✡ ✡ ✡

PARASHAT EMOR · פָּרָשַׁת אֶמוֹר

אַליִיעס אויף ייִדיש

ויקרא כא:א – כד:כג · Vayikrá 21:1–24:23 · ייִדיש (YI)

ייִדיש סטאַנדאַרט (YIVO) 7 עליות + מפטיר + הפטרה 144 פּסוקים ספר ויקרא

ALIYAH 1 · עליה א׳

ויקרא כא:א–טו Vayikrá 21:1–15
פּסוקעבריתייִדיש
כא:אוַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה אֱמֹר אֶל-הַכֹּהֲנִים בְּנֵי אַהֲרֹן וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם לְנֶפֶשׁ לֹא-יִטַּמָּא בְּעַמָּיו׃און גאָט האָט גערעדט צו משהן: רעד צו די כֹּהֲנִים, די זין פֿון אַהֲרֹן, און זאָג זיי: קיינער פֿון אײַך זאָל זיך ניט פֿאַראומרייניקן דורך אַ טויטן מענטשן פֿון זײַן פֿאָלק.
כא:בכִּי אִם-לִשְׁאֵרוֹ הַקָּרֹב אֵלָיו לְאִמּוֹ וּלְאָבִיו וְלִבְנוֹ וּלְבִתּוֹ וּלְאָחִיו׃נאָר פֿאַר זײַן נאָענטן בשׂר: פֿאַר זײַן מוטער, פֿאַר זײַן פֿאָטער, פֿאַר זײַן זון, פֿאַר זײַן טאָכטער, און פֿאַר זײַן ברודער.
כא:גוְלַאֲחֹתוֹ הַבְּתוּלָה הַקְּרוֹבָה אֵלָיו אֲשֶׁר לֹא-הָיְתָה לְאִישׁ לָהּ יִטַּמָּא׃און פֿאַר זײַן שוועסטער, א בתולה, וואָס איז נאָענט צו אים, וואָס האָט נאָך קיין מאַן ניט געהאַט — פֿאַר איר מעג ער זיך פֿאַראומרייניקן.
כא:דלֹא יִטַּמָּא בַּעַל בְּעַמָּיו לְהֵחַלּוֹ׃ער זאָל זיך ניט פֿאַראומרייניקן אַלס עבֿעל צווישן זײַן פֿאָלק, כּדי ניט צו אַנטהייליקן זיך.
כא:הלֹא-יִקְרְחוּ קָרְחָה בְּרֹאשָׁם וּפְאַת זְקָנָם לֹא יְגַלֵּחוּ וּבִבְשָׂרָם לֹא יִשְׂרְטוּ שָׂרָטֶת׃זיי זאָלן קיין קאַלע פּלאַץ ניט מאַכן אויפֿן קאָפּ, זיי זאָלן ניט שערן די עקן פֿון זייער באָרד, און אין זייער פֿלייש זאָלן זיי קיין שניט ניט מאַכן.
כא:וקְדֹשִׁים יִהְיוּ לֵאלֹהֵיהֶם וְלֹא יְחַלְּלוּ שֵׁם אֱלֹהֵיהֶם כִּי אֶת-אִשֵּׁי יְהוָה לֶחֶם אֱלֹהֵיהֶם הֵם מַקְרִיבִים וְהָיוּ קֹדֶשׁ׃הייליק זאָלן זיי זײַן פֿאַר זייער גאָט, און זיי זאָלן ניט אַנטהייליקן דעם נאָמען פֿון זייער גאָט — ווײַל זיי ברענגען די פֿײַעראָפּפֿערן פֿון גאָט, דאָס ברויט פֿון זייער גאָט — דעריבער זאָלן זיי הייליק זײַן.
כא:זאִשָּׁה זֹנָה וַחֲלָלָה לֹא יִקָּחוּ וְאִשָּׁה גְּרוּשָׁה מֵאִישָׁהּ לֹא יִקָּחוּ כִּי-קָדֹשׁ הוּא לֵאלֹהָיו׃אַ זינדיקע פֿרוי אָדער אַ פֿאַרלאָזענע זאָלן זיי ניט נעמען, אויך ניט קיין פֿרוי וואָס איז פֿון איר מאַן גאַנג-אָן-בריוו גאַנג-אָן-בריוו גאַנג-אָן-בריוו אַוועקגעשיקט — ווײַל דער כֹּהֵן איז הייליק פֿאַר זײַן גאָט.
כא:חוְקִדַּשְׁתּוֹ כִּי-אֶת-לֶחֶם אֱלֹהֶיךָ הוּא מַקְרִיב קָדֹשׁ יִהְיֶה-לָּךְ כִּי קָדוֹשׁ אֲנִי יְהוָה מְקַדִּשְׁכֶם׃דו זאָלסט אים הייליק האַלטן, ווײַל ער ברענגט דאָס ברויט פֿון דײַן גאָט — הייליק זאָל ער זײַן פֿאַר דיר, ווײַל הייליק בין איך, גאָט, וואָס הייליקט אײַך.
כא:טוּבַת אִישׁ כֹּהֵן כִּי תֵחֵל לִזְנוֹת אֶת-אָבִיהָ הִיא מְחַלֶּלֶת בָּאֵשׁ תִּשָּׂרֵף׃אויב די טאָכטער פֿון אַ כֹּהֵן הייבט אָן זיך צו פֿאַרשאַנדן — זי שאַנדט אויס איר פֿאָטער — אין פֿײַער זאָל זי פֿאַרברענט ווערן.
כא:יוְהַכֹּהֵן הַגָּדוֹל מֵאֶחָיו אֲשֶׁר-יוּצַק עַל-רֹאשׁוֹ שֶׁמֶן הַמִּשְׁחָה וּמִלֵּא אֶת-יָדוֹ לִלְבֹּשׁ אֶת-הַבְּגָדִים אֶת-רֹאשׁוֹ לֹא יִפְרָע וּבְגָדָיו לֹא יִפְרֹם׃דער גרויסער כֹּהֵן פֿון זײַנע ברידער, אויף וועמענס קאָפּ דאָס זאַלבנדיקע אייל איז אויסגעגאָסן געוואָרן, וואָס האָט זײַן האַנט אָנגעפֿילט צו טראָגן די בגדים — ער זאָל ניט אָפּלאָזן דאָס האָר פֿון זײַן קאָפּ, אויך ניט צעריסן זײַנע קליידער.
כא:יאוְעַל כָּל-נַפְשֹׁת מֵת לֹא יָבֹא לְאָבִיו וּלְאִמּוֹ לֹא יִטַּמָּא׃ער זאָל ניט קומען צו קיין טויטן מענטשן, אַפֿילו פֿאַר זײַן פֿאָטער אָדער זײַן מוטער זאָל ער זיך ניט פֿאַראומרייניקן.
כא:יבוּמִן-הַמִּקְדָּשׁ לֹא יֵצֵא וְלֹא יְחַלֵּל אֵת מִקְדַּשׁ אֱלֹהָיו כִּי נֵזֶר שֶׁמֶן מִשְׁחַת אֱלֹהָיו עָלָיו אֲנִי יְהוָה׃ער זאָל ניט אַרויסגיין פֿון דעם הייליקטום, אויך ניט אַנטהייליקן דאָס הייליקטום פֿון זײַן גאָט — ווײַל די קרוין פֿון זאַלבנדיקן אייל פֿון זײַן גאָט איז אויף אים — איך בין גאָט.
כא:יגוְהוּא אִשָּׁה בִבְתוּלֶיהָ יִקָּח׃ער זאָל נעמען אַ פֿרוי אין איר בתוליות.
כא:ידאַלְמָנָה וּגְרוּשָׁה וַחֲלָלָה זֹנָה אֶת-אֵלֶּה לֹא יִקָּח כִּי אִם-בְּתוּלָה מֵעַמָּיו יִקַּח אִשָּׁה׃אַ אַלמנה, אַ גאַנג-אָן-בריוו-פֿרוי, אַ פֿאַרשאַנדטע, אַ זינדיקע — קיין אַזעלכע זאָל ער ניט נעמען; נאָר אַ בתולה פֿון זײַן פֿאָלק זאָל ער צו זיך נעמען פֿאַר אַ פֿרוי.
כא:טווְלֹא-יְחַלֵּל זַרְעוֹ בְּעַמָּיו כִּי אֲנִי יְהוָה מְקַדְּשׁוֹ׃ער זאָל ניט פֿאַראומרייניקן זײַן זאָמען צווישן זײַן פֿאָלק — ווײַל איך, גאָט, הייליק אים.

