | الاعمى والمكسور والمجروح والبثير والاجرب والاكلف هذه لا تقربوها للرب ولا تجعلوا منها وقودا على المذبح للرب. |
| 22:23 | כב:כגוְשׁ֥וֹר וָשֶׂ֖ה שָׂר֣וּעַ וְקָל֑וּט נְדָבָ֣ה תַּעֲשֶׂ֣ה אֹת֔וֹ וּלְנֵ֖דֶר לֹ֥א יֵרָצֶֽה׃ | Veshor vaséh saruá vekalút, nedavá ta'asé otó; ulnéder lo yéraztze. | واما الثور او الشاة الزوائدي او القزم فنافلة تعمله ولكن لنذر لا يرضى به. |
| 22:24 | כב:כדוּמָע֥וּךְ וְכָת֛וּת וְנָת֥וּק וְכָר֖וּת לֹ֣א תַקְרִ֣יבוּ לַיהוָ֑ה וּבְאַרְצְכֶ֖ם לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃ | Umauúch vechatút venátuk vechrút, lo takribú laAdonái; uv'artzechem lo ta'asú. | ومرضوض الخصية ومسحوقها ومقطوعها لا تقربوا للرب. وفي ارضكم لا تعملوها. |
| 22:25 | כב:כהוּמִיַּ֣ד בֶּן־נֵכָ֗ר לֹ֤א תַקְרִ֙יבוּ֙ אֶת־לֶ֣חֶם אֱלֹהֵיכֶ֔ם מִכָּל־אֵ֖לֶּה כִּ֣י מָשְׁחָתָ֤ם בָּהֶם֙ מ֣וּם בָּ֔ם לֹ֥א יֵרָצ֖וּ לָכֶֽם׃ | Umiyad ben-néchar lo takribú et-léchem Elohéichem mikol-éle, ki mashchatám vahem mum bám lo yéraztzu lachem. | ومن يد ابن الغريب لا تقربوا خبز الهكم من جميع هذه لان فيها فسادها. فيها عيب لا يرضى بها عنكم |
| 22:26 | כב:כווַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | وكلم الرب موسى قائلا. |
| 22:27 | כב:כזשׁ֣וֹר אֽוֹ־כֶ֤שֶׂב אֽוֹ־עֵז֙ כִּ֣י יִוָּלֵ֔ד וְהָיָ֛ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים תַּ֣חַת אִמּ֑וֹ וּמִיּ֤וֹם הַשְּׁמִינִי֙ וָהָ֔לְאָה יֵרָצֶ֕ה לְקָרְבַּ֥ן אִשֶּׁה֙ לַיהוָֽה׃ | Shor o-khésev o-éz ki yivaled, vehayá shiv'at yamím tachat imó; umiyóm hashminí vahálah, yéraztze lekorban ishé laAdonái. | متى ولد بقر او غنم او معزى يكون سبعة ايام تحت امه ثم من اليوم الثامن فصاعدا يرضى به قربان وقود للرب. |
| 22:28 | כב:כחוְשׁ֖וֹר אוֹ־שֶׂ֑ה אֹת֣וֹ וְאֶת־בְּנ֔וֹ לֹ֥א תִשְׁחֲט֖וּ בְּי֥וֹם אֶחָֽד׃ | Veshor o-séh, otó ve'et-benó, lo tishchatú beyóm echád. | واما البقرة او الشاة فلا تذبحوها وابنها في يوم واحد. |
| 22:29 | כב:כטוְכִ֥י תִזְבְּח֛וּ זֶ֥בַח תּוֹדָ֖ה לַיהוָ֑ה לִרְצֹנְכֶ֖ם תִּזְבָּחֽוּ׃ | Vechi tizbechu zévach todá laAdonái, lirtzonchem tizváchu. | ومتى ذبحتم ذبيحة شكر للرب فللرضا عنكم تذبحونها. |
| 22:30 | כב:לבַּיּ֥וֹם הַה֖וּא יֵאָכֵ֑ל לֹא־תוֹתִ֥ירוּ מִמֶּ֛נּוּ עַד־בֹּ֖קֶר אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ | Bayóm hahu ye'achél, lo-totirú miménu ad-bóker: aní Adonái. | في ذلك اليوم تؤكل. لا تبقوا منها الى الغد. انا الرب. |
| 22:31 | כב:לאוּשְׁמַרְתֶּ֖ם מִצְוֹתַ֑י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ | Ushmartem mitzvotái, va'asítem otám: aní Adonái. | فتحفظون وصاياي وتعملونها. انا الرب. |
| 22:32 | כב:לבוְלֹ֣א תְחַלְּל֔וּ אֶת־שֵׁ֖ם קָדְשִׁ֑י וְנִקְדַּשְׁתִּ֙י בְּת֣וֹךְ בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֔ל אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם׃ | Velo techallelu et-shem kodshí, venikdashti betóch benéi Yisraél: aní Adonái mekadishchem. | ولا تدنسون اسمي القدوس فاتقدس في وسط بني اسرائيل. انا الرب مقدسكم |
| 22:33 | כב:לגהַמּוֹצִ֤יא אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לִהְי֥וֹת לָכֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ | Hamotzi etchem me'éretz Mitzráyim, lihyót lachem le'Elohím: aní Adonái. | الذي اخرجكم من ارض مصر ليكون لكم الها. انا الرب |
ד
العلياه الرابعة
اللاويين 23:1–22 · 22 آيات
الشبات والأعياد الأولى: بيسح، عيد الفطير، تقديم العومر وشافوعوت — مع قوانين פאה وלקט للفقراء.
