⚠ Norma R&C: ترجمة عربية جديدة من هذه الجلسة (الاصطلاح: «الأزلي» بدلاً من أي نقحرة مباشرة للاسم الإلهي)؛ عمود اللفظ يستخدم الأساس اللاتيني السفارادي المعتمد سابقًا (لا نقحرة عربية صوتية منفصلة). بانتظار المراجعة البشرية قبل النشر النهائي.
الفهرس: عاليا 1 (32:1–6) · عاليا 2 (32:7–12) · عاليا 3 (32:13–18) · عاليا 4 (32:19–28) · عاليا 5 (32:29–39) · عاليا 6 (32:40–43) · عاليا 7 (32:44–52) · مفتير · هفطاراه
Torá · Devarim 32:1–52
— عاليا 1 · Devarim 32:1–6 —
| # | עברית | اللفظ (Transliteración) | العربية |
|---|---|---|---|
| 32:1 | הַאֲזִ֥ינוּ הַשָּׁמַ֖יִם וַאֲדַבֵּ֑רָה וְתִשְׁמַ֥ע הָאָ֖רֶץ אִמְרֵי־פִֽי׃ | Ha'azinu, hashamáyim, va'adaberáh; vetishmá ha'árets imrey-fi. | أَصْغُوا أَيُّهَا السَّمَاوَاتُ فَأَتَكَلَّمَ، وَلْتَسْمَعِ الْأَرْضُ أَقْوَالَ فَمِي. |
| 32:2 | יַעֲרֹ֤ף כַּמָּטָר֙ לִקְחִ֔י תִּזַּ֥ל כַּטַּ֖ל אִמְרָתִ֑י כִּשְׂעִירִ֣ם עֲלֵי־דֶ֔שֶׁא וְכִרְבִיבִ֖ים עֲלֵי־עֵֽשֶׂב׃ | Ya'arof kamatar likjí; tizal katal imratí, kis'irim aley-déshe vejirvivim aley-ésev. | يَهْطِلُ كَالْمَطَرِ تَعْلِيمِي، يَقْطُرُ كَالنَّدَى كَلَامِي، كَالْمَطَرِ الْخَفِيفِ عَلَى الْعُشْبِ الْغَضِّ، وَكَالْوَابِلِ عَلَى الْكَلَإِ. |
| 32:3 | כִּ֛י שֵׁ֥ם יְהוָ֖ה אֶקְרָ֑א הָב֥וּ גֹ֖דֶל לֵאלֹהֵֽינוּ׃ | Ki shem Adonay ekrá havú gódel le'Eloheynu. | لِأَنِّي أُنَادِي بِاسْمِ الْأَزَلِيِّ، أَعْطُوا عَظَمَةً لِإِلَهِنَا. |
| 32:4 | הַצּוּר֙ תָּמִ֣ים פָּעֳל֔וֹ כִּ֥י כָל־דְּרָכָ֖יו מִשְׁפָּ֑ט אֵ֤ל אֱמוּנָה֙ וְאֵ֣ין עָ֔וֶל צַדִּ֥יק וְיָשָׁ֖ר הֽוּא׃ | Hatsur tamim pa'oló ki jol-drajav, mishpat El emunáh, ve'eyn avel tsadik, veyashar hu. | الصَّخْرَةُ، كَامِلٌ عَمَلُهُ، لِأَنَّ جَمِيعَ طُرُقِهِ عَدْلٌ، إِلَهُ أَمَانَةٍ لَا جَوْرَ فِيهِ، عَادِلٌ وَمُسْتَقِيمٌ هُوَ. |
| 32:5 | שִׁחֵ֥ת ל֛וֹ לֹ֖א בָּנָ֣יו מוּמָ֑ם דּ֥וֹר עִקֵּ֖שׁ וּפְתַלְתֹּֽל׃ | Shijet lo: lo banav mumam dor ikesh uftaltol. | لَيْسَ الْفَسَادُ لَهُ، بَلِ الْعَيْبُ لِأَبْنَائِهِ، جِيلٌ مُعْوَجٌّ وَمُلْتَوٍ. |
| 32:6 | הֲ־לַיְהוָה֙ תִּגְמְלוּ־זֹ֔את עַ֥ם נָבָ֖ל וְלֹ֣א חָכָ֑ם הֲלוֹא־הוּא֙ אָבִ֣יךָ קָּנֶ֔ךָ ה֥וּא עָֽשְׂךָ֖ וַֽיְכֹנְנֶֽךָ׃ | Ha le'Adonay tigmelú-zot, am naval veló jajam; haló-hú avija kaneja hu asjá vayejoneneja. | أَهَكَذَا تُكَافِئُونَ الْأَزَلِيَّ، يَا شَعْبًا جَاهِلًا وَغَيْرَ حَكِيمٍ؟ أَلَيْسَ هُوَ أَبَاكَ الَّذِي اقْتَنَاكَ؟ هُوَ صَنَعَكَ وَثَبَّتَكَ. |
— عاليا 2 · Devarim 32:7–12 —
| # | עברית | اللفظ (Transliteración) | العربية |
|---|---|---|---|
| 32:7 | זְכֹר֙ יְמ֣וֹת עוֹלָ֔ם בִּ֖ינוּ שְׁנ֣וֹת דּוֹר־וָד֑וֹר שְׁאַ֤ל אָבִ֨יךָ֙ וְיַגֵּ֔דְךָ זְקֵנֶ֖יךָ וְיֹ֥אמְרוּ לָֽךְ׃ | Zejor yemot olam; binu shnot dor-vador she'al avija, veyagedja zekeneyja, veyomrú laj. | اذْكُرْ أَيَّامَ الْقِدَمِ، تَأَمَّلُوا سِنِي جِيلٍ فَجِيلٍ، اسْأَلْ أَبَاكَ فَيُخْبِرَكَ، شُيُوخَكَ فَيَقُولُوا لَكَ. |
| 32:8 | בְּהַנְחֵ֤ל עֶלְיוֹן֙ גּוֹיִ֔ם בְּהַפְרִיד֖וֹ בְּנֵ֣י אָדָ֑ם יַצֵּב֙ גְּבֻלֹ֣ת עַמִּ֔ים לְמִסְפַּ֖ר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ | Behanjel Elyón goyim behafridó beney adam, yatsev gvulot amim lemispar beney Yisra'el. | لَمَّا قَسَّمَ الْعَلِيُّ لِلْأُمَمِ مِيرَاثَهَا، لَمَّا فَرَّقَ بَنِي آدَمَ، نَصَبَ تُخُومَ الشُّعُوبِ بِحَسَبِ عَدَدِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. |
| 32:9 | כִּ֛י חֵ֥לֶק יְהֹוָ֖ה עַמּ֑וֹ יַעֲקֹ֖ב חֶ֥בֶל נַחֲלָתֽוֹ׃ | Ki jélek Adonay amó; Ya'akov jével najalató. | لِأَنَّ نَصِيبَ الْأَزَلِيِّ هُوَ شَعْبُهُ، يَعْقُوبُ حَبْلُ نَصِيبِهِ. |