ALIYAH 2 · עליה ב׳

ויקרא כא:טז–כב:טז Vayikrá 21:16–22:16
פּסוקעבריתייִדיש
כא:טזוַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כא:יזדַּבֵּר אֶל-אַהֲרֹן לֵאמֹר אִישׁ מִזַּרְעֲךָ לְדֹרֹתָם אֲשֶׁר יִהְיֶה בוֹ מוּם לֹא יִקְרַב לְהַקְרִיב לֶחֶם אֱלֹהָיו׃רעד צו אַהֲרֹן, אַזוי צו זאָגן: קיינער פֿון דײַן זאָמען אין אַלע זייערע דורות, וואָס האָט אַ גוף-פֿעלן, זאָל ניט גענענען ברענגען דאָס ברויט פֿון זײַן גאָט.
כא:יחכִּי כָל-אִישׁ אֲשֶׁר-בּוֹ מוּם לֹא יִקְרָב אִישׁ עִוֵּר אוֹ פִסֵּחַ אוֹ חָרֻם אוֹ שָׂרוּעַ׃ווײַל קיין מאַן וואָס האָט אַ פֿעלן זאָל ניט גענענען: ניט אַ בלינדער, ניט אַ הינקנדיקער, ניט אַ פּלאַטנאָזיקער, ניט אַ לאַנג-אַ-גלידיקער.
כא:יטאוֹ אִישׁ אֲשֶׁר-יִהְיֶה בוֹ שֶׁבֶר רָגֶל אוֹ שֶׁבֶר יָד׃אָדער אַ מאַן וואָס האָט אַ צעבראָכענעם פֿוס אָדער אַ צעבראָכענע האַנט.
כא:כאוֹ-גִבֵּן אוֹ-דַק אוֹ תְּבַלֻּל בְּעֵינוֹ אוֹ גָרָב אוֹ יַלֶּפֶת אוֹ מְרוֹחַ אָשֶׁךְ׃אָדער אַ הויקעריקער, אָדער אַ צוגעוואַקסן-גלידיקער, אָדער אַ ווײַסע פּלייצע אין אויג, אָדער אַ גרינטלסוכן-קראַנקן, אָדער אַ פֿלעקיקן, אָדער אַ צעטריטן-בייצל-האָבנדיקן.
כא:כאכָּל-אִישׁ אֲשֶׁר-בּוֹ מוּם מִזֶּרַע אַהֲרֹן הַכֹּהֵן לֹא יִגַּשׁ לְהַקְרִיב אֶת-אִשֵּׁי יְהוָה מוּם בּוֹ אֵת לֶחֶם אֱלֹהָיו לֹא יִגַּשׁ לְהַקְרִיב׃קיין מאַן פֿון דעם זאָמען פֿון אַהֲרֹן הכֹּהֵן, וואָס האָט אַ פֿעלן, זאָל ניט גענענען ברענגען די פֿײַעראָפּפֿערן פֿון גאָט — ווײַל ס'איז בײַ אים אַ פֿעלן, דאָס ברויט פֿון זײַן גאָט זאָל ער ניט גענענען ברענגען.
כא:כבלֶחֶם אֱלֹהָיו מִקָּדְשֵׁי הַקֳּדָשִׁים וּמִן-הַקֳּדָשִׁים יֹאכֵל׃פֿון דעם ברויט פֿון זײַן גאָט, פֿון דעם אַלערהייליקסטן אָדער פֿון דעם הייליקן, מעג ער עסן.
כא:כגאַךְ אֶל-הַפָּרֹכֶת לֹא יָבֹא וְאֶל-הַמִּזְבֵּחַ לֹא יִגַּשׁ כִּי-מוּם בּוֹ וְלֹא יְחַלֵּל אֶת-מִקְדָּשַׁי כִּי אֲנִי יְהוָה מְקַדְּשָׁם׃נאָר צום פּרוכת זאָל ער ניט קומען, צום מזבח זאָל ער ניט גענענען — ווײַל אַ פֿעלן האָט ער — אויך ניט אַנטהייליקן מײַנע הייליקטומס, ווײַל איך, גאָט, הייליק זיי.
כא:כדוַיְדַבֵּר מֹשֶׁה אֶל-אַהֲרֹן וְאֶל-בָּנָיו וְאֶל כָּל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃און משה האָט גערעדט צו אַהֲרֹן, צו זײַנע זין, און צו אַלע בני-ישׂראל.
כב:אוַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כב:בדַּבֵּר אֶל-אַהֲרֹן וְאֶל-בָּנָיו וְיִנָּזְרוּ מִקָּדְשֵׁי בְנֵי-יִשְׂרָאֵל וְלֹא יְחַלְּלוּ אֶת-שֵׁם קָדְשִׁי אֲשֶׁר הֵם מַקְדִּשִׁים לִי אֲנִי יְהוָה׃רעד צו אַהֲרֹן און צו זײַנע זין, אַז זיי זאָלן זיך אָפּהאַלטן פֿון די הייליקע זאַכן פֿון בני-ישׂראל, כּדי ניט צו אַנטהייליקן מײַן הייליקן נאָמען, וואָס זיי הייליקן מיר — איך בין גאָט.
כב:גאֱמֹר אֲלֵהֶם לְדֹרֹתֵיכֶם כָּל-אִישׁ אֲשֶׁר-יִקְרַב מִכָּל-זַרְעֲכֶם אֶל-הַקֳּדָשִׁים אֲשֶׁר יַקְדִּישׁוּ בְנֵי-יִשְׂרָאֵל לַיהוָה וְטֻמְאָתוֹ עָלָיו וְנִכְרְתָה הַנֶּפֶשׁ הַהִוא מִלְּפָנַי אֲנִי יְהוָה׃זאָג זיי פֿאַר אַלע זייערע דורות: קיין מאַן פֿון אַלעם אײַעם זאָמען, וואָס גענענט זיך צו די הייליקע זאַכן, וואָס בני-ישׂראל הייליקן פֿאַר גאָט — מיט זײַן אומרייניקייט אויף אים — יענע נשמה זאָל אָפּגעשניטן ווערן פֿון פֿאַר מיר — איך בין גאָט.
כב:דאִישׁ אִישׁ מִזֶּרַע אַהֲרֹן וְהוּא צָרוּעַ אוֹ זָב בַּקֳּדָשִׁים לֹא יֹאכַל עַד אֲשֶׁר יִטְהָר וְהַנֹּגֵעַ בְּכָל-טְמֵא-נֶפֶשׁ אוֹ אִישׁ אֲשֶׁר-תֵּצֵא מִמֶּנּוּ שִׁכְבַת-זָרַע׃קיין מאַן פֿון דעם זאָמען פֿון אַהֲרֹן, וואָס איז אַ מצורע אָדער האָט אַ פֿלוס — זאָל ניט עסן פֿון הייליקע זאַכן ביז ער רייניקט זיך; אויך דער וואָס רירט אָן צו עפּעס אומריין פֿון אַ מת, אָדער אַ מאַן, פֿון וועמען אַ זייד-אויסגאַנג איז אַרויס.
כב:האוֹ-אִישׁ אֲשֶׁר יִגַּע בְּכָל-שֶׁרֶץ אֲשֶׁר יִטְמָא-לוֹ אוֹ בְאָדָם אֲשֶׁר יִטְמָא-לוֹ לְכֹל טֻמְאָתוֹ׃אָדער אַ מאַן וואָס רירט אָן צו עפּעס פֿון אַ שרץ, וואָס מאַכט אים אומריין, אָדער צו אַ מענטשן, וואָס מאַכט אים אומריין מיט יעדן אָרט פֿון זײַן אומרייניקייט.
כב:ונֶפֶשׁ אֲשֶׁר תִּגַּע-בּוֹ וְטָמְאָה עַד-הָעָרֶב וְלֹא יֹאכַל מִן-הַקֳּדָשִׁים כִּי אִם-רָחַץ בְּשָׂרוֹ בַּמָּיִם׃אַ נשמה וואָס רירט דאָס אָן — זי איז אומריין ביז אָוונט, און זאָל ניט עסן פֿון הייליקע זאַכן, אויב זי האָט ניט אָפּגעוואַשן איר לײַב מיט וואַסער.
כב:זוּבָא הַשֶּׁמֶשׁ וְטָהֵר וְאַחַר יֹאכַל מִן-הַקֳּדָשִׁים כִּי לַחְמוֹ הוּא׃ווען די זון גייט אונטער, איז ער ריין — דערנאָך מעג ער עסן פֿון הייליקע זאַכן, ווײַל דאָס איז זײַן ברויט.
כב:חנְבֵלָה וּטְרֵפָה לֹא יֹאכַל לְטָמְאָה-בָהּ אֲנִי יְהוָה׃אַ נבֵלה אָדער אַ טְרֵפה זאָל ער ניט עסן, כּדי זיך ניט צו פֿאַראומרייניקן דאָדורך — איך בין גאָט.
כב:טוְשָׁמְרוּ אֶת-מִשְׁמַרְתִּי וְלֹא-יִשְׂאוּ עָלָיו חֵטְא וּמֵתוּ בוֹ כִּי יְחַלְּלֻהוּ אֲנִי יְהוָה מְקַדְּשָׁם׃זיי זאָלן היטן מײַן משמרת, כּדי זיי זאָלן ניט טראָגן קיין זינד פֿאַר דעם, אויב זיי אַנטהייליקן דאָס, זאָלן זיי שטאַרבן — איך, גאָט, הייליק זיי.
כב:יוְכָל-זָר לֹא-יֹאכַל קֹדֶשׁ תּוֹשַׁב כֹּהֵן וְשָׂכִיר לֹא-יֹאכַל קֹדֶשׁ׃קיין פֿרעמדער זאָל ניט עסן פֿון הייליקע זאַכן; דער קנעכט פֿון אַ כֹּהֵן, אָדער אַ גאָר-פֿאַרדינגטער זאָל אויך ניט עסן פֿון הייליקע זאַכן.
כב:יאוְכֹהֵן כִּי-יִקְנֶה נֶפֶשׁ קִנְיַן כַּסְפּוֹ הוּא יֹאכַל בּוֹ וִילִיד בֵּיתוֹ הֵם יֹאכְלוּ בְלַחְמוֹ׃אָבער ווען אַ כֹּהֵן קויפֿט זיך אַ נשמה מיט זילבערגעלט — ער מעג עסן דערפֿון; אויך זײַנע אין דרינאיינגעבוירענע זאָלן עסן פֿון זײַן ברויט.
כב:יבוּבַת-כֹּהֵן כִּי תִהְיֶה לְאִישׁ זָר הִיא בִּתְרוּמַת הַקֳּדָשִׁים לֹא תֹאכֵל׃ווען אַ כֹּהֵנ-ס טאָכטער ווערט חתונה צו אַ פֿרעמדן מאַן — זי זאָל ניט עסן פֿון תרומת הקדשים.
כב:יגוּבַת-כֹּהֵן כִּי תִהְיֶה אַלְמָנָה אוֹ גְרוּשָׁה וְזֶרַע אֵין לָהּ וְשָׁבָה אֶל-בֵּית אָבִיהָ כִּנְעוּרֶיהָ מִלֶּחֶם אָבִיהָ תֹּאכֵל וְכָל-זָר לֹא-יֹאכַל בּוֹ׃אָבער אַ כֹּהֵנ-ס טאָכטער, ווען זי ווערט אַ אַלמנה אָדער אַן אַוועקגעשיקטע, אָן קינדער, און זי קערט זיך אום צום הויז פֿון איר פֿאָטער, ווי אין איר יוגנט — זי מעג עסן פֿון איר פֿאָטערס ברויט, אָבער קיין פֿרעמדער זאָל ניט עסן דערפֿון.
כב:ידוְאִישׁ כִּי-יֹאכַל קֹדֶשׁ בִּשְׁגָגָה וְיָסַף חֲמִשִׁיתוֹ עָלָיו וְנָתַן לַכֹּהֵן אֶת-הַקֹּדֶשׁ׃אויב אַ מאַן עסט הייליקע זאַכן אין אַ פֿאַרזעען — ער זאָל צולייגן אַ פֿינפֿטל צו דעם, און גיט עס צו דעם כֹּהֵן מיט דעם הייליקן.
כב:טווְלֹא יְחַלְּלוּ אֶת-קָדְשֵׁי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל אֵת אֲשֶׁר-יָרִימוּ לַיהוָה׃זיי זאָלן ניט אַנטהייליקן די הייליקע זאַכן פֿון בני-ישׂראל, וואָס זיי הייבן אָן פֿאַר גאָט.
כב:טזוְהִשִּׂיאוּ אוֹתָם עֲוֺן אַשְׁמָה בְּאָכְלָם אֶת-קָדְשֵׁיהֶם כִּי אֲנִי יְהוָה מְקַדְּשָׁם׃זיי זאָלן ניט אויפֿלאָדן אויף זיי זינד-שולד דורך עסן פֿון זייערע הייליקע זאַכן — ווײַל איך, גאָט, הייליק זיי.