| # | עברית | النطق/الترجمة الصوتية | العربية |
|---|---|---|---|
| 23:1 | כג:אוַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | وكلم الرب موسى قائلا |
| 23:2 | כג:בדַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם מֽוֹעֲדֵ֤י יְהוָה֙ אֲשֶׁר־תִּקְרְא֣וּ אֹתָ֔ם מִקְרָאֵ֖י קֹ֑דֶשׁ אֵ֥לֶּה הֵ֖ם מוֹעֲדָֽי׃ | Dabér el-benéi Yisraél, ve'amartá aléhem: mo'adéi Adonái asher-tikre'ú otám mikra'éi kódesh, éle hem mo'adái. | كلم بني اسرائيل وقل لهم. مواسم الرب التي فيها تنادون محافل مقدسة هذه هي مواسمي. |
| 23:3 | כג:גשֵׁ֣שֶׁת יָמִים֮ תֵּעָשֶׂ֣ה מְלָאכָה֒ וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י שַׁבַּ֤ת שַׁבָּתוֹן֙ מִקְרָא־קֹ֔דֶשׁ כָּל־מְלָאכָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ שַׁבָּ֥ת הִוא֙ לַיהוָ֔ה בְּכֹ֖ל מֽוֹשְׁבֹתֵיכֶֽם׃ | Shéshet yamím te'asé melachá, uvayóm hashvi'í shabát shavatón mikrá-kódesh; kol-melachá lo ta'asú, shabát hi laAdonái bechól moshvoteichem. | ستة ايام يعمل عمل واما اليوم السابع ففيه سبت عطلة محفل مقدس. عملا ما لا تعملوا. انه سبت للرب في جميع مساكنكم |
| 23:4 | כג:דאֵ֚לֶּה מֽוֹעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה מִקְרָאֵ֖י קֹ֑דֶשׁ אֲשֶׁר־תִּקְרְא֥וּ אֹתָ֖ם בְּמוֹעֲדָֽם׃ | Éle mo'adéi Adonái, mikra'éi kódesh, asher-tikre'ú otám bemo'adám. | هذه مواسم الرب المحافل المقدسة التي تنادون بها في اوقاتها. |
| 23:5 | כג:הבַּחֹ֣דֶשׁ הָרִאשׁ֗וֹן בְּאַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֛ר לַחֹ֖דֶשׁ בֵּ֣ין הָֽעַרְבָּ֑יִם פֶּ֖סַח לַֽיהוָֽה׃ | Bachódesh harishón, be'arba'á asár lachódesh, bein ha'arbaím: Pésaj laAdonái. | في الشهر الاول في الرابع عشر من الشهر بين العشاءين فصح للرب. |
| 23:6 | כג:ווּבַחֲמִשָּׁ֤ה עָשָׂר֙ יוֹם֙ לַחֹ֣דֶשׁ הַזֶּ֔ה חַ֖ג הַמַּצּ֣וֹת לַיהוָ֑ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים מַצּ֥וֹת תֹּאכֵֽלוּ׃ | Uvachamishah asár yóm lachódesh hazé, chag hamatzót laAdonái: shiv'át yamím matzót toché'lu. | وفي اليوم الخامس عشر من هذا الشهر عيد الفطير للرب. سبعة ايام تأكلون فطيرا. |
| 23:7 | כג:זבַּיּ֤וֹם הָרִאשׁוֹן֙ מִקְרָא־קֹ֔דֶשׁ יִהְיֶ֖ה לָכֶ֑ם כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃ | Bayóm harishón mikrá-kódesh yihyé lachem; kol-meléjet avodá lo ta'asú. | في اليوم الاول يكون لكم محفل مقدس. عملا ما من الشغل لا تعملوا. |
| 23:8 | כג:חוְהִקְרַבְתֶּ֥ם אִשֶּׁ֛ה לַיהוָ֖ה שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים בַּיּ֤וֹם הַשְּׁבִיעִי֙ מִקְרָא־קֹ֔דֶשׁ כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃ | Vehikravtem ishé laAdonái shiv'át yamím; bayóm hashvi'í mikrá-kódesh, kol-meléjet avodá lo ta'asú. | وسبعة ايام تقربون وقودا للرب. في اليوم السابع يكون محفل مقدس. عملا ما من الشغل لا تعملوا |
| 23:9 | כג:טוַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | وكلم الرب موسى قائلا. |
| 23:10 | כג:ידַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם כִּֽי־תָבֹ֣אוּ אֶל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֤ר אֲנִי֙ נֹתֵ֣ן לָכֶ֔ם וּקְצַרְתֶּ֖ם אֶת־קְצִירָ֑הּ וַהֲבֵאתֶ֤ם אֶת־עֹ֙מֶר֙ רֵאשִׁ֣ית קְצִירְכֶ֔ם אֶל־הַכֹּהֵֽן׃ | Dabér el-benéi Yisraél, ve'amartá aléhem: ki-tavó'u el-ha'áretz, asher aní notén lachem, uktzartem et-ktzirá, vahavetém et-ómer reshít ketzirechem el-hakohén. | كلم بني اسرائيل وقل لهم. متى جئتم الى الارض التي انا اعطيكم وحصدتم حصيدها تاتون بحزمة اول حصيدكم الى الكاهن. |
| 23:11 | כג:יאוְהֵנִ֧יף אֶת־הָעֹ֛מֶר לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לִרְצֹנְכֶ֑ם מִמָּֽחֳרַת֙ הַשַּׁבָּ֔ת יְנִיפֶ֖נּוּ הַכֹּהֵֽן׃ | Vehénif et-ha'ómer lifnéi Adonái lirtzonchem; mimacharat hashabát yenifenú hakohén. | فيردد الحزمة امام الرب للرضا عنكم. في غد السبت يرددها الكاهن. |
| 23:12 | כג:יבוַעֲשִׂיתֶ֕ם בְּי֥וֹם הֲנִֽיפְכֶ֖ם אֶת־הָעֹ֑מֶר כֶּ֣בֶשׂ תָּמִ֤ים בֶּן־שְׁנָתוֹ֙ לְעֹלָ֔ה לַיהוָֽה׃ | Va'asítem beyóm hanifchem et-ha'ómer, késev tamím ben-shenató le'olá laAdonái. | وتعملون يوم ترديدكم الحزمة خروفا صحيحا حوليّا محرقة للرب. |
| 23:13 | כג:יגוּמִנְחָת֗וֹ שְׁנֵ֤י עֶשְׂרֹנִים֙ סֹ֣לֶת בְּלוּלָ֤ה בַשֶּׁ֙מֶן֙ אִשֶּׁ֣ה לַיהוָ֔ה רֵ֥יחַ נִיח֖וֹחַ וְנִסְכֹּ֥ה יַ֖יִן רְבִיעִ֥ת הַהִֽין׃ | Umincható shnéi esroním sólet belulá vashámen, ishé laAdonái réach nichóach; veniskó yáyin revi'ít hahin. | وتقدمته عشرين من دقيق ملتوت بزيت وقودا للرب رائحة سرور. وسكيبه ربع الهين من خمر. |
| 23:14 | כג:ידוְלֶ֤חֶם וְקָלִי֙ וְכַרְמֶ֔ל לֹ֣א תֹֽאכְל֔וּ עַ֚ד עֶ֣צֶם הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה עַ֚ד הֲבִ֣יאֲכֶ֔ם אֶת־קָרְבַּ֖ן אֱלֹהֵיכֶ֑ם חֻקַּ֤ת עוֹלָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל מֹשְׁבֹתֵיכֶֽם׃ | Veléhem vekali vecármel lo toché'lu, ad-étzem hayóm hazé, ad haviachem et-korban Elohéichem; chukát olám ledorotéichem bechól moshvoteichem. | وخبزا وفريكا وسويقا لا تأكلوا الى هذا اليوم عينه الى ان تأتوا بقربان الهكم فريضة دهرية في اجيالكم في جميع مساكنكم |