| 32:10 | יִמְצָאֵ֨הוּ֙ בְּאֶ֣רֶץ מִדְבָּ֔ר וּבְתֹ֖הוּ יְלֵ֣ל יְשִׁמֹ֑ן יְסֹֽבְבֶ֨נְהוּ֙ יְב֣וֹנְנֵ֔הוּ יִצְּרֶ֖נְהוּ כְּאִישׁ֥וֹן עֵינֽוֹ׃ | Yimtsa'ehú be'érets midbar, uvetohu yelel yeshimón; yesovevenhú yevonenehu, yitsrenhu ke'ishón eynó. | وَجَدَهُ فِي أَرْضٍ قَفْرٍ، وَفِي تِيهٍ مُوحِشٍ يَعِجُّ بِالْعُوَاءِ، أَحَاطَ بِهِ، اعْتَنَى بِهِ، حَفِظَهُ كَحَدَقَةِ عَيْنِهِ. |
| 32:11 | כְּנֶ֨שֶׁר֙ יָעִ֣יר קִנּ֔וֹ עַל־גּוֹזָלָ֖יו יְרַחֵ֑ף יִפְרֹ֤שׂ כְּנָפָיו֙ יִקָּחֵ֔הוּ יִשָּׂאֵ֖הוּ עַל־אֶבְרָתֽוֹ׃ | Kenésher ya'ir kinó al-gozalav, yerajef yifrós knafav yikajehu yisa'ehu al-evrató. | كَنَسْرٍ يُنَبِّهُ عُشَّهُ، يُرَفْرِفُ عَلَى فِرَاخِهِ، يَبْسُطُ جَنَاحَيْهِ، يَأْخُذُهَا، يَحْمِلُهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ. |
| 32:12 | יְהוָ֖ה בָּדָ֣ד יַנְחֶ֑נּוּ וְאֵ֥ין עִמּ֖וֹ אֵ֥ל נֵכָֽר׃ | Adonay badad yanjenu ve'eyn imó el nejar. | الْأَزَلِيُّ وَحْدَهُ اقْتَادَهُ، وَلَمْ يَكُنْ مَعَهُ إِلَهٌ غَرِيبٌ. |
— عاليا 3 · Devarim 32:13–18 —
| # | עברית | اللفظ (Transliteración) | العربية |
|---|---|---|---|
| 32:13 | יַרְכִּבֵ֨הוּ֙ עַל־בָּ֣מֳתֵי אָ֔רֶץ וַיֹּאכַ֖ל תְּנוּבֹ֣ת שָׂדָ֑י וַיֵּנִקֵ֤הֽוּ דְבַשׁ֙ מִסֶּ֔לַע וְשֶׁ֖מֶן מֵחַלְמִ֥ישׁ צֽוּר׃ | Yarkivéhu al-bamotéy árets, vayojal tenuvot sadáy; vayenikéhu devash misela, veshémen mejalmish tsur. | أَرْكَبَهُ عَلَى مُرْتَفَعَاتِ الْأَرْضِ، فَأَكَلَ غَلَّاتِ الْحَقْلِ، وَأَرْضَعَهُ عَسَلًا مِنَ الصَّخْرِ، وَزَيْتًا مِنْ حَجَرِ الصَّوَّانِ الصُّلْبِ. |
| 32:14 | חֶמְאַ֨ת בָּקָ֜ר וַחֲלֵ֣ב צֹ֗אן עִם־חֵ֨לֶב כָּרִ֜ים וְאֵילִ֤ים בְּנֵֽי־בָשָׁן֙ וְעַתּוּדִ֔ים עִם־חֵ֖לֶב כִּלְי֣וֹת חִטָּ֑ה וְדַם־עֵנָ֖ב תִּשְׁתֶּה־חָֽמֶר׃ | Jem'at bakar vajalev tson, im-jélev karim ve'eylim beney-Vashán, ve'atudim, im-jélev kilyot jitá; vedam-enav tishteh-jámer. | زُبْدَةَ بَقَرٍ وَلَبَنَ غَنَمٍ، مَعَ شَحْمِ خِرَافٍ وَكِبَاشِ بَاشَانَ، وَتُيُوسًا، مَعَ دَسَمِ الْحِنْطَةِ، وَمِنْ دَمِ الْعِنَبِ شَرِبْتَ خَمْرًا مُزْبِدًا. |
| 32:15 | וַיִּשְׁמַ֤ן יְשֻׁרוּן֙ וַיִּבְעָ֔ט שָׁמַ֖נְתָּ עָבִ֣יתָ כָּשִׂ֑יתָ וַיִּטֹּשׁ֙ אֱל֣וֹהַ עָשָׂ֔הוּ וַיְנַבֵּ֖ל צ֥וּר יְשֻׁעָתֽוֹ׃ | Vayishmán Yeshurún vayivá't; shamánta avíta kasíta; vayitosh Elóah asáhu, vayenabel Tsur yeshuató. | لَكِنَّ يَشُورُونَ سَمِنَ وَرَفَسَ — سَمِنْتَ وَثَخُنْتَ وَاكْتَسَيْتَ شَحْمًا — وَتَرَكَ الْإِلَهَ الَّذِي صَنَعَهُ، وَاسْتَخَفَّ بِصَخْرَةِ خَلَاصِهِ. |
| 32:16 | יַקְנִאֻ֖הוּ בְּזָרִ֑ים בְּתוֹעֵבֹ֖ת יַכְעִיסֻֽהוּ׃ | Yakni'úhu bezarim; betoevot yajisúhu. | أَغَارُوهُ بِآلِهَةٍ غَرِيبَةٍ، بِالرَّجَاسَاتِ أَغْضَبُوهُ. |
| 32:17 | יִזְבְּח֗וּ לַשֵּׁדִים֙ לֹ֣א אֱלֹ֔הַ אֱלֹהִ֖ים לֹ֣א יְדָע֑וּם חֲדָשִׁים֙ מִקָּרֹ֣ב בָּ֔אוּ לֹ֥א שְׂעָר֖וּם אֲבֹתֵיכֶֽם׃ | Yizbejú lashedim lo Elóah, Elohim lo yedaúm; jadashim mikarov báu, lo se'arúm avoteyjem. | ذَبَحُوا لِلشَّيَاطِينِ الَّتِي لَيْسَتْ إِلَهًا، لِآلِهَةٍ لَمْ يَعْرِفُوهَا، جَدِيدَةٍ أَتَتْ مِنْ قَرِيبٍ، لَمْ يَخْشَهَا آبَاؤُكُمْ. |
| 32:18 | צ֥וּר יְלָדְךָ֖ תֶּ֑שִׁי וַתִּשְׁכַּ֖ח אֵ֥ל מְחֹלְלֶֽךָ׃ | Tsur yeladjá teshí; vatishkaj El mejoleléja. | الصَّخْرَةَ الَّتِي وَلَدَتْكَ نَسِيتَ، وَنَسِيتَ الْإِلَهَ الَّذِي أَبْدَعَكَ. |
— عاليا 4 · Devarim 32:19–28 —
| # | עברית | اللفظ (Transliteración) | العربية |
|---|---|---|---|