ALIYAH 3 · עליה ג׳

ויקרא כב:יז–לג Vayikrá 22:17–33
פּסוקעבריתייִדיש
כב:יזוַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כב:יחדַּבֵּר אֶל-אַהֲרֹן וְאֶל-בָּנָיו וְאֶל כָּל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם אִישׁ אִישׁ מִבֵּית יִשְׂרָאֵל וּמִן-הַגֵּר בְּיִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר יַקְרִיב קָרְבָּנוֹ לְכָל-נִדְרֵיהֶם וּלְכָל-נִדְבוֹתָם אֲשֶׁר-יַקְרִיבוּ לַיהוָה לְעֹלָה׃רעד צו אַהֲרֹן, צו זײַנע זין, און צו אַלע בני-ישׂראל, זאָג זיי: קיין מאַן פֿון בית-ישׂראל אָדער פֿון די גרים אין ישׂראל, וואָס ברענגט זײַן קָרבּן — פֿאַר עפּעס פֿון אַלע אירע נדרים אָדער פֿרייוויליקע נדבֿות, וואָס זיי ברענגען פֿאַר גאָט — אַלס עולה.
כב:יטלִרְצֹנְכֶם תָּמִים זָכָר בַּבָּקָר בַּכְּשָׂבִים וּבָעִזִּים׃לאָמיר אײַך ווילגעפֿעליק זײַן — עס מוז זײַן אַ מאַנשאַפֿטיק, אָן פֿעלן, פֿון ריינד, פֿון שאָף אָדער פֿון ציגן.
כב:ככֹּל אֲשֶׁר-בּוֹ מוּם לֹא תַקְרִיבוּ כִּי-לֹא לְרָצוֹן יִהְיֶה לָכֶם׃קיינס וואָס האָט אַ פֿעלן זאָלט איר ניט ברענגען, ווײַל עס וועט ניט ווילגעפֿעליק זײַן פֿאַר אײַך.
כב:כאוְאִישׁ כִּי-יַקְרִיב זֶבַח-שְׁלָמִים לַיהוָה לְפַלֵּא-נֶדֶר אוֹ לִנְדָבָה בַּבָּקָר אוֹ בַצֹּאן תָּמִים יִהְיֶה לְרָצוֹן כָּל-מוּם לֹא יִהְיֶה-בּוֹ׃אויב אַ מאַן ברענגט אַ שלמים-פֿרידן-אָפּפֿער פֿאַר גאָט — פֿאַר אַ פֿאַרנעמעניש אַ נדר אָדער אַ נדבֿה — פֿון ריינד אָדער פֿון קליין-פֿי — עס מוז זײַן אָן פֿעלן כּדי עס זאָל ווילגעפֿעליק זײַן — קיין פֿעלן טאָר ניט זײַן דרין.
כב:כבעַוֶּרֶת אוֹ שָׁבוּר אוֹ-חָרוּץ אוֹ-יַבֶּלֶת אוֹ גָרָב אוֹ יַלֶּפֶת לֹא-תַקְרִיבוּ אֵלֶּה לַיהוָה וְאִשֶּׁה לֹא-תִתְּנוּ מֵהֶם עַל-הַמִּזְבֵּחַ לַיהוָה׃אַ בלינדע, אָדער אַ צעבראָכענע, אָדער אַ פֿאַרשניטענע, אָדער אַ ביילנדיקע, אָדער אַ גרינטלסוכן-קראַנקע, אָדער אַ פֿלעקיקע — קיין אַזעלכע זאָלט איר ניט ברענגען פֿאַר גאָט; קיין פֿײַעראָפּפֿער פֿון זיי זאָלט איר ניט לייגן אויפֿן מזבח פֿאַר גאָט.
כב:כגוְשׁוֹר וָשֶׂה שָׂרוּעַ וְקָלוּט נְדָבָה תַּעֲשֶׂה אֹתוֹ וּלְנֵדֶר לֹא יֵרָצֶה׃אַ שטיר אָדער אַ שאָף מיט אַ לאַנגן אָדער אַ קורצן גלידל — אַלס נדבֿה מעגסטו עס טאָן, אָבער פֿאַר אַ נדר וועט עס ניט ווילגעפֿעליק זײַן.
כב:כדוּמָעוּךְ וְכָתוּת וְנָתוּק וְכָרוּת לֹא תַקְרִיבוּ לַיהוָה וּבְאַרְצְכֶם לֹא תַעֲשׂוּ׃אַ קוועטשטן, אַ צעשמירטן, אַ אויסגעריסענעם אָדער אַ אָפּגעשניטן-גלידיקן זאָלט איר ניט ברענגען פֿאַר גאָט; אין אײַער לאַנד זאָלט איר דאָס ניט טאָן.
כב:כהוּמִיַּד בֶּן-נֵכָר לֹא תַקְרִיבוּ אֶת-לֶחֶם אֱלֹהֵיכֶם מִכָּל-אֵלֶּה כִּי מָשְׁחָתָם בָּהֶם מוּם בָּם לֹא יֵרָצוּ לָכֶם׃אויך פֿון דעם האַנט פֿון אַ פֿרעמדן מאַן זאָלט איר ניט ברענגען דאָס ברויט פֿון אײַעם גאָט פֿון קיינעם פֿון דאָזיקע — ווײַל זייער צעשמירטקייט איז אין זיי, אַ פֿעלן איז בײַ זיי — זיי וועלן ניט ווילגעפֿעליק זײַן פֿאַר אײַך.
כב:כווַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כב:כזשׁוֹר אוֹ-כֶשֶׂב אוֹ-עֵז כִּי יִוָּלֵד וְהָיָה שִׁבְעַת יָמִים תַּחַת אִמּוֹ וּמִיּוֹם הַשְּׁמִינִי וָהָלְאָה יֵרָצֶה לְקָרְבַּן אִשֶּׁה לַיהוָה׃אַ קאַלב אָדער אַ שעפּסל אָדער אַ ציגל, ווען עס ווערט געבוירן — עס זאָל זיבן טעג בלײַבן בײַ זײַן מוטער; פֿון דעם אַכטן טאָג אָן וועיטיקאיין זאָל עס ווילגעפֿעליק זײַן פֿאַר אַ פֿײַעראָפּפֿער פֿאַר גאָט.
כב:כחוְשׁוֹר אוֹ-שֶׂה אֹתוֹ וְאֶת-בְּנוֹ לֹא תִשְׁחֲטוּ בְּיוֹם אֶחָד׃אַ קו אָדער אַ שאָף — עס מיט זײַן קינד זאָלט איר ניט שעכטן אין איין טאָג.
כב:כטוְכִי-תִזְבְּחוּ זֶבַח-תּוֹדָה לַיהוָה לִרְצֹנְכֶם תִּזְבָּחוּ׃אויב איר שלאָגט אַ תודה-אָפּפֿער פֿאַר גאָט — איר זאָלט שלאָגן אויף אײַעם אייגענעם ווילן.
כב:לבַּיּוֹם הַהוּא יֵאָכֵל לֹא-תוֹתִירוּ מִמֶּנּוּ עַד-בֹּקֶר אֲנִי יְהוָה׃אין דעם זעלבן טאָג זאָל עס געעסן ווערן — איר זאָלט פֿון דעם גאָרנישט ניט אַריבערלאָזן ביז מאָרגן — איך בין גאָט.
כב:לאוּשְׁמַרְתֶּם מִצְוֹתַי וַעֲשִׂיתֶם אֹתָם אֲנִי יְהוָה׃איר זאָלט היטן מײַנע מצוות און זיי טאָן — איך בין גאָט.
כב:לבוְלֹא תְחַלְּלוּ אֶת-שֵׁם קָדְשִׁי וְנִקְדַּשְׁתִּי בְּתוֹךְ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל אֲנִי יְהוָה מְקַדִּשְׁכֶם׃איר זאָלט ניט אַנטהייליקן מײַן הייליקן נאָמען — איך זאָל הייליק זײַן צווישן בני-ישׂראל — איך, גאָט, הייליק אײַך.
כב:לגהַמּוֹצִיא אֶתְכֶם מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם לִהְיוֹת לָכֶם לֵאלֹהִים אֲנִי יְהוָה׃דער וואָס האָט אײַך אַרויסגעפֿירט פֿון מצרים-לאַנד כּדי צו זײַן אײַעער גאָט — איך בין גאָט.