| 23:15 | כג:טווּסְפַרְתֶּ֤ם לָכֶם֙ מִמָּחֳרַ֣ת הַשַּׁבָּ֔ת מִיּוֹם֙ הֲבִ֣יאֲכֶ֔ם אֶ֖ת עֹ֣מֶר הַתְּנוּפָ֑ה שֶׁ֥בַע שַׁבָּת֖וֹת תְּמִימֹ֥ת תִּהְיֶֽינָה׃ | Usefartem lachem, mimacharat hashabát, miyóm havi'achem et-ómer hatenuphá; shéva shabatót temimót tihyéna. | ثم تحسبون لكم من غد السبت من يوم اتيانكم بحزمة الترديد سبعة اسابيع تكون كاملة. |
| 23:16 | כג:טזעַ֨ד מִֽמָּחֳרַ֤ת הַשַּׁבָּת֙ הַשְּׁבִיעִ֔ת תִּסְפְּר֖וּ חֲמִשִּׁ֣ים י֑וֹם וְהִקְרַבְתֶּ֛ם מִנְחָ֥ה חֲדָשָׁ֖ה לַיהוָֽה׃ | Ad mimacharat hashabát hashvi'ít tisferu chamishím yóm; vehikravtem minchá chadashá laAdonái. | الى غد السبت السابع تحسبون خمسين يوما. ثم تقرّبون تقدمة جديدة للرب. |
| 23:17 | כג:יזמִמּֽוֹשְׁבֹתֵיכֶ֡ם תָּבִ֣יאוּ ׀ לֶֽחֶם֩ תְּנוּפָ֨ה שְׁתַּ֜יִם שְׁנֵ֣י עֶשְׂרֹנִ֗ים סֹ֣לֶת תִּהְיֶ֔ינָה חָמֵ֖ץ תֵּאָפֶ֑ינָה בִּכּוּרִ֖ים לַיהוָֽה׃ | Mimoshvoteichem tavíu léchem tenuphá, shtáyim, shnéi esroním sólet tihyéna, chametz te'aféina; bikurím laAdonái. | من مساكنكم تاتون بخبز ترديد رغيفين عشرين يكونان من دقيق ويخبزان خميرا باكورة للرب. |
| 23:18 | כג:יחוְהִקְרַבְתֶּ֣ם עַל־הַלֶּ֗חֶם שִׁבְעַ֤ת כְּבָשִׂים֙ תְּמִימִ֣ם בְּנֵ֣י שָׁנָ֔ה וּפַ֤ר בֶּן־בָּקָר֙ אֶחָ֔ד וְאֵילִ֖ם שְׁנָ֑יִם יִהְי֤וּ עֹלָה֙ לַיהוָ֔ד וּמִנְחָתָ֥ם וְנִסְכֵּיהֶ֖ם אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַֽיהוָֽה׃ | Vehikravtem al-haléhem shiv'át kevasím temimím benéi shaná, upar ben-bakar echád, ve'eilím shnáyim; yihyú olá laAdonái, uminchatám veniskéihem, ishé réach-nichoách laAdonái. | وتقرّبون مع الخبز سبعة خراف صحيحة حولية وثورا واحدا ابن بقر وكبشين محرقة للرب مع تقدمتها وسكيبها وقود رائحة سرور للرب. |
| 23:19 | כג:יטוַעֲשִׂיתֶ֛ם שְׂעִיר־עִזִּ֥ים אֶחָ֖ד לְחַטָּ֑את וּשְׁנֵ֧י כְבָשִׂ֛ים בְּנֵ֥י שָׁנָ֖ה לְזֶ֥בַח שְׁלָמִֽים׃ | Va'asítem se'ír-izím echád lechatát, ushnéi kevasím benéi shaná lezévach shelamím. | وتعملون تيسا واحدا من المعز ذبيحة خطية وخروفين حوليين ذبيحة سلامة. |
| 23:20 | כג:כוְהֵנִ֣יף הַכֹּהֵ֗ן אֹתָם֙ עַל֙ לֶ֣חֶם הַבִּכּוּרִ֔ים תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה עַל־שְׁנֵ֣י כְּבָשִׂ֔ים קֹ֥דֶשׁ יִהְי֖וּ לַיהוָ֥ה לַכֹּהֵֽן׃ | Vehénif hakohén otám al léchem habikurím tenuphá lifnéi Adonái; al-shnéi kevasím, kódesh yihyú laAdonái lakohén. | فيرددها الكاهن مع خبز الباكورة ترديدا امام الرب مع الخروفين فتكون للكاهن قدسا للرب. |
| 23:21 | כג:כאוּקְרָאתֶ֞ם בְּעֶ֣צֶם ׀ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֗ה מִקְרָא־קֹ֙דֶשׁ֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ חֻקַּ֤ת עוֹלָם֙ בְּכָל־מֽוֹשְׁבֹ֣תֵיכֶ֔ם לְדֹרֹ֖תֵיכֶֽם׃ | Ukra'atem be'étzem hayóm hazé mikrá-kódesh yihyé lachem; kol-meléjet avodá lo ta'asú, chukát olám bechol-moshvoteichem ledorotéichem. | وتنادون في ذلك اليوم عينه محفلا مقدسا يكون لكم. عملا ما من الشغل لا تعملوا. فريضة دهرية في جميع مساكنكم في اجيالكم. |
| 23:22 | כג:כבוּֽבְקֻצְרְכֶם֙ אֶת־קְצִ֣יר אַרְצְכֶ֔ם לֹא־תְכַלֶּ֕ה פְּאַ֥ת שָׂדְךָ֖ בְּקֻצְרֶ֑ךָ וְלֶ֥קֶט קְצִירְךָ֖ לֹ֣א תְלַקֵּ֑ט לֶעָנִ֛י וְלַגֵּ֖ר תַּעֲזֹ֣ב אֹתָ֑ם אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ | Uvekutzcrechem et-ktzír artzechem, lo-techalé pe'at sadechá bekutzrechá, velékhet ktzirchá lo telaleket; le'aní velaguer ta'azóv otám: aní Adonái Elohéichem. | وعندما تحصدون حصيد ارضكم لا تكمل زوايا حقلك في حصادك ولقاط حصيدك لا تلتقط. للمسكين والغريب تتركه. انا الرب الهكم |
ה
العلياه الخامسة
اللاويين 23:23–32 · 10 آيات
روش هاشناه (يوم صوت الشوفار) ويوم كيبور (يوم الغفران العظيم): المواعيد، الشعائر، ومنع العمل.
| # | עברית | النطق/الترجمة الصوتية | العربية |
|---|---|---|---|
| 23:23 | כג:כגוַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | وكلم الرب موسى قائلا |
| 23:24 | כג:כדדַּבֵּ֛ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר בַּחֹ֤דֶשׁ הַשְּׁבִיעִי֙ בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֔דֶשׁ יִהְיֶ֥ה לָכֶ֛ם שַׁבָּת֖וֹן זִכְר֥וֹן תְּרוּעָ֖ה מִקְרָא־קֹֽדֶשׁ׃ | Dabér el-benéi Yisraél, lemór: bachódesh hashvi'í be'echád lachódesh, yihyé lachem shavatón zichrón teru'á, mikrá-kódesh. | كلم بني اسرائيل قائلا. في الشهر السابع في اول الشهر يكون لكم عطلة تذكار هتاف البوق محفل مقدس. |
| 23:25 | כג:כהכָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ וְהִקְרַבְתֶּ֥ם אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה׃ | Kol-meléjet avodá lo ta'asú; vehikravtem ishé laAdonái. | عملا ما من الشغل لا تعملوا لكن تقرّبون وقودا للرب |
| 23:26 | כג:כווַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | وكلم الرب موسى قائلا |
| 23:27 | כג:כזאַ֡ךְ בֶּעָשׂ֣וֹר לַחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֣י הַזֶּה֩ י֨וֹם הַכִּפֻּרִ֥ים הוּא֙ מִקְרָא־קֹ֔דֶשׁ יִהְיֶ֖ה לָכֶ֑ם וְעִנִּיתֶ֣ם אֶת־נַפְשֹׁתֵיכֶ֔ם וְהִקְרַבְתֶּ֥ם אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה׃ | Ach be'asór lachódesh hashvi'í hazé, yóm hakipurím hu: mikrá-kódesh yihyé lachem, ve'initém et-nafshoteichem, vehikravtem ishé laAdonái. | اما العاشر من هذا الشهر السابع فهو يوم الكفّارة محفلا مقدسا يكون لكم تذللون نفوسكم وتقربون وقودا للرب. |