| 32:19 | וַיַּ֥רְא יְהוָ֖ה וַיִּנְאָ֑ץ מִכַּ֥עַס בָּנָ֖יו וּבְנֹתָֽיו׃ | Vayár Adonay vayin'áts, mikáas banav uvenotáv. | فَرَأَى الْأَزَلِيُّ وَرَذَلَهُمْ، مِنْ أَجْلِ إِغَاظَةِ بَنِيهِ وَبَنَاتِهِ. |
| 32:20 | וַיֹּ֗אמֶר אַסְתִּ֤ירָה פָנַי֙ מֵהֶ֔ם אֶרְאֶ֖ה מָ֣ה אַחֲרִיתָ֑ם כִּ֣י ד֤וֹר תַּהְפֻּכֹת֙ הֵ֔מָּה בָּנִ֖ים לֹא־אֵמֻ֥ן בָּֽם׃ | Vayómer: Astíra fanay mehém, er'eh mah ajaritám; ki dor tahpujot hémah, banim lo-emún bam. | فَقَالَ: أُخْفِي وَجْهِي عَنْهُمْ، أَرَى مَا تَكُونُ عَاقِبَتُهُمْ، لِأَنَّهُمْ جِيلٌ مُتَقَلِّبٌ، بَنُونَ لَا أَمَانَةَ فِيهِمْ. |
| 32:21 | הֵ֚ם קִנְא֣וּנִי בְלֹא־אֵ֔ל כִּעֲס֖וּנִי בְּהַבְלֵיהֶ֑ם וַאֲנִי֙ אַקְנִיאֵ֣ם בְּלֹא־עָ֔ם בְּג֥וֹי נָבָ֖ל אַכְעִיסֵֽם׃ | Hem kin'úni veló-El, ki'asúni behavleyhém; va'aní aknié'em beló-am, begoy naval ajisém. | هُمْ أَغَارُونِي بِمَا لَيْسَ إِلَهًا، أَغْضَبُونِي بِأَبَاطِيلِهِمْ، وَأَنَا أُغِيرُهُمْ بِشَعْبٍ لَيْسَ شَعْبًا، بِأُمَّةٍ جَاهِلَةٍ أُغْضِبُهُمْ. |
| 32:22 | כִּי־אֵשׁ֙ קָדְחָ֣ה בְאַפִּ֔י וַתִּיקַ֖ד עַד־שְׁא֣וֹל תַּחְתִּ֑ית וַתֹּ֤אכַל אֶ֨רֶץ֙ וִֽיבֻלָ֔הּ וַתְּלַהֵ֖ט מוֹסְדֵ֥י הָרִֽים׃ | Ki-esh kadjá ve'apí, vatikad ad-Sheol tajtit; vatójal érets viyvuláh, vatelahet mosdéy harim. | لِأَنَّ نَارًا اشْتَعَلَتْ فِي غَضَبِي، وَتَتَّقِدُ إِلَى أَعْمَاقِ الْهَاوِيَةِ، وَتَأْكُلُ الْأَرْضَ وَغَلَّتَهَا، وَتُحْرِقُ أُسُسَ الْجِبَالِ. |
| 32:23 | אַסְפֶּ֥ה עָלֵ֖ימוֹ רָע֑וֹת חִצַּ֖י אֲכַלֶּה־בָּֽם׃ | Aspéh aleymo raot; jitsáy ajaleh-bam. | أُكَوِّمُ عَلَيْهِمِ الشُّرُورَ، أُنْفِدُ فِيهِمْ سِهَامِي. |
| 32:24 | מְזֵ֥י רָעָ֛ב וּלְחֻ֥מֵי רֶ֖שֶׁף וְקֶ֣טֶב מְרִירִ֑י וְשֶׁן־בְּהֵמוֹת֙ אֲשַׁלַּח־בָּ֔ם עִם־חֲמַ֖ת זֹחֲלֵ֥י עָפָֽר׃ | Mezéy raáv ulejumey résheph vekétev meriri; veshen-behemot ashalaj-bam, im-jamat zojaléy afár. | مُنْهَكِينَ مِنَ الْجُوعِ، مَأْكُولِينَ بِحُمَّى مُلْتَهِبَةٍ وَوَبَاءٍ مُرٍّ، وَأَسْنَانَ الْوُحُوشِ أُرْسِلُ عَلَيْهِمْ أَيْضًا، مَعَ سُمِّ الْحَيَّاتِ الزَّاحِفَةِ فِي التُّرَابِ. |
| 32:25 | מִחוּץ֙ תְּשַׁכֶּל־חֶ֔רֶב וּמֵחֲדָרִ֖ים אֵימָ֑ה גַּם־בָּחוּר֙ גַּם־בְּתוּלָ֔ה יוֹנֵ֖ק עִם־אִ֥ישׁ שֵׂיבָֽה׃ | Mijúts teshakel-jérev, umejadarim eymá; gam-bajur gam-betulá, yonek im-ish seyváh. | خَارِجًا يُثْكِلُ السَّيْفُ، وَدَاخِلًا الرُّعْبُ، فَتَى وَعَذْرَاءَ، رَضِيعًا مَعَ شَيْخٍ أَشْيَبَ. |
| 32:26 | אָמַ֖רְתִּי אַפְאֵיהֶ֑ם אַשְׁבִּ֥יתָה מֵאֱנ֖וֹשׁ זִכְרָֽם׃ | Amárti af'eyhém; ashbíta me'enósh zijram. | قُلْتُ: أُشَتِّتُهُمْ، أُبِيدُ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ ذِكْرَهُمْ. |
| 32:27 | לוּלֵ֗י כַּ֤עַס אוֹיֵב֙ אָג֔וּר פֶּֽן־יְנַכְּר֖וּ צָרֵ֑ימוֹ פֶּן־יֹֽאמְרוּ֙ יָדֵ֣ינוּ רָ֔מָה וְלֹ֥א יְהוָ֖ה פָּעַ֥ל כָּל־זֹֽאת׃ | Luléy kaas oyev agur, pen-yenakerú tsareymo; pen-yomrú yadeynu ramáh, veló Adonay paal kol-zot. | لَوْلَا أَنِّي خِفْتُ إِغَاظَةَ الْعَدُوِّ، لِئَلَّا يُسِيءَ خُصُومُهُمُ الْفَهْمَ، فَيَقُولُوا: يَدُنَا الْعَالِيَةُ صَنَعَتْ كُلَّ هَذَا، وَلَيْسَ الْأَزَلِيُّ. |
| 32:28 | כִּי־ג֛וֹי אֹבַ֥ד עֵצ֖וֹת הֵ֑מָּה וְאֵ֥ין בָּהֶ֖ם תְּבוּנָֽה׃ | Ki-goy ovad etsot hémah; ve'eyn bahém tevuná. | لِأَنَّهُمْ أُمَّةٌ عَادِمَةُ الرَّأْيِ، وَلَيْسَ فِيهِمْ فَهْمٌ. |
— عاليا 5 · Devarim 32:29–39 —
| # | עברית | اللفظ (Transliteración) | العربية |
|---|---|---|---|
| 32:29 | ל֥וּ חָכְמ֖וּ יַשְׂכִּ֣ילוּ זֹ֑את יָבִ֖ינוּ לְאַחֲרִיתָֽם׃ | Lu jajmú yaskilu zot; yavínu le'ajaritám. | لَوْ كَانُوا حُكَمَاءَ لَفَهِمُوا هَذَا، لَأَدْرَكُوا آخِرَتَهُمْ. |