ALIYAH 4 · עליה ד׳

ויקרא כג:א–כב Vayikrá 23:1–22
פּסוקעבריתייִדיש
כג:אוַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כג:בדַּבֵּר אֶל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם מוֹעֲדֵי יְהוָה אֲשֶׁר-תִּקְרְאוּ אֹתָם מִקְרָאֵי קֹדֶשׁ אֵלֶּה הֵם מוֹעֲדָי׃רעד צו בני-ישׂראל, זאָג זיי: די מועדים פֿון גאָט, וואָס איר זאָלט אויסרופֿן אַלס הייליקע אַזאַמלונגען — דאָס זענען מײַנע מועדים.
כג:גשֵׁשֶׁת יָמִים תֵּעָשֶׂה מְלָאכָה וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי שַׁבַּת שַׁבָּתוֹן מִקְרָא-קֹדֶשׁ כָּל-מְלָאכָה לֹא תַעֲשׂוּ שַׁבָּת הִוא לַיהוָה בְּכֹל מוֹשְׁבֹתֵיכֶם׃זעקס טעג זאָל מעלאָכע געטאָן ווערן, אָבער דעם זיבעטן טאָג איז אַ שבת-שבתון, אַ הייליקע אַזאַמלונג — קיין מלאָכע זאָלט איר ניט טאָן — עס איז שבת פֿאַר גאָט אין אַלע אײַערע ווינקעס.
כג:דאֵלֶּה מוֹעֲדֵי יְהוָה מִקְרָאֵי קֹדֶשׁ אֲשֶׁר-תִּקְרְאוּ אֹתָם בְּמוֹעֲדָם׃דאָס זענען די מועדים פֿון גאָט, הייליקע אַזאַמלונגען, וואָס איר זאָלט אויסרופֿן אין זייער צײַט.
כג:הבַּחֹדֶשׁ הָרִאשׁוֹן בְּאַרְבָּעָה עָשָׂר לַחֹדֶשׁ בֵּין הָעַרְבָּיִם פֶּסַח לַיהוָה׃אין ערשטן חודש, אויפֿן פֿערצנטן טאָג פֿון חודש, צווישן ביידע אָוונטן — פּסח פֿאַר גאָט.
כג:ווּבַחֲמִשָּׁה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ הַזֶּה חַג הַמַּצּוֹת לַיהוָה שִׁבְעַת יָמִים מַצּוֹת תֹּאכֵלוּ׃אויפֿן פֿופֿצנטן טאָג פֿון דעם זעלבן חודש — חג המצות פֿאַר גאָט — זיבן טעג זאָלט איר עסן מצות.
כג:זבַּיּוֹם הָרִאשׁוֹן מִקְרָא-קֹדֶשׁ יִהְיֶה לָכֶם כָּל-מְלֶאכֶת עֲבֹדָה לֹא תַעֲשׂוּ׃אין ערשטן טאָג זאָל בײַ אײַך זײַן אַ הייליקע אַזאַמלונג — קיין שווערע מלאָכע זאָלט איר ניט טאָן.
כג:חוְהִקְרַבְתֶּם אִשֶּׁה לַיהוָה שִׁבְעַת יָמִים בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מִקְרָא-קֹדֶשׁ כָּל-מְלֶאכֶת עֲבֹדָה לֹא תַעֲשׂוּ׃איר זאָלט ברענגען פֿײַעראָפּפֿערן פֿאַר גאָט זיבן טעג לאַנג; אין זיבעטן טאָג — אַ הייליקע אַזאַמלונג — קיין שווערע מלאָכע זאָלט איר ניט טאָן.
כג:טוַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כג:ידַּבֵּר אֶל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם כִּי-תָבֹאוּ אֶל-הָאָרֶץ אֲשֶׁר אֲנִי נֹתֵן לָכֶם וּקְצַרְתֶּם אֶת-קְצִירָהּ וַהֲבֵאתֶם אֶת-עֹמֶר רֵאשִׁית קְצִירְכֶם אֶל-הַכֹּהֵן׃רעד צו בני-ישׂראל, זאָג זיי: ווען איר קומט אין דאָס לאַנד, וואָס איך גיב אײַך, און שניידט זײַן שניט — זאָלט איר ברענגען דעם ערשטן גאָרבן פֿון אײַעם שניט צום כֹּהֵן.
כג:יאוְהֵנִיף אֶת-הָעֹמֶר לִפְנֵי יְהוָה לִרְצֹנְכֶם מִמָּחֳרַת הַשַּׁבָּת יְנִיפֶנּוּ הַכֹּהֵן׃ער זאָל שווענקען דעם גאָרבן פֿאַר גאָט כּדי עס זאָל ווילגעפֿעליק זײַן פֿאַר אײַך — דעם מאָרגן נאָך שבת זאָל דער כֹּהֵן שווענקען אים.
כג:יבוַעֲשִׂיתֶם בְּיוֹם הֲנִיפְכֶם אֶת-הָעֹמֶר כֶּבֶשׂ תָּמִים בֶּן-שְׁנָתוֹ לְעֹלָה לַיהוָה׃אין דעם טאָג פֿון אײַעם שווענקען דעם גאָרבן זאָלט איר מאַכן אַ יאָריק, אָן פֿעלן, לאַמפּ אַלס עולה פֿאַר גאָט.
כג:יגוּמִנְחָתוֹ שְׁנֵי עֶשְׂרֹנִים סֹלֶת בְּלוּלָה בַשֶּׁמֶן אִשֶּׁה לַיהוָה רֵיחַ נִיחֹחַ וְנִסְכּוֹ יַיִן רְבִיעִת הַהִין׃זײַן מנחה — צוויי עשׂרונות סולת, אָנגעמישט מיט אייל — אַ פֿײַעראָפּפֿער פֿאַר גאָט, אַ זיסן ריח; זײַן נסך — אַ פֿערטל הין ווײַן.
כג:ידוְלֶחֶם וְקָלִי וְכַרְמֶל לֹא תֹאכְלוּ עַד-עֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה עַד הֲבִיאֲכֶם אֶת-קָרְבַּן אֱלֹהֵיכֶם חֻקַּת עוֹלָם לְדֹרֹתֵיכֶם בְּכֹל מֹשְׁבֹתֵיכֶם׃ניט ברויט, ניט גערייסטן קאָרן, ניט פֿרישן ווייצן זאָלט איר ניט עסן ביז דעם זעלבן טאָג — ביז איר ברענגט דעם קָרבּן פֿון אײַעם גאָט — אַ אייביקע חוקה פֿאַר אַלע אײַערע דורות אין אַלע אײַערע ווינקעס.
כג:טווּסְפַרְתֶּם לָכֶם מִמָּחֳרַת הַשַּׁבָּת מִיּוֹם הֲבִיאֲכֶם אֶת-עֹמֶר הַתְּנוּפָה שֶׁבַע שַׁבָּתוֹת תְּמִימֹת תִּהְיֶינָה׃איר זאָלט אייַך צײלן פֿון מאָרגן נאָך שבת, פֿון דעם טאָג ווען איר ברענגט דעם שווענק-גאָרבן — זיבן גאַנצע וואָכן זאָלן זיי זײַן.
כג:טזעַד מִמָּחֳרַת הַשַּׁבָּת הַשְּׁבִיעִת תִּסְפְּרוּ חֲמִשִּׁים יוֹם וְהִקְרַבְתֶּם מִנְחָה חֲדָשָׁה לַיהוָה׃ביז מאָרגן נאָך דער זיבעטער וואָך — פֿופֿציק טעג זאָלט איר צײלן — דערנאָך זאָלט איר ברענגען אַ נײַע מנחה פֿאַר גאָט.
כג:יזמִמּוֹשְׁבֹתֵיכֶם תָּבִיאוּ לֶחֶם תְּנוּפָה שְׁתַּיִם שְׁנֵי עֶשְׂרֹנִים סֹלֶת תִּהְיֶינָה חָמֵץ תֵּאָפֶינָה בִּכּוּרִים לַיהוָה׃פֿון אײַערע ווינקעס זאָלט איר ברענגען שווענק-ברויטן — צוויי — צוויי עשׂרונות סולת זאָלן זיי זײַן, גערענגלט זאָלן זיי גובאַקן ווערן — ערשטלינגען פֿאַר גאָט.
כג:יחוְהִקְרַבְתֶּם עַל-הַלֶּחֶם שִׁבְעַת כְּבָשִׂים תְּמִימִם בְּנֵי שָׁנָה וּפַר בֶּן-בָּקָר אֶחָד וְאֵילִם שְׁנָיִם יִהְיוּ עֹלָה לַיהוָה וּמִנְחָתָם וְנִסְכֵּיהֶם אִשֵּׁה רֵיחַ-נִיחֹחַ לַיהוָה׃איר זאָלט ברענגען לעבן דעם ברויט זיבן יאָריקע, אָן פֿעלן, לעמער, אַ בולל פֿון ריינד, און צוויי ווידערס — אַלס עולה פֿאַר גאָט; מיט זייערע מנחות און נסכים — אַ פֿײַעראָפּפֿער, אַ זיסן ריח פֿאַר גאָט.
כג:יטוַעֲשִׂיתֶם שְׂעִיר-עִזִּים אֶחָד לְחַטָּאת וּשְׁנֵי כְבָשִׂים בְּנֵי שָׁנָה לְזֶבַח שְׁלָמִים׃איר זאָלט מאַכן איין ציג-בעל פֿאַר חטאת, און צוויי יאָריקע לעמער פֿאַר אַ שלמים-אָפּפֿער.
כג:כוְהֵנִיף הַכֹּהֵן אֹתָם עַל לֶחֶם הַבִּכּוּרִים תְּנוּפָה לִפְנֵי יְהוָה עַל-שְׁנֵי כְּבָשִׂים קֹדֶשׁ יִהְיוּ לַיהוָה לַכֹּהֵן׃דער כֹּהֵן זאָל שווענקען זיי לעבן דעם ערשטלינגס-ברויט אַלס שווענקאָפּפֿער פֿאַר גאָט, לעבן די צוויי לעמער — הייליק זאָלן זיי זײַן פֿאַר גאָט, פֿאַרם כֹּהֵן.
כג:כאוּקְרָאתֶם בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה מִקְרָא-קֹדֶשׁ יִהְיֶה לָכֶם כָּל-מְלֶאכֶת עֲבֹדָה לֹא תַעֲשׂוּ חֻקַּת עוֹלָם בְּכָל-מֹשְׁבֹתֵיכֶם לְדֹרֹתֵיכֶם׃איר זאָלט אויסרופֿן דעם זעלבן טאָג אַ הייליקע אַזאַמלונג — קיין שווערע מלאָכע זאָלט איר ניט טאָן — אַ אייביקע חוקה אין אַלע אײַערע ווינקעס פֿאַר אַלע אײַערע דורות.
כג:כבוּבְקֻצְרְכֶם אֶת-קְצִיר אַרְצְכֶם לֹא-תְכַלֶּה פְּאַת שָׂדְךָ בְּקֻצְרֶךָ וְלֶקֶט קְצִירְךָ לֹא תְלַקֵּט לֶעָנִי וְלַגֵּר תַּעֲזֹב אֹתָם אֲנִי יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם׃ווען איר שניידט דעם שניט פֿון אײַעם לאַנד — איר זאָלט ניט אַרויסשניידן ביז אין אַ עק פֿון דײַן פֿעלד, אויך ניט אויפּקלײַבן וואָס בלײַבט פֿון דײַן שניט — פֿארם עניים און פֿארם גר זאָלסטו עס לאָזן — איך בין גאָט, אײַעַר גאָט.