| 23:28 | כג:כחוְכָל־מְלָאכָ֗ה לֹ֤א תַעֲשׂוּ֙ בְּעֶ֣צֶם הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה כִּ֣י י֤וֹם כִּפֻּרִים֙ ה֔וּא לְכַפֵּ֣ר עֲלֵיכֶ֔ם לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ | Vechol-melachá lo ta'asú, be'étzem hayóm hazé: ki yóm kipurím hu, lechapér aléichem lifnéi Adonái Elohéichem. | عملا ما لا تعملوا في هذا اليوم عينه لانه يوم كفّارة للتكفير عنكم امام الرب الهكم. |
| 23:29 | כג:כטכִּ֤י כָל־הַנֶּ֙פֶשׁ֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־תְעֻנֶּ֔ה בְּעֶ֖צֶם הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וְנִכְרְתָ֖ה מֵֽעַמֶּֽיהָ׃ | Ki chol-hanéfesh asher lo-te'uné, be'étzem hayóm hazé: venichrethá me'amméiha. | ان كل نفس لا تتذلل في هذا اليوم عينه تقطع من شعبها. |
| 23:30 | כג:לוְכָל־הַנֶּ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֤ר תַּעֲשֶׂה֙ כָּל־מְלָאכָ֔ה בְּעֶ֖צֶם הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וְהַאֲבַדְתִּ֛י אֶת־הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ׃ | Vechol-hanéfesh asher ta'asé kol-melachá, be'étzem hayóm hazé, veha'avadti et-hanéfesh hahi mikerev amáh. | وكل نفس تعمل عملا ما في هذا اليوم عينه ابيد تلك النفس من شعبها. |
| 23:31 | כג:לאכָּל־מְלָאכָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ חֻקַּ֤ת עוֹלָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל מֽוֹשְׁבֹתֵיכֶֽם׃ | Kol-melachá lo ta'asú, chukát olám ledorotéichem bechól moshvoteichem. | عملا ما لا تعملوا فريضة دهرية في اجيالكم في جميع مساكنكم. |
| 23:32 | כג:לבשַׁבַּ֨ת שַׁבָּת֥וֹן הוּא֙ לָכֶ֔ם וְעִנִּיתֶ֖ם אֶת־נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם בְּתִשְׁעָ֤ה לַחֹ֙דֶשׁ֙ בָּעֶ֔רֶב מֵעֶ֤רֶב עַד־עֶ֙רֶב֙ תִּשְׁבְּת֖וּ שַׁבַּתְּכֶֽם׃ | Shabát shavatón hu lachem, ve'initém et-nafshoteichem: betishan lachódesh ba'érev, me'érev ad-érev, tishbetú shabatckem. | انه سبت عطلة لكم فتذللون نفوسكم. في تاسع الشهر عند المساء من المساء الى المساء تسبتون سبتكم |
ו
العلياه السادسة
اللاويين 23:33–44 · 12 آيات
سوكوت — عيد المظال: سبعة أيام ومعها شميني عتسيرت، الأنواع الأربعة، ووصية السكن في المظال.
| # | עברית | النطق/الترجمة الصوتية | العربية |
|---|---|---|---|
| 23:33 | כג:לגוַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | وكلم الرب موسى قائلا |
| 23:34 | כג:לדדַּבֵּ֛ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר בַּחֲמִשָּׁ֨ה עָשָׂ֥ר יוֹם֙ לַחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֔י הַזֶּ֗ה חַ֤ג הַסֻּכּוֹת֙ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים לַיהוָֽה׃ | Dabér el-benéi Yisraél, lemór: bachamishah asár yóm lachódesh hashvi'í hazé, chag hasucót shiv'át yamím laAdonái. | كلم بني اسرائيل قائلا. في اليوم الخامس عشر من هذا الشهر السابع عيد المظال سبعة ايام للرب. |
| 23:35 | כג:להבַּיּ֥וֹם הָרִאשׁ֖וֹן מִקְרָא־קֹ֑דֶשׁ כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃ | Bayóm harishón mikrá-kódesh; kol-meléjet avodá lo ta'asú. | في اليوم الاول محفل مقدس عملا ما من الشغل لا تعملوا. |
| 23:36 | כג:לושִׁבְעַ֣ת יָמִ֗ים תַּקְרִ֤יבוּ אִשֶּׁה֙ לַיהוָ֔ה בַּיּ֥וֹם הַשְּׁמִינִ֖י מִקְרָא־קֹ֣דֶשׁ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם וְהִקְרַבְתֶּ֨ם אִשֶּׁ֤ה לַיהוָה֙ עֲצֶ֣רֶת הִ֔וא כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃ | Shiv'át yamím takribú ishé laAdonái; bayóm hashminí mikrá-kódesh yihyé lachem, vehikravtem ishé laAdonái, atzéret hi; kol-meléjet avodá lo ta'asú. | سبعة ايام تقرّبون وقودا للرب. في اليوم الثامن يكون لكم محفل مقدس تقرّبون وقودا للرب. انه اعتكاف. كل عمل شغل لا تعملوا |
| 23:37 | כג:לזאֵ֚לֶּה מֽוֹעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁר־תִּקְרְא֥וּ אֹתָ֖ם מִקְרָאֵ֣י קֹ֑דֶשׁ לְהַקְרִ֨יב אִשֶּׁ֤ה לַיהוָה֙ עֹלָ֣ה וּמִנְחָ֔ה זֶ֖בַח וּנְסָכִ֑ים דְּבַר־י֖וֹם בְּיוֹמֽוֹ׃ | Éle mo'adéi Adonái asher-tikre'ú otám mikra'éi kódesh, lehakrív ishé laAdonái, olá uminchá, zévach unsakím, devar-yóm beyomó. | هذه هي مواسم الرب التي فيها تنادون محافل مقدسة لتقريب وقود للرب محرقة وتقدمة وذبيحة وسكيبا امر اليوم بيومه. |
| 23:38 | כג:לחמִלְּבַ֖ד שַׁבְּת֣וֹת יְהוָ֑ה וּמִלְּבַ֣ד מַתְּנֽוֹתֵיכֶ֗ם וּמִלְּבַ֤ד כָּל־נִדְרֵיכֶם֙ וּמִלְּבַ֣ד כָּל־נִדְבֹ֣תֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּתְּנ֖וּ לַיהוָֽה׃ | Milevad shabetót Adonái, umilevad matnotéichem, umilevad kol-nidréchem, umilevad kol-nidvotéchem, asher titenu laAdonái. | عدا سبوت الرب وعدا عطاياكم وجميع نذوركم وجميع نوافلكم التي تعطونها للرب. |
| 23:39 | כג:לטאַ֡ךְ בַּחֲמִשָּׁ֣ה עָשָׂ֣ר יוֹם֩ לַחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֜י בְּאָסְפְּכֶ֣ם אֶת־תְּבוּאַ֣ת הָאָ֗רֶץ תָּחֹ֙גּוּ֙ אֶת־חַ֣ג יְהוָ֔ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים בַּיּ֣וֹם הָרִאשׁ֑וֹן שַׁבָּת֖וֹן וּבַיּ֥וֹם הַשְּׁמִינִ֖י שַׁבָּתֽוֹן׃ | Ach bachamishah asár yóm lachódesh hashvi'í, be'asperechem et-tevuat ha'áretz, tachogu et-chag Adonái shiv'át yamím; bayóm harishón shavatón, uvayóm hashminí shavatón. | اما اليوم الخامس عشر من الشهر السابع ففيه عندما تجمعون غلة الارض تعيّدون عيدا للرب سبعة ايام. في اليوم الاول عطلة وفي اليوم الثامن عطلة. |