| 32:30 | אֵיכָ֞ה יִרְדֹּ֤ף אֶחָד֙ אֶ֔לֶף וּשְׁנַ֖יִם יָנִ֣יסוּ רְבָבָ֑ה אִם־לֹא֙ כִּי־צוּרָ֣ם מְכָרָ֔ם וַֽיהוָ֖ה הִסְגִּירָֽם׃ | Eyjáh yirdóf ejad élef, ushnáyim yanísu revavá; im-lo ki-tsuram mejarám, va'Adonay hisgirám. | كَيْفَ يَطْرُدُ وَاحِدٌ أَلْفًا، وَاثْنَانِ يُهْزِمَانِ رَبْوَةً، لَوْلَا أَنَّ صَخْرَتَهُمْ بَاعَتْهُمْ، وَالْأَزَلِيُّ أَسْلَمَهُمْ؟ |
| 32:31 | כִּ֛י לֹ֥א כְצוּרֵ֖נוּ צוּרָ֑ם וְאֹיְבֵ֖ינוּ פְּלִילִֽים׃ | Ki lo jetsurenu tsuram; ve'oyveynu pelilim. | لِأَنَّ صَخْرَتَهُمْ لَيْسَتْ كَصَخْرَتِنَا، وَأَعْدَاؤُنَا أَنْفُسُهُمْ حُكَّامٌ فِي ذَلِكَ. |
| 32:32 | כִּֽי־מִגֶּ֤פֶן סְדֹם֙ גַּפְנָ֔ם וּמִשַּׁדְמֹ֖ת עֲמֹרָ֑ה עֲנָבֵ֨מוֹ֙ עִנְּבֵי־ר֔וֹשׁ אַשְׁכְּלֹ֥ת מְרֹרֹ֖ת לָֽמוֹ׃ | Ki-migéfen Sedom gafnám, umishadmot Amorá; anavémo invey-rosh, ashkelot merorot lámo. | لِأَنَّ كَرْمَهُمْ مِنْ كَرْمِ سَدُومَ، وَمِنْ حُقُولِ عَمُورَةَ، عِنَبُهُمْ عِنَبُ عَلْقَمٍ، عَنَاقِيدُهُمْ مُرَّةٌ. |
| 32:33 | חֲמַ֥ת תַּנִּינִ֖ם יֵינָ֑ם וְרֹ֥אשׁ פְּתָנִ֖ים אַכְזָֽר׃ | Jamat taninim yeynám; verosh petanim ajzár. | خَمْرُهُمْ سُمُّ الثَّعَابِينِ، وَسُمُّ الْأَصْلَالِ الْقَاتِلُ. |
| 32:34 | הֲלֹא־ה֖וּא כָּמֻ֣ס עִמָּדִ֑י חָתֻ֖ם בְּאוֹצְרֹתָֽי׃ | Haló-hú kamus imadí; jatum be'otserotáy. | أَلَيْسَ هَذَا مَخْزُونًا عِنْدِي، مَخْتُومًا فِي خَزَائِنِي؟ |
| 32:35 | לִ֤י נָקָם֙ וְשִׁלֵּ֔ם לְעֵ֖ת תָּמ֣וּט רַגְלָ֑ם כִּ֤י קָרוֹב֙ י֣וֹם אֵידָ֔ם וְחָ֖שׁ עֲתִדֹ֥ת לָֽמוֹ׃ | Li nakám veshilém, le'et tamut ragláam; ki karov yom eydám, vejash atidot lámo. | لِيَ الِانْتِقَامُ وَالْجَزَاءُ لِوَقْتِ زَلَلِ أَقْدَامِهِمْ، لِأَنَّ يَوْمَ بَلِيَّتِهِمْ قَرِيبٌ، وَمَا أُعِدَّ لَهُمْ يُسْرِعُ. |
| 32:36 | כִּֽי־יָדִ֤ין יְהוָה֙ עַמּ֔וֹ וְעַל־עֲבָדָ֖יו יִתְנֶחָ֑ם כִּ֤י יִרְאֶה֙ כִּי־אָ֣זְלַת יָ֔ד וְאֶ֖פֶס עָצ֥וּר וְעָזֽוּב׃ | Ki-yadín Adonay amó, ve'al-avadáv yitnejám; ki yir'eh ki-ázlat yad, ve'éfes atsur ve'azuv. | لِأَنَّ الْأَزَلِيَّ يَدِينُ شَعْبَهُ، وَيَرِقُّ عَلَى عَبِيدِهِ، حِينَ يَرَى أَنَّ يَدَهُمْ قَدْ ذَهَبَتْ، وَلَمْ يَبْقَ مَحْجُوزٌ وَلَا مُطْلَقٌ. |
| 32:37 | וְאָמַ֖ר אֵ֣י אֱלֹהֵ֑ימוֹ צ֖וּר חָסָ֥יוּ בֽוֹ׃ | Ve'amár: Ey Eloheymo, tsur jasáyu vo. | فَيَقُولُ: أَيْنَ آلِهَتُهُمْ، الصَّخْرَةُ الَّتِي احْتَمَوْا بِهَا؟ |
| 32:38 | אֲשֶׁ֨ר חֵ֤לֶב זְבָחֵ֨ימוֹ֙ יֹאכֵ֔לוּ יִשְׁתּ֖וּ יֵ֣ין נְסִיכָ֑ם יָק֨וּמוּ֙ וְיַעְזְרֻכֶ֔ם יְהִ֥י עֲלֵיכֶ֖ם סִתְרָֽה׃ | Asher jélev zevajeymo yojélu, yishtú yeyn nesijám; yakúmu veya'zerujém, yehí aleyjém sitráh. | الَّتِي كَانَتْ تَأْكُلُ شَحْمَ ذَبَائِحِهِمْ، تَشْرَبُ خَمْرَ سَكَائِبِهِمْ؟ لِتَقُمْ وَتُعِينَكُمْ، لِتَكُنْ لَكُمْ وِقَايَةً! |
| 32:39 | רְא֣וּ עַתָּ֗ה כִּ֣י אֲנִ֤י אֲנִי֙ ה֔וּא וְאֵ֥ין אֱלֹהִ֖ים עִמָּדִ֑י אֲנִ֧י אָמִ֣ית וַאֲחַיֶּ֗ה מָחַ֨צְתִּי֙ וַאֲנִ֣י אֶרְפָּ֔א וְאֵ֥ין מִיָּדִ֖י מַצִּֽיל׃ | Re'ú atáh ki aní aní hu, ve'eyn Elohim imadí; aní amit va'ajayéh, majatsti va'aní erpá, ve'eyn miyadí matsil. | اُنْظُرُوا الْآنَ أَنِّي أَنَا هُوَ، وَلَيْسَ إِلَهٌ مَعِي، أُمِيتُ وَأُحْيِي، جَرَحْتُ وَأَنَا أَشْفِي، وَلَيْسَ مَنْ يُنْقِذُ مِنْ يَدِي. |
— عاليا 6 · Devarim 32:40–43 —
| # | עברית | اللفظ (Transliteración) | العربية |
|---|---|---|---|