ALIYAH 5 · עליה ה׳

ויקרא כג:כג–לב Vayikrá 23:23–32
פּסוקעבריתייִדיש
כג:כגוַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כג:כדדַּבֵּר אֶל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לֵאמֹר בַּחֹדֶשׁ הַשְּׁבִיעִי בְּאֶחָד לַחֹדֶשׁ יִהְיֶה לָכֶם שַׁבָּתוֹן זִכְרוֹן תְּרוּעָה מִקְרָא-קֹדֶשׁ׃רעד צו בני-ישׂראל, אַזוי צו זאָגן: אין זיבעטן חודש, אויפֿן ערשטן פֿון חודש, זאָל בײַ אײַך זײַן אַ ריו — אַ זכרון מיט תּקיעה — אַ הייליקע אַזאַמלונג.
כג:כהכָּל-מְלֶאכֶת עֲבֹדָה לֹא תַעֲשׂוּ וְהִקְרַבְתֶּם אִשֶּׁה לַיהוָה׃קיין שווערע מלאָכע זאָלט איר ניט טאָן — איר זאָלט ברענגען פֿײַעראָפּפֿערן פֿאַר גאָט.
כג:כווַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כג:כזאַךְ בֶּעָשׂוֹר לַחֹדֶשׁ הַשְּׁבִיעִי הַזֶּה יוֹם הַכִּפֻּרִים הוּא מִקְרָא-קֹדֶשׁ יִהְיֶה לָכֶם וְעִנִּיתֶם אֶת-נַפְשֹׁתֵיכֶם וְהִקְרַבְתֶּם אִשֶּׁה לַיהוָה׃נאָר אין צענטן טאָג פֿון דעם זיבעטן חודש — דאָס איז יום-כיפּור — אַ הייליקע אַזאַמלונג זאָל עס בײַ אײַך זײַן — איר זאָלט פּײַניקן אײַערע נשמות, און ברענגען פֿײַעראָפּפֿערן פֿאַר גאָט.
כג:כחוְכָל-מְלָאכָה לֹא תַעֲשׂוּ בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה כִּי יוֹם כִּפֻּרִים הוּא לְכַפֵּר עֲלֵיכֶם לִפְנֵי יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם׃קיין מלאָכה זאָלט איר ניט טאָן אין דעם זעלבן טאָג — ווײַל ס'איז יום-כיפּור — כּדי צו כּפּרהן אייַך פֿאַר גאָט, אײַעם גאָט.
כג:כטכִּי כָל-הַנֶּפֶשׁ אֲשֶׁר לֹא-תְעֻנֶּה בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה וְנִכְרְתָה מֵעַמֶּיהָ׃ווײַל יעדע נשמה וואָס וועט זיך ניט פּײַניקן אין דעם זעלבן טאָג — זי זאָל אָפּגעשניטן ווערן פֿון איר פֿאָלק.
כג:לוְכָל-הַנֶּפֶשׁ אֲשֶׁר תַּעֲשֶׂה כָּל-מְלָאכָה בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה וְהַאֲבַדְתִּי אֶת-הַנֶּפֶשׁ הַהִוא מִקֶּרֶב עַמָּהּ׃יעדע נשמה וואָס טוט אַ מלאָכה אין דעם זעלבן טאָג — איך וועל פֿאַרטיליקן יענע נשמה פֿון מיטן פֿון איר פֿאָלק.
כג:לאכָּל-מְלָאכָה לֹא תַעֲשׂוּ חֻקַּת עוֹלָם לְדֹרֹתֵיכֶם בְּכֹל מֹשְׁבֹתֵיכֶם׃קיין מלאָכה זאָלט איר ניט טאָן — אַ אייביקע חוקה פֿאַר אַלע אײַערע דורות אין אַלע אײַערע ווינקעס.
כג:לבשַׁבַּת שַׁבָּתוֹן הוּא לָכֶם וְעִנִּיתֶם אֶת-נַפְשֹׁתֵיכֶם בְּתִשְׁעָה לַחֹדֶשׁ בָּעֶרֶב מֵעֶרֶב עַד-עֶרֶב תִּשְׁבְּתוּ שַׁבַּתְּכֶם׃עס איז פֿאַר אײַך אַ שבת-שבתון — איר זאָלט פּײַניקן אײַערע נשמות; אין נײַנטן פֿון חודש צו אָוונט — פֿון אָוונט ביז אָוונט זאָלט איר רוען אײַעם שבת.