| 23:40 | כג:מוּלְקַחְתֶּ֨ם לָכֶ֜ם בַּיּ֣וֹם הָרִאשׁ֗וֹן פְּרִ֨י עֵ֤ץ הָדָר֙ כַּפֹּ֣ת תְּמָרִ֔ים וַעֲנַ֥ף עֵץ־עָבֹ֖ת וְעַרְבֵי־נָ֑חַל וּשְׂמַחְתֶּ֗ם לִפְנֵ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃ | Ulakachtem lachem bayóm harishón, perí étz hadár, kapót temarím va'anáf étz-avót ve'arvéi-náchal; usmachtem lifnéi Adonái Elohéichem shiv'át yamím. | وتأخذون لانفسكم في اليوم الاول ثمر اشجار بهجة وسعف النخل واغصان اشجار غبياء وصفصاف الوادي. وتفرحون امام الرب الهكم سبعة ايام. |
| 23:41 | כג:מאוְחַגֹּתֶ֤ם אֹתוֹ֙ חַ֣ג לַיהוָ֔ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים בַּשָּׁנָ֑ה חֻקַּ֤ת עוֹלָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בַּחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֖י תָּחֹ֥גּוּ אֹתֽוֹ׃ | Vechagotém otó chag laAdonái shiv'át yamím bashaná; chukát olám ledorotéichem, bachódesh hashvi'í tachogu otó. | تعيّدونه عيدا للرب سبعة ايام في السنة فريضة دهرية في اجيالكم. في الشهر السابع تعيّدونه. |
| 23:42 | כג:מבבַּסֻּכֹּ֥ת תֵּשְׁב֖וּ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים כָּל־הָאֶזְרָ֤ח בְּיִשְׂרָאֵל֙ יֵשְׁב֖וּ בַּסֻּכֹּֽת׃ | Basucót teshevú, shiv'át yamím; kol-ha'ezrách beYisraél yeshvú basucót. | في مظال تسكنون سبعة ايام. كل الوطنيين في اسرائيل يسكنون في المظال. |
| 23:43 | כג:מגלְמַ֘עַן֮ יֵדְע֣וּ דֹרֹֽתֵיכֶם֒ כִּ֣י בַסֻּכּ֗וֹת הוֹשַׁ֙בְתִּי֙ אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּהוֹצִיאִ֥י אוֹתָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ | Lema'án yede'ú dorotéichem, ki vasucót hoshávti et-benéi Yisraél, behozi'í otám me'éretz Mitzráyim: aní Adonái Elohéichem. | لكي تعلم اجيالكم اني في مظال اسكنت بني اسرائيل لما اخرجتهم من ارض مصر. انا الرب الهكم. |
| 23:44 | כג:מדוַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אֶת־מֹעֲדֵ֖י יְהוָ֑ה אֶל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃ | Vayedabér Moshé et-mo'adéi Adonái el-benéi Yisraél. | فاخبر موسى بني اسرائيل بمواسم الرب |
ז
العلياه السابعة
اللاويين 24:1–23 · 23 آيات
زيت المينوراه، خبز الوجوه، قصة المجدّف، ومبدأ مساواة القانون للمواطن والغريب.
| # | עברית | النطق/الترجمة الصوتية | العربية |
|---|---|---|---|
| 24:1 | כד:אוַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | وكلم الرب موسى قائلا |
| 24:2 | כד:בצַ֞ו אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִקְח֨וּ אֵלֶ֜יךָ שֶׁ֣מֶן זַ֥יִת זָ֛ךְ כָּתִ֖ית לַמָּא֑וֹר לְהַעֲלֹ֥ת נֵ֛ר תָּמִֽיד׃ | Tzav et-benéi Yisraél, veyikchú elécha shémen záit zach katít lamaór; leha'alót nér tamíd. | اوص بني اسرائيل ان يقدموا اليك زيت زيتون مرضوض نقيا للضوء لإيقاد السرج دائما. |
| 24:3 | כד:גמִחוּץ֩ לְפָרֹ֨כֶת הָעֵדֻ֜ת בְּאֹ֣הֶל מוֹעֵ֗ד יַעֲרֹ֤ךְ אֹתוֹ֙ אַהֲרֹ֔ן מֵעֶ֥רֶב עַד־בֹּ֖קֶר לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה תָּמִ֗יד חֻקַּ֛ת עוֹלָ֥ם לְדֹרֹתֵיכֶ֖ם׃ | Michutz lepharóchet ha'edút, be'óhel mo'éd, ya'aróch otó Aharón, me'érev ad-bóker, lifnéi Adonái tamíd; chukát olám ledorotéichem. | خارج حجاب الشهادة في خيمة الاجتماع يرتبها هرون من المساء الى الصباح امام الرب دائما فريضة دهرية في اجيالكم. |
| 24:4 | כד:דעַ֚ל הַמְּנֹרָ֣ה הַטְּהֹרָ֔ה יַעֲרֹ֖ךְ אֶת־הַנֵּר֑וֹת לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה תָּמִֽיד׃ | Al hamnoráh hatehorá ya'aróch et-hanérot lifnéi Adonái tamíd. | على المنارة الطاهرة يرتب السرج امام الرب دائما |
| 24:5 | כד:הוְלָקַחְתָּ֣ סֹ֔לֶת וְאָפִיתָ֣ אֹתָ֔הּ שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֖ה חַלּ֑וֹת שְׁנֵ֣י עֶשְׂרֹנִ֔ים יִהְיֶ֖ה הַחַלָּ֥ה הָאֶחָֽת׃ | Velakachtá sólet, ve'afitá otáh shtéim esré chalót; shnéi esroním yihyé hachalá ha'echát. | وتأخذ دقيقا وتخبزه اثني عشر قرصا. عشرين يكون القرص الواحد. |
| 24:6 | כד:ווְשַׂמְתָּ֣ אוֹתָ֗ם שְׁתַּ֤יִם מַֽעֲרָכוֹת֙ שֵׁ֣שׁ הַֽמַּעֲרָ֔כֶת עַ֛ל הַשֻּׁלְחָ֥ן הַטָּהֹ֖ר לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃ | Vesamtá otám shtáyim ma'arachót, shésh hama'aráchvet, al hashulchán hatahór lifnéi Adonái. | وتجعلها صفّين كل صفّ ستة على المائدة الطاهرة امام الرب. |
| 24:7 | כד:זוְנָתַתָּ֥ עַל־הַמַּֽעֲרֶ֖כֶת לְבֹנָ֣ה זַכָּ֑ה וְהָיְתָ֤ה לַלֶּ֙חֶם֙ לְאַזְכָּרָ֔ה אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה׃ | Venatata al-hama'aréchet levonáh zakáh; vehayetá laléhem le'azkarách, ishé laAdonái. | وتجعل على كل صف لبانا نقيا فيكون للخبز تذكارا وقودا للرب. |
| 24:8 | כד:חבְּי֧וֹם הַשַּׁבָּ֛ת בְּי֥וֹם הַשַּׁבָּ֖ת יַעַרְכֶ֑נּוּ לִפְנֵ֣י יְהוָ֗ה תָּמִ֛יד מֵאֵ֥ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּרִ֥ית עוֹלָֽם׃ | Beyóm hashabát beyóm hashabát ya'archénnu, lifnéi Adonái tamíd, me'ét benéi-Yisraél, brit olám. | في كل يوم سبت يرتبه امام الرب دائما من عند بني اسرائيل ميثاقا دهريا. |