| 32:40 | כִּֽי־אֶשָּׂ֥א אֶל־שָׁמַ֖יִם יָדִ֑י וְאָמַ֕רְתִּי חַ֥י אָנֹכִ֖י לְעֹלָֽם׃ | Ki-esá el-shamáyim yadí; ve'amárti: jay anojí le'olám. | لِأَنِّي أَرْفَعُ يَدِي إِلَى السَّمَاءِ وَأَقُولُ: حَيٌّ أَنَا إِلَى الْأَبَدِ، |
| 32:41 | אִם־שַׁנּוֹתִי֙ בְּרַ֣ק חַרְבִּ֔י וְתֹאחֵ֥ז בְּמִשְׁפָּ֖ט יָדִ֑י אָשִׁ֤יב נָקָם֙ לְצָרָ֔י וְלִמְשַׂנְאַ֖י אֲשַׁלֵּֽם׃ | Im-shanoti berak jarbí, vetojéz bemishpat yadí; ashiv nakám letsaráy, velimsan'áy ashalém. | إِنْ سَنَنْتُ بَرْقَ سَيْفِي وَأَخَذَتْ يَدِي بِالْقَضَاءِ، أَرُدُّ انْتِقَامًا لِأَعْدَائِي، وَأُجَازِي مُبْغِضِيَّ. |
| 32:42 | אַשְׁכִּ֤יר חִצַּי֙ מִדָּ֔ם וְחַרְבִּ֖י תֹּאכַ֣ל בָּשָׂ֑ר מִדַּ֤ם חָלָל֙ וְשִׁבְיָ֔ה מֵרֹ֖אשׁ פַּרְע֥וֹת אוֹיֵֽב׃ | Ashkír jitsáy midám, vejarbí tojál basár; midam jalál veshivyá, merosh par'ot oyev. | أُسْكِرُ سِهَامِي دَمًا، وَسَيْفِي يَأْكُلُ لَحْمًا، مِنْ دَمِ الْقَتْلَى وَالسَّبَايَا، مِنْ رُؤُوسِ قَادَةِ الْعَدُوِّ. |
| 32:43 | הַרְנִ֤ינוּ גוֹיִם֙ עַמּ֔וֹ כִּ֥י דַם־עֲבָדָ֖יו יִקּ֑וֹם וְנָקָם֙ יָשִׁ֣יב לְצָרָ֔יו וְכִפֶּ֥ר אַדְמָת֖וֹ עַמּֽוֹ׃ | Harnínu goyim amó, ki dam-avadáv yikóm; venakám yashiv letsaráv, vejiper admató amó. | اهْتِفُوا أَيَّتُهَا الْأُمَمُ بِشَعْبِهِ، لِأَنَّهُ يَنْتَقِمُ لِدَمِ عَبِيدِهِ، وَيَرُدُّ انْتِقَامًا لِأَعْدَائِهِ، وَيُكَفِّرُ عَنْ أَرْضِهِ وَشَعْبِهِ. |
— عاليا 7 · Devarim 32:44–52 —
| # | עברית | اللفظ (Transliteración) | العربية |
|---|---|---|---|
| 32:44 | וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֗ה וַיְדַבֵּ֛ר אֶת־כָּל־דִּבְרֵ֥י הַשִּׁירָֽה־הַזֹּ֖את בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֑ם ה֖וּא וְהוֹשֵׁ֥עַ בִּן־נֽוּן׃ | Vayavó Moshéh, vayedabér et-kol-divréy hashiráh-hazot be'ozney ha'am, hu veHoshéa bin-Nun. | وَجَاءَ مُوسَى وَتَكَلَّمَ بِجَمِيعِ كَلِمَاتِ هَذَا النَّشِيدِ فِي مَسَامِعِ الشَّعْبِ، هُوَ وَهُوشَعُ بْنُ نُونٍ. |
| 32:45 | וַיְכַ֣ל מֹשֶׁ֗ה לְדַבֵּ֛ר אֶת־כָּל־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה אֶל־כָּל־יִשְׂרָאֵֽל׃ | Vayejál Moshéh ledaber et-kol-hadevarim ha'éleh el-kol-Yisra'el. | وَلَمَّا فَرَغَ مُوسَى مِنَ التَّكَلُّمِ بِجَمِيعِ هَذِهِ الْكَلِمَاتِ إِلَى كُلِّ إِسْرَائِيلَ، |
| 32:46 | וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ שִׂ֣ימוּ לְבַבְכֶ֔ם לְכָל־הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֧ר אָנֹכִ֛י מֵעִ֥יד בָּכֶ֖ם הַיּ֑וֹם אֲשֶׁ֤ר תְּצַוֻּם֙ אֶת־בְּנֵיכֶ֔ם לִשְׁמֹ֣ר לַעֲשׂ֔וֹת אֶת־כָּל־דִּבְרֵ֖י הַתּוֹרָ֥ה הַזֹּֽאת׃ | Vayómer alehém: Símu levavjém lejol-hadevarim asher anojí meid bajém hayóm, asher tetsavúm et-beneyjém lishmór la'asót et-kol-divréy hatoráh hazot. | قَالَ لَهُمْ: ضَعُوا قُلُوبَكُمْ عَلَى جَمِيعِ الْكَلِمَاتِ الَّتِي أُشْهِدُ بِهَا عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ، لِتُوصُوا بِهَا أَبْنَاءَكُمْ لِيَحْرِصُوا عَلَى عَمَلِ جَمِيعِ كَلِمَاتِ هَذِهِ التَّوْرَاةِ. |
| 32:47 | כִּ֠י לֹֽא־דָבָ֨ר רֵ֥ק הוּא֙ מִכֶּ֔ם כִּי־ה֖וּא חַיֵּיכֶ֑ם וּבַדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה תַּאֲרִ֤יכוּ יָמִים֙ עַל־הָ֣אֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר אַתֶּ֜ם עֹבְרִ֧ים אֶת־הַיַּרְדֵּ֛ן שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּֽהּ׃ | Ki lo-davár rek hu mikém, ki-hu jayeyjém; uvadavár hazéh ta'aríju yamim al-ha'adamáh, asher atém ovrim et-haYardén shámah lerishtáh. | لِأَنَّهُ لَيْسَ أَمْرًا بَاطِلًا عَلَيْكُمْ، بَلْ هُوَ حَيَاتُكُمْ، وَبِهَذَا الْأَمْرِ تُطِيلُونَ الْأَيَّامَ عَلَى الْأَرْضِ الَّتِي أَنْتُمْ عَابِرُونَ الْأُرْدُنَّ إِلَيْهَا لِتَمْتَلِكُوهَا. |