ALIYAH 6 · עליה ו׳

ויקרא כג:לג–מד Vayikrá 23:33–44
פּסוקעבריתייִדיש
כג:לגוַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כג:לדדַּבֵּר אֶל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לֵאמֹר בַּחֲמִשָּׁה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ הַשְּׁבִיעִי הַזֶּה חַג הַסֻּכּוֹת שִׁבְעַת יָמִים לַיהוָה׃רעד צו בני-ישׂראל, אַזוי צו זאָגן: אויפֿן פֿופֿצנטן טאָג פֿון דעם זיבעטן חודש — חג הסוכות, זיבן טעג פֿאַר גאָט.
כג:להבַּיּוֹם הָרִאשׁוֹן מִקְרָא-קֹדֶשׁ כָּל-מְלֶאכֶת עֲבֹדָה לֹא תַעֲשׂוּ׃אין ערשטן טאָג — אַ הייליקע אַזאַמלונג — קיין שווערע מלאָכה זאָלט איר ניט טאָן.
כג:לושִׁבְעַת יָמִים תַּקְרִיבוּ אִשֶּׁה לַיהוָה בַּיּוֹם הַשְּׁמִינִי מִקְרָא-קֹדֶשׁ יִהְיֶה לָכֶם וְהִקְרַבְתֶּם אִשֶּׁה לַיהוָה עֲצֶרֶת הִוא כָּל-מְלֶאכֶת עֲבֹדָה לֹא תַעֲשׂוּ׃זיבן טעג זאָלט איר ברענגען פֿײַעראָפּפֿערן פֿאַר גאָט; אין אַכטן טאָג — אַ הייליקע אַזאַמלונג בײַ אײַך — איר זאָלט ברענגען פֿײַעראָפּפֿערן פֿאַר גאָט — ס'איז עצרת — קיין שווערע מלאָכה זאָלט איר ניט טאָן.
כג:לזאֵלֶּה מוֹעֲדֵי יְהוָה אֲשֶׁר-תִּקְרְאוּ אֹתָם מִקְרָאֵי קֹדֶשׁ לְהַקְרִיב אִשֶּׁה לַיהוָה עֹלָה וּמִנְחָה זֶבַח וּנְסָכִים דְּבַר-יוֹם בְּיוֹמוֹ׃דאָס זענען די מועדים פֿון גאָט, וואָס איר זאָלט אויסרופֿן אַלס הייליקע אַזאַמלונגען — כּדי ברענגען פֿײַעראָפּפֿערן פֿאַר גאָט: עולה, מנחה, זבח, נסכים — יעדן טאָג זײַן זאַך.
כג:לחמִלְּבַד שַׁבְּתֹת יְהוָה וּמִלְּבַד מַתְּנוֹתֵיכֶם וּמִלְּבַד כָּל-נִדְרֵיכֶם וּמִלְּבַד כָּל-נִדְבֹתֵיכֶם אֲשֶׁר תִּתְּנוּ לַיהוָה׃חוץ די שבתות פֿון גאָט, חוץ אײַערע מתּנות, חוץ אַלע אײַערע נדרים, חוץ אַלע אײַערע נדבֿות, וואָס איר גיט פֿאַר גאָט.
כג:לטאַךְ בַּחֲמִשָּׁה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ הַשְּׁבִיעִי בְּאָסְפְּכֶם אֶת-תְּבוּאַת הָאָרֶץ תָּחֹגּוּ אֶת-חַג יְהוָה שִׁבְעַת יָמִים בַּיּוֹם הָרִאשׁוֹן שַׁבָּתוֹן וּבַיּוֹם הַשְּׁמִינִי שַׁבָּתוֹן׃נאָר אויפֿן פֿופֿצנטן טאָג פֿון זיבעטן חודש, ווען איר קלײַבט אײַן די פּירות פֿון דאָס לאַנד — זאָלט איר פֿײַערן דעם פֿעסט פֿון גאָט זיבן טעג; אין ערשטן טאָג — ריו, אין אַכטן טאָג — ריו.
כג:מוּלְקַחְתֶּם לָכֶם בַּיּוֹם הָרִאשׁוֹן פְּרִי עֵץ הָדָר כַּפֹּת תְּמָרִים וַעֲנַף עֵץ-עָבֹת וְעַרְבֵי-נָחַל וּשְׂמַחְתֶּם לִפְנֵי יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם שִׁבְעַת יָמִים׃איר זאָלט נעמען פֿאַר זיך אין ערשטן טאָג פֿרוכטן פֿון אַ שיינעם בוים, פּאַלמענצווײַגן, צווײַגן פֿון פֿאַרוועבטע בוימער, און וויידנצווײַגן — און זיך פֿריִען פֿאַר גאָט, אײַעם גאָט, זיבן טעג.
כג:מאוְחַגֹּתֶם אֹתוֹ חַג לַיהוָה שִׁבְעַת יָמִים בַּשָּׁנָה חֻקַּת עוֹלָם לְדֹרֹתֵיכֶם בַּחֹדֶשׁ הַשְּׁבִיעִי תָּחֹגּוּ אֹתוֹ׃איר זאָלט עס פֿײַערן אַלס אַ פֿעסט פֿאַר גאָט זיבן טעג אין יאָר — אַ אייביקע חוקה פֿאַר אַלע אײַערע דורות — אין זיבעטן חודש זאָלט איר עס פֿײַערן.
כג:מבבַּסֻּכֹּת תֵּשְׁבוּ שִׁבְעַת יָמִים כָּל-הָאֶזְרָח בְּיִשְׂרָאֵל יֵשְׁבוּ בַּסֻּכֹּת׃אין סוכות זאָלט איר זיצן זיבן טעג — כל אייַנגעבוירענע אין ישׂראל זאָלן זיצן אין סוכות.
כג:מגלְמַעַן יֵדְעוּ דֹרֹתֵיכֶם כִּי בַסֻּכּוֹת הוֹשַׁבְתִּי אֶת-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל בְּהוֹצִיאִי אוֹתָם מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם אֲנִי יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם׃כּדי אײַערע דורות זאָלן וויסן, אַז אין סוכות האָב איך זיצן-לאָזן בני-ישׂראל ווען איך האָב זיי אַרויסגעפֿירט פֿון מצרים-לאַנד — איך בין גאָט, אײַעַר גאָט.
כג:מדוַיְדַבֵּר מֹשֶׁה אֶת-מֹעֲדֵי יְהוָה אֶל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃משה האָט דערציילט בני-ישׂראל די מועדים פֿון גאָט.