| 24:9 | כד:טוְהָ֣יְתָה לְאַהֲרֹ֤ן וּלְבָנָיו֙ וַאֲכָלֻ֔הוּ בְּמָק֖וֹם קָדֹ֑שׁ כִּ֡י קֹ֩דֶשׁ קָֽדָשִׁים֩ ה֨וּא ל֧וֹ מֵאִשֵּׁ֛י יְהוָ֖ה חָק־עוֹלָֽם׃ | Vehayetá le'Aharón ulevánav va'achalúhu bemakóm kadósh; ki kódesh kodashím hu lo me'ishéi Adonái, chok-olám. | فيكون لهرون وبنيه فياكلونه في مكان مقدس. لانه قدس اقداس له من وقائد الرب فريضة دهرية |
| 24:10 | כד:יוַיֵּצֵ֗א בֶּן־אִשָּׁ֤ה יִשְׂרְאֵלִית֙ וְהוּא֙ בֶּן־אִ֣ישׁ מִצְרִ֔י בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּנָּצ֤וּ בַּֽמַּחֲנֶה֙ בֶּן הַיִּשְׂרְאֵלִ֔ית וְאִ֖ישׁ הַיִּשְׂרְאֵלִֽי׃ | Vayetzé ben-ishah Yisre'elít vehu ben-ish Mitzrí, betóch benéi Yisraél; vayinátzu bamachanéh, ben haYisre'elít, ve'ish haYisre'elí. | وخرج ابن امرأة اسرائيلية وهو ابن رجل مصري في وسط بني اسرائيل وتخاصم في المحلّة ابن الاسرائيلية ورجل اسرائيلي. |
| 24:11 | כד:יאוַיִּקֹּ֤ב בֶּן־הָֽאִשָּׁה֙ הַיִּשְׂרְאֵלִ֔ית אֶת־הַשֵּׁ֖ם וַיְקַלֵּ֑ל וַיָּבִ֤יאוּ אֹתוֹ֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה וְשֵׁ֥ם אִמּ֖וֹ שְׁלֹמִ֣ית בַּת־דִּבְרִ֑י לְמַטֵּה־דָֽן׃ | Vayikóv ben-ha'isháh haYisre'elít et-hashém, vaykallél; vayavió otó el-Moshé — veshem imó Shelomít, bat-Divrí, lemateh-Dán. | فجدّف ابن الاسرائيلية على الاسم وسبّ. فأتوا به الى موسى. وكان اسم امه شلومية بنت دبري من سبط دان. |
| 24:12 | כד:יבוַיַּנִּיחֻ֖הוּ בַּמִּשְׁמָ֑ר לִפְרֹ֥שׁ לָהֶ֖ם עַל־פִּ֥י יְהוָֽה׃ | Vayanichu'hú bamishmar, lifrosh láhem al-pí Adonái. | فوضعوه في المحرس ليعلن لهم عن فم الرب |
| 24:13 | כד:יגוַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonái el-Moshé lemór. | فكلم الرب موسى قائلا |
| 24:14 | כד:ידהוֹצֵ֣א אֶת־הַֽמְקַלֵּ֔ל אֶל־מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וְסָמְכ֧וּ כָֽל־הַשֹּׁמְעִ֛ים אֶת־יְדֵיהֶ֖ם עַל־רֹאשׁ֑וֹ וְרָגְמ֥וּ אֹת֖וֹ כָּל־הָעֵדָֽה׃ | Hotzé et-hamkalél el-michutz lamachanéh, vesamchú chol-hashom'ím et-yedéihem al-roshó, veragmú otó kol-ha'edáh. | اخرج الذي سبّ الى خارج المحلّة فيضع جميع السامعين ايديهم على راسه ويرجمه كل الجماعة. |
| 24:15 | כד:טווְאֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל תְּדַבֵּ֣ר לֵאמֹ֑ר אִ֕ישׁ אִ֥ישׁ כִּֽי־יְקַלֵּ֖ל אֱלֹהָ֑יו וְנָשָׂ֖א חֶטְאֽוֹ׃ | Ve'el-benéi Yisraél tedabér lemór: ish ish ki-yekallél Elohav, venasá chet'ó. | وكلم بني اسرائيل قائلا كل من سبّ الهه يحمل خطيته. |
| 24:16 | כד:טזוְנֹקֵ֤ב שֵׁם־יְהוָה֙ מ֣וֹת יוּמָ֔ת רָג֥וֹם יִרְגְּמוּ־ב֖וֹ כָּל־הָעֵדָ֑ה כַּגֵּ֤ר כָּֽאֶזְרָח֙ בְּנָקְב֣וֹ שֵׁ֔ם יוּמָֽת׃ | Venokév shem-Adonái mót yumát: ragóm yirgemu-vo kol-ha'edá; kaguer ka'ezrách, benokevó shem yumát. | ومن جدف على اسم الرب فانه يقتل. يرجمه كل الجماعة رجما. الغريب كالوطني عندما يجدف على الاسم يقتل. |
| 24:17 | כד:יזוְאִ֕ישׁ כִּ֥י יַכֶּ֖ה כָּל־נֶ֣פֶשׁ אָדָ֑ם מ֖וֹת יוּמָֽת׃ | Ve'ish ki yakké chol-néfesh adám, mót yumát. | واذا امات احد انسانا فانه يقتل. |
| 24:18 | כד:יחוּמַכֵּ֥ה נֶֽפֶשׁ־בְּהֵמָ֖ה יְשַׁלְּמֶ֑נָּה נֶ֖פֶשׁ תַּ֥חַת נָֽפֶשׁ׃ | Umakéh néfesh-behemá yeshallemenná; néfesh táchat náfesh. | ومن امات بهيمة يعوّض عنها نفسا بنفس. |
| 24:19 | כד:יטוְאִ֕ישׁ כִּֽי־יִתֵּ֥ן מ֖וּם בַּעֲמִית֑וֹ כַּאֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה כֵּ֖ן יֵעָ֥שֶׂה לּֽוֹ׃ | Ve'ish ki-yitén mum ba'amitó; ka'asher asá, kén ye'asé lo. | واذا احدث انسان في قريبه عيبا فكما فعل كذلك يفعل به. |
| 24:20 | כד:כשֶׁ֚בֶר תַּ֣חַת שֶׁ֔בֶר עַ֖יִן תַּ֣חַת עָ֑יִן שֵׁ֚ן תַּ֣חַת שֵׁ֔ן כַּאֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֥ן מ֛וּם בָּֽאָדָ֖ם כֵּ֥ן יִנָּ֥תֶן בּֽוֹ׃ | Shéver táchat shéver, áyin táchat áyin, shén táchat shén; ka'asher yitén mum ba'adám, kén yinatén bo. | كسر بكسر وعين بعين وسنّ بسن. كما احدث عيبا في الانسان كذلك يحدث فيه. |
| 24:21 | כד:כאוּמַכֵּ֥ה בְהֵמָ֖ה יְשַׁלְּמֶ֑נָּה וּמַכֵּ֥ה אָדָ֖ם יוּמָֽת׃ | Umakéh behemá yeshallemenná; umakéh adám yumát. | من قتل بهيمة يعوّض عنها ومن قتل انسانا يقتل. |
| 24:22 | כד:כבמִשְׁפַּ֤ט אֶחָד֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם כַּגֵּ֥ר כָּאֶזְרָ֖ח יִהְיֶ֑ה כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ | Mishpát echád yihyé lachem, kagéir ka'ezrách yihyé: ki aní Adonái Elohéichem. | حكم واحد يكون لكم. الغريب يكون كالوطني. اني انا الرب الهكم. |
| 24:23 | כד:כגוַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אֶל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיּוֹצִ֙יאוּ֙ אֶת־הַֽמְקַלֵּ֔ל אֶל־מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיִּרְגְּמ֥וּ אֹת֖וֹ אָ֑בֶן וּבְנֵי־יִשְׂרָאֵ֣ל עָשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ | Vayedabér Moshé el-benéi Yisraél, vayotzi'ú et-hamkalél el-michutz lamachanéh, vayirgemu otó áven; uvnéi-Yisraél asú, ka'asher tzivá Adonái et-Moshé. | فكلم موسى بني اسرائيل ان يخرجوا الذي سبّ الى خارج المحلّة ويرجموه بالحجارة. ففعل بنو اسرائيل كما امر الرب موسى |
מ
مافتير مافتير
اللاويين 24:21–23 · 3 آيات
الآيات الثلاث الأخيرة عن مساواة القانون للمواطن والغريب وتنفيذ حكم المجدّف.