| 32:48 | וַיְדַבֵּ֤ר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה בְּעֶ֛צֶם הַיּ֥וֹם הַזֶּ֖ה לֵאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonay el-Moshéh be'étsem hayóm hazéh lemor: | وَكَلَّمَ الْأَزَلِيُّ مُوسَى فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ عَيْنِهِ قَائِلًا: |
| 32:49 | עֲלֵ֡ה אֶל־הַר֩ הָעֲבָרִ֨ים הַזֶּ֜ה הַר־נְב֗וֹ אֲשֶׁר֙ בְּאֶ֣רֶץ מוֹאָ֔ב אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֣י יְרֵח֑וֹ וּרְאֵה֙ אֶת־אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן אֲשֶׁ֨ר אֲנִ֥י נֹתֵ֛ן לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לַאֲחֻזָּֽה׃ | Aléh el-har ha'Avarim hazéh, har-Nevó, asher be'érets Moáv, asher al-peney Yerejó; ure'éh et-érets Kena'an, asher aní notén livney Yisra'el la'ajuzáh. | اصْعَدْ إِلَى جَبَلِ عَبَارِيمَ هَذَا، جَبَلِ نَبُو، الَّذِي فِي أَرْضِ مُوآبَ، مُقَابِلَ أَرِيحَا، وَانْظُرْ أَرْضَ كَنْعَانَ الَّتِي أُعْطِيهَا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ مُلْكًا. |
| 32:50 | וּמֻ֗ת בָּהָר֙ אֲשֶׁ֤ר אַתָּה֙ עֹלֶ֣ה שָׁ֔מָּה וְהֵאָסֵ֖ף אֶל־עַמֶּ֑יךָ כַּֽאֲשֶׁר־מֵ֞ת אַהֲרֹ֤ן אָחִ֨יךָ֙ בְּהֹ֣ר הָהָ֔ר וַיֵּאָ֖סֶף אֶל־עַמָּֽיו׃ | Umút bahár asher atáh oléh shámah, veheasef el-améja; ka'asher-met Aharón ajíja beHór hahár, vayeasef el-amáv. | وَمُتْ فِي الْجَبَلِ الَّذِي تَصْعَدُ إِلَيْهِ، وَانْضَمَّ إِلَى قَوْمِكَ، كَمَا مَاتَ هَارُونُ أَخُوكَ فِي جَبَلِ هُورَ وَانْضَمَّ إِلَى قَوْمِهِ. |
| 32:51 | עַל֩ אֲשֶׁ֨ר מְעַלְתֶּ֜ם בִּ֗י בְּתוֹךְ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּמֵֽי־מְרִיבַ֥ת קָדֵ֖שׁ מִדְבַּר־צִ֑ן עַ֣ל אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־קִדַּשְׁתֶּם֙ אוֹתִ֔י בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ | Al asher me'altém bi betoj beney Yisra'el, beméy-Merivát Kadésh midbar-Tsin; al asher lo-kidashtém otí betoj beney Yisra'el. | مِنْ أَجْلِ أَنَّكُمْ خُنْتُمُونِي فِي وَسَطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ عِنْدَ مَاءِ مَرِيبَةِ قَادَشَ فِي بَرِّيَّةِ صِينَ، وَمِنْ أَجْلِ أَنَّكُمْ لَمْ تُقَدِّسُونِي فِي وَسَطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. |
| 32:52 | כִּ֥י מִנֶּ֖גֶד תִּרְאֶ֣ה אֶת־הָאָ֑רֶץ וְשָׁ֨מָּה֙ לֹ֣א תָב֔וֹא אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־אֲנִ֥י נֹתֵ֖ן לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ | Ki minéged tir'éh et-ha'árets; veshámah lo tavó el-ha'árets, asher-aní notén livney Yisra'el. | لِأَنَّكَ مِنْ بَعِيدٍ تَرَى الْأَرْضَ، وَإِلَى هُنَاكَ لَا تَدْخُلُ، إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي أُعْطِيهَا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ. |
— مفتير · Devarim 32:48–52 —
| # | עברית | اللفظ (Transliteración) | العربية |
|---|---|---|---|
| 32:48 (مفتير) | וַיְדַבֵּ֤ר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה בְּעֶ֛צֶם הַיּ֥וֹם הַזֶּ֖ה לֵאמֹֽר׃ | Vayedabér Adonay el-Moshéh be'étsem hayóm hazéh lemor: | وَكَلَّمَ الْأَزَلِيُّ مُوسَى فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ عَيْنِهِ قَائِلًا: |