ALIYAH 7 · עליה ז׳

ויקרא כד:א–כג Vayikrá 24:1–23
פּסוקעבריתייִדיש
כד:אוַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כד:בצַו אֶת-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וְיִקְחוּ אֵלֶיךָ שֶׁמֶן זַיִת זָךְ כָּתִית לַמָּאוֹר לְהַעֲלֹת נֵר תָּמִיד׃באַפֿעל בני-ישׂראל, אַז זיי זאָלן ברענגען צו דיר ריינע, אויסגעשלאָגענע אייל פֿון אייליוון פֿארם ליכטן, כּדי צו פֿאַרמאַכן אַ ליכט תּמיד.
כד:גמִחוּץ לְפָרֹכֶת הָעֵדֻת בְּאֹהֶל מוֹעֵד יַעֲרֹךְ אֹתוֹ אַהֲרֹן מֵעֶרֶב עַד-בֹּקֶר לִפְנֵי יְהוָה תָּמִיד חֻקַּת עוֹלָם לְדֹרֹתֵיכֶם׃אינדרויסן פֿון דעם פּרוכת-פֿון-עדות אין אוהל-מועד — זאָל אַהֲרֹן שטעלן עס פֿון אָוונט ביז מאָרגן פֿאַר גאָט — תּמיד — אַ אייביקע חוקה פֿאַר אַלע אײַערע דורות.
כד:דעַל הַמְּנֹרָה הַטְּהֹרָה יַעֲרֹךְ אֶת-הַנֵּרוֹת לִפְנֵי יְהוָה תָּמִיד׃אויפֿן ריינעם מנורה זאָל ער שטעלן די ליכטן פֿאַר גאָט תּמיד.
כד:הוְלָקַחְתָּ סֹלֶת וְאָפִיתָ אֹתָהּ שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה חַלּוֹת שְׁנֵי עֶשְׂרֹנִים יִהְיֶה הַחַלָּה הָאֶחָת׃דו זאָלסט נעמען סולת און באַקן פֿון איר צוועלף חלות — צוויי עשׂרונות זאָל זײַן אין יעדן חלה.
כד:ווְשַׂמְתָּ אוֹתָם שְׁתַּיִם מַעֲרָכוֹת שֵׁשׁ הַמַּעֲרָכֶת עַל הַשֻּׁלְחָן הַטָּהוֹר לִפְנֵי יְהוָה׃דו זאָלסט לייגן זיי אין צוויי שורות — זעקס אין אַ שורה — אויפֿן ריינעם טיש פֿאַר גאָט.
כד:זוְנָתַתָּ עַל-הַמַּעֲרֶכֶת לְבֹנָה זַכָּה וְהָיְתָה לַלֶּחֶם לְאַזְכָּרָה אִשֶּׁה לַיהוָה׃דו זאָלסט לייגן אויף יעדע שורה ריינע לבֿונה — עס זאָל זײַן בײַ דעם ברויט פֿאַר אַ זכרון — אַ פֿײַעראָפּפֿער פֿאַר גאָט.
כד:חבְּיוֹם הַשַּׁבָּת בְּיוֹם הַשַּׁבָּת יַעַרְכֶנּוּ לִפְנֵי יְהוָה תָּמִיד מֵאֵת בְּנֵי יִשְׂרָאֵל בְּרִית עוֹלָם׃יעדן שבת-טאָג זאָל ער עס שטעלן פֿאַר גאָט — תּמיד — פֿון בני-ישׂראל — אַ אייביקן בּרית.
כד:טוְהָיְתָה לְאַהֲרֹן וּלְבָנָיו וַאֲכָלֻהוּ בְּמָקוֹם קָדֹשׁ כִּי קֹדֶשׁ קָדָשִׁים הוּא לוֹ מֵאִשֵּׁי יְהוָה חָק עוֹלָם׃עס זאָל זײַן פֿאַר אַהֲרֹן און זײַנע זין — זיי זאָלן עס עסן אין אַ הייליקן אָרט — ווײַל עס איז קודש-קדשים פֿאַר אים — פֿון די פֿײַעראָפּפֿערן פֿון גאָט — אַ אייביקע חוקה.
כד:יוַיֵּצֵא בֶּן-אִשָּׁה יִשְׂרְאֵלִית וְהוּא בֶּן-אִישׁ מִצְרִי בְּתוֹךְ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וַיִּנָּצוּ בַּמַּחֲנֶה בֶּן הַיִּשְׂרְאֵלִית וְאִישׁ הַיִּשְׂרְאֵלִי׃עס איז אַרויסגעגאַנגען דער זון פֿון אַ ישׂראלישער פֿרוי — ער איז דער זון פֿון אַ מצרישן מאַן — צווישן בני-ישׂראל; זיי האָבן זיך גערויפֿן אין לאַגער — דער זון פֿון דער ישׂראל-פֿרוי און אַ ישׂראל-מאַן.
כד:יאוַיִּקֹּב בֶּן-הָאִשָּׁה הַיִּשְׂרְאֵלִית אֶת-הַשֵּׁם וַיְקַלֵּל וַיָּבִיאוּ אֹתוֹ אֶל-מֹשֶׁה וְשֵׁם אִמּוֹ שְׁלֹמִית בַּת-דִּבְרִי לְמַטֵּה-דָן׃דער זון פֿון דער ישׂראל-פֿרוי האָט אָנגענומען דעם נאָמען — גאָטסלעסטערן — מע האָט אים צו משהן געברענגט; זײַן מוטערס נאָמען איז שלומית, בת דברי, פֿון שבט-דן.
כד:יבוַיַּנִּיחֻהוּ בַּמִּשְׁמָר לִפְרֹשׁ לָהֶם עַל-פִּי יְהוָה׃מע האָט אים אָפּגעהיט אין משמר — כּדי צו פֿאַרקלערן זיי לויט גאָטס מויל.
כד:יגוַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃גאָט האָט גערעדט צו משהן, אַזוי צו זאָגן:
כד:ידהוֹצֵא אֶת-הַמְקַלֵּל אֶל-מִחוּץ לַמַּחֲנֶה וְסָמְכוּ כָל-הַשֹּׁמְעִים אֶת-יְדֵיהֶם עַל-רֹאשׁוֹ וְרָגְמוּ אֹתוֹ כָּל-הָעֵדָה׃פֿיר אַרויס דעם גאָטסלעסטערער אינדרויסן פֿון לאַגער — אַלע וואָס האָבן עס אָנגעהערט זאָלן לייגן זייערע הענט אויפֿן זײַן קאָפּ — כּל הצאיבור זאָל אים שטייניקן.
כד:טווְאֶל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל תְּדַבֵּר לֵאמֹר אִישׁ אִישׁ כִּי-יְקַלֵּל אֱלֹהָיו וְנָשָׂא חֶטְאוֹ׃צו בני-ישׂראל זאָלסטו רעדן, אַזוי צו זאָגן: יעדן מאַן, וואָס שמאָלט זײַן גאָט — זאָל טראָגן זײַן זינד.
כד:טזוְנֹקֵב שֵׁם-יְהוָה מוֹת יוּמָת רָגוֹם יִרְגְּמוּ-בוֹ כָּל-הָעֵדָה כַּגֵּר כָּאֶזְרָח בְּנָקְבוֹ-שֵׁם יוּמָת׃דער וואָס שמאָלט דעם נאָמען פֿון גאָט זאָל שטאַרבן — שטייניקן זאָל אים שטייניקן כּל הצאיבור — אַזוי דעם גר ווי דעם אייגענעם בירגער — ווען ער שמאָלט דעם נאָמען זאָל ער שטאַרבן.
כד:יזוְאִישׁ כִּי יַכֶּה כָּל-נֶפֶשׁ אָדָם מוֹת יוּמָת׃אַ מאַן, וואָס שלאָגט צו טויט אַ מענטשלעכע נשמה — זאָל שטאַרבן.
כד:יחוּמַכֵּה נֶפֶשׁ-בְּהֵמָה יְשַׁלְּמֶנָּה נֶפֶשׁ תַּחַת נָפֶשׁ׃דער וואָס שלאָגט צו טויט אַ בהמה-נשמה — זאָל באַצאָלן — נשמה פֿאַר נשמה.
כד:יטוְאִישׁ כִּי-יִתֵּן מוּם בַּעֲמִיתוֹ כַּאֲשֶׁר עָשָׂה כֵּן יֵעָשֶׂה לּוֹ׃אַ מאַן, וואָס מאַכט אַ פֿעלן בײַ זײַן מיטמענטשן — ווי ער האָט עס געטאָן, אַזוי זאָל עס אים געטאָן ווערן.
כד:כשֶׁבֶר תַּחַת שֶׁבֶר עַיִן תַּחַת עַיִן שֵׁן תַּחַת שֵׁן כַּאֲשֶׁר יִתֵּן מוּם בָּאָדָם כֵּן יִנָּתֶן בּוֹ׃בּרוך פֿאַר בּרוך, אויג פֿאַר אויג, צאָן פֿאַר צאָן — ווי ער גיט אַ פֿעלן צו אַ מענטשן, אַזוי זאָל עס אים געגעבן ווערן.
כד:כאוּמַכֵּה בְהֵמָה יְשַׁלְּמֶנָּה וּמַכֵּה אָדָם יוּמָת׃דער וואָס שלאָגט צו טויט אַ בהמה — זאָל באַצאָלן; דער וואָס שלאָגט צו טויט אַ מאַן — זאָל שטאַרבן.
כד:כבמִשְׁפַּט אֶחָד יִהְיֶה לָכֶם כַּגֵּר כָּאֶזְרָח יִהְיֶה כִּי אֲנִי יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם׃איין גערעכטיקייט זאָל זײַן פֿאַר אײַך — אַזוי דעם גר ווי דעם אייגענעם בירגער — ווײַל איך בין גאָט, אײַעַר גאָט.
כד:כגוַיְדַבֵּר מֹשֶׁה אֶל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וַיּוֹצִיאוּ אֶת-הַמְקַלֵּל אֶל-מִחוּץ לַמַּחֲנֶה וַיִּרְגְּמוּ אֹתוֹ אָבֶן וּבְנֵי-יִשְׂרָאֵל עָשׂוּ כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה אֶת-מֹשֶׁה׃משה האָט גערעדט צו בני-ישׂראל, זיי האָבן אַרויסגעפֿירט דעם גאָטסלעסטערער אינדרויסן פֿון לאַגער, האָבן זיי אים מיט שטיינער גיינגעוואָרפֿן — בני-ישׂראל האָבן עס אַזוי געטאָן ווי גאָט האָט מזבח צו משהן.

MAFTIR · מפטיר

ויקרא כד:כא–כג Vayikrá 24:21–23 (repetición)
פּסוקעבריתייִדיש
כד:כאוּמַכֵּה בְהֵמָה יְשַׁלְּמֶנָּה וּמַכֵּה אָדָם יוּמָת׃דער וואָס שלאָגט צו טויט אַ בהמה — זאָל באַצאָלן; דער וואָס שלאָגט צו טויט אַ מאַן — זאָל שטאַרבן.
כד:כבמִשְׁפַּט אֶחָד יִהְיֶה לָכֶם כַּגֵּר כָּאֶזְרָח יִהְיֶה כִּי אֲנִי יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם׃איין גערעכטיקייט זאָל זײַן פֿאַר אײַך — אַזוי דעם גר ווי דעם אייגענעם בירגער — ווײַל איך בין גאָט, אײַעַר גאָט.
כד:כגוַיְדַבֵּר מֹשֶׁה אֶל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וַיּוֹצִיאוּ אֶת-הַמְקַלֵּל אֶל-מִחוּץ לַמַּחֲנֶה וַיִּרְגְּמוּ אֹתוֹ אָבֶן וּבְנֵי-יִשְׂרָאֵל עָשׂוּ כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה אֶת-מֹשֶׁה׃משה האָט גערעדט צו בני-ישׂראל; זיי האָבן אַרויסגעפֿירט דעם גאָטסלעסטערער אינדרויסן פֿון לאַגער, זיי האָבן אים מיט שטיינער גיינגעוואָרפֿן — בני-ישׂראל האָבן עס אַזוי געטאָן ווי גאָט האָט באַפֿוילן צו משהן.

HAFTARA · הפטרה

יחזקאל מד:טו–לא Yejezkel 44:15–31
פּסוקעבריתייִדיש
מד:טווְהַכֹּהֲנִים הַלְוִיִּם בְּנֵי צָדוֹק אֲשֶׁר שָׁמְרוּ אֶת-מִשְׁמֶרֶת מִקְדָּשִׁי בִּתְעוֹת בְּנֵי-יִשְׂרָאֵל מֵעָלַי הֵמָּה יִקְרְבוּ אֵלַי לְשָׁרְתֵנִי וְעָמְדוּ לְפָנַי לְהַקְרִיב לִי חֵלֶב וָדָם נְאֻם אֲדֹנָי יְהוִה׃די לויאישע כֹּהֲנִים, בני-צדוק, וואָס האָבן אָפּגעהיט מײַן משמרת ווען בני-ישׂראל האָבן זיך אַוועקגעדרייט פֿון מיר — זיי זאָלן גענענען צו מיר כּדי מיר צו דינען, זיי זאָלן שטיין פֿאַר מיר כּדי מיר ברענגען פֿעט און בלוט — זאָגט אַדאָנַי גאָט.
מד:טזהֵמָּה יָבֹאוּ אֶל-מִקְדָּשִׁי וְהֵמָּה יִקְרְבוּ אֶל-שֻׁלְחָנִי לְשָׁרְתֵנִי וְשָׁמְרוּ אֶת-מִשְׁמַרְתִּי׃זיי זאָלן קומען צו מײַן מִקדש, זיי זאָלן גענענען צו מײַן טיש כּדי מיר צו דינען — זיי זאָלן היטן מײַן משמרת.
מד:יזוְהָיָה בְּבוֹאָם אֶל-שַׁעֲרֵי הֶחָצֵר הַפְּנִימִית בִּגְדֵי פִשְׁתִּים יִלְבָּשׁוּ וְלֹא-יַעֲלֶה עֲלֵיהֶם צֶמֶר בְּשָׁרְתָם בְּשַׁעֲרֵי הֶחָצֵר הַפְּנִימִית וּבָיְתָה׃ווען זיי קומען אין די טויערן פֿון דעם ינערלעכן הויף — פֿלאַקס-קליידער זאָלן זיי אָנטאָן, קיין וואָל זאָל ניט זײַן אויף זיי ווען זיי דינען אין די טויערן פֿון דעם ינערלעכן הויף אָדער אין ינעווייניק.
מד:יחפַּאֲרֵי פִשְׁתִּים יִהְיוּ עַל-רֹאשָׁם וּמִכְנְסֵי פִשְׁתִּים יִהְיוּ עַל-מָתְנֵיהֶם לֹא יַחְגְּרוּ בַּיָּזַע׃פֿלאַקס-טורבאַנען זאָלן זיי האָבן אויפֿן קאָפּ, פֿלאַקס-הויזן אויף זייערע לענדן — זיי זאָלן זיך ניט גאַרטלן וווּ ס'שוויצט.
מד:יטוּבְצֵאתָם אֶל-הֶחָצֵר הַחִיצוֹנָה אֶל-הֶחָצֵר הַחִיצוֹנָה אֶל-הָעָם יִפְשְׁטוּ אֶת-בִּגְדֵיהֶם אֲשֶׁר-הֵמָּה מְשָׁרְתִים בָּם וְהִנִּיחוּ אוֹתָם בְּלִשְׁכֹת הַקֹּדֶשׁ וְלָבְשׁוּ בְּגָדִים אֲחֵרִים וְלֹא-יְקַדְּשׁוּ אֶת-הָעָם בְּבִגְדֵיהֶם׃ווען זיי גייען אַרויס אין דעם אויסערלעכן הויף צום פֿאָלק — זאָלן זיי אויסטאָן זייערע דינסט-קליידער, אַניידערלייגן זיי אין הייליקן לשכה, אָנטאָן אַנדערע קליידער — כּדי ניט צו הייליקן דאָס פֿאָלק מיט זייערע קליידער.
מד:כוְרֹאשָׁם לֹא יְגַלֵּחוּ וּפֶרַע לֹא יְשַׁלֵּחוּ כָּסוֹם יִכְסְמוּ אֶת-רָאשֵׁיהֶם׃זיי זאָלן ניט שערן זייערע קעפּ, אויך ניט לאָזן וואַקסן לאַנגע האָר — שניידן-שניידן זאָלן זיי זייערע קעפּ.
מד:כאוְיַיִן לֹא-יִשְׁתּוּ כָּל-כֹּהֵן בְּבוֹאָם אֶל-הֶחָצֵר הַפְּנִימִית׃קיין ווײַן זאָל ניט טרינקען קיין כֹּהֵן ווען זיי קומען אין דעם ינערלעכן הויף.
מד:כבוְאַלְמָנָה וּגְרוּשָׁה לֹא-יִקְחוּ לָהֶם לְנָשִׁים כִּי אִם-בְּתוּלֹת מִזֶּרַע בֵּית יִשְׂרָאֵל וְהָאַלְמָנָה אֲשֶׁר תִּהְיֶה אַלְמָנָה מִכֹּהֵן יִקָּחוּ׃קיין אַלמנה אָדער גאַנג-אָן-בריוו-פֿרוי זאָלן זיי ניט נעמען פֿאַר זיך פֿאַר פֿרויען — נאָר בתולות פֿון דעם זאָמען פֿון ישׂראל; אָבער אַ אַלמנה וואָס איז אַ אַלמנה נאָך אַ כֹּהֵן — מעגן זיי נעמען.
מד:כגוְאֶת-עַמִּי יוֹרוּ בֵּין קֹדֶשׁ לְחֹל וּבֵין-טָמֵא לְטָהוֹר יוֹדִיעֻם׃זיי זאָלן לערנען מײַן פֿאָלק — צווישן הייליק און וועלטלעך, צווישן אומריין און ריין זאָלן זיי זיי וויסן לאָזן.
מד:כדוְעַל-רִיב הֵמָּה יַעַמְדוּ לְשָׁפֹט בְּמִשְׁפָּטַי יִשְׁפְּטוּהוּ וְאֶת-תּוֹרֹתַי וְאֶת-חֻקֹּתַי בְּכָל-מוֹעֲדַי יִשְׁמְרוּ וְאֶת-שַׁבְּתוֹתַי יְקַדֵּשׁוּ׃אין רעכטסשטרײַטן זאָלן זיי שטיין כּדי צו משפּטן — לויט מײַנע משפּטים זאָלן זיי משפּטן; מײַנע תורות און חוקות בײַ אַלע מינע מועדים זאָלן זיי היטן, מײַנע שבתות זאָלן זיי הייליקן.
מד:כהוְאֶל-מֵת אָדָם לֹא יָבוֹא לְטָמְאָה כִּי אִם-לְאָב וּלְאֵם וּלְבֵן וּלְבַת לְאָח וּלְאָחוֹת אֲשֶׁר לֹא-הָיְתָה לְאִישׁ יִטַּמָּאוּ׃צו קיין מת-מענטשן זאָלן זיי ניט קומען צו פֿאַראומרייניקן זיך — נאָר פֿאַר פֿאָטער, פֿאַר מוטער, פֿאַר זון, פֿאַר טאָכטער, פֿאַר ברודער, פֿאַר אַ שוועסטער וואָס האָט נאָך קיין מאַן ניט געהאַט — מעגן זיי זיך פֿאַראומרייניקן.
מד:כווְאַחֲרֵי טָהֳרָתוֹ שִׁבְעַת יָמִים יִסְפְּרוּ-לוֹ׃נאָך זײַן רייניקונג זאָלן זיי צײלן פֿאַר אים זיבן טעג.
מד:כזוּבְיוֹם בֹּאוֹ אֶל-הַקֹּדֶשׁ אֶל-הֶחָצֵר הַפְּנִימִית לְשָׁרֵת בַּקֹּדֶשׁ יַקְרִיב חַטָּאתוֹ נְאֻם אֲדֹנָי יְהוִה׃אין דעם טאָג ווען ער קומט אין דאָס הייליקטום, אין ינערלעכן הויף, כּדי צו דינען אין הייליקטום — זאָל ער ברענגען זײַן חטאת — זאָגט אַדאָנַי גאָט.
מד:כחוְהָיְתָה לָהֶם לַנֲחָלָה אֲנִי נַחֲלָתָם וַאֲחֻזָּה לֹא-תִתְּנוּ לָהֶם בְּיִשְׂרָאֵל אֲנִי אֲחֻזָּתָם׃עס זאָל זײַן זייער ירשה — איך בין זייער ירשה — קיין אחוזה זאָלט איר זיי ניט גיט אין ישׂראל — איך בין זייער אחוזה.
מד:כטהַמִּנְחָה וְהַחַטָּאת וְהָאָשָׁם הֵמָּה יֹאכְלוּם וְכָל-חֵרֶם בְּיִשְׂרָאֵל לָהֶם יִהְיֶה׃די מנחה, חטאת, אשם — דאָס זאָלן זיי עסן; יעדן חרם אין ישׂראל זאָל זייערס זײַן.
מד:לוְרֵאשִׁית כָּל-בִּכּוּרֵי כֹל וְכָל-תְּרוּמַת כֹּל מִכֹּל תְּרוּמוֹתֵיכֶם לַכֹּהֲנִים יִהְיֶה וְרֵאשִׁית עֲרִסוֹתֵיכֶם תִּתְּנוּ לַכֹּהֵן לְהָנִיחַ בְּרָכָה אֶל-בֵּיתֶךָ׃אויך דאָס ערשטע פֿון אַלע ערשטלינגען, אַלע תּרומות פֿון אַלע אײַערע תּרומות — פֿאַרם כֹּהֲנִים זאָל עס זײַן; דאָס ערשטע פֿון אייַערע טייגן זאָלט איר גיט צום כֹּהֵן כּדי צו לאָזן אַ ברכה אויף דײַן הויז.
מד:לאכָּל-נְבֵלָה וּטְרֵפָה מִן-הָעוֹף וּמִן-הַבְּהֵמָה לֹא יֹאכְלוּ הַכֹּהֲנִים׃קיין נבֵלה אָדער טרֵפה — ניט פֿון פֿייגל, ניט פֿון בהמה — זאָלן די כֹּהֲנִים ניט עסן.