| # | עברית | النطق/الترجمة الصوتية | العربية |
|---|---|---|---|
| 24:21 | כד:כאוּמַכֵּ֥ה בְהֵמָ֖ה יְשַׁלְּמֶ֑נָּה וּמַכֵּ֥ה אָדָ֖ם יוּמָֽת׃ | Umakéh behemá yeshallemenná; umakéh adám yumát. | من قتل بهيمة يعوّض عنها ومن قتل انسانا يقتل. |
| 24:22 | כד:כבמִשְׁפַּ֤ט אֶחָד֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם כַּגֵּ֥ר כָּאֶזְרָ֖ח יִהְיֶ֑ה כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ | Mishpát echád yihyé lachem, kagéir ka'ezrách yihyé: ki aní Adonái Elohéichem. | حكم واحد يكون لكم. الغريب يكون كالوطني. اني انا الرب الهكم. |
| 24:23 | כד:כגוַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אֶל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיּוֹצִ֙יאוּ֙ אֶת־הַֽמְקַלֵּ֔ל אֶל־מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיִּרְגְּמ֥וּ אֹת֖וֹ אָ֑בֶן וּבְנֵי־יִשְׂרָאֵ֣ל עָשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ | Vayedabér Moshé el-benéi Yisraél, vayotzi'ú et-hamkalél el-michutz lamachanéh, vayirgemu otó áven; uvnéi-Yisraél asú, ka'asher tzivá Adonái et-Moshé. | فكلم موسى بني اسرائيل ان يخرجوا الذي سبّ الى خارج المحلّة ويرجموه بالحجارة. ففعل بنو اسرائيل كما امر الرب موسى |
הפ
هافتاراه هافتاراه
حزقيال 44:15–31 · 17 آيات
رؤيا حزقيال عن خدمة الهيكل المستقبلية: واجبات الكهنة من نسل صادوق — قوانين تعكس معايير الكهانة في العلياه الأولى من برشة إمور.
| # | עברית | النطق/الترجمة الصوتية | العربية |
|---|---|---|---|
| 44:15 | מד:טווְהַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם בְּנֵ֣י צָד֗וֹק אֲשֶׁ֨ר שָֽׁמְר֜וּ אֶת־מִשְׁמֶ֤רֶת מִקְדָּשִׁי֙ בִּתְע֣וֹת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֣ל מֵעָלַ֔י הֵ֛מָּה יִקְרְב֥וּ אֵלַ֖י לְשָׁרְתֵ֑נִי וְעָמְד֣וּ לְפָנַ֗י לְהַקְרִ֥יב לִ֛י חֵ֥לֶב וָדָ֖ם נְאֻ֥ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ | Vehakohaním haleviyím benéi Tzadók, asher shamerú et-mishméret mikdashí, bitóh benéi-Yisraél me'aláy: hemá yikrevú eláy leshareténi, ve'amadú lefanái lehakrív li chélev vadám, ne'úm Adonái Elohím. | اما الكهنة اللاويون ابناء صادوق الذين حرسوا حراسة مقدسي حين ضل عني بنو اسرائيل فهم يتقدمون اليّ ليخدموني ويقفون امامي ليقربوا لي الشحم والدم يقول السيد الرب. |
| 44:16 | מד:טזהֵ֗מָּה יָבֹ֙אוּ֙ אֶל־מִקְדָּשִׁ֔י וְהֵ֙מָּה֙ יִקְרְב֣וּ אֶל־שֻׁלְחָנִ֔י לְשָׁרְתֵ֖נִי וְשָׁמְר֥וּ אֶת־מִשְׁמַרְתִּֽי׃ | Hemá yavó'u el-mikdashí, veheymá yikrevú el-shulchaní leshareténi, veshamrú et-mishmarti. | هم يدخلون مقدسي ويتقدمون الى مائدتي ليخدموني ويحرسوا حراستي. |
| 44:17 | מד:יזוְהָיָ֗ה בְּבוֹאָם֙ אֶל־שַׁעֲרֵ֣י הֶחָצֵ֣ר הַפְּנִימִ֔ית בִּגְדֵ֥י פִשְׁתִּ֖ים יִלְבָּ֑שׁוּ וְלֹא־יַעֲלֶ֤ה עֲלֵיהֶם֙ צֶ֔מֶר בְּשָׁרְתָ֕ם בְּשַׁעֲרֵ֥י הֶחָצֵ֖ר הַפְּנִימִ֑ית וָבָֽיְתָה׃ | Vehayá bevó'am el-sha'aréi hechatzér hapnimít, bigdéi fishtím yilbashú; velo-ya'alé aléihem tzémer, besharetám besh'aréi hechatzér hapnimít, vaváytah. | ويكون عند دخولهم ابواب الدار الداخلية انهم يلبسون ثيابا من كتان ولا يأتي عليهم صوف عند خدمتهم في ابواب الدار الداخلية ومن داخل. |
| 44:18 | מד:יחפַּֽאֲרֵ֣י פִשְׁתִּ֗ים יִהְי֤וּ עַל־רֹאשָׁם֙ וּמִכְנְסֵ֣י פִשְׁתִּ֔ים יִהְי֖וּ עַל־מָתְנֵיהֶ֑ם לֹ֥א יַחְגְּר֖וּ בַּיָּֽזַע׃ | Pa'aréi fishtím yihyú al-rosham, umichnései fishtím yihyú al-motnéihem; lo yachgerú bayazá. | ولتكن عصائب من كتان على رؤوسهم ولتكن سراويل من كتان على احقائهم. لا يتنطقون بما يعرّق. |
| 44:19 | מד:יטוּבְצֵאתָ֗ם אֶל־הֶֽחָצֵר֙ הַחִיצוֹנָ֔ה אֶל־הֶחָצֵ֥ר הַחִיצוֹנָ֖ה אֶל־הָעָ֑ם יִפְשְׁט֞וּ אֶת־בִּגְדֵיהֶ֣ם אֲשֶׁר־הֵ֣מָּה מְשָׁרְתִ֣ים בָּהֶ֗ם וְהִנִּיח֤וּ אוֹתָם֙ בְּלִשְׁכֹ֣ת הַקֹּ֔דֶשׁ וְלָבְשׁ֖וּ בְּגָדִ֥ים אֲחֵרִֽים׃ | Uvetzeitám el-hechátzér hachitzoná, el-hechátzér hachitzoná el-ha'ám, yifshtú et-bigdéihem asher-hemá mesharetiním váhem, vehiníchu otám belishkót hakódesh, velávshú beyadím acherím. | وعند خروجهم الى الدار الخارجية الى الشعب الى الدار الخارجية يخلعون ثيابهم التي خدموا بها ويضعونها في مخادع القدس ثم يلبسون ثيابا اخرى ولا يقدسون الشعب بثيابهم. |