| 32:49 (مفتير) | עֲלֵ֡ה אֶל־הַר֩ הָעֲבָרִ֨ים הַזֶּ֜ה הַר־נְב֗וֹ אֲשֶׁר֙ בְּאֶ֣רֶץ מוֹאָ֔ב אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֣י יְרֵח֑וֹ וּרְאֵה֙ אֶת־אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן אֲשֶׁ֨ר אֲנִ֥י נֹתֵ֛ן לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לַאֲחֻזָּֽה׃ | Aléh el-har ha'Avarim hazéh, har-Nevó, asher be'érets Moáv, asher al-peney Yerejó; ure'éh et-érets Kena'an, asher aní notén livney Yisra'el la'ajuzáh. | اصْعَدْ إِلَى جَبَلِ عَبَارِيمَ هَذَا، جَبَلِ نَبُو، الَّذِي فِي أَرْضِ مُوآبَ، مُقَابِلَ أَرِيحَا، وَانْظُرْ أَرْضَ كَنْعَانَ الَّتِي أُعْطِيهَا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ مُلْكًا. |
| 32:50 (مفتير) | וּמֻ֗ת בָּהָר֙ אֲשֶׁ֤ר אַתָּה֙ עֹלֶ֣ה שָׁ֔מָּה וְהֵאָסֵ֖ף אֶל־עַמֶּ֑יךָ כַּֽאֲשֶׁר־מֵ֞ת אַהֲרֹ֤ן אָחִ֨יךָ֙ בְּהֹ֣ר הָהָ֔ר וַיֵּאָ֖סֶף אֶל־עַמָּֽיו׃ | Umút bahár asher atáh oléh shámah, veheasef el-améja; ka'asher-met Aharón ajíja beHór hahár, vayeasef el-amáv. | وَمُتْ فِي الْجَبَلِ الَّذِي تَصْعَدُ إِلَيْهِ، وَانْضَمَّ إِلَى قَوْمِكَ، كَمَا مَاتَ هَارُونُ أَخُوكَ فِي جَبَلِ هُورَ وَانْضَمَّ إِلَى قَوْمِهِ. |
| 32:51 (مفتير) | עַל֩ אֲשֶׁ֨ר מְעַלְתֶּ֜ם בִּ֗י בְּתוֹךְ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּמֵֽי־מְרִיבַ֥ת קָדֵ֖שׁ מִדְבַּר־צִ֑ן עַ֣ל אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־קִדַּשְׁתֶּם֙ אוֹתִ֔י בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ | Al asher me'altém bi betoj beney Yisra'el, beméy-Merivát Kadésh midbar-Tsin; al asher lo-kidashtém otí betoj beney Yisra'el. | مِنْ أَجْلِ أَنَّكُمْ خُنْتُمُونِي فِي وَسَطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ عِنْدَ مَاءِ مَرِيبَةِ قَادَشَ فِي بَرِّيَّةِ صِينَ، وَمِنْ أَجْلِ أَنَّكُمْ لَمْ تُقَدِّسُونِي فِي وَسَطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. |
| 32:52 (مفتير) | כִּ֥י מִנֶּ֖גֶד תִּרְאֶ֣ה אֶת־הָאָ֑רֶץ וְשָׁ֨מָּה֙ לֹ֣א תָב֔וֹא אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־אֲנִ֥י נֹתֵ֖ן לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ | Ki minéged tir'éh et-ha'árets; veshámah lo tavó el-ha'árets, asher-aní notén livney Yisra'el. | لِأَنَّكَ مِنْ بَعِيدٍ تَرَى الْأَرْضَ، وَإِلَى هُنَاكَ لَا تَدْخُلُ، إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي أُعْطِيهَا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ. |
هفطاراه شبات شوبا · هوشع 14:2–10 + ميخا 7:18–20 — «شوبا إسرائيل»
| # | עברית | اللفظ (Transliteración) | العربية |
|---|---|---|---|
| Hos 14:2 | שׁ֚וּבָה יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֖ד יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ כִּ֥י כָשַׁ֖לְתָּ בַּעֲוֺנֶֽךָ׃ | Shuvah Yisra'el ad Adonay Eloheyja; ki jashalta ba'avoneja. | ارْجِعْ يَا إِسْرَائِيلُ إِلَى الْأَزَلِيِّ إِلَهِكَ لِأَنَّكَ سَقَطْتَ بِإِثْمِكَ. |
| Hos 14:3 | קְח֤וּ עִמָּכֶם֙ דְּבָרִ֔ים וְשׁ֖וּבוּ אֶל־יְהוָ֑ה אִמְר֣וּ אֵלָ֗יו כָּל־תִּשָּׂ֤א עָוֺן֙ וְקַח־ט֔וֹב וּֽנְשַׁלְּמָ֥ה פָרִ֖ים שְׂפָתֵֽינוּ׃ | Kju imajem devarim veshuvu el-Adonay; imru elav kol-tisa avon vekaj-tov, unshalema farim sfateynu. | خُذُوا مَعَكُمْ كَلَامًا وَارْجِعُوا إِلَى الْأَزَلِيِّ. قُولُوا لَهُ: ارْفَعْ كُلَّ إِثْمٍ وَاقْبَلِ الصَّالِحَ فَنُقَدِّمَ عِجَابَ شِفَاهِنَا. |
| Hos 14:4 | אַשּׁ֣וּר לֹ֣א יוֹשִׁיעֵ֗נוּ עַל־סוּס֙ לֹ֣א נִרְכָּ֔ב וְלֹא־נֹ֥אמַר ע֛וֹד אֱלֹהֵ֖ינוּ לְמַעֲשֵׂ֣ה יָדֵ֑ינוּ אֲשֶׁר־בְּךָ֖ יְרֻחַ֥ם יָתֽוֹם׃ | Ashur lo yoshi'enu, al-sus lo nirkav, veló-nomar od Eloheynu lema'ase yadeynu; asher-bejá yerujam yatom. | أَشُّورُ لَا يُخَلِّصُنَا، عَلَى خَيْلٍ لَا نَرْكَبُ، وَلَا نَقُولُ أَيْضًا لِعَمَلِ أَيْدِينَا: أَنْتَ إِلَهُنَا، لِأَنَّهُ عِنْدَكَ يُرْحَمُ الْيَتِيمُ. |