| 44:20 | מד:כוְרֹאשָׁ֖ם לֹ֣א יְגַלֵּ֑חוּ וּפֶ֣רַע לֹ֣א יְשַׁלֵּ֑חוּ כָּס֥וֹם יִכְסְמ֖וּ אֶת־רָאשֵׁיהֶֽם׃ | Verosham lo yegaléchu, uféra lo yeshaléchu; kasom yichsemú et-rosheíhem. | ولا يحلقون رؤوسهم ولا يربّون خصلا بل يجزّون شعر رؤوسهم جزّا. |
| 44:21 | מד:כאוְיַ֙יִן֙ לֹֽא־יִשְׁתֶּ֣ה כָל־כֹּהֵ֔ן בְּבוֹאָ֖ם אֶל־הֶחָצֵ֥ר הַפְּנִימִֽית׃ | Veyáyin lo-yishtéh chol-kohén bevó'am el-hechátzér hapnimít. | ولا يشرب كاهن خمرا عند دخوله الى الدار الداخلية. |
| 44:22 | מד:כבוְאַלְמָנָ֤ה וּגְרוּשָׁה֙ לֹא־יִקְח֣וּ לָהֶ֔ם לְנָשִׁ֑ים כִּ֣י אִם־בְּתוּל֗וֹת מִזֶּ֙רַע֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וְהָאַלְמָנָ֥ה אֲשֶׁ֤ר תִּהְיֶ֥ה אַלְמָנָ֛ה מִכֹּהֵ֖ן יִקָּֽחוּ׃ | Ve'almaná ugerusha lo-yikchú lahem lenashím: ki im-betulót mizéra béit Yisraél, veha'almaná asher tihyé almaná mikohén yikáchu. | ولا يأخذون ارملة ولا مطلّقة زوجة بل يتخذون عذارى من نسل بيت اسرائيل او ارملة التي كانت ارملة كاهن. |
| 44:23 | מד:כגוְאֶת־עַמִּ֣י יוֹר֔וּ בֵּ֥ין קֹ֖דֶשׁ לְחֹ֑ל וּבֵ֥ין טָמֵ֖א לְטָה֥וֹר יוֹדִיעֻֽם׃ | Ve'et-amí yorú bein kódesh lechól, uvein tamé letahór yodí'um. | ويرون شعبي التمييز بين المقدس والمحلّل ويعلمونهم التمييز بين النجس والطاهر. |
| 44:24 | מד:כדוְעַל־רִ֗יב הֵ֚מָּה יַעַמְד֣וּ לְשָׁפֹ֔ט בְּמִשְׁפָּטַ֖י יִשְׁפְּטֻ֑הוּ וְאֶת־תּוֹרֹתַ֥י וְחֻקֹּתַ֛י בְּכָל־מוֹעֲדַ֖י יִשְׁמֹ֥רוּ וְאֶת־שַׁבְּתוֹתַ֖י יְקַדֵּֽשׁוּ׃ | Ve'al-rív hemá ya'amdú leshafót, bemishpatái yishpetúhu; ve'et-torotái vechukoktái bechol-mo'adái yishmóru, ve'et-shabetohtái yekadéshú. | وفي الخصام هم يقفون للحكم ويحكمون حسب احكامي ويحفظون شرائعي وفرائضي في كل مواسمي ويقدسون سبوتي. |
| 44:25 | מד:כהוְאֶל־מֵ֥ת אָדָ֖ם לֹ֣א יָב֑וֹא לְטָמְאָ֑ה כִּ֣י אִם־לְאָ֡ב וּלְאֵם֩ וּלְבֵ֨ן וּלְבַ֤ת וּלְאָח֙ וּלְאָח֔וֹת אֲשֶׁר־לֹֽא־הָיְתָ֥ה לְאִ֖ישׁ יִטַּמָּֽאוּ׃ | Ve'el-mét adám lo yavó letam'á; ki im-le'av ule'em ulevén ulevát ule'ach ule'achot asher-lo-haytá le'ish yitamáu. | ولا يدنوا من انسان ميت فيتنجسوا. اما لأب او ام او ابن او ابنة او اخ او اخت لم تكن لرجل يتنجسون. |
| 44:26 | מד:כווְאַחֲרֵ֖י טָהֳרָת֑וֹ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים יִסְפְּרוּ־לֽוֹ׃ | Ve'acharéi taharató, shiv'át yamím yisperu-lo. | وبعد تطهيره يحسبون له سبعة ايام. |
| 44:27 | מד:כזוּבְי֛וֹם בּוֹא֥וֹ אֶל־הַקֹּ֖דֶשׁ אֶל־הֶחָצֵ֣ר הַפְּנִימִ֑ית לְשָׁרֵ֣ת בַּקֹּ֔דֶשׁ יַקְרִ֥יב חַטָּאת֖וֹ נְאֻ֥ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ | Uveyóm bo'ó el-hakódesh el-hechátzér hapnimít lesharét bakódesh, yakrív chatató, ne'úm Adonái Elohím. | وفي يوم دخوله الى القدس الى الدار الداخلية ليخدم في القدس يقرّب ذبيحته عن الخطية يقول السيد الرب. |
| 44:28 | מד:כחוְהָיְתָ֤ה לָהֶם֙ לְנַחֲלָ֔ה אֲנִ֖י נַחֲלָתָ֑ם וַאֲחֻזָּ֗ה לֹֽא־תִתְּנ֤וּ לָהֶם֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל אֲנִ֖י אֲחֻזָּתָֽם׃ | Vehayetá lahem lenachalá, aní nachalatám; va'achuzá lo-titenu lahem beYisraél, aní achuzatám. | ويكون لهم ميراثا. انا ميراثهم ولا تعطونهم ملكا في اسرائيل. انا ملكهم. |
| 44:29 | מד:כטהַמִּנְחָ֧ה וְהַחַטָּ֛את וְהָאָשָׁ֖ם הֵ֣מָּה יֹאכְלֻ֑הוּ וְכָל־חֵ֥רֶם בְּיִשְׂרָאֵ֖ל לָהֶ֥ם יִהְיֶֽה׃ | Haminchá vehechatát veha'ashám hemá yochlu'hu; vechol-chérem beYisraél láhem yihyé. | يأكلون التقدمة وذبيحة الخطية وذبيحة الاثم وكل محرّم في اسرائيل يكون لهم. |
| 44:30 | מד:לוְרֵאשִׁ֣ית כָּל־בִּכּוּרֵ֣י כֹ֣ל וְכָל־תְּרוּמַ֣ת כֹּ֡ל מִכֹּל֩ תְּרוּמ֨וֹתֵיכֶ֜ם לַכֹּהֲנִ֣ים יִהְיֶ֗ה וְרֵאשִׁ֤ית עֲרִסֽוֹתֵיכֶם֙ תִּתְּנ֣וּ לַכֹּהֵ֔ן לְהָנִ֥יחַ בְּרָכָ֖ה אֶל־בֵּיתֶֽךָ׃ | Vereyshít kol-bikuréi kol, vechol-terumát kol mikol teru'motéichem lakohaním yihyé; vereyshít arísoteichem titenu lakohén, lehavíach berachá el-beitécha. | واوائل كل الباكورات جميعها وكل رفيعة من كل رفائعكم تكون للكهنة. وتعطون الكاهن اوائل عجينكم لتحل البركة على بيتك. |
| 44:31 | מד:לאכָּל־נְבֵלָ֥ה וּטְרֵפָ֖ה מִן־הָע֣וֹף וּמִן־הַבְּהֵמָ֑ה לֹ֥א יֹאכְל֖וּ הַכֹּהֲנִֽים׃ | Kol-neveylá uteireifá min-ha'óf umin-habehemá, lo yochlú hakohaním. | لا يأكل الكاهن من ميتة ولا من فريسة طيرا كانت او بهيمة |