| Hos 14:5 | אֶרְפָּא֙ מְשׁ֣וּבָתָ֔ם אֹהֲבֵ֖ם נְדָבָ֑ה כִּ֛י שָׁ֥ב אַפִּ֖י מִמֶּֽנּוּ׃ | Erpa meshuvatam, ohavem nedavah; ki shav api mimenu. | أَشْفِي ارْتِدَادَهُمْ، أُحِبُّهُمْ فَضْلًا، لِأَنَّ غَضَبِي قَدِ ارْتَدَّ عَنْهُ. |
| Hos 14:6 | אֶהְיֶ֤ה כַטַּל֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל יִפְרַ֖ח כַּשּֽׁוֹשַׁנָּ֑ה וְיַ֥ךְ שָׁרָשָׁ֖יו כַּלְּבָנֽוֹן׃ | Ehyeh katal leYisra'el, yifraj kashoshanah; veyaj sharashav kaLevanon. | أَكُونُ كَالنَّدَى لِإِسْرَائِيلَ، يُزْهِرُ كَالسَّوْسَنِ، وَيَضْرِبُ أُصُولَهُ كَلُبْنَانَ. |
| Hos 14:7 | יֵֽלְכוּ֙ יֹֽנְקוֹתָ֔יו וִיהִ֥י כַזַּ֖יִת הוֹד֑וֹ וְרֵ֥יחַֽ ל֖וֹ כַּלְּבָנֽוֹן׃ | Yelju yonkotav, vihi jazayit hodo; vereyaj lo kaLevanon. | تَمْتَدُّ أَغْصَانُهُ، وَيَكُونُ بَهَاؤُهُ كَالزَّيْتُونِ، وَرَائِحَتُهُ كَلُبْنَانَ. |
| Hos 14:8 | יָשֻׁ֨בוּ֙ יֹשְׁבֵ֣י בְצִלּ֔וֹ יְחַיּ֥וּ דָגָ֖ן וְיִפְרְח֣וּ כַגָּ֑פֶן זִכְר֖וֹ כְּיֵ֥ין לְבָנֽוֹן׃ | Yashuvu yoshvey vetsilo, yejayu dagan veyifrju kagafen; zijro keyeyn Levanon. | يَرْجِعُ الْجَالِسُونَ تَحْتَ ظِلِّهِ، يُحْيُونَ حِنْطَةً، وَيُزْهِرُونَ كَالْكَرْمَةِ. ذِكْرُهُ كَخَمْرِ لُبْنَانَ. |
| Hos 14:9 | אֶפְרַ֕יִם מַה־לִּ֥י ע֖וֹד לָֽעֲצַבִּ֑ים אֲנִ֧י עָנִ֣יתִי וַאֲשׁוּרֶ֗נּוּ אֲנִי֙ כִּבְר֣וֹשׁ רַֽעֲנָ֔ן מִמֶּ֖נִּי פֶּרְיְךָ֥ נִמְצָֽא׃ | Efrayim mah-li od la'atsabim; aní aníti va'ashurenu, aní kivrosh ra'anan; mimeni peryeja nimtsa. | أَفْرَايِمُ! مَا لِي أَيْضًا وَلِلْأَصْنَامِ؟ أَنَا أَجَبْتُهُ وَأَلَاحِظُهُ. أَنَا كَسَرْوَةٍ خَضْرَاءَ. مِنِّي أُوجِدَتْ ثَمَرَتُكَ. |
| Hos 14:10 | מִ֤י חָכָם֙ וְיָ֣בֵֽן אֵ֔לֶּה נָב֖וֹן וְיֵֽדָעֵ֑ם כִּֽי־יְשָׁרִ֞ים דַּרְכֵ֣י יְהוָ֗ה וְצַדִּקִים֙ יֵ֣לְכוּ בָ֔ם וּפֹשְׁעִ֖ים יִכָּ֥שְׁלוּ בָֽם׃ | Mi jajam veyaven eleh, navon veyeda'em; ki-yesharim darjey Adonay, vetsadikim yelju vam, ufosh'im yikashlu vam. | مَنْ هُوَ حَكِيمٌ حَتَّى يَفْهَمَ هَذِهِ؟ فَهِيمٌ حَتَّى يَعْرِفَهَا؟ لِأَنَّ طُرُقَ الْأَزَلِيِّ مُسْتَقِيمَةٌ، وَالْأَبْرَارُ يَسْلُكُونَ فِيهَا، أَمَّا الْمُذْنِبُونَ فَيَعْثُرُونَ فِيهَا. |
| Mic 7:18 | מִי־אֵ֣ל כָּמ֗וֹךָ נֹשֵׂ֤א עָוֺן֙ וְעֹבֵ֣ר עַל־פֶּ֔שַׁע לִשְׁאֵרִ֖ית נַחֲלָת֑וֹ לֹא־הֶחֱזִ֤יק לָעַד֙ אַפּ֔וֹ כִּֽי־חָפֵ֥ץ חֶ֖סֶד הֽוּא׃ | Mi-El kamoja nose avon ve'over al-pesha lish'erit najalato; lo-hejezik la'ad apo, ki-jafets jesed hu. | مَنْ هُوَ إِلَهٌ مِثْلُكَ غَافِرٌ الْإِثْمَ وَصَافِحٌ عَنْ ذَنْبِ بَقِيَّةِ مِيرَاثِهِ؟ لَا يَحْفَظُ إِلَى الْأَبَدِ غَضَبَهُ لِأَنَّهُ يُسَرُّ بِالرَّحْمَةِ. |
| Mic 7:19 | יָשׁ֣וּב יְרַֽחֲמֵ֔נוּ יִכְבֹּ֖שׁ עֲוֺֽנֹתֵ֑ינוּ וְתַשְׁלִ֛יךְ בִּמְצֻל֥וֹת יָ֖ם כָּל־חַטֹּאותָֽם׃ | Yashuv yerajamenu, yijbosh avonoteynu; vetashlij bimtsulot yam kol-jatotam. | يَعُودُ يَرْحَمُنَا. يَدُوسُ آثَامَنَا، وَتُلْقِي فِي أَعْمَاقِ الْبَحْرِ جَمِيعَ خَطَايَانَا. |
| Mic 7:20 | תִּתֵּ֤ן אֱמֶת֙ לְיַֽעֲקֹ֔ב חֶ֖סֶד לְאַבְרָהָ֑ם אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֥עְתָּ לַאֲבֹתֵ֖ינוּ מִ֥ימֵי קֶֽדֶם׃ | Titen emet leYa'akov, jesed leAvraham; asher-nishba'ta la'avoteynu mimey kedem. | تَمْنَحُ يَعْقُوبَ الْحَقَّ وَإِبْرَاهِيمَ الرَّحْمَةَ، الَّتِي حَلَفْتَ بِهَا لِآبَائِنَا مُنْذُ أَيَّامِ الْقِدَمِ